Category Archives: ஆன்மீகம்

பதவியும், குதிரையும்!

ஆசை யாரை விட்டது? சாதாரணமானவர்களுக்கு, சாதாரண ஆசை. பெரிய பதவிகளில் உள்ளவர்களுக்கோ, பெரிய ஆசைகள். நாட்டை ஆளக்கூடியவர்கள், சாதாரண துறவியின் சொத்துக்கு ஆசைப்பட்டு, அவருடன் மோதிய வரலாறு இது:
நலன் (நளன் அல்ல) என்ற மன்னன், வேட்டையாடப் போனான். ஒரு மானைத் துரத்தி நெடுந்தூரம் போனதில், குதிரைகள் களைத்துப் போயின. அதனால், எவ்வாறு நாடு திரும்புவது என்று யோசித்த மன்னரின் பார்வையில், வாமதேவ முனிவர் அகப்பட்டார்.
முனிவரை வணங்கிய அரசர், ‘மாமுனிவரே… உங்களிடம் உள்ள இரண்டு குதிரைகளைத் தந்தால், நான் நாடு திரும்பிய பின், குதிரைகளை திருப்பி அனுப்பி விடுவேன்…’ என, வேண்டினான்.
முனிவரும் சம்மதித்து, குதிரைகளை கொடுத்தார். நாடு திரும்பிய மன்னனுக்கு, முனிவர் அளித்த குதிரைகளின் அழகு, கம்பீரம் மற்றும் வேகம் ஆகியவை மனதைக் கவர்ந்ததால், குதிரைகளை தானே சொந்தமாக்கி கொள்ள முடிவு செய்தான்.
நாட்கள் வாரமாகி, வாரங்கள் மாதங்களாகின. குதிரைகள் திரும்பாததால், வாமதேவர் தன் பணியாட்களை அனுப்பி, குதிரையை திரும்ப அழைத்து வரப் பணிந்தார். ஆனால், மன்னன் குதிரைகளைத் தர மறுத்து விட்டதால், முனிவரே நேரில் வந்து கேட்டார்.
‘காட்டில் ஆசிரமத்தில் வாழும் உங்களுக்கு குதிரைகள் எதற்கு? வேண்டுமானால், அவற்றுக்குப் பதிலாக, என் குதிரைகளில் இரண்டைத் தருகிறேன்; வாங்கிக் கொள்ளுங்கள்…’ என்று கூறினான் மன்னன்.
அதை ஏற்க மறுத்த முனிவர், ‘மன்னா… தவறு செய்யாதே… நீ தவறு செய்தால், உன்னைப் பார்த்து, உன் நாட்டு மக்களும் கெடுவர்; அதன்பின் நாடே கெட்டுப் போகும்…’ என்றார்.
‘ஆட்சி செய்யும் எனக்கு, ஒரு ஆண்டி அறிவுரை கூறுவதா…யாரங்கே… இவரை கொல்லுங்கள்…’ என்று கட்டளை பிறப்பித்தான் மன்னன்.
பொறுமை இழந்த முனிவர், தன் தவ சக்தியால் அரசரையும், அவரைக் கொல்ல வந்த வீரனையும் கொன்றார்.
நலன் இறந்த பின், அவன் தம்பி பதவிக்கு வந்தான். அண்ணனை விட, நயவஞ்சகன் இவன். எதிர்பாராமல் கிடைத்த அரச பதவி, அவனுள் ஆணவத்தை வளர்த்தது. அவனிடம் சென்று, முனிவர் தன் குதிரைகளைத் திருப்பித் தருமாறு கேட்டார்.
இவனோ, அண்ணனைப் போல ஆளை அனுப்பாமல், தானே முனிவரை கொல்ல, வில்லை எடுத்து, அதில், அம்பைத் தொடுத்தபோது, கோபமடைந்த முனிவர் சாபம் கொடுத்தார்.
அதன்படி, அரசனின் கைகள் அப்படியே செயலற்றுப் போக, அவன் பயந்து, முனிவரின் காலில் விழுந்து மன்னிப்பு கேட்டான். கூடவே, முனிவரின் குதிரைகளை அவரிடம் ஒப்படைத்தான். அதன்பின், முனிவரின் அருளால், அவன் கைகள் இயங்கின. குதிரைகளுடன் ஆசிரமம் திரும்பினார் முனிவர்.
ஆபத்தில் உதவியவர்களுக்கு தீங்கு செய்ய நினைப்பவன் அரசனாக இருந்தாலும், அழிந்து போவான்!

ஒருவனுக்கு ஒருத்தி!

மார்ச் 28 – ராமநவமி

ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்ற கருத்தை வலியுறுத்துவதே திருமாலின் ராமாவதாரம்.
ஜனகர் – சுனைனாவின் மகள் சீதை. இவளை ராமர் திருமணம் செய்தார். ஆரம்பத்தில் வாழ்க்கை அமர்க்களமாகச் சென்றது. மனிதனாய் பிறந்து விட்டால் தெய்வத்தின் வாழ்வென்றாலும் புயல் வீசக் கூடும். ‘பட்டாபிஷேகம்’ என்ற புயல், ராமர் வாழ்வில் சோதனையாக வந்தது; காட்டுக்குப் போனார்.
மனைவியோ பதிவிரதை; ‘ராமன் இருக்குமிடமே எனக்கு அயோத்தி’ என்று கணவனுடன் கிளம்பி விட்டாள். தம்பி லட்சுமணன் அவரை விட்டு ஒரு கணமும் பிரிய மாட்டான். அவனும், அவருடன் புறப்பட்டான்.
மூவரும் காட்டில் பட்ட கஷ்டம் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல; சந்தர்ப்பவசத்தால் சீதையை ராவணன் கடத்திச் சென்று விட்டான். அச்சூழலில், ராமர் நினைத்திருந்தால் நாடு திரும்பியிருக்கலாம். அவரது தந்தைக்கு மூன்று மனைவிகள். அவரைப் போல் இவரும் மறுமணம் செய்திருக்கலாம். ஆனால், மனைவி மேல் உயிரையே வைத்திருந்த ராமன், காட்டில் இருந்த மரம் மட்டைகளிடம் கூட, ‘என் மனைவியைப் பார்த்தீர்களா?’ என்று கேட்டுப் புலம்பினார். அந்தளவுக்கு மனைவி மீது பற்று!
கடைசியில் ராவணன் மீது போர் தொடுக்கச் சென்றார். அவனது படையில், 14 ஆயிரம் வீரர்கள் இருந்தனர்; அவர்களை ஜெயித்தார். ராவணனுடன்,’அகம்பனன்’ என்ற அசுரன் இருந்தான். நடுக்கம் என்பதே அறியாதவன் என்பது இவனது பெயரின் பொருள்.
அவன் கூட, ராமன் தன்னைக் கொன்று விடுவாரோ என்று நடுங்கினான். உயிருக்குப் பயந்து ராவணன் முன் வந்து நின்றான்.
‘அத்தனை பேரும் உயிரிழந்து விட்டனரே… நீ மட்டும் எப்படி தப்பி வந்தாய்?’ என்று கேட்டான் ராவணன்.
‘மன்னா… ராமன் ஏகபத்தினி விரதன் என்பதால் அதையே எனக்கு சாதகமாக்கிக் கொண்டேன். ஒரு பெண்ணைப் போல வேடமிட்டேன்; அவன் என்னை ஏறிட்டும் பார்க்கவில்லை; தப்பி விட்டேன்…’ என்றான்.
ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்று இருப்பது தான் பொருத்தமென்று வாழ்ந்து காட்டியவர் ராமன்.
ராமனைப் பற்றி இன்னொரு சுவையான தகவலும் உண்டு.
அவரது தாய் கோசலை; அவருக்கு இன்னொரு அம்மாவும் கிடைத்தாள்.
ராமன் இந்தப் பூமியில் அவதரிக்க காரணமாக இருந்தவர்கள் கவுதம முனிவரும், அவரது மனைவி அகலிகையும் தான். மனைவியை, ‘கல்லாகப் போ’ என்று சபித்த கவுதமர், விமோசனமாக, ‘திருமால், ராமவதாரம் எடுக்கும் போது, அவரது பாதத்தூசு பட்டால், நீ சுய உருவம் பெறுவாய்…’ என்று விமோசனமும் கொடுத்தார்.
பல யுகங்களாக கல்லாய் காத்திருந்தாள் அகலிகை. அவளுக்கு சுயவடிவம் கொடுப்பதற்காகவே திருமால் ராமாவதாரம் எடுத்தார். விஸ்வாமித்திரருடன் காட்டுக்கு வந்த ராமனின் பாதத்தூசு பட்டு பெண்ணாய் மாறினாள்.
‘என் அன்னையைப் போன்ற தங்களுக்கு ஏன் இப்படி நேர்ந்தது…’ என்று கேட்டு, அகலிகையை தாயாக ஏற்றார் ராமர்.
ராம சரிதத்தின் ஒவ்வொரு பகுதியும் நமக்கு ஒரு படிப்பினையைத் தரும்; அவரது பிறந்த நாளான ராமநவமியன்று, அந்தப் படிப்பினைகளைப் பின்பற்ற உறுதியெடுப்போம்.

இறைவனின் நாமம்!

இறைவனுடைய திருநாமங்களை உள்ளம் உருகி, இசையுடன் சேர்த்து பாடுவதே நாம சங்கீர்த்தனம். அதை விளக்கும் கதை இது…
மத்திய தேசத்தை, சூரசேனர் என்னும் அரசன் ஆண்டு வந்தார். விநாயகருடைய பக்தரான அவரிடம், ‘விநாயகருக்கு கோவில்கள் எழுப்பி, வழிபாடுகளும், பூஜைகளும் நடத்தி வந்தால், இம்மைக்கு மட்டுமல்ல, மறுமைக்கும் பலன் உண்டு…’ என்று கூறினார் வசிஷ்டர்.
அதன்படி, நகரெங்கும் விநாயகருக்கு கோவில்கள் எழுப்பியதுடன், மக்கள் விநாயகர் வழிபாட்டை கடைபிடிக்குமாறு வேண்டுகோளும் விடுத்தார் மன்னர்.
மக்களும் நீதிநெறி தவறாமல், தர்ம சிந்தனை மற்றும் நல்லொழுக்கத்துடன் இறைவனின் நாமத்தை பாராயணம் செய்து வந்தனர்.
இந்நிலையில் ஒருநாள், விநாயகரின் கணங்கள், சூரசேனருக்குக் காட்சி தந்து, ‘சூரசேனா… உம்முடைய பக்தியில் மகிழ்ந்த விநாயக பெருமான், தங்களை அழைத்து வரப் பணிந்துள்ளார். இம்முக்தி விமானத்தில் ஏறுங்கள்; விநாயக உலகம் செல்லலாம்…’ என்றனர்.
அதற்கு மன்னர், ‘விநாயகரின் கணங்களே… நான் மட்டும் இம்முக்தி விமானத்தில் ஏறுவது சரியல்ல; என் சொல் கேட்டு, மக்கள் அனைவரும் விநாயக வழிபாடு செய்து வருகின்றனர். அதனால், எம்முடன் அவர்களும் வர வேண்டும்…’ என, வேண்டினார்.
அதன்படியே, அனைவரும் விமானத்தில் ஏற, விமானம் புறப்பட்டது. அந்நேரத்தில், கொடிய நோயுடைய ஒருவன், விமானத்தில் ஏறினான். புறப்பட்ட விமானம், அப்படியே நின்று விட்டது.
‘ஏன் விமானம் புறப்படவில்லை…’ எனக் கேட்டார் மன்னர். விநாய கணங்களும், ‘மன்னா… பெரும் பாவியாகிய இவன் ஏறியதால் தான், விமானம் நகர மறுக்கிறது…’ என்றனர். ‘அப்படி என்ன இவன் கொடும் பாவம் புரிந்தான்…’ எனக் கேட்டார் மன்னர்.
‘இவன் பெயர் புதன், (நவக்கிரகங்களில் ஒன்றான புதன் அல்ல)கவுட தேசத்தைச் சேர்ந்தவன். இவன் மனைவி சாவித்திரி; மகா பதிவிரதை.
‘நற்குலத்தில் பிறந்தும், அழகும், அறிவும், நற்குணங்களும் நிறைந்த மனைவி அமைந்தும், செல்வ வளம் இருந்தும், கூடா நட்பால், விலை மாதர் தொடர்புடன், தீய பழக்க வழக்கங்களிலும் திளைத்து வந்தான்.
‘அவனின் தகாத செயல்களை கண்டித்த தந்தை, தாய் மற்றும் மனைவியை அடித்துக் கொன்றான். பின், வீட்டில் இருந்த செல்வத்தையெல்லாம் மூட்டை கட்டி, ஒரு விலைமாதோடு நாட்டை விட்டே வெளியேறினான்.
‘வழியில், ஒரு வனத்தில், தாலிவனர் எனும் முனிவரின் மனைவியான சுலபையிடம் தவறாக நடக்க முயற்சித்தான். கோபம் கொண்ட முனிபத்தினி, ‘மூடனே… என்னை தொட நினைத்த உன்னை, கொடுமையான நோய் பீடிக்கட்டும்…’ என, சாபம் கொடுத்தாள்.
‘அடுத்த நொடி, அவன் உடலில் கொடும் நோய் ஏற்பட்டு, அவன் உருவமும் பயங்கரமாக மாறிப் போனது.
‘இதைக் கண்ட விலைமாது, அவனிடம் இருந்த செல்வத்தை எடுத்துக் கொண்டு, ஓடி விட்டாள்.
‘பெற்றோரையும், உத்தமியான மனைவியையும் கொன்ற பாவம், முனிபத்தினியின் சாபம், என அனைத்தும் சேர, புதன் படாதபாடு பட்டு இறந்து, நரகத்தை அடைந்தான். அங்கேயும், அவன் பல துன்பங்களை அனுபவித்தாலும், பாவத்தின் மிச்சம், மீதியை அனுபவிக்க உன் நாட்டில் பிறந்து, இப்படி கொடும் நோயால் அவதிப்படுகிறான். இவன் இறங்கினால் தான், விமானம் புறப்படும்…’ என்றனர்.
இதைக் கேட்ட மன்னருக்கு புதன் மேல் கோபம் வந்தாலும், அவனுடைய தற்போதைய நிலையை நினைத்து பரிதாபம் கொண்டு, ‘கண நாதர்களே… இவன் கொடும் பாவி என்பதில் சந்தேகம் இல்லை; ஆனால், அதன் பயனை நரகத்திலும், பிறவி எடுத்தும் பட்ட துன்பம் போதாதா… வினையை அறுக்கும் விநாயக கணங்களான உங்களைப் பார்த்த பின், இவன் பாவம் எப்படித் தொடரும்… அதனால், இவன் மீது இரக்கம் காட்டுங்கள்…’ என வேண்டினார்.
கணங்களுக்கும் மனம் இரங்கி, ‘இவன் பாவம் தொலைந்து, நலம்பெற வேண்டுமானால், நீங்கள் எல்லாரும் கணபதியை நினைத்து, நாம மந்திர ஜெபம் செய்யுங்கள்…’ என்றனர்.
அப்படியே அனைவரும் நாம பஜனை செய்ய, நோயால் பீடிக்கப்பட்டவனின் பாவம் விலகியது. அதன் பின், விமானம் புறப்பட்டு, கணபதி உலகத்தை அடைந்தது.
நாம பஜனை உயர்ந்தது. அது நடைபெறும் இடங்களுக்குச் சென்று கலந்து கொண்டால் கூடப் போதும்; பாவங்கள் விலகும்!

கவிராயரின் காவடி!

இறைவன் மேல் ஆழ்ந்த பக்தி கொண்ட மனதிற்கு, இது, நடக்குமா, நடக்காதா என்ற சஞ்சலம் இல்லை; அத்தகைய நம்பிக்கை கொண்ட பக்தர்களை இறைவனும் தன் திருக்கரத்தால் அரவணைத்துக் கொள்கிறார் என்பதற்கு இக்கதை உதாரணம்.
‘தருமமிகு சென்னை’ என்று வள்ளலாரால் புகழப் பெற்ற, சென்னை ராயபுரத்தில் துரைசாமிக் கவிராயர் என்பவர் வாழ்ந்து வந்தார். சிறுவயதில் இருந்தே பழனியாண்டவரிடம் ஆழமான பக்தி கொண்ட அவர், கவிபாடும் ஆற்றல் நிறைந்தவர்.
தினமும் முருகனை பூஜை செய்து, அதன்பின், ஓர் ஏழைக்காவது உணவு அளிக்காமல், உண்ண மாட்டார். இவரின் அன்னதானத்தால், வீட்டில் வறுமை நிலை வந்தது. ஆனாலும், தன் திருப்பணியை நிறுத்தாமல், மனைவியின் திருமாங்கல்யத்தை விற்று, அன்னதானம் செய்தார்.
ஒருமுறை பழனிக்கு அன்னக்காவடி சுமந்து வருவதாக, முருகனிடம் வேண்டிக் கொண்டார். ஆனால், வீட்டிலோ கடுமையான வறுமை. இருந்தாலும், முருகன் மேல் இருந்த அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையில், அவர் தன் நோன்புகளையும், பூஜைகளையும் கடைபிடித்து வந்தார்.
அவரின் பக்திக்கு இரங்கிய முருக பெருமான், கவிராயரின் பக்கத்து வீட்டுக்காரனான குயவர் ஒருவரின் கனவில் தோன்றி, ‘எமக்கு காவடி எடுக்கவிருக்கும் கவிராயருக்கு, சோறு வடிக்க இப்பானையை கொடு…’ என்று, ஒரு பானையைச் சுட்டிக்காட்டி மறைந்தார்.
தொடர்ந்து, அரிசி வியாபாரி ஒருவரின் கனவிலும் முருகன் காட்சியளித்து, கவிராயருக்கு அரிசி அளிக்கச் சொன்னார்.
அத்துடன், கவிராயர் கனவிலும் காட்சியளித்து, ‘அன்பர்கள் கொடுப்பதைப் பெற்றுக்கொள்…’ என்று உத்தரவிட்டார்.
பொருட்கள் வந்து சேர்ந்தன. கவிராயர் அன்னம் சமைத்து, அதை இரு குடுவைகளில் பகிர்ந்து, காவடியில் கட்டினார். பூஜைகள் முடிந்து, ‘பழனியாண்டிக்கு அரோகரா…’ என்று கூவி, நண்பர்களும், உறவினர்களும் பின் தொடர, காவடியைச் சுமந்து, பழனிக்குப் புறப்பட்டார் கவிராயர்.
அவர் பழனியை சென்றடைய ஒன்றரை மாதம் ஆனது.
‘கவிராயரின் காவடி வருகிறது; அவரை யானை, குடை, கொடி, முரசு முதலான கோவில் மரியாதைகளுடன் வரவேற்க வேண்டும்…’ என முருகப் பெருமான், கோவில் குருக்கள் மற்றும் ஊர்ப் பெரியவர்களான நிர்வாகிகள் கனவில், கட்டளையிட்டார். அவர்களும், அதன்படியே காத்திருந்தனர்.
கவிராயர் காவடியுடன் மலையை நெருங்கியதும், முரசுகள் முழங்க வரவேற்பு அளிக்கப்பட்டது. கவிராயர் மலையை வலம் வந்து தண்டபாணியின் சன்னிதியை அடைந்தார், அவரின் காவடிக்குத் தீபாராதனை காண்பித்து, காவடியில் இருந்த சோற்றுப் பானையை திறந்தவர்கள் அதிசயித்தனர்.
ஒன்றரை மாதத்திற்கு முன் சமைத்துக் கட்டிய சாதம், ஆவி பறக்க அப்போது தான் சமைத்தது போன்று இருந்தது.
கூடியிருந்த பக்தர்கள் அனைவரும் இக்காட்சியை கண்டு மனம் நெகிழ்ந்து, முருகப் பெருமானின் அருளையும், கவிராயரின் பக்தியையும் போற்றி புகழ்ந்தனர்.
பழனியாண்டவனை வழிபட்டு ராயபுரம் திரும்பிய கவிராயர், முருகனைத் துதித்து பாடல்கள் பாடினார். அவை, ‘பழனியாண்டவர் கீர்த்தனை’ என்ற பெயரில் வெளியாயின.
எந்த நேரத்திலும், அடியார்களைக் காப்பாற்ற, இறைவன் மறப்பதே இல்லை.

சாதித்துக் காட்டுவோம்!

மார்ச் 19 – தண்டியடிகள் குருபூஜை

திருவாரூரில் உள்ள தியாகராஜர் கோவில், தேர், குளம் என எதுவானாலும் பெரிதாகத்தான் இருக்கும். அதிலும், இங்குள்ள கமலாலயம் குளத்தைப் பாதுகாக்க சிவனடியார் ஒருவர் வெகுவாகப் பாடுபட்டார்.
திருவாரூரில், தண்டியடிகள் என்னும் பார்வையற்றவர் ஒருவர் வாழ்ந்து வந்தார். தீவிர சிவபக்தரான அவர், கமலாலயக் குளத்தில் தினமும் குளிப்பார். கரையில் நின்றபடியே மனக்கண்களால் கோவிலைத் தரிசிப்பார்.
அக்குளத்தின் கரையில் ஏராளமான சமணர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்களுக்கு சிவனை வணங்கும் சைவர்கள் என்றால் வெறுப்பு. அதனால், சிவாலய குளமான கமலாலயத்திற்குள் தாங்கள் கட்டும் கட்டட கழிவுகளைக் கொட்டுவர். இதனால், குளம் நிரம்பிக்கொண்டே இருந்தது. இதையறிந்த தண்டியடிகள், ‘நீங்கள் இவ்வாறு செய்தால் குளம் தூர்ந்து போகும். எனவே, கழிவுகளை வேறு இடங்களில் கொட்டுங்கள்…’ எனக் கண்டித்தார். அத்துடன், பார்வையற்ற நிலையிலும் கொட்டிய கழிவுகளை சிரமப்பட்டு அள்ளி, வெளியேற்றி வந்தார்.
இதைக்கண்ட சமணர்கள் அவரைக் கேலி செய்து, ‘கொட்டும் கழிவின் அளவு பெரியது; பார்வையற்ற உம்மால் எப்படி அத்தனையையும் வெளியேற்ற முடியும்… மேலும், நீர் குளத்தை தூர் வாரும் போது, அதனுள் வசிக்கும் உயிர்கள் அழிந்து போகுமே… உயிர்களைக் கொல்வது சமணமதக் கோட்பாடுகளுக்கு எதிரானது. சைவரான நீர் உயிர்கள் மாய்வதை ஏற்கிறீரா…’ என, வாதம் செய்தனர்.
தண்டியடிகள், அவர்களிடம், ‘அதுபற்றிய கவலை உங்களுக்கு வேண்டாம்; கல்லினுள் இருக்கும் தேரைக்கும், கருப்பையில் இருக்கும் உயிருக்கும் உணவளிக்கும் எம்பெருமான் சிவன், அந்த உயிர்களை எப்படி பாதுகாப்பது என்பதை அறிவார். ஒதுங்கிப் போங்கள்…’ என்றார்.
உடனே சமணர்கள், ‘சிவன் தான் பெரியவரென்றால், உமக்கு பார்வை கொடுப்பாரா… அப்படி நீர் பார்வை பெற்றுவிட்டால், நாங்கள் இந்த ஊரை விட்டே போய் விடுகிறோம்…’ என, சவால் விட்டனர்.
தண்டியடிகளும் அதை ஏற்று, ‘பெருமானே… நீர் தான் இந்த இக்கட்டில் இருந்து என்னைக் காக்க வேண்டும்…’ என, உருக்கமாக வேண்டினார்.
அன்றிரவு சோழமன்னனின் கனவில் வந்த சிவன், குளம் தூர்வாரும் விஷயத்தில் தண்டியடிகளுக்கு உதவும்படி கூறினார். மன்னன் தண்டியடிகளைச் சந்தித்து, நிலவரத்தை அறிந்தான்.
சமணர்களை வரவழைத்தான். அவர்கள் முன்னிலையில் தண்டியடிகள் சிவனை வணங்கி பார்வை பெற்றார். ஓங்கி நின்ற திருவாரூர் கோபுரத்தை தரிசனம் செய்தார். ஒப்பந்தப்படி சமணர்கள் வெளியேறினர். மன்னன் உதவியுடன் கமலாலயம் குளத்தை அகலப்படுத்தினார்.
அந்தக்குளம் இன்றைக்கும் திருவாரூர் நகருக்கு பெருமை சேர்த்துக் கொண்டிருக்கிறது.
சாதனை செய்வதற்கு ஊனம் ஒரு பொருட்டல்ல என்பதும், மதப்பற்று இருக்கலாம், அது வெறியாக மாறக்கூடாது என்ற கருத்தையும் தண்டியடிகளின் கதை நமக்கு உணர்த்துகிறது. அவரது குருபூஜை பங்குனி சதயம் நட்சத்திரத்தில் நடக்கிறது.

மனதில் உறுதி வேண்டும்!

மார்ச் 14 – காரடையான் நோன்பு
அலைபாயும் மனதை உடைய ஆணுக்கு, இறை நிலையை அடைய தவ ஒழுக்கத்தையும், இயல்பிலே மன அடக்கம் உடைய பெண்களுக்கு, கற்பொழுக்கத்தையும் நம் முன்னோர் வகுத்து வைத்தனர். சான்றோர் வகுத்த விதிமுறையிலிருந்து வழுவாமல் வாழ்ந்து, இறைநிலையை அடைந்த கற்புக்கரசிகள் நம் நாட்டில் ஏராளம். அத்தகைய பெருமைமிகு மாதரசிகள் தங்கள் மனஉறுதியாலும், சமயோசித புத்தியாலும் தாங்கள் நினைத்த காரியத்தில் எளிதாக வெற்றியடைந்துள்ளனர். அத்தகையோரில் முக்கியமானவள் சாவித்திரி.

Continue reading →

புதுக்கோட்டையில் பேசும் தெய்வம்!

 கல்வி தரிசனம்!

புதுக்கோட்டை மாநகரின் கிழக்குப் பகுதியில், இந்த மாநகரின் சிறப்புக்கு சிறப்பு சேர்க்கும் விதம் அமைந்துள்ளது திருக்கோகர்ணேஸ்வரர் திருக் கோயில். பாண்டியர்களின் காலத்தில் கட்டப்பட்ட மகிளனேஸ்வரர் திருக்கோயிலும்,  பல்லவர் காலத்தில் மலையைக் குடைந்து கட்டப்பட்ட திருக்கோகர்ணேஸ்வரர் ஆலயமும் ஒரே இடத்தில் ஒன்றாய் இருப்பது மேலும் சிறப்பு. இங்கு, அன்னை பிரகதாம்பாள் சக்தி சொரூபிணியாய் காட்சி தருகின்றாள்.

தெற்கு நோக்கி அமைந்திருக்கும் இந்த ஆலயத்தின் உள்ளே நுழைந்தால், முழுமுதற் கடவுள் விநாயகரும் தென்முகக் கடவுள் தட்சிணா மூர்த்தியும் அருகருகே அமர்ந்து, ஒரே சந்நிதியில் காட்சி தருவது விசேஷ அம்சம் என்கிறார்கள்.

‘குரு பார்வை கோடி நன்மை’, ‘விநாயகனை வழிபடின் வெற்றிக்கு இல்லை தடை’ என்ற நோக்கில், இந்த இருபெரும் தெய்வங்களும் ஒருங்கே சந்நிதி கொண்டுள்ள இந்தக் கோயில், சுமார் 1000 ஆண்டுகள் பழைமையானது.

ஆலயத்துக்கு வரும் பக்தர் களின் தடைகளையும் குறை களையும், ஒன்றாய் தரிசனம் தருகின்ற தட்சிணா மூர்த்தியும் ஸ்ரீவிநாயகரும் விரைவில் தீர்க்கின்றனர் என்பது நம்பிக்கை. கல்விக்கு அதிபதியான தட்சிணா மூர்த்தி, விநாயகருடன் சேர்ந்து அருள்புரிவதால், மாணவர்கள் இங்கு வந்து வணங்கிச் சென்றால், கல்வி கேள்விகளில் சிறந்து விளங்குவார்கள்.

இங்கு, சப்தலிங்க வடிவிலும் இறைவன் காட்சி தருகிறார். சப்த லிங்க வழிபாட்டின் மூலம் மாணவர்களின் நினைவாற்றல் அதிகரிக்கும் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை.

பல்லவர்கள் கட்டிய மலைக் கோயிலில், கல்விக்கடவுளான  சரஸ்வதிதேவி அருள்பாலிக்கிறாள். சரஸ்வதி தேவியை மனமுருக வேண்டி, தேன் மற்றும் பால் கொண்டு அபிஷேகம் செய்தால் கல்வியில் சிறந்து விளங்கமுடியும்.

தட்சிணாமூர்த்தியின் சிலை இங்கு புடைப்புச் சிற்பமாக இருக்கிறது. இவரை வழிபடுவதன் மூலம், கல்வியுடன் சேர்த்து இசை ஞானத்தையும் ஒருங்கே பெறமுடியும் என்பது நம்பிக்கை.

சக்தி சொரூபிணியான பிரகாதாம்பாள் திருப்பாதத்தில் வைத்து வழிபடப்படும் ‘அரைக்காசு’ இங்கு விசேஷம்! அம்மனுக்கு காசு எடுத்து வைத்து வேண்டிக்கொண்டால், நினைத்தது நடக்கும். பிரகதாம்பாள் புதுக்கோட்டை மன்னரோடு நேருக்கு நேர் பேசிய தெய்வம் என வரலாற்றுச் சம்பவம் ஒன்று கூறப்படுவதால், பிரகதாம்பாளை பேசும் தெய்வம் என்றே அழைக்கின்றனர் இப்பகுதி மக்கள்.

சிவபெருமான், காமதேனுவுக்கு மோட்சம் தரக் காரணமாக இருந்த சிவ ஸ்தலம் இது. இங்கு ஈசனை வழிபடுவதால் மோட்சம் கிட்டும்.

கல்விக்கு அருளும் கடவுளர்களோடு இங்கு உறைந்திருக்கும் அம்பாளையும் ஈசனையும்  வழிபட…  திருமண பாக்கியம், குழந்தை பாக்கியம் கிட்டும் என்பது நம்பிக்கை.

தீமை அழிந்து நன்மை கிடைக்க!

இந்தியாவின் வட மாநிலங்களான கோல்கட்டா மற்றும் மும்பை போன்ற பகுதிகளில், மாசி மாத பவுர்ணமி அன்று, ஹோலி பண்டிகை வெகு விமரிசையாக கொண்டாடப்படுகிறது.
மூன்று நாட்களுக்கு முன்னதாகவே துவங்கிவிடும் இப்பண்டிகையில், வண்ண பொடிகளையும், வண்ணச் சாயங்கள் கலந்த நீரையும், ஒருவர் மீது ஒருவர் தூவி குதூகலமாக கொண்டாடுவர்.
இந்த ஹோலி பண்டிகையின் வரலாற்றை பார்ப்போமா…
அரக்கனான ஹிரண்யகசிபுவின் உறவுக்காரப் பெண் ஹோலிகா. குழந்தைகளைக் கொன்று தின்னும் அவள், மிகுந்த சக்தி படைத்தவள். நெருப்புக் கூட அவளை எரிக்க முடியாது.
தன் மகன் பிரகலாதனுடன் மன வேறுபாடு கொண்ட ஹிரண்யகசிபு, பல வழிகளிலும் பிரகலாதனை கொல்ல முயன்றான்; எதுவும் பலிக்கவில்லை.
இதனால், ஹோலிகாவை அழைத்து, ‘நெருப்பால் கூட எரிக்க முடியாத மகா சக்தி படைத்தவளே… என் மகன் பிரகலாதனை கொல்லும் பொறுப்பை உன்னிடம் அளிக்கிறேன்; இவனை கொன்று விட்டு வா…’ என்று கூறி, பிரகலாதனை அவளிடம் ஒப்படைத்தான்.
பிரகலாதனைக் கையில் தூக்கிய ஹோலிகா, ‘மன்னா… இன்னும் சிறிது நேரத்தில் பார். இந்தப் பொடிப் பயல் அப்படியே சாம்பலாகப் போகிறான்…’ என்று ஆணவத்தோடு பேசி, கொழுந்து விட்டு எரியும் பெரும் தீயில், பிரகலாதனோடு அப்படியே குதித்தாள். நெருப்பால் தன்னை எரிக்க முடியாது என்ற தைரியம் அவளுக்கு.
ஆனால், பிரகலாதனோடு தீயில் குதித்த ஹோலிகா, அடுத்த வினாடியே எரிந்து போனாள்.
பிரகலாதனோ, சிறு காயம் கூட இல்லாமல், தீயில் இருந்து வெளியில் வந்தான்.
தீயசக்தியான ஹோலிகா அழிந்து, நல்ல சக்தியான பிரகலாதன் வாழ்வு பெற்ற அந்த நன்னாளே ஹோலி பண்டிகையாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
அதாவது, நல்லனவற்றுக்கு என்றும் அழிவு கிடையாது; தீயனவற்றுக்கு என்றும் வாழ்வு கிடையாது என்பதை விளக்குவதே ஹோலி பண்டிகை. தீமை அழிந்து நன்மைகள் கிடைப்பதால், உள்ளம் துள்ளுகிறதல்லவா? அதையே, ஹோலி பண்டிகையின் போது செய்யப்படும் கொண்டாட்டங்கள் உணர்த்துகின்றன. நம்மிடம் உள்ள தீமைகளை நீக்கி, நன்மைகளை அருளுமாறு இறைவனிடம் வேண்டுவோம்!

சுபிட்சம் தரும் சுவாஸினி பூஜை!

அம்பாளை சரணடைவோம்

வளரும்; அவர்களைப் போற்றுகிற வீடுதான் சுபிட்சம் அடையும் என்கிறது சாஸ்திரம். அப்படிப் பெண்களைப் பாதுகாத்துப் போற்றுகிற பணியைச் செய்வதே நம் ஒவ்வொருவரின் கடமையாக இருக்க வேண்டும்” என்கிறார், சென்னை ஸ்ரீகாளிகாம்பாள் கோயிலின் சண்முக சிவாச்சார்யர்.

”ஒவ்வொருவரின் வெற்றிக்குப் பின்னாலும் நிச்சயமாக ஒரு பெண் இருப்பாள் என்று சொல்வார்கள். அப்படி, வெற்றிக்குக் காரணமாக இருக்கிற பெண்களை நாம் கொண்டாட வேண் டும். இதையே சாஸ்திரங்களும் வலியுறுத்துகின்றன.

அம்பிகையை சக்தி என்கிறோம். தேவி வழிபாட்டை, பெண் தெய்வ வேண்டுதலை, சக்தி வழிபாடு என்றும் ஸாக்த வழிபாடு என்றும் சொல்வார்கள். அதனால்தான் பெண்களையும் சக்திமிக்கவர்கள் என்றும், சக்தியின் அம்சம் என்றும் போற்றுகிறோம்.

ஒரு பெண்ணுக்குக் கிடைக்கிற கல்வி, அடுத்தடுத்த தலைமுறைக்கும் பரவிச் செல்லும் என்பதுபோல, ஒரு பெண்ணுக்குக் கிடைக்கிற இறைசக்தியானது, மெள்ள மெள்ள அந்த வீடு முழுவதும் பரவும்; அடுத்தடுத்த தலைமுறை வாழையடி வாழையாக செழிக்கவும் சிறக்கவும் பலமாக இருக்கும்.

ஒரு வீட்டின் இதயமாகத் திகழும் பெண் களைக் கொண்டாட காரடையான் நோன்பு, சுமங்கலி பூஜை என எத்தனையோ பூஜைகளும் வழிபாடுகளும் இருக்கின்றன. ஆனால், இவற்றை யெல்லாம்விட மகத்துவமும் தனித்துவமும் கொண்ட, பெண்களுக்கான விசேஷ பூஜை ஒன்று உண்டு. அது, ‘சுவாஸினி பூஜை’!

‘வஸ்’ என்றால் தங்குதல் என்று அர்த்தம். ‘வாஸினி’ என்றால் தங்குபவள் என்று பொருள். ‘சு’ என்பது அம்பாளின் சக்தியையும் சாந்நித்தியத்தையும் குறிக்கும். ‘சுவாஸினி’ என்றால், முழுமையான சக்தியுடன் தங்குபவள் என்று அர்த்தம்!” என்று சிலிர்க்கும்படி விவரித்தார் சண்முக சிவாச்சார்யர்.

”பிட்சம் என்றால் பிட்சை; அத்துடன் முதல் எழுத்தாக ‘சு’வைச் சேர்த்தால், சுபிட்சம் என்றாகிறது அல்லவா! ‘ப்ரபாதம்’ என்றால், காலை என்று அர்த்தம். ‘சு’ எனும் எழுத்தைச் சேருங்கள். சுப்ரபாதம் என்றாகிவிடுகிறது. இதற்கு ‘நல்ல காலைப்பொழுது’ என்று அர்த்தம். அதுபோல, சுவாஸினி என்றால், முழுமையாகத் தங்குபவள், முழு ஆற்றலுடன் தங்குபவள் என்று பொருள்.

இந்த சுவாஸினி பூஜையில், சக்தி எனப்படும் அம்பாளின் முழு ஆற்றலும் வெளிப்படும், வியாபித்திருக்கும் என்கின்றன வேதநூல்கள். மற்ற பூஜைகளுக்கு இருப்பதைவிட மிகக் கூடுதலான பெருமையும் சக்தியும் சுவாஸினி பூஜைக்கு உண்டு. அதாவது, பூஜைக்கு வரும் பெண்களே சுவாஸினி பூஜையை, அம்பிகை வழிபாட்டைச் செய்யப் போகிறார்கள். அப்படிச் செய்வதற்கு முன்னதாக, அவர்களே அம்பிகையாக மாறி, அந்த பூஜையைச் செய்வார்கள் என்பது பெண்களுக்கு மட்டுமே கிடைக்கிற பெருமை.

வாழ்வில் ஒரேயொரு முறை சுவாஸினி பூஜையில் கலந்துகொண்டு, அம்பிகையாக உங்களை வரித்துக் கொண்டு, அந்த ஜகன்மாதாவை, கருணைத் தாயை மனதார பூஜித்தால் போதும்; சீக்கிரமே உங்கள் துயரங்களும் துன்பங்களும் அகன்று, உங்கள் இல்லத்தில் நல்ல விஷயங்கள் நடக்கத் துவங்கிவிடும். இது சத்தியம்!” என்று உறுதிபடச் சொல்கிறார் சண்முக சிவாச்சார்யர்.

”இந்த சுவாஸினி பூஜையை, அமெரிக்காவில் வாஷிங்டன் முதலான பல இடங்களில் நடத்தி யிருக்கிறோம். மிகுந்த ஆர்வத்துடன் பெண்கள் கலந்து கொள்வதைப் பார்ப்பதே அத்தனை சந்தோஷமான செயல். வாசகர்களுக்கு நல்ல நல்ல விஷயங்களை அடையாளம் காட்டி, அதை அவர்களுக்காக முன்னின்று நடத்தி வரும் சக்திவிகடன், இந்த முறை ‘சர்வதேச பெண்கள் தினம்’ எனப்படும் மார்ச் 8ம் தேதி அன்று, மிகப்பெரிய அளவில் சுவாஸினி பூஜையை நடத்துகிறது என்பதும், அந்தத் திருப்பணியில் அடியேனையும் சேர்த்துக்கொண்டிருப்பதும் மகா பாக்கியம்.

இந்த பூஜையில் கலந்துகொள்ள வரும் பெண்கள், முன்னதாக சிறிய அளவில் விரதம் இருப்பது நல்லது. ஞாயிற்றுக் கிழமை 8ம் தேதி பூஜை. எனவே, வியாழக்கிழமையில் இருந்து விரதத்தை மேற்கொள்ளலாம். அசைவ உணவைத் தவிர்ப்பதும், தேவையற்ற விஷயங்கள் குறித்துப் பேசுவதும் செயல்படுவதும் வேண்டவே வேண்டாம். பெண்கள், விரத அனுஷ்டானத்தில் இருந்தால், வீட்டில் உள்ள எல்லோருமே ஓர் ஒழுங்குக்கு வந்துவிடுவார்கள். வெங்காயம், பூண்டு ஆகியவற்றை உணவில் சேர்க்காமல் இருப்போம். வியாழக்கிழமை விரதம் துவங்கி, வெள்ளிக்கிழமை காலையில் ‘மலாபகர்ஷண ஸ்நானம்’ செய்வது உடலையும் மனதையும் இன்னும் தூய்மையாக்கிவிடும். மலம் என்றால் அழுக்கு. மலம், அபகர்ஷண ஸ்நானம் என்றால், அழுக்கை அறவே நீக்குகிற குளியல். எண்ணெய், சிகைக்காய் பயன்படுத்திக் குளிப்பது சிறப்பு!

இந்த விரத அனுஷ்டானமும் நியமமும், அம்பிகையின் ஸ்தானத்தில் உட்கார்ந்து பூஜை செய்வதற்குரிய தகுதியை நாம் வளர்த்துக் கொள்வதற்குத்தான் என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள்.பூஜையின் நிறைவாக, பெண் களே தீபாராதனை செய்து, இதைப் பூர்த்தி செய்வார்கள்.

இந்த பூஜையில் கலந்து கொள்கிற அத்தனை பெண்களின் குடும்பங்களும் சுபிட்சம் அடையப்போவது உறுதி. ஒற்றுமை மேலோங்கி, சகல ஐஸ்வரியங்களும் பெற்று, சீரும் சிறப்புமாக வாழப் போகிறீர்கள் என்பது நிச்சயம்!” என்று உணர்ச்சி பொங்கத் தெரிவிக்கிறார் சண்முக சிவாச்சார்யர்.

மனம் குளிரட்டும்!-மார்ச் 4 – மாசி மகம்!

மார்ச் 4 – மாசி மகம்!

இறந்தன பிறப்பதும், பிறந்தன இறப்பதும், இருப்பது மறைவதும், மறைவது தோன்றுவதும் பரம்பொருளான சிவபெருமானின் படைப்பு ரகசியம். அந்த படைப்பு ரகசியத்தை இறைவன், தன் சக்திகளில் ஒன்றான பிரம்மாவிடம் ஒப்படைத்தார். உலகில், தர்மம் குறைந்து அதர்மங்கள் தலை தூக்கும் போது, எம்பெருமான் சிவபெருமான், உயிர்களின் நிலையற்ற தன்மையை உணர்த்தவும், தர்மத்தை நிலை நாட்டவும் உயிர்களை அழிக்கிறார்.
அவ்வாறு இறைவன் உலகை அழிக்கும் போது, உயிர்களை படைப்பதற்கான மூல வித்துகளான படைப்பு கருவிகளை ஒரு கும்பத்தில் வைத்து, அதில் அமுதத்தை ஊற்றி, தண்ணீரில் மிதக்க விடுவார் பிரம்மா. அமுதத்திற்கு ஒரு விசேஷ சக்தி உண்டு. இதைக் குடித்தவர்களுக்கு மரணமில்லை; இது, ஒரு பொருளின் மீது பட்டால், அந்தப் பொருளுக்கும் அழிவில்லை.

ஒரு முறை, உலகில் அதர்மங்கள் எல்லை மீறியதால், இறைவன் கோபம் கொண்டு, உலகை அழித்த போது, பிரம்மா படைப்பு கருவிகளை அமுதம் நிரப்பப்பட்ட கும்பத்தில் வைத்து தண்ணீரில் மிதக்க விட்டார். அக்கும்பம் பூமியின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் அலைந்து திரிந்து, கடைசியாக ஓரிடத்தில் ஒதுங்கியது. அந்த இடத்துக்கு ஒரு விசேஷம் உண்டு. உலகம் அழிந்த போது எல்லா ஊர்களும் அழிந்தாலும், அந்த ஒரு ஊர் மட்டும் அழியவில்லை. அந்த புனிதமான ஊர் தான், கும்பகோணம்.
கும்பம் அவ்விடத்தில் ஒதுங்கிய போது, சிவன் ஒரு பாணத்தை எடுத்து அக்கும்பத்தின் மீது எய்தார். கும்பத்திலிருந்த அமுதம் சிதறி நான்கு புறமும் பரவியது. அந்த அமுதம் மணலுடன் கலந்து ஒரு லிங்கமாக உருவானது. அந்த லிங்கம், ‘கும்பேஸ்வரர்’ எனப் பெயர் பெற்றது. சிதறிய அமுதத்தின் ஒரு பகுதி, குளம் போல் தேங்கியது. அதுவே, மகாமகக்குளம். அதன் கரையில், 16 லிங்கங்கள் தோன்றின.
இந்த மகாமக குளத்திற்கு கங்கை உள்ளிட்ட ஒன்பது புனித நதிகளும் மாசிமகத்தன்று வந்து நீராடுவதாக ஐதீகம். இதனால், இந்நாளில் இக்குளத்தில் நீராடுவதை மக்கள் பாக்கியமாகக் கருதுகின்றனர். அதிலும், 12 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை வரும் மகாமகம், இன்னும் விசேஷம். அடுத்த ஆண்டு மகாமகம் கொண்டாடப்படுகிறது. மகாமகக்குளத்தில் நீராடுவோர் பிறவாநிலை பெறுவர்.
இம்மாசிமகத்தை, உலகம் தோன்றிய நாள் என்று சொல்லலாம். கடவுள் நம்மைப் படைத்தது ஒருவருக்கொருவர் அன்பு கொண்டு நன்மை செய்து வாழ்வதற்காக! அதை மீறும்போது அவரது கோபத்திற்கு ஆளாகிறோம். அவர் சாந்தமாக இருக்க வேண்டுமென்றால், அவரது படைப்புகளை பாதுகாக்க வேண்டும். இயற்கையை அழிக்கக்கூடாது. மனிதாபிமானத்துடன் வாழ வேண்டும். மாசிமகத்தன்று, இப்படியெல்லாம் வாழ உறுதியெடுத்தால், எந்நாட்டவருக்கும் இறைவனான சிவபெருமானின் மனம் மட்டுமல்ல, நெற்றிக்கண் கூட குளிர்ந்து, நம் சந்ததியினரின் சந்தோஷம் தழைத்தோங்கும்.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 3,415 other followers