Category Archives: ஆன்மீகம்

வினைகள் தீர்க்கும் வேல்மாறல் பாராயணம்

வேலுண்டு வினையில்லை!

வேல் வினைகளை வேரறுக்க வல்லது. ‘வேலுண்டு வினையில்லை” என்பது அருளாளர் வாக்கு. ‘அச்சம் அகற்றும் அயில் வேல்’ எனச் சிறப்பிக்கிறார் குமரகுருபரர். ‘வினை ஓட விடும் கதிர்வேல் மறவேன்’ என்று கந்தரநுபூதியும், ‘வினை எறியும் வேல்’ என்று திருப்புகழும் போற்றுகின்றன.

ஆக, வேலாயுதத்தைப் போற்றி வணங்க நம் வினைகள் யாவும் நீங்கும். ‘வேலின்றி கந்தனைப் பூஜை செய்தால் பயன் வீண்படுமே… (வேல் அலங்காரம்)’, ‘வேல் வடிவாம் தெய்வமே’, ‘வேல் தெய்வமே’ ‘அயில் தெய்வமே’ என்றெல்லாம் குறிப்பிடுவதால் வேலனே வேலாகும்; வேலே வேலனாவான் என்பது புலனாகும். வேல் வழிபாடே திருவருளை எளிதில் பெறச் செய்யும்.

வேலுக்கு உகந்த வழிபாடுகளில் ஒன்று வேல்மாறல் பாராயணம்.

அருணகிரிநாத சுவாமிகள் அருளிச் செய்துள்ள திருவகுப்புகளுள் ‘மணி, மந்திரம், ஔஷதம்’ என்று பெரியோர்கள் குறிப்பிடும் மூன்று வகுப்புகள் முதன்மையானவை. அவை: சீர்பாத வகுப்பு  – மணி வகுப்பு 2. தேவேந்திர சங்க வகுப்பு -  மந்திர வகுப்பு, 3. வேல் வகுப்பு -  ஔஷத (மருந்து) வகுப்பு.

இவற்றுள் உடல் நோய், மன நோய், உயிர் நோய் ஆகிய மூவகைப் பிணிகளுக்கும் உற்ற மருந்தாகி, அவற்றை உடனே தீர்த்தருளவல்ல ஆற்றல் படைத்தது ‘வேல் வகுப்பு’ என்று வள்ளி மலை ஸ்ரீசச்சிதானந்த சுவாமிகள் குறிப்பிடுவார்.

வேல் வகுப்பின் பதினாறு அடிகளை மேலும் கீழுமாகவும், முன்னும் பின்னுமாகவும் ஏறி இறங்கி வருவது போல் மாறி மாறி வர அமைத்து, அதனை நான்கு மடங்காக (16×4 = 64) அறுபத்து நான்கு அடிகளாக அமைய வைத்து, அந்த பாராயண முறையை ‘வேல்மாறல்’ என்று தொகுத்து அளித்தவர் வள்ளிமலை ஸ்ரீசச்சிதானந்த சுவாமிகள் ஆவார்.

இந்த பாராயண முறை அமைப்பை அறியுமுன் வேல்வகுப்பு பாடலைக் காண்பது அவசியம்.

வேல் வகுப்பு

Continue reading →

செய்த பாவம் நீங்க…

இரவு – பகலை போல இவ்வுலகம், நல்லவர் மற்றும் தீயவர்களால் பல்வேறு ஆக்கம், அழிவுகளை சந்தித்து வருகிறது. ‘தர்ம நெறியின் வழி நடப்பவனின், சாத்வீக வாழ்க்கையின் இருப்பே, உலக இயக்கத்தை ஒழுங்குபடுத்துகிறது…’ என்பர் ஆன்மிக பெரியோர். அதனால் தான், ‘நல்லார் ஒருவர் உளரேல், அவர் பொருட்டு எல்லாருக்கும் பெய்யும் மழை’ என்று நல்லோரின் இருப்பை, மூதுரையும் சிறப்பிக்கிறது.
இத்தகைய சிறப்புக்குரியவர் தான், யது வம்சத்தை சேர்ந்த வ்ருஷ்ணி என்பவரின் மகன் ச்வபல்கர். மனதாலும் பிற உயிருக்கு கெடுதல் நினைக்காத உத்தமர். அவருடைய சாத்வீகமான தர்ம வாழ்க்கையின் காரணமாக, ச்வபல்கர் எந்த ஊருக்கு போனாலும், அங்கு மழை பெய்யும்; பசி, பஞ்சம் இருக்காது.
ஒரு சமயம், காசியில் மூன்று ஆண்டுகளாக மழை பெய்யவில்லை. இதனால், நாட்டில் பசியும், பஞ்சமும் ஏற்பட்டது.
அரண்மனை பொக்கிஷங்களை எல்லாம் எடுத்து கொடுத்தார் காசி மன்னர். ஆனாலும், அவரால், பசி, பஞ்சத்தை தீர்க்க முடியவில்லை.
கடைசியில் மன்னர், ச்வபல்கரைப் பற்றி கேள்விப்பட்டு, அவரை, தன் நாட்டிற்கு வரவழைத்தார். ச்வபல்கர் காசியில் காலடி வைத்ததும், மழை கொட்டித் தீர்த்தது; பசியும், பஞ்சமும் போன இடம் தெரியவில்லை.
ச்வபல்கர் செய்த பேருபகாரத்திற்கு பதிலாக, காசி மன்னர், தன் மகள் காந்தினீயை, ச்வபல்கருக்கு திருமணம் செய்து கொடுத்தார்.
காந்தினீயும் சாதாரணமானவள் அல்ல; அவள், தன் தாயின் வயிற்றில் இருந்த போது, பல ஆண்டுகள் வரை வயிற்றில் இருந்து வெளியே வராமல் இருந்தாள்.
இதனால், காசி மன்னர் கவலையுடன், தன் மனைவியை நோக்கி, ‘உன் வயிற்றில் இருப்பது சேயா, பேயா…. ஏன் பிறக்க மாட்டேன் என்கிறது?’ எனக் கேட்டார். அதற்கு வயிற்றில் இருந்த பெண் குழந்தை, ‘அப்பா… நான் பேயல்ல; குழந்தை தான். நான் சொல்வது போல நீங்கள் செய்வதாக வாக்குறுதி தந்தால், இப்போதே பிறப்பேன்…’ என்று பதில் கூறியது.
மன்னரும், ‘சரி என்ன வாக்குறுதி வேண்டும்…’ என்று கேட்டார். ‘தினந்தோறும் கோ (பசு) தானம் செய்ய வேண்டும்…’ என்றாள் காந்தினீ. காசி மன்னரும் அப்படியே வாக்கு கொடுத்து, அதன்படி செய்தார்.
அப்படிப்பட்ட காந்தினீக்கு தான், மிகவும் நல்லவரான ச்வபல்கர் கணவராக வந்து வாய்த்தார். அந்த உத்தம தம்பதிக்கு பிறந்தவர் தான் கிருஷ்ண பக்தர்களிலேயே தலை சிறந்தவரான அக்ரூரர். இக்கதையில் வருபவர்களை போல நம்மால் நடக்க முடிகிறதோ இல்லையோ, ‘இத்தகைய உத்தமர்களை நினைத்துக் கொண்டிருந்தாலே, நாம் செய்த பாவங்கள் எல்லாம் நீங்கி விடும்…’ என்று காஞ்சி ஸ்ரீ மகாஸ்வாமிகள் சொன்னதைப் போல் உத்தமர்களை நினைப்போம்… பாவங்களை நீக்குவோம்!

மனப்பயணம்!

நவ.,17- ஐயப்ப பக்தர்கள் மாலை அணிதல்


எது அடங்கினாலும், மனம் மட்டும் அடங்க மறுக்கிறது; மனம் அடங்க மறுப்பதால், நம் மன அகங்காரங்கள் எல்லாம் ஆட்டம் போடத் துவங்கி விடுகிறது. அதனால்தான் மனதை அடக்குபவனே, ஆன்மிக வாழ்வுக்கு தகுதியானவன் என்று கூறுகின்றனர். இந்த மன அடக்கப் பயிற்சிக்கான பயணமே, சபரிமலை ஐயப்பன் கோவில் யாத்திரை.
ஆட்காட்டி விரலை, பெரு விரலுடன் சேர்த்து, மற்ற மூன்று விரல்களையும் உயரே தூக்கி சின்முத்திரை காட்டி அமர்ந்திருப்பார் ஐயப்பன். இந்த சின்முத்திரையின் தத்துவம் ஆணவம், (அகங்காரம்) கன்மம், (பாவ, புண்ணியங்களால் விளையும் பயன்கள்) மாயை (இந்த உலக வாழ்வு நிரந்தரம் என நினைக்கும் குணம்) என்ற மூன்றையும், தூக்கிய விரல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. ஆட்காட்டி விரல் ஜீவாத்மா; அதாவது, நாம். பெருவிரல் கடவுள்; அது ஐயப்பன். ‘ஆணவம், கன்மம், மாயை என்ற மூன்றையும் விட்டு விட்டால், நீ என்னை அடையலாம்…’ என்பதே இந்த முத்திரை உணர்த்தும் தத்துவம்.
ஆனால், இது முடிகிறதா என்றால், இல்லை. மனிதனுக்கு, தான் என்ற ஆணவம், அவனது கஷ்ட காலத்தில் அடங்குகிறதே தவிர, அந்தக் கஷ்டம் நீங்கியதும் உடனே தலை தூக்கி விடுகிறது. பாவத்தால் மட்டுமே விளைவுகளை அனுபவிக்கிறோம் என்பதில்லை. புண்ணியம் செய்யும் போது, நம் மனதில் ஏற்படும், ‘நான் செய்கிறேன்’ என்ற ஆணவத்தாலும், சில பாவங்கள் நம்மை தொற்றிக் கொள்வது உண்டு.
அதனால், ‘நாம் தானம் செய்தோமே, பிறரிடம் கருணையுடன் நடந்து கொண்டோமே… இதனால், நமக்கு புண்ணியம் சேர்ந்திருக்குமே…’ என்றெல்லாம் எண்ணக்கூடாது. அந்த புண்ணியத்தின் பலனையும், யாரொருவன் கடவுளுக்கே சமர்ப்பணம் செய்கிறானோ அவனே இறைவனுடன் கலக்க முடியும்.
மகாபாரதத்தில் ஒரு காட்சியில், தர்மரிடம், யட்சன், ‘உலகத்திலேயே அதிசயமானது எது?’ என்று கேட்டான்.
அதற்கு, ‘ஒருவன் இறந்து போனதை பார்க்கும் இன்னொருவன், தானும் ஒருநாள் இறந்து போவோம் என்பதை நம்ப மறுப்பது தான்…’ என்று கூறினார் தர்மர். இது, உலக வாழ்வு நிலையென்று நினைக்கும் அறியாமை கொடுக்கும் மாயை.
நாம் சம்பாதித்த வீடு, வாசல், மனைவி, மக்கள், கணவன், பிற சொத்துக்கள் எதுவும் நிச்சயமில்லை; மரணம் மட்டுமே நிச்சயம். அப்படி யிருந்தும், மனிதன் ஆட்டம் போடுகிறான். இந்த உண்மைகளை புரிந்து கொள்ள வேண்டுமானால், மனதை அடக்கி தியானம் செய்ய வேண்டும். அந்த மன அடக்கப் பயிற்சியே சபரிமலை யாத்திரை. அதிகாலை எழுவது, குளிர்ந்த நீரில் நீராடுவது, பிரம்மச்சரியத்தை கடைபிடிப்பது, எளிய உணவுகளை உண்பது போன்ற பயிற்சிகள் மனதை அடக்குவதற்கான முதல் காரணி.
ஐயப்ப பக்தர்கள் சபரிமலை சென்று, திரும்பும் யாத்திரையை, ‘மடக்கு யாத்திரை’ என்பர். ‘மடக்கு’ என்றால், ஒடுக்குதல். சபரிமலை ஐயனிடம், நம் அகங்கார எண்ணங்களை ஒப்படைத்து, தன்னையே ஒடுக்கிக் கொண்டு திரும்ப வேண்டும். மீண்டும் ஆணவம் தலைதூக்க விடாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.
இப்போது புரிந்து கொண்டீர்களா… சபரி மலைக்கு பயணப்பட வேண்டியது நம் உடல் அல்ல; மனம் என்பதை!

என் கடன் இறைப்பணி செய்து கிடப்பதே… எந்நாட்டவர்க்கும் இறைவா..!

லையே சிவம், சிவமே மலை என எல்லோரும் போற்றிக் கொண்டாடுகிற பூமி, திருவண்ணாமலை. நினைத்தாலே முக்தி தரும் அற்புதத் திருத்தலம் இது. மலையில் ஏற்றுகிற திருக்கார்த்திகை தீபத்தைத் தரிசிப்பது எத்தனை புண்ணியமோ, அத்தனை புண்ணியம் தருவது கிரிவலம் வந்து பிரார்த்திப்பது!

லட்சக்கணக்கான பக்தர்கள் செல்லும் கிரிவலப்பாதை சீராக இருந்தாலும், அதையொட்டியுள்ள பகுதிகள் கழிவுகளாகவும் குப்பைகளாகவும் கிடப்பதை, தொடர்ந்து கிரிவலம் செல்வோர் கவனித்திருப்பார்கள். தண்ணீர் பாட்டில்கள், பிளாஸ்டிக் கவர் என குப்பைக்கூளங்களால் நிறைந்து காணப்படுகிறது மலையடிவாரப் பகுதி. அதையெல்லாம் அகற்றி, மலையையும் மலைப் பகுதியையும் சுத்தம் செய்வதற்காகவே அங்கு ஓர் ஆஸ்ரமம் இயங்கி வருகிறது என்றால், வியப்பாக இருக்கிறது அல்லவா?

Continue reading →

உண்மையான பக்தி இருந்தால்….

தங்கத்தை புடம் போடுவதும், வைரத்தை பட்டை தீட்டுவதும் அப்பொருள் மென்மேலும் ஜொலிப்பதற்காகத் தானே தவிர, அதை அழிப்பதற்காக அல்ல. நம் வாழ்வில் நாம் அடையும் துன்பங்களும், கஷ்டங்களும் கூட நம் மனதை பக்குவப்படுத்த கடவுள் எனும் கொல்லனால் பட்டை தீட்டப்படும் செயல் தான் என்பதை உணர்ந்து விட்டால், மனமானது சாந்தம் அடையும்.
பாண்டுரங்கனின் மீது மிகுந்த பக்தி கொண்ட அடியவர் ஒருவர் இருந்தார்; அவர் மனைவியின் பெயர் கமலாபாய். யாசகம் கேட்டு வந்தவர்களுக்கெல்லாம் தங்கள் செல்வத்தை வாரிக் கொடுத்த அந்தக் குடும்பம், ஒரு காலகட்டத்தில் மிகுந்த வறுமையில் வாடியது.
ஒருநாள், தன்னிடமிருந்த ஒரே மாற்றுத் துணியை துவைத்து காய போட்டு விட்டு, குளிக்கச் சென்றிருந்தார் கமலா பாய். வீட்டிற்குள் பாண்டுரங்க பூஜையில் ஈடுபட்டு, தன்னை மறந்து பாடிக் கொண்டிருந்தார் அவரின் கணவர்.
அப்போது வாசலில்,’ஐயா… தர்மம் செய்யுங்கள்…’ என்ற தீனமான குரல் கேட்டு, பக்தர் வெளியில் வந்து பார்த்தார். கந்தலான புடவை அணிந்திருந்த பெண் ஒருவர், ‘ஐயா… இந்த வீட்டில் ஏழைகளுக்குத் துணியும், தானியமும் தருவதாக கேள்விப்பட்டேன்; ஏதாவது தர்மம் செய்யுங்கள்…’ எனக் கேட்டார்.
அந்த பெண்ணுக்கு தர்மம் செய்ய வீட்டில் ஏதாவது பொருள் இருக்கிறதா என்று பார்த்தார்; எதுவும் இல்லை. மனைவி கமலாபாயின் மாற்றுப் புடவை கொடியில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. உடனே, அந்த புடவையை எடுத்து, அந்த ஏழைப் பெண்ணுக்கு தர்மம் செய்து விட்டார்.
சிறிது நேரத்தில், குளித்து, ஈரப் புடவையுடன் வந்த கமலா பாய், நடந்ததை அறிந்து, ‘இவ்வளவு நாட்களாக உங்களுக்கு எல்லா விதங்களிலும் அனுசரணையாக இருந்த எனக்கு, ஒரு மாற்றுப்புடவைக்கு கூட வழி இல்லாமல் செய்து விட்டீர்களே…’ என்று கோபப்பட்டாள்.
பக்தரோ, ‘கோபப்படாதே கமலா… பண்டரிநாதன் திருவடிகளை சரண் அடை; பகவான் கை விட மாட்டான்…’ என்று ஆறுதல் கூறினார்.
கமலாபாயோ, ‘பகவானாம்… பாதமாம்… அவன், தன் திருவடிகளில் விழுந்த பக்தர்களை மிதிக்கத்தான் செய்கிறானே தவிர, காப்பாற்றுவது இல்லை; அவன் பாதங்களை நசுக்குகிறேன். பகவானுக்கு பாதங்களே இருக்கக் கூடாது…’ என்று கோபத்துடன் ஒரு கல்லைத் தூக்கிக் கொண்டு வெறிபிடித்தவள் போல கோவிலை நோக்கி ஓடினாள்; பக்தரும் பின்னாலேயே ஓடினார்.
பாண்டுரங்கன் சன்னிதி முன் நின்று, ‘பாண்டுரங்கா… உன் பாதங்களில் விழுபவர்களை நீ அளவுக்கு மீறி சோதனை செய்கிறாய்; அதனால், உன் பாதத்தை நசுக்கப் போகிறேன்…’ என்று உரத்த குரலில் கூறி, கல்லை ஓங்கினாள்.
அதற்குள், பின்னால் வந்த அவள் கணவர் ஓடிப் போய் பாண்டுரங்கன் திருவடிகளில் விழுந்து, மறைத்துக் கொண்டார். கமலா பாய் எறிந்த கல், குறி தவறி தரையில் விழுந்து உடைந்து சிதறியது.
என்ன ஆச்சரியம்!
உடைந்த கற்கள் யாவும் நவரத்தினங்களாகவும், வைடூரியங்களாகவும் சிதறின.
அப்போது, ருக்மணி தேவி காட்சியளித்து, ‘கமலா… உங்கள் தர்மக் குணத்தை உலகிற்கு எடுத்துக் காட்டவே, ஏழைப் பெண்ணாக வந்து, உன்னுடைய மாற்றுப் புடவையை தானமாக பெற்றேன். கோபத்தை தவிர்த்து, உத்தமரான உன் கணவரை அனுசரித்து நட; உனக்கு எல்லாவிதமான நன்மைகளும் உண்டாகும்…’ என்று, கூறி, மறைந்தாள்.
‘தாயே… ருக்குமணி தேவி… மனித ஜீவன்களுக்கு மன பக்குவமும், வைராக்கியத்தையும் ஏற்படுத்துவதற்காகத் தான், நீ சோதனை செய்கிறாய் என்பதை உணராமல் போனேனே…’ என்று அழுதவள், தன் கணவரான துகாராமின் கால்களில் விழுந்து வணங்கினாள். ஆம்… கமலாபாயின் கணவரான அந்த உத்தம பக்தர், துகாராம் தான்!
பாண்டுரங்கன் அடியார்களில் தலை சிறந்தவரான துகாராம் வாழ்க்கையில் நடந்த நிகழ்ச்சி இது.
சிதறிக் கிடந்த நவரத்தினங்களை தொடாமல் துகாராமுடன் வெளியேறினாள் கமலாபாய்.
கடவுள் கொடுத்த வாழ்க்கையில், அவன் நம்மை ஆட்கொள்ளும் விதமாக கொடுக்கும் சோதனைகளை, அவன் பாதங்களை சரணடைவதன் மூலமே வெல்ல முடியும் என்பதை விளக்கும் கதை இது.

புண்ணியம் தரும் பரிமள ரங்கநாதர்!

நவ.,11 – கருடசேவை


மயிலாடுதுறையிலுள்ள திருஇந்தளூர் பரிமள ரங்கநாதர் கோவில், பெருமாளின் 108 புண்ணிய திருத்தலங்களில் ஒன்று. இங்கு நடக்கும் கருடசேவை மிகவும் விசேஷம்.
பிரம்மாவிடமிருந்து வேதங்களை திருடி சென்ற மது, கைடபர்களை அழித்த மகாவிஷ்ணு, அவற்றை மீட்டு பரிமளம் (புனிதமாக்குதல்) ஆக்கினார். இதனால், இவர், பரிமள ரங்கநாதர் என்று பெயர் பெற்றார்.
தன் வாழ்க்கை துணைவியரை சரி வர கவனிக்காத காரணத்தால், தட்சனின் சாபத்திற்கு ஆளான சந்திரன், இங்கு சுவாமியை வழிபட்டு, விமோசனம் பெற்றான். சந்திரனுக்கு, ‘இந்து’ என்றொரு பெயரும் உண்டு. இதனால், இத்தலம், ‘திரு இந்தளூர்’ என்று பெயர் பெற்றது.
காவிரிக்கரையில் பெருமாள் சயனித்திருக்கும் ஐந்து தலங்கள், ‘பஞ்சரங்கம்’ எனப்படுகிறது. இதில் ஐந்தாவது தலமான இங்கு,
பரிமள ரங்கநாதர் வீர சயனத்தில் காட்சி தருகிறார். வேதங்களுக்கு அருளியதால் இவருக்கு, ‘வேதாமோதன்’ என்றும் பெயருண்டு. இவரது சிலை மரகதக்கல்லில் வடிக்கப்பட்டுள்ளது. சுவாமியின் தலைக்கு மேலே சூரியனும், நாபியில் பிரம்மாவும், பாதத்திற்கு அருகில் சந்திரனும், கங்காதேவியும், தலை அருகில் காவிரித்தாயும் உள்ளனர்; தாயார் பரிமள ரங்கநாயகி!
தன்னில் நீராடுபவர்களின் பாவத்தை ஏற்றுக்கொண்டதால், கங்கைக்கு அதிக பாவம் சேர்ந்தது. இதற்கு விமோசனம் கிடைக்க கங்காதேவி, இங்குள்ள காவிரி நதியில் மூழ்கி சுவாமியை வழிபட்டாள். கங்கையே தன் பாவத்தை தீர்க்குமளவுக்கு புண்ணியம் பெற்ற ஆறு காவிரி; இங்கே நீராடினால், புண்ணியம் பெருகும் என்பது ஐதீகம்.
ஐப்பசி மாதம், 22ம் தேதி முதல்(நவ.,8) இங்கு பிரம்மோற்சவம் துவங்கும். பத்து நாட்கள் நடக்கும் இந்த விழாவில், சுவாமிக்கு ஆண்டாள் அலங்காரம், குவலயாபீட வதம், பகாசுர வதம், அகல்யா சாப விமோசனம், காகாசுரன் வதம், உறியடி கோலக்காட்சிகள், வெண்ணெய்த்தாழி போன்ற அலங்காரங்களை செய்வர்.
விழாவின், 4ம் நாள் (நவ., 11) சுவாமி கருடசேவை சாதிப்பார்; இதைக் காண்பவர்களுக்கு சொர்க்கம் நிச்சயம் என்பது ஐதீகம். இதையடுத்து, நவ.,14ல் சுவாமிக்கு திருக்கல்யாணமும், 16ல் தேர்த்திருவிழாவும் நடக்கும்.
மார்கழி மாதம் வைகுண்ட ஏகாதசியன்று, ஸ்ரீரங்கத்தைப் போல, இங்கும் ரங்கநாதர் முத்தங்கியில் காட்சி தருவார். தை அமாவாசையன்று சுவாமிக்கு தாயார் போலவும், தாயாருக்கு சுவாமி போலவும் அலங்காரம் செய்வர்; இதை, ‘மாற்றுத் திருக்கோலம்’ என்பர்.
பரிமள ரங்கநாதரை வணங்கினால், புண்ணியம் பெருகும்; தரிசிக்க கிளம்புவோமா!
தொடர்புக்கு தொலைபேசி எண்: 04364 223 330.

பில்லி சூன்யத்திலிருந்து பக்தர்களை காக்கும் முத்து மாரியம்மன் ஆலயம்

billi soonyathilirunthu baktharkalai kakkum muthu mariyamman

திருச்சி மத்தியப் பேருந்து நிலையத்தில் இருந்து சுமார் இரண்டு கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது கல்லுக்குழி என்ற இடத்தில் அன்னை முத்து மாரியம்மன் ஆலயம் அமைந்துள்ளது. ஏவல், பில்லி சூன்யம், பிற தோஷங்கள் விலக அன்னைக்கு அபிஷேக ஆராதனைகள் செய்தால் பலன் நிச்சயம் என்று பக்தர்கள் கூறுவது உண்மையே! கருவறையில் அன்னை முத்து மாரியம்மன் அமர்ந்த கோலத்தில், நான்கு கரங்களுடன் மேற்கு திசை நோக்கி அருள்பாலிக்கிறாள். பொதுவாக அம்மன் ஆலயங்களில் அம்மன் மேற்கு திசை நோக்கி அருள்பாலிப்பது என்பது ஓர் அபூர்வமான அமைப்பாகும். அந்த அபூர்வ அமைப்பே இங்கு இந்த அன்னைக்கு அற்புத சக்தியை கொடுத்துள்ளது என்கின்றனர் பக்தர்கள். இங்கு அன்னையின் நான்கு கரங்களில் சங்கு, சக்கரம், சூலம், அக்னி குண்டம் ஆகியவைகளை ஏந்தியபடி அன்னை காட்சி தருகிறாள். ஆலய முகப்பின் வெளியே இடது புறம், பொம்மி மற்றும் வெள்ளையம்மாளுடன் மதுரைவீரன் காட்சி தருகிறார். வலதுபுறம் ஒண்டிக்கருப்பு அருள்பாலிக்கிறார். நவக்கிரக நாயகர்களின் சன்னிதி இருக்கிறது. இவ்வாலயத்தில் தல விருட்சங்கள் இரண்டு. அவை அரசும், வேம்பும் ஆகும். தல விருட்சங்கள் இரண்டும் தழைத்தோங்கி நிற்க, அதன் அடியில் அமைந்திருக்கும் பெரிய அளவிலான சுதை வடிவ, ஐந்து தலை நாகரின் திருமேனி உள்ளது. ஜாதகத்தில் உள்ள செவ்வாய் தோஷத்தின் பாதிப்பு குறையவும், தடைப்பட்ட திருமணம் நடக்க வேண்டியும், குழந்தை பேறு வேண்டியும் அன்னைக்கு ராகு கால நேரத்தில் அபிஷேகம் ஆராதனைகள் செய்கின்றனர். அவர்களது பிரார்த்தனைகள் விரைந்து பலிப்பதாக, இங்கு வந்து அருள்பெற்றுச் சென்ற பக்தர்கள் மகிழ்ச்சியோடு கூறுகின்றனர். இந்தக் கோவிலில் வீற்றிருக்கும் முத்து மாரியம்மனை, பக்தர் ஒருவர் சுமார் 80 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கேரளாவில் இருந்து கொண்டு வந்துள்ளார். பின்னர் தற்போது கோவில் அமைந்திருக்கும் இடத்தில் ஒரு ஓலைக் குடிசையை அமைத்து அதனுள் அம்பாளை பிரதிஷ்டை செய்தார் எனவும், காலப்போக்கில் அன்னையின் சக்தியை உணர்ந்த மக்கள் அழகான ஆலயம் கட்டி அங்கு அன்னையை பிரதிஷ்டை செய்ததாகவும் தகவல் உள்ளது. கேரளாவில் இருந்து கொண்டு வந்த போது அன்னையின் பெயர் பகவதி அம்மன் என்றும், இங்கு முத்து மாரியம்மன் என்ற பெயரில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டதாகவும் பக்தர்கள் கூறுகின்றனர். அஸ்தமன கதிரவனின் பொற்கதிர்கள், அன்னையின் பாதத்தில் பட்டு பூஜை செய்யும் காட்சியை, நாம் இங்கு பல தினங்கள் காணலாம். கிரகப்பெயர்ச்சி வரும் நாட்களில் இங்குள்ள நவக்கிர நாயகர்களுக்கு விசேஷ அபிஷேக ஆராதனைகள் நடைபெறுகின்றன. இந்த ஆலயத்தில் உள்ள நவக்கிரகங்கள் அனைத்தும் தங்கள் தேவியருடனும், வாகனங்களுடனும் வீற்றிருந்து அருள்பாலிப்பது கூடுதல் சிறப்பு சேர்க்கும் அம்சமாகும். அனைத்து மாத பவுர்ணமி நாட்களிலும் அன்னைக்கு, சிறப்பு அபிஷேக ஆராதனைகள் நடைபெறுகின்றன. இது தவிர லலிதா சகஸ்ரநாம பாராயணமும் நடைபெறும். மேலும் ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமை அன்றும் அன்னைக்கு சிறப்பு அபிஷேகங்களும், ஆராதனைகளும் செய்யப்படுகின்றன. இங்குள்ள கால சர்ப்ப நாகருக்கு அபிஷேக ஆராதனைகள் செய்வதால், நாக தோஷ பாதிப்பு பெருமளவில் விலகும் என நம்புகின்றனர் பக்தார்கள். மாத பவுர்ணமி நாட்களில் இங்கு நடக்கும் ஹோமத்தில் நூற்றுக்கணக்கில் பக்தர்கள் கலந்து கொள்வார்கள். தினமும் காலை 7.30 மணி முதல் 9.30 வரையிலும், மாலை 6 மணி முதல் 8 மணி வரையிலும் அன்னையை பக்தர்கள் தரிசனம் செய்வதற்காக கோவில் நடை திறந்திருக்கும்.

வலிமை மட்டும் போதுமா?

அழியும் உடல்களை பெற்றுள்ள சாதாரண மானுட ஜீவன்களாகிய நாம், ஏதேதோ அற்ப விஷயங்களை நினைத்து பெருமை கொண்டு, அதன் பொருட்டு ஆணவம் கொள்கிறோம். ஆனால், இப்பிரபஞ்சத்தின் முன், நாம் தூசுக்கு சமம். இவ்வுலகில் கடவுள் மட்டுமே பெரியவன்; அவனே அனைத்திற்கும் ஆதாரம் என்று நினைத்தால், மனமானது ஆணவ சேற்றில் அமிழ்ந்து விடாது.
சிவனிடம் பெற்ற வரத்தாலும், தன்னுடைய வீரத்தின் பேரில் தான் கொண்ட ஆணவத்தாலும் தேவர்களையும், முனிவர்களையும் மதிக்காமல் இருந்ததுடன், அவர்களை துன்புறுத்தியும் வந்தான் ராவணன்.
ஒரு சமயம், தன் அமைச்சர் மகோதரனுடன் உலகின் பல இடங்களை சுற்றி வந்தான் ராவணன். அவர்களுடைய பயணம் பாதாள லோகத்தை அடைந்தது; அங்கே, மகாபலி சக்கரவர்த்தி இருந்தார்.
மகாபலியைப் பற்றி அறிந்திருந்தாலும், தன் வீரத்தின் பேரில் இருந்த ஆணவத்தால், ‘நானே ரொம்பப் பெரியவன்; என்னை மிஞ்சிய வீரன் இவ்வுலகில் இல்லை…’ என்ற எண்ணத்துடன், ராவணன், மகாபலியைப் பார்த்து, ‘நான் ராவணன் வந்திருக்கிறேன்…’ என்றான்.
மகாபலியோ, ‘ஓ… இலங்கையில் ராவணன் என்ற பெயரில், ஒரு சிறுவன் இருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டேன்; அது நீ தானா… சரி… பக்கத்து அறையில், இரண்டு கடுக்கன்கள் இருக்கின்றன, அவற்றை எடுத்து வா…’ என்றார்.
அந்த அறைக்குச் சென்ற ராவணன், நீண்ட நேரமாகியும் திரும்பவில்லை. கடைசியில் வெறுங்கையோடு திரும்பி, தன் இயலாமையை ஒப்புக் கொண்டான்.
மகாபலி சிரித்து, ‘ராவணா… அந்த இரண்டு கடுக்கன்களும், என் கொள்ளுத் தாத்தா இரண்ய கசிபுவினுடையவை; பரந்தாமன், நரசிம்ம அவதாரம் எடுத்து, இரண்ய கசிபுவை தூக்கிப் பிடித்து சுற்றிய போது, இரண்ய கசிபுவின் காதுகளில் இருந்த கடுக்கன்கள் சிதறி விழுந்தன. அவற்றை எடுத்துப் பத்திரமாக வைத்திருந்தனர் என் முன்னோர். நானும், அவற்றைப் பாதுகாத்து வருகிறேன்; அவற்றைத் தான், உன்னால் தூக்க முடியவில்லை என்கிறாய்…’ என்று விவரித்தார்.
தலை கவிழ்ந்து திரும்பினான் ராவணன். ஆனால், அதிலிருந்து அவன் பாடம் கற்றுக் கொள்ளவில்லை. ‘என்னால் தூக்க முடியாத அந்த கடுக்கன்களை அணிந்து, இரண்ய கசிபு நடமாடியிருக்கிறான்; அவ்வளவு பெரிய பலசாலியான அவனும் அழிந்து போய் விட்டானே…’ என்று ராவணன் நினைத்திருந்தால் ராவணன் தவறு செய்திருப்பானா, அவனுக்கு அழிவு தான் வந்திருக்குமா?
கடவுள் ஒருவனுக்கு, திறமையைக் கொடுக்கிறார்; ஆணவமும், திமிரும் தானாகவே வந்து ஒட்டிக் கொள்கிறது. அழிவைத் தேடிக் கொள்கிறான்.

சமையல் ஒரு தவம்!

நவ., 6 – மகா அன்னாபிஷேகம்


சிவாலயங்களில், ஐப்பசி மாதம் பவுர்ணமியன்று அன்னாபிஷேகம் நடைபெறும். பால், தயிர், எண்ணெய், தேன், சந்தனம், திருநீறு, இளநீர் போன்றவற்றால் சுவாமிக்கு அபிஷேகம் செய்வது வழக்கம். ஆனால், வடித்த சோறு கொண்டு அபிஷேகம் செய்வது எதற்காக?
மனிதன் உண்ணும் உணவுப்பொருளில் முக்கிய இடம் பிடிப்பது சோறு; இதை சுவாமிக்கு படைக்கும் போது, பிரசாதம் ஆகிறது. ‘ப்ர’ என்றால் தெய்வத்தன்மை; தெய்வத்தன்மை பொருந்திய சோறு என்பது இதன் பொருள்.
ஒரு வீட்டில் துறவி ஒருவரை சாப்பிட அழைத்தனர்; துறவியும் சாப்பிட்டார். பின்பக்கம் சென்று கையைக் கழுவப் போனவர், வீட்டுக்குள் திரும்ப வரவில்லை; எல்லாரும் தேட ஆரம்பித்தனர். பின்பக்க கதவு திறந்து கிடந்தது; அங்கே கட்டியிருந்த பசுவையும், கன்றையும் காணவில்லை.
அப்போது ஒருவன் ஓடி வந்து, ‘ஐயா… உங்கள் வீட்டுப் பசுவை சாமியார் ஒருவர் ஓட்டிக்கொண்டு செல்கிறார்…’ என்றான்.
உரிமையாளர் பதறியடித்து ஓடினார். துறவியை வழி மறித்து விட்டார்.
‘துறவியான உமக்கு இது அழகா… அன்னமிட்ட வீட்டில் கன்னமிடலாமா?’ என்று கேட்டார்.
அப்போது தான் துறவிக்கே புரிந்தது; தான் ஒரு மாட்டையும், கன்றையும் கையில் பிடித்திருக்கிறோம் என்பது! உடனே, ‘ஓ’வென்று அழ ஆரம்பித்து விட்டார்.
‘ஏன் அழுகிறீர்…’ என்று சுற்றியுள்ளவர்கள் கேட்க, ‘ஐயையோ… இவர் வீட்டைப் பற்றி விசாரிக்காமல் சாப்பிட்டு விட்டேனே… இவர் வீட்டில் யாரோ ஒருவர் பிறர் பொருளை அபகரிக்கும் எண்ணத்துடன், சமையல் செய்திருக்கிறார். அந்த உணவை சாப்பிட்டதால், எனக்கும் திருடும் புத்தி வந்து விட்டது…’ என்றார்.
உண்மையில், அன்னதானம் அளித்தவரின் மனைவி, அன்று சமையல் செய்யும் போது, அடுத்த வீட்டுக்காரி அசந்திருக்கும் சமயத்தில், அவள் அடிக்கடி அணியும் நகையை எப்படியாவது திருடி வந்து விட வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் சமைத்துள்ளாள்.
உணவு சமைக்கும் போது, நல்ல எண்ணத்துடன் சமைக்க வேண்டும்; இது எல்லாருக்கும் சாத்தியமல்ல தான். ஆனாலும், எப்படி சமைத்தாலும், அதை ஆண்டவனுக்கு படைத்த பின் சாப்பிட்டால், அது, புனிதமடைந்து விடுகிறது; அதைப் பிரசாதமாக நாம் சாப்பிடலாம்.
இந்த அடிப்படையில் தான் சிவலிங்கத்திற்கு அன்னத்தால் அபிஷேகம் செய்து, அதில் தயிர் சேர்த்து சாப்பிடுகின்றனர்.
வீட்டில் சமைக்கும் போது, நல்ல எண்ணத்துடன் சமையுங்கள். ‘டிவி’யில் கண்ட கண்ட தொடர்களை பார்த்துக் கொண்டே சமைக்காதீர்கள். இதனால், உடலும், மனமும் கெட்டுப் போகும். இன்று மனிதர்களின் ஆரோக்கியம் கெட்டுப் போனதற்கு காரணமே, சமையல் செய்யும் போது, எரிச்சலுடனும், பொறுமையில்லாமலும் சமைப்பதுதான்.
சமையல் ஒரு தபஸ்(தவம்). இதனால் தான் சமையல் செய்பவரை, ‘தவசுப்பிள்ளை’ என்று சொல்வர். மனதை ஒருநிலைப்படுத்தி சமையல் செய்வதால் தான் சமையல் தவம் ஆகிறது. இதன் காரணமாகவே, அன்னாபிஷேகம் போன்ற விழாக்களை முன்னோர் ஏற்படுத்தினர்.
அன்னாபிஷேகத் திருநாளில் மட்டுமல்ல என்றுமே நல்ல எண்ணங்களுடன் சமையுங்கள்; ஆரோக்கிய வாழ்வைப் பெறுங்கள்.

வெற்றிவேல் முருகா!

அக்., 29 – கந்தசஷ்டி


சூரபத்மனை, முருகப் பெருமான் ஆட்கொண்டதற்காக கந்தசஷ்டி விழாவை, கொண்டாடுகிறோம் என்பது அனைவரும் அறிந்த விஷயம். சிவனின் நெற்றிக்கண்ணில் பிறந்த பொறிகளில் இருந்து உருவானவர் முருகன் என்பர். ஆனால், ராமாயணக் கதையில், முருகனின் பிறப்பு பற்றி சற்று வித்தியாசமாக சொல்கிறார் விஸ்வாமித்திரர்.
ஒருசமயம் சிவன், தன் சக்தியை வெட்ட வெளியாக இருந்த பூமியில் விட்டார். அந்த சக்தி, காடு, மலை, நதி, ஏரி, நாடு என, பல வகையில் உருப்பெற்றது. இதனால், பூமியின் பாரம் அதிகரித்தது. இனியும் அவரது சக்தியைத் தாங்க முடியாதென்ற நிலையில், அக்னி மற்றும் வாயுவின் உதவியை நாடினர் தேவர்கள். அவர்கள், சிவனின் சக்தியைத் தாங்கினர்.
அக்னி தாங்கிய சக்தி மலையாக மாறியது; அந்த மலையில், நாணற்புல் உருவானது. அங்கே இருந்த கிருத்திகைப் பெண்களுக்கும், அக்னிக்கும் புத்திரனாக ஸ்கந்தர் அவதரித்தார் என்று ராமாயணத்தில் அத்தியாயம், 36ல் இந்த வரலாறு உள்ளது.
அத்தியாயம், 37ல் சற்று வித்தியாசமான கதை உள்ளது. சிவனின் சக்தியை தாங்கிய அக்னிதேவன், அந்த சக்தியை பார்வதியின் சகோதரியான ஆகாச கங்கையிடம் செலுத்தினான். அவளால், அந்த கர்ப்பத்தை தாங்க முடியவில்லை; எனவே, இமயத்தில் வெள்ளை மலையாக இருந்த சிவனிடமே அதைச் சேர்த்து விட்டாள்.
அந்த சக்தி ஒரு குழந்தையாகி, ஆறு முகங்களுடன் விளங்கியது. அதற்கு கிருத்திகை பெண்கள் பால் கொடுத்து வளர்த்தனர். கர்ப்பத்தில் இருந்து விழுந்ததால் கந்தன் என்றும், கிருத்திகைப் பெண்களால் பால் தரப்பட்டதால் கார்த்திகேயன் என்றும் பெயர் பெற்றார்.
இந்தக் கதையை நமக்கு அளிக்கும் விஸ்வாமித்திரர், ‘இந்த புண்ணிய சரித்திரத்தை நம்பிக்கையுடன் கேட்பவர்களும், சிவனின் சக்தியான குமாரசுவாமியிடம் பக்தி வைப்பவர்களும் பேரன், பேத்திகளுடன் சுகமாய் வெகுகாலம் பூமியில் வசித்து முடிவில் கந்தலோகத்தை அடைவர்…’ என்றும் பலன் சொல்லி முடிக்கிறார்.
முருகன் பிறந்ததன் நோக்கம், சூரபத்மன் மற்றும் அவன் குலத்தவரால் துன்புறுத்தப்பட்ட தேவர்களைக் காப்பதற்காக!
கந்தசஷ்டி எல்லா முருகன் தலங்களிலும் நடந்தாலும், சூரசம்ஹாரத்திற்கு சிறப்பு பெற்றது திருச்செந்தூர். இங்கு கந்தசஷ்டி விழாவை ஒட்டி, அறுகோண வடிவ ஹோம குண்டம் அமைக்கப்படுகிறது. முருகனின் வெற்றிக்காக துவக்கப்படும் யாக குண்டத்தை சுற்றிலும் சிவன், அம்பிகை, நான்கு வேதங்கள், முருகன், வள்ளி, தெய்வானை, மகாவிஷ்ணு, விநாயகர், சப்தரிஷிகள், வாஸ்து பிரம்மா, தேவர்கள், சூரியன், அஷ்டதிக்பாலகர்கள், துவாரபாலகர்களை கும்பத்தில் எழுந்தருளச் செய்வர். ஆறாம் நாளன்று, கடற்கரையில் எழுந்தருளும் ஜெயந்தி நாதர், சூரனை சம்ஹாரம் செய்து வெற்றி வேலனாக காட்சியளிப்பார்.
கந்தசஷ்டியன்று அதிகாலை, 4:30- – 6:00 மணிக்குள் நீராட வேண்டும்.
அன்று பகலில் சாப்பிடாமல், ‘ஓம் சரவணபவ’ ‘ஓம் சரவணபவாய நம’ ‘ஓம் முருகா’ ஆகிய மந்திரங்களில் ஏதாவது ஒன்றை, பகல் முழுவதும் ஜெபிப்பதுடன் திருப்புகழ், கந்தசஷ்டிகவசம், ஸ்கந்தகுரு கவசம், சண்முககவசம் பாடல்களை பாராயணம் செய்ய வேண்டும்.
மாலையில், முருகன் கோவிலுக்குச் சென்று, சூரசம்ஹார நிகழ்ச்சியைத் தரிசித்து வந்த பின், நீராட வேண்டும்; பின், கோவிலுக்கு சென்று விளக்கேற்றி முருகனை வழிபட வேண்டும்.
கந்தசஷ்டி விரதம் இருப்போருக்கு புத்திரதோஷம் விலகும்; மழலை பாக்கியம் இல்லாதவர்களுக்கு விரைவில் குழந்தை பிறக்கும்; நினைத்தது நிறைவேறும் என்பது ஐதீகம்.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 3,085 other followers