Category Archives: ஆன்மீகம்

வழிகாட்டிக்கு வந்தனம்!

பிப்., 8 தை அமாவாசை

எப்போதாவது ஏதாவது அதிசயம் நடந்தால், அதை, ‘அபூர்வ நிகழ்வு’ என்று சொல்வோம். அத்தகைய அபூர்வ நிகழ்வு, இந்த தை அமாவாசையன்று, நம்மை நோக்கி வருகிறது. அமாவாசையும், திங்கட்கிழமையும் இணைந்து வரும் நாட்களை, ‘அமா சோமவாரம்’ என்பர். அமாவாசைகளில் மிகவும் உயர்வானது, ஆடி மற்றும் தை அமாவாசை!
ஆடி அமாவாசையன்று நம்மைக் காண பூலோகம் வருகின்றனர், நம் முன்னோர்; தை அமாவாசையன்று, விடை பெற்று, பிதுர்லோகம் செல்கின்றனர் என்பது ஐதீகம்.
இந்த ஆண்டு, தை அமாவாசை திங்கட்கிழமையில் வருகிறது. இது, நம் முன்னோர்களுக்கு நன்றி தெரிவிக்க, மிகச்சிறந்த நாள். இந்நாளில், தீர்த்தக் கரைகளுக்கு சென்று, முன்னோருக்கு எள்ளும், தண்ணீரும் இறைத்தால் போதும். அவர்கள் மனமுவந்து நம்மை வாழ்த்துவர்.
முன்னோர் வழிபாட்டின் மூலம், குலம் தழைப்பது மட்டுமல்ல, அவர்கள் காலத்தில் செய்த, நல்ல செயல்பாடுகளை நினைவு கூர்ந்து, அவற்றை பின்பற்றினால், வாழ்வில் முன்னேற்றமும் ஏற்படும்.
‘உன் தாத்தா இப்படி செய்தார்; உன் அப்பா இப்படி நடந்து கொண்டார். அதனால் தான் நாம் இன்று நன்றாக இருக்கிறோம். அவர்கள் வழியில் செயல்பட்டால், உன் எதிர்காலமும் நன்றாக இருக்கும்…’ என்று குழந்தைகளுக்கு கற்றுத் தர வேண்டிய நாள் இது!
இந்நாளில், நாகப்பட்டினம் மாவட்டம் வேதாரண்யம், வேதாரண்யேஸ்வரர் கோவிலுக்கு சென்று வருவது நிறைந்த பலன் தரும்.
ரிக், யஜுர், சாமம், அதர்வணம் என்ற நான்கு வேதங்களும் மனித வடிவம் கொண்டு, இங்குள்ள சிவனை வழிபட்டு வந்தன. கலியுகம் பிறந்தவுடன் ‘இனி நல்லவற்றுக்கு காலம் இல்லை; பூலோகத்தில் இருப்பது நல்லதல்ல…’ என்று, இத்தலத்தின் பிரதான வாசலை அடைத்து விட்டுச் சென்றன.
இதனால், பக்கத்திலுள்ள வாசல் வழியாக கோவிலுக்கு சென்று வந்தனர் மக்கள். இக்கோவிலுக்கு வந்த திருநாவுக்கரசரும், சம்பந்தரும் தேவாரம் பாடி, கதவு திறந்து, மூட வழி செய்தனர்.
வேதங்கள் சிவனை வணங்கியதால், இவ்வூருக்கு, வேதாரண்யம் என்று பெயர் வந்தது. வேதம் + ஆரண்யம் என்பதை வேதாரண்யம் என்பர். ‘ஆரண்யம்’ என்றால் காடு. வேதங்கள் தங்கியிருந்த காடு என்பது பொருள். வேதங்களை தமிழில், ‘மறை’ என்பர். எனவே சுவாமிக்கு, ‘திருமறைக்காடர்’ என்ற பெயரும் உண்டு.
அமாவாசை என்றாலே, தீர்த்த ஸ்நானம் முக்கியம். இக்கோவிலுக்குள் உள்ள மணிகர்ணிகை தீர்த்தத்தை பார்த்தாலே போதும்! கங்கை, யமுனை, நர்மதை, சிந்து மற்றும் காவிரி போன்ற புண்ணிய நதிகளில் நீராடியதற்கு சமமான பலனும், பல ஆண்டுகள் தானம், தவம் செய்த பலனும் கிடைக்கும்.
கோவிலில் இருந்து சற்று தூரத்திலுள்ள கடலிலும், இவ்வூர் அருகிலுள்ள கோடியக்கரை, ‘ஆதி சேது’ கடலிலும் ஒருமுறை நீராடினால், சேது என அழைக்கப்படும் ராமேஸ்வரத்தில் நூறு முறை நீராடிய பலன் கிடைக்கும். இங்கு தர்ப்பணம் செய்தால், நம் முன்னோர் சொர்க்க வாழ்வு பெறுவர்.
தை அமாவாசையன்று, நம்மை வாழ வைத்த முன்னோருக்கு வந்தனம் செய்வோம்!

கஷ்டங்கள் கற்கண்டு ஆகட்டும்!

பிப்., 5 ரதசப்தமி திருவிழா ஆரம்பம்

நம் கஷ்டத்தை, நாம் தான் அனுபவிக்க வேண்டும். அதிலிருந்து தப்பி ஓட நினைத்து, பிறரை கஷ்டத்துக்குள்ளாக்குவது மகாபாவம். இதை உணர்த்தவே, ரதசப்தமி விழா நடத்தப்படுகிறது.
தை மாதம் வளர்பிறை ஏழாம் நாள், வடதிசை நோக்கி தன் பயணத்தை துவக்குகிறது சூரியன். அது, தன் சுற்றுப்பாதையில் சரியாக கால் வைக்கும் நாளே, ரத சப்தமி!
தஞ்சாவூர் மாவட்டம் கும்பகோணத்தில் இருந்து, 17 கி.மீ., தூரத்தில் சூரியனார் கோவில் உள்ளது. இங்கே ரதசப்தமி விழா, பிப்.,5ல் துவங்கி, 10 நாட்கள் நடைபெறும்.
ஒரு சமயம், காலவ முனிவருக்கு தொழுநோய் ஏற்பட்டது. தன் நோய் குணமடைய, நவக்கிரகங்களை வழிபட்டார்; அவரை குணமாக்கின கிரகங்கள். இதையறிந்து, கோபமடைந்த பிரம்மா, ‘உங்கள் பணி, அவரவர் பாவ, புண்ணியத்திற்கேற்ப பலன் வழங்குவதே! முற்பிறப்பில் செய்த பாவத்தின் பலனை அடையவே, காலவ முனிவருக்கு தொழுநோயைக் கொடுத்தேன். அதை, அவரை அனுபவிக்க விடாமல் தடுத்ததால், நீங்கள் பூமியில் பிறப்பெடுத்து, அந்நோயின் வேதனையை அனுபவியுங்கள்…’ என்று சாபமிட்டார்.
இதனால், பூலோகம் வந்த கிரகங்கள், சிவனை நோக்கி, தவமிருந்தன. சிவனும், அவர்களுக்கு சாப விமோசனம் அளித்ததுடன், அவ்விடத்திலேயே அவர்கள் கோவில் கொள்ள ஆசியளித்தார். அதுவே, சூரியனார் கோவில்!
தங்களை வழிபடும் பக்தர்களின் துன்பங்களை தாங்கள் தாங்கி, அவர்களுக்கு அருள் செய்கின்றன இங்குள்ள கிரகங்கள்.
தமிழகத்தில், நவக்கிரகங்களுக்கு என்று அமைந்த ஒரே கோவிலான இது, சூரியனார் கோவில் என்று அழைக்கப்பட்டாலும், எல்லா கிரகங்களுக்கும், இங்கு சன்னிதி உண்டு. கருவறையில், சிவசூரியன் எனும் சூரிய பகவான், தன் துணைவியரான உஷா தேவி மற்றும் சாயாதேவியுடன் காட்சி தருகிறார். இவருக்கு உக்கிரம் அதிகம் என்பதால், அதைக் குறைக்க, சன்னிதி எதிரே, குரு பகவானை ஸ்தாபித்துள்ளனர்.
கருவறையை சுற்றி, மற்ற கிரகங்களான சந்திரன், அங்காரகன், புதன், சுக்கிரன், சனி, ராகு மற்றும் கேது சன்னிதிகள் உள்ளன. இக்கோவில், திருவாவடுதுறை ஆதீனத்தின் நிர்வாகத்தில் உள்ளது.
இங்கு ரதசப்தமி திருவிழா, பிப்., 5ல் துவங்கி, ரதசப்தமி தினமான, 14ம் தேதி நிறைவு பெறுகிறது. இது தவிர, ஒவ்வொரு தமிழ் மாதத்தின் முதல் ஞாயிறன்று, சிவசூரியனுக்கு மகா அபிஷேகம் நடைபெறும். சூரியனுக்குரிய கிழமை ஞாயிறு என்பதால், அன்று, ஏராளமான பக்தர்கள் வருவர்.
ஜாதக ரீதியாக சூரியனின் இருப்பிடம் சரியில்லாதோரும், சூரிய திசையால் பாதிக்கப் படுவோரும் சூரியனுக்கு சிவப்பு வஸ்திரம், செந்தாமரை மலர் சாத்துவர். எல்லா கிரகங்களுமே இங்கு உள்ளதால், அந்தந்த கிரக தோஷம் உள்ளவர்கள், இங்கு வந்து வழிபட்டு செல்லலாம்.
மனிதனாகப் பிறந்து விட்டால், கஷ்டம் நிச்சயம். இதற்கு ஏழை, பணக்காரர், படித்தவர், பாமரர், அசுரர், முனிவர் என்ற பாகுபாடு எல்லாம் இல்லை. நம் பாவ, புண்ணியத்தை கழிக்கவே, பூமியில் பிறந்துள்ளோம். நமக்கு வரும் கஷ்டங்கள், நம் விதிப்பயனால் வருபவை. அவற்றை அனுபவித்தே தீர வேண்டும். ஆனால், அவற்றை தாங்கும் சக்தியை தரவும், அந்த கஷ்டங்கள் மூலம், ‘அனுபவம்’ என்னும் கற்கண்டை பெறவும் ரதசப்தமி நன்னாளில் நவக்கிரகங்களை வேண்டிக் கொள்வோம்!

கபாலீஸ்வரர் – கற்பகாம்பாள் பெயர் காரணம்!

ஒருசமயம், பார்வதி தேவிக்கு, ‘சிவாய நம’ எனும் ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தின் பொருளை, உரைத்துக் கொண்டிருந்தார் சிவபெருமான். அப்போது, அவ்விடத்திற்கு மயில் ஒன்று வர, பாடத்தை கவனியாமல், அதை வேடிக்கை பார்த்தாள் பார்வதி. சிவனுக்கு கோபம் வந்து, ‘பாடம் நடக்கும் போது மயிலின் மீது நாட்டம் சென்றதால், நீ பூலோகத்தில் மயிலாகப் பிறப்பாயாக…’ என சாபமிட்டார்.
பதறிப் போன பார்வதி, சாப விமோசனம் கேட்ட போது, ‘உத்ராயண காலம், புஷ்ப நட்சத்திரத்தில், சாப விமோசனம் தருவேன்…’ என்றார். மயில் வடிவமெடுத்து பூலோகம் வந்தாள் அம்பிகை; அவளுடன், தேவர்களும் மயிலுருவில் வந்தனர்.
மயில் உருவத்திலேயே சிவலிங்கத்துக்கு பூஜை செய்து வந்தாள் அம்பிகை. சாப காலம் முடிந்ததும், தைப்பூசத்தன்று, அவளுக்கு சுய உருவை கொடுத்து, ‘கற்பகாம்பாள்’ என பெயர் சூட்டினார் சிவன். அவர்கள் இருவரும் அங்கேயே தங்கி விட்டனர்.
சிவன் கபாலத்தை கையில் வைத்திருப்பவர் என்பதால், அங்கு எழுந்தருளிய கோவிலுக்கு, கபாலீஸ்வரர் கோவில் என பெயர் வைக்கப்பட்டது. இத்தலத்தில், தை பூச விழா, மிகவும் சிறப்பாக கொண்டாடப்படுகிறது.

முதல் வணக்கம் இடும்பனுக்கே!

தைப்பூசம் என்றாலே, பழநியும், காவடியாட்டமும் தான் நினைவுக்கு வரும். இந்தக் காவடியை, முதன்முதலாக முருகனுக்கு காணிக்கை செலுத்தியவன், இடும்பன். முருகனால் அழிக்கப்பட்ட சூரபத்மன், பானுகோபன், கஜமுகாசுரன் மற்றும் சிங்கமுகன் போன்ற அசுரர்களுக்கு, வில்லாசிரியனாகத் திகழ்ந்தவன் இடும்பன். இவனும், இவனது மனைவி இடும்பியும் சிறந்த சிவபக்தர்கள்.
சிவசக்தி சொரூபங்களாக விளங்கிய சிவமலை மற்றும் சக்திமலையை, தன் பூஜைக்காக முருகப் பெருமானிடம் கேட்டார் அகத்தியர். முருகப் பெருமானும் அவற்றைக் கொடுக்க, கேதார்நாத்தில் உள்ள பூர்ச்சவனம் என்னும் இடத்தில் அம்மலைகளை வைத்து, வணங்கி வந்தார் அகத்தியர். இந்நிலையில், அவர் பொதிகை மலைக்கு செல்ல வேண்டியிருந்ததால், அங்கு சென்று விட்டார்.
பொதிகையில் வன சஞ்சாரம் செய்து வந்த இடும்பன், அகத்தியரைக் கண்டான். அவரிடம் முருகப் பெருமானின் தரிசனம் பெற விரும்புவதாகக் கூறினான். அசுரர்களின் குருவாயினும், அவனது பக்தியை அறிந்த அகத்தியர், ‘கேதார்நாத்திலுள்ள சிவமலை மற்றும் சக்தி மலையை பொதிகைக்கு கொண்டு வந்தால், முருகனின் தரிசனம் கிடைக்கும்…’ என்றார்.
இதனால், இடும்பனும், அவன் மனைவியும் கேதார்நாத் சென்று, மலைகளை தூக்குவதற்கான சக்தி வேண்டி, சிவனை நோக்கி தவமிருந்தனர். அப்போது, பிரமதண்டமும் (கம்பு), எட்டு ராட்ஷச நாகங்களும் அங்கே தோன்றின. பாம்புகளை கயிறாக்கி, மலைகளை பிரம தண்டத்தின் இருபுறமும் காவடி போல் கட்டி, அதைச் சுமந்தபடி, பொதிகை மலை நோக்கி நடந்தான் இடும்பன். பாரம் அதிகமாகவே, பழநியின் அன்றைய புராணப் பெயரான திருவாவினன்குடியில் இறக்கி வைத்தான்.
பின், மீண்டும் தூக்க முயன்ற போது, அவனால் முடியவில்லை. அப்போது, சிவமலையின் மீது, சிறுவன் ஒருவன் விளையாடுவதைப் பார்த்து, அவனை மலையில் இருந்து இறங்கும்படி சொன்னான் இடும்பன். சிறுவன் மறுத்ததுடன், ‘இது நான் தங்கப் போகும்
மலை…’ என்று வாதிட்டான்.
இதனால், இருவருக்கும் வாக்குவாதம் ஏற்பட, தன் கையில் இருந்த தண்டத்தால், இடும்பனை லேசாகத் தட்டினான் சிறுவன். அந்த அடியைத் தாங்க முடியாமல், கீழே விழுந்து இறந்தான் இடும்பன். அதைப் பார்த்து அழுது புலம்பிய இடும்பி, சிறுவனின் காலில் விழுந்தாள்.
அச்சிறுவன், முருகனாக காட்சி தந்து, இடும்பனை எழுப்பி, ‘இடும்பா… இம்மலையின் இடையில் நீ நிற்க வேண்டும். பக்தர்கள் எனக்குரிய வழிபாட்டு பொருட்களை, உன்னைப் போன்று காவடி தூக்கி எடுத்து வருவதுடன், உன்னை வழிபட்ட பின்னரே, என்னை வழிபட வேண்டும்; உன்னை வணங்கியவர்கள், என்னை வணங்கிய பலனைப் பெறுவர்…’ என்று கூறி அருள்பாலித்தார்.
கடந்த, 2000ம் ஆண்டில் பழநிமலை எதிரிலுள்ள மலையில், இடும்பனுக்கு தனிக்கோவில் அமைக்கப்பட்டது. 13 அடி உயரத்தில், இடும்பன் காவடி தூக்கி வருவது போன்ற சிலை, பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது. 540 படிகள் ஏறினால் தான், இடும்பனை தரிசிக்க முடியும்.
பகவானை விட, பக்தனே உயர்ந்தவன் என்று தன் நிலையை விட்டுக் கொடுத்த அருள் தெய்வம் முருகன். பழநி சென்றால், இடும்பன் மலைக்கு செல்ல தவறாதீர்கள்!

சக்தி இருந்தால்…

எண்ணிய எண்ணியாங்கு எய்துப எண்ணியார்
திண்ணியர் ஆகப் பெறின்!
– என்பது வள்ளுவர் வாக்கு. நாம் நினைத்தது, அப்படியே நடக்க வேண்டுமானால், அதற்குண்டான சக்தி நமக்கு இருக்க வேண்டும். ‘வாடிய பயிரைக் கண்ட போதெல்லாம் நானும் வாடினேன்’ என்ற வள்ளலாரைப் போன்று, அனைத்து ஜீவராசிகளையும், தன்னைப் போலவே பாவித்து வாழ்பவர்களுக்கே அத்தகைய சக்தி கிடைக்கும்.
ஜோத்பூர் என்ற ஊரில், லாடுபாவா என்பவர் வாழ்ந்து வந்தார். ஹரி பக்தரான அவர், காண்பவை அனைத்திலுமே கண்ணனைக் காண்பவர். ‘எனக்கு வலிப்பதை போன்று தானே மற்ற ஜீவராசிகளுக்கும் வலிக்கும்… அப்படியிருக்க, என்னால் எப்படி மற்ற ஜீவராசிகளுக்கு கெடுதல் செய்ய முடியும்…’ என்று சிறு உயிருக்கு கூட தீங்கு விளைவிக்க மாட்டார்.
ஒரு சமயம், மகாவிஷ்ணுவின் திருத்தலங்களை தரிசிப்பதற்காக ஜோத்பூரை விட்டு புறப்பட்டார் லாடுபாவா.
ஒவ்வொரு ஊராக சென்று, அங்கிருக்கும் ஆலயங்களை தரிசிப்பதும், அடியார்களை வணங்குவதுமாக தன் பயணத்தை தொடர்ந்தவர், காவூர் எனும் ஊரை அடைந்தார். அவ்வூரில் உள்ளவர்கள், தினமும் காளி வழிபாடு செய்து, பின், ஒரு மனிதனை காளிதேவிக்கு நர பலியிட்டு வந்தனர்.
இந்நிலையில், அவ்வூருக்கு வந்த லாடுபாவாவைக் கண்டதும், அவரை இழுத்து வந்து, காளியின் முன் பலி பீடத்தில் நிறுத்தி, வெட்டுவதற்கான ஏற்பாடுகளில் இறங்கினர்.
இதையெல்லாம் கண்டு மனம் பதறாமல், எல்லாம் கண்ணனின் செயல் என, கண்களை மூடி, பரம்பொருளை தியானித்தார் லாடுபாவா. அவரின் ஹரிபக்தியின் சக்தியை உணர்ந்த காளிதேவி, விக்கிரகத்தில் இருந்து வெளிப்பட்டு, நரபலியிட துணிந்த பாதகர்களை அழித்தாள்.
தியானத்தில் ஆழ்ந்திருந்த லாடுபாவா, கண்களைத் திறந்து பார்த்தார். எதிரில் சாந்த ஸ்வரூபத்தோடு நின்றிருந்த காளியை பார்த்து, கைகளை கூப்பி தொழுதார்.
‘பக்தனே… என் அண்ணனைத் தியானித்த உன்னை காப்பது என் கடமை; வேண்டும் வரம் கேள்…’ என்றாள்.
‘தாயே… இவ்வளவு நாட்கள் நரபலிக்கு நீ இசைந்திருந்தது போதும். இன்றோடு, இவ்வூர் மக்கள் நரபலியை நிறுத்த வேண்டும். அவர்கள் பழி, பாவமெல்லாம் நீங்கி, சாத்விக குணத்தோடு, ஹரிபஜனை செய்ய வேண்டும்…’ என்று வேண்டினார்.
‘அப்படியே நடக்கும்…’ என்று ஆசி கூறிய காளி, அவ்வூர் அரசருக்கு கனவில் காட்சியளித்து, ‘மன்னா… என் கோவிலில் நடைபெறும் நரபலியை உடனே நிறுத்து. என் ஆலயத்தில் லாடுபாவா என்ற பக்தன் தங்கியுள்ளான்; அவன் விருப்பப்படி செய்…’ என கட்டளையிட்டாள்.
கனவு கலைந்த மன்னர், விடிந்ததும், காளி கோவிலை நோக்கி ஓடினார். அங்கு, காளிக்கு பலி கொடுக்கும் செயலில் இறங்கிய தன் நாட்டு மக்கள் இறந்து கிடப்பதைக் கண்டார். அத்துடன், காளியால் காப்பாற்றப்பட்ட பக்தரையும் தரிசித்தார். அவரை வணங்கிய மன்னர், அன்றோடு தன் நாட்டில் நரபலியை தடை செய்ததோடு, அனைவரையும் கிருஷ்ண பக்தியில் ஈடுபடச் செய்தார்.
மக்களும், பக்தரை வணங்கி, ஹரி பக்தியில் ஈடுபட்டு, ஹரி பஜனையில் திளைத்தனர். தன் உயிர் போல் பிற உயிர்களையும் மதித்து, உயிர்களை பலிகொடுக்கும் செயலை, இறை சக்தியால் தடுத்து நிறுத்திய லாடுபாவாவின் உண்மையான பக்தி, எத்தகையது என்று புரிந்தது அல்லவா!

தீர விசாரிப்பதே மெய்!

ஜன., 23 – குன்றக்குடி முருகன் தேர்

கண்ணால் காண்பதும் பொய், காதால் கேட்பதும் பொய், தீர விசாரிப்பதே மெய்’ என்று நமக்கு அறிவுறுத்தியுள்ளனர் பெரியவர்கள். தீர விசாரிக்காமல், பொய்யை, உண்மையென்று நம்பியதால், முருகனின் வாகனமான மயிலுக்கு, பெரும் சோதனை ஏற்பட்டு, மலையாக மாறியது. நம்மில் பலர், அறிந்தும், அறியாமலும் பல தவறுகள் செய்திருக்கலாம்; அந்த பாவத்துக்கு பரிகாரம் தேட, சிவகங்கை மாவட்டம் காரைக்குடி அருகிலுள்ள குன்றக்குடி முருகன் கோவிலுக்கு சென்று வரலாம்.
ஒருமுறை அசுரர்கள் சிலர், முருகனின் வாகனமான மயிலிடம், ‘மயிலே… நாங்கள் பிரம்மாவின் வாகனமான அன்னத்தையும், திருமாலுக்குரிய கருடனையும் சந்தித்தோம். அவை, ‘நாங்கள் தான் மயிலை விட வேகமாக பறக்கக் கூடியவர்கள்…’ என்று கூறின. உன்னை விடவா, அவற்றால் வேகமாக பறக்க முடியும்…’ என்று கோள் மூட்டினர்.
உண்மையில் அவர்கள் அன்னத்தையோ, கருடனையோ பார்த்ததில்லை. இந்த பறவைகள் உதவியுடன் தானே அந்த தெய்வங்கள் வேகமாக வந்து, தங்கள் இனத்தவரை அழிக்கின்றனர் என, கோபம் கொண்ட அசுரர்கள், தந்திரமாகப் பேசி, அந்த பறவைகளை அழிக்க நினைத்தனர். அதற்கேற்ப, அவர்கள் சொன்னதை உண்மையென நம்பி, கோபம் அடைந்தது மயில்.
இதன் விளைவாக, அன்னம் மற்றும் கருடனிடம் மோதி, அவற்றின் உயிருக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்தும் செயலில் இறங்கியது மயில். இதையறிந்த முருகன், ஆராயாமல் தவறு செய்த மயிலை, மலையாக மாற சாபம் தந்து, அன்னத்தையும், கருடனையும் காப்பாற்றினார். அந்த மயிலே, குன்றக்குடி மலையானது.
தன் தவறை உணர்ந்து, மன்னிப்பு கேட்ட மயிலின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க, இம்மலையில் எழுந்தருளினார் முருக கடவுள். 6.75 ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மலையின் உயரம், 40 மீட்டர். ராஜகோபுரத்தின் உயரம், 16 மீட்டர். முருகனுடன், சிவனும் அருள் செய்யும் தலம் இது. மலை அடிவாரத்திலுள்ள சண்முக நாதர், ‘தேனாற்று நாதர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அதேபோன்று, குன்றக்குடி காவடி புகழ் பெற்றது. ‘குன்றக்குடிக்கு காவடி எடுத்தாலும், நீ நினைப்பது நடக்காது…’ என்ற சொல்வழக்கை கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். குன்றக்குடியில் காவடி எடுத்தால், நினைத்தது நடக்கும் என்பதை எதிர்மறையாக வலியுறுத்தவே, இப்படி ஒரு சொல்வழக்கு வந்தது.
இங்குள்ள முருகனை, ‘சண்முகநாதன்’ என்று அழைப்பர். ஆறு முகங்கள், 12 கரங்கள் கொண்ட இவருக்கு, செட்டி முருகன், குன்றையூருடையான், மயூரகிரிநாதன், மயில்கலைக்கந்தன் மற்றும் தேனாறுடையான் என்ற பெயர்களும் உண்டு. இத்தலம் குறித்து, அருணகிரி நாதர், திருப்புகழில் பாடியுள்ளார்.
இங்கு தைப்பூச திருவிழா, பத்து நாட்கள் நடக்கும். இதில், தேர்த்திருவிழா மிகவும் விசேஷம். இந்த நாளில் இங்கு வந்து முருகனைத் தரிசித்து, அறிந்தோ, அறியாமலோ, நம்மால் பிறர் கஷ்டப்பட்டிருந்தால், அந்த பாவத்துக்கு மன்னிப்பு பெறலாம். அது மட்டுமல்ல, நம் நியாயமான கோரிக்கைகள் எதுவாயினும், அதை நிறைவேற்றி வைக்கவும் வேண்டலாம்.

தெரிந்ததும் தெரியாததும்

தெரியாத விஷயங்களைப் பற்றி, ஏராளமாக பேசுவோம்; அனைவரையும் குற்றம் கூறி, தீர்ப்பு கூட வழங்கி விடுவோம். ஆனால், எதைப்பற்றி அதிகமாகப் பேசுகிறோமோ, அதைப் பற்றி, நமக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்பதே உண்மை.
கங்கைக்கரையில் இருந்து, 6 கி.மீ., தொலைவில், சத்தியவிரதம் எனும் ஊரில், தவசீலர் ஒருவர், தினமும் ஹரி கதைகளைக் கூறி வந்தார். அதை பலரும் பக்தியோடு கேட்டு, பக்குவப்பட்டனர். அவர்களில் ஒருவர் புண்யதாமா!
இல்லறவாசியான புண்யதாமா, தினமும், ஹரி கதைகளைக் கேட்பதும், வீடு தேடி வரும் அதிதிகளுக்கு, உணவிட்டு உபசரிப்பதுமாக வாழ்ந்து வந்தார். அவருடன், அவர் மனைவியும் பணிவிடை செய்து வந்தாள்.
ஒருநாள், கங்கையில் நீராடுவதற்காக வெகுதொலைவில் இருந்து இருவர் வந்தனர். அவர்களை வரவேற்று, உபசரித்து, தன் வீட்டில் தங்க வைத்தார் புண்யதாமா.
உணவுண்ண அமர்ந்த அதிதிகள், ‘இங்கிருந்து கங்கை எவ்வளவு தூரம் இருக்கும்?’ எனக் கேட்டனர்.
‘பக்கத்தில் இருப்பதாக சொல்கின்றனர். பல வருஷமாக இங்க இருக்கேனே தவிர, ஒரு நாள் கூட கங்கையில் நீராடியதில்லை…’ என்றார் புண்யதாமா.
அதைக் கேட்டதும், ‘கங்கைன்னு சொன்னாலே, பாவங்கள் போய்விடும்ன்னு மகான்கள் சொல்றாங்க. கங்கைக்கு இவ்வளவு பக்கத்தில் இருந்தும், கங்கையில் நீராடாத இவன் வீட்டில், நாம அதிதிகளா தங்கி, பெரும் பாவம் செய்துட்டோமே… உடனே போய் கங்கையில் நீராடினால் தான் இப்பாவம் போகும்…’ என்று கூறி, வேகமாக எழுந்து, கங்கையை நோக்கி நடந்தனர் அதிதிகள். இதனால், மன வேதனை அடைந்தனர், புண்யதாமாவும், அவர் மனைவியும்!
அதிதிகள் கங்கையை நெருங்கிய போது, தண்ணீர் இருந்த சுவடு கூட இல்லாமல், கங்கை வறண்டு கிடந்தது. திகைத்துப் போன அதிதிகள், மனம் வருந்தி, ‘தாயே கங்காதேவி… நாங்கள் ஏதேனும் பாவம் செய்திருந்தால், எங்களை மன்னித்து, அருள் செய்…’ என, மனம் உருகி வேண்டினர்.
அடுத்த நொடி, அவர்களுக்கு காட்சியளித்த கங்காதேவி, ‘பக்தர்களே… ஹரி கதை கேட்பதையே வாழ்க்கையாக கருதும், புண்யதாமாவின் பாதங்கள், என் மீது படாதா என, நான் காத்திருக்கிறேன். ஆனால், நீங்கள் அவரின் மனதை நோகச் செய்து விட்டீர்கள். அவரிடம் மன்னிப்பு கேளுங்கள்; அப்போது தான், உங்கள் கண்களுக்குத் தென்படுவேன்…’ என கூறி, மறைந்தாள்.
உடனே, அதிதிகள், புண்யதாமாவின் வீட்டிற்கு ஓடி, அவரின் திருவடிகளில் விழுந்து வணங்கி, ‘பாகவதோத்மரே… உங்களின் பெருமை அறியாமல் பேசி விட்டோம். எங்களை மன்னியுங்கள்…’ என வேண்டினர். புண்யதாமாவும் மன்னித்தார். அதிதிகளும், கங்கையின் அருளைப் பெற்றனர்.
புண்யதாமாவின் நற்குணங்களையும், நற்செயல்களையும் அறியாமல், அதிதிகள் பேசியதைப் போலவே, நாமும் விபரமறியாமல், அனைவரையும் குற்றம் கூறுகிறோம். அத்தகைய தவறை நாம் கைவிட்டால், தெய்வமும் நம்மைக் கைவிடாது!

தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும்!

ஜன., 15 – தை பொங்கல்

பொங்கல் திருநாளை, மகர சங்கராந்தியன்று கொண்டாடுகின்றனர். காரணம், அன்று தான், மகர ராசியில் நுழைகிறான் சூரியன். சங்கராந்தியை, சங்+கராந்தி என, பிரித்து பொருள் காண வேண்டும். ‘சங்’ என்றால், நல்ல முறை; ‘கிராந்தி’ என்றால், மாறுதல்! கிராந்தி என்ற சொல்லே, கராந்தி என மருவியுள்ளது. ‘சங்கராந்தி’ என்ற சொல்லுக்கு, நல்ல முறையிலான மாற்றம் என்று பொருள்.
பொதுவாக, தை மாதம் முதல் தேதியில், மகர சங்கராந்தி வரும். இந்நாளில், வடதிசை பயணத்தை துவக்குகிறது சூரியன். வடக்கு திசையை, ‘குபேர திசை’ என்பர். இதனால் தான், தை முதல், ஆனி வரையுள்ள ஆறு மாதங்களை சுப மாதங்களாக கருதி, திருமணம் உள்ளிட்ட அனைத்து சுப நிகழ்ச்சிகளையும் செய்கிறோம்.
ஒருசமயம், குந்திபோஜன் என்ற மன்னனின் அரண்மனைக்கு வந்தார் துர்வாச முனிவர். அவர், அங்கு சாதுர்மாஸ்ய விரதம் மேற்கொள்ள இருப்பதாக தெரிவித்தார். அவருக்கு பணிவிடை செய்ய, தன் மகள் குந்தியை அனுப்பி வைத்தான் குந்திபோஜன்.
முனிவருக்கு முறையாக பணிவிடைகளை செய்து, அவரது ஆசியைப் பெற்றாள் குந்தி. முக்காலமும் உணர்ந்த முனிவரான துர்வாசர், வருங்காலத்தில் குந்தியின் கணவன் பாண்டுவுக்கு குழந்தை பாக்கியம் கிடைக்காது என்பதை, தன் ஞான திருஷ்டியால் அறிந்தார். அதனால், மகப்பேறு அளிக்கும், ‘புத்திர லாபம்’ எனும் மந்திரத்தை அவளுக்கு உபதேசித்தார்.
அந்த மந்திரத்தின் தன்மையை சோதித்துப் பார்க்க விரும்பிய குந்தி, சூரிய பகவானை மனதில் எண்ணி, மந்திரத்தை ஜெபித்தாள். அடுத்த நிமிடம் அவள் முன் தோன்றிய சூரிய பகவான், தன் அம்சமாக ஆண் குழந்தையை, அவளுக்கு அளித்தார். அப்பிள்ளையே கொடை வள்ளல் என்று போற்றப்பட்ட கர்ணன்!
குழந்தை இல்லாத தம்பதியர், இப்பொங்கல் நாளிலிருந்து அடுத்த பொங்கல் வரை தொடர்ந்து சூரியோதய வேளையில் சூரிய வழிபாடு செய்தால், குழந்தை பிறக்க வாய்ப்புண்டு; இதற்காக விரத நியமங்கள் எதுவும் தேவையில்லை.
சூரியனுக்குரிய வாகனம் குதிரை; அதற்கு, ‘சப்தா’ என்று பெயர். ஏழு குதிரைகள் சூரியனின் தேரை இழுத்துச் செல்கின்றன. மாதம் ஒருமுறை ராசி விட்டு ராசி மாறி சஞ்சாரம் செய்வது சூரியனின் தொழில். இதனாலேயே இவர், குதிரையை வாகனமாகக் கொண்டுள்ளார்.
சூரியன் ஒவ்வொரு ராசியிலும் நுழையும் நாளே, தமிழ் மாத பிறப்பாக உள்ளது.
உலகிலுள்ள உயிர்களுக்கு உணவளிக்கும் கடமை சூரியனிடமே உள்ளது. இதனால் தான், உழவர்கள் அறுவடை முடிந்ததும் கிடைக்கும் முதல் நெல்லை, குத்திய பச்சரிசியால் பொங்கலிட்டு, சூரியனுக்கு படைத்து நன்றி தெரிவிக்கின்றனர்.
இந்த தை மாதத்தில், சூரிய பகவான் நம் அனைவருக்கும் நல்வழி காட்டட்டும்!

சர்ப்ப தோஷம் நீக்கும் தென் காளஹஸ்தி!

பரிகார தலம்!

புராணங்கள் போற்றும் பஞ்சபூத திருத்தலங் களில் ஒன்றாக, வாயுலிங்கத் தலமாக ஒளிரும் திருத்தலம் காளஹஸ்தி எனப்படும் திருக்காளத்தி. கண்ணப்ப நாயனாருக்கு அருள் வழங்கிய தலம், உத்தரவாகினியாகப் பொன்முகலி ஆறு பாயும் ஊர், ராகு, கேது ஆகிய சாயா கிரகங்கள் நல்ல கிரகங்களாக நன்மை வழங்கும் புண்ணிய க்ஷேத்திரம் என்று இவ்வூருக்கு மகிமைகள் நிறைய உண்டு.

அதனாலேயே இவ்வூருக்குச் சென்று அங்கு உறையும் காளத்திநாதரையும் ஞானாம்பிகையையும் வழிபட்டு வருவதை பெரும் பாக்கியமாகக் கருதுவார்கள் பக்தர்கள்.

சரி! பொருளாதாரச் சூழல், வயோதிகம், தள்ளாமை முதலான காரணங்களால், ஆந்திர மாநிலத்தில் உள்ள இந்தத் தலத்துக்குச் செல்ல இயலாதவர்கள் என்ன செய்வது?!

வெகு காலத்துக்கு முன் பிச்சை எனும் சிவத்தொண்டர் ஒருவருக்கும் இப்படியொரு நிலை ஏற்பட்டது. ராணி மங்கம்மாளின் அரசவையில் கணக்கராகப் பணிபுரிந்து வந்தார் பிச்சை. சிவ பக்தரான அவர், வருடம்தோறும் மகா சிவராத்திரி தினத்தன்று, திருக்காளத்தி சென்று காளத்தியப்பரைத் தரிசித்து வழிபடுவது வழக்கம். ஆனால், வயது முதிர்ந்த நிலையில் அவரால் காளத்திக்குச் செல்ல முடியவில்லை. எனவே, சிவபெருமானை மனதில் தியானித்து, உண்ணா நோன்பு இருந்து வந்தார்.

கனவில் கிடைத்த கட்டளை!

ஒருநாள், அவர் கனவில் அந்தணக் குழந்தையாகத் தோன்றிய சிவபெருமான், ”காட்டூர் எனும் ஊர் அருகே வில்வ வனத்தில், வெள்ளை அரளி பூத்திருக்கும் மரத்தடியில், உனக்கு அருள்பாலிக்கக் காத்திருக்கிறேன். என்னை எடுத்து பிரதிஷ்டை செய்து வழிபடு” என்று அருள்புரிந்தார்.

விழித்தெழுந்த பிச்சை காட்டூர் சென்று ஊர் மக்களிடம் கனவு விஷயத்தைக் கூறி, அவர்களையும் அழைத்துக்கொண்டு வில்வ வனத்துக்குச் சென்றார். அங்கே, வெள்ளை அரளி பூத்திருந்த மரத்தின் அடியில் லிங்கத்திரு மேனியராக காட்சியளித்த சிவனாரைக் கண்டு சிலிர்த்துப்போன மக்கள் சிவ நாம பாராயணம் முழங்க, லிங்கத் திருமேனியை  மாட்டுவண்டியில் ஏற்றிக்கொண்டு காட்டூருக்குச் செல்ல முற்பட்டனர். ஆனால், சிவ சித்தமோ வேறு விதமாக இருந்தது. வண்டி குறிப்பிட்ட தொலைவைக் கடந்ததும் அதன் அச்சு முறிந்தது; மேற்கொண்டு நகர முடியவில்லை.

சிவனின் சித்தம் இது என்பதை உணர்ந்து அந்த இடத்துக்கு அருகில் இருந்த ஆறுமுகப் பெருமான் கோயிலிலேயே, வேத மந்திரங்கள் முழங்க சிவலிங்கத்தைப் பிரதிஷ்டை செய்தனர். அந்த இடம்தான் தற்போது உத்தமபாளையம் என அழைக்கப்படுகிறது. திருக்காளத்திக்குச் சென்று வந்தால் கிடைக்கும் பலனை பக்தனுக்கு அருள்வதற்காக எழுந்தருளிய பெருமான் திருக்காளத்தீஸ்வரர் என்று திருநாமம் கொண்டார். தலமும் தென்காளஹஸ்தி என்று சிறப்பு பெற்றது.

ஆற்றில் பவனி வந்த அம்பாள்

மூலவர் கிடைத்த பிறகு, அம்பாளின் சிலை செய்து பிரதிஷ்டை செய்ய ஊர்மக்கள் விரும்பினார்கள். எத்தனை சிற்பிகள் முயன்றும் அம்பாளுக்கான விக்கிரகம் சரியான வடிவத்தில் அமையவில்லை.  பிச்சையும், ஊர் முக்கியஸ் தர்களும் மிகுந்த துயரத்தில் ஆழ்ந்தனர்.

இந்த நிலையில் ஒரு வெள்ளிக்கிழமையன்று இரவில் சிவனடியார் பிச்சையின் கனவில் தோன்றிய அம்பாள், ”கோயிலின் அருகில் உள்ள முல்லையாற்றில் வெள்ளம் வரும்போது, மூங்கில் கூடையில் நான் பவனி வருவேன். எனது விக்கிரஹத் திருமேனியை எடுத்து பிரதிஷ்டை செய்து வழிபட்டால், ஊர் செழிக்க அருள்புரிவேன்” எனக் கூறி மறைந்தாள்.

அதன்படியே ஓரிரு மாதங்களிலேயே ஆற்றில் வெள்ளம் கரை புரண்டது. அருகிலுள்ள கோகிலா புரம் எனும் ஊரில் நதிக்கரையில் அம்பாள் விக்கிரஹமும் கரை ஒதுங்கியது என்கிறார்கள் ஊர் மக்கள். அந்த அம்பாளையும் கோயிலில் பிரதிஷ்டை செய்து, காளஹஸ்தி அம்பிகையின் திருப்பெயரான ஞானாம்பிகை என்றே திருநாமம் சூட்டினர்.

அம்பாள் விக்கிரகம் கரை ஒதுங்கிய கோகிலாபுரத்தை அம்பாளின் பிறந்தகமாகவே கருதுகிறார்கள். எனவே, ஒவ்வொரு ஆண்டும் மாசி மாதம் நடைபெறும் திருக்கல்யாணத்தின் போது, இவ்வூரைச் சேர்ந்த மக்கள் அம்பாளுக்கு பிறந்த வீட்டுச் சீரும், மருமகனான சிவனாருக்கு வஸ்திரமும் சமர்ப்பிக்கும்  திருவிழா வெகு விமரிசையாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.

மேலும்  இத்திருத்தலத்தில் ராஜவிநாயகர், சரபேஸ்வரர், பைரவர், சோமாஸ்கந்தர், லிங்கோத்பவர், குபேரன்குபேரலட்சுமி, 63 நாயன் மார்கள் ஆகியோரையும் தரிசித்து வழிபடலாம்.

ராகு  கேது பரிகாரம்…

சாயா கிரகங்களான ராகுவும் கேதுவும் தம்பதி சமேதராக அருள்பாலிப்பது தனிச்சிறப்பு. ராகு பகவான் சிம்ஹிதேவியுடனும், கேதுபகவான் சித்ரலேகாவுடனும் அடுத்தடுத்த சந்நிதிகளில் அருள்பாலிக்கிறார்கள்.

காலசர்ப்ப தோஷம் உள்ளவர்கள், ஞாயிற்றுக் கிழமைகளில் இங்கு நடக்கும் காலசர்ப்ப தோஷ பரிகார ஹோமத்தில் பங்கு  கொண்டு வழிபடுவதுடன், ஹோமம் முடிந்ததும் தரப்படும் (ஹோமத்தில் கிடைக்கும்) ரோக சாம்பல், தேங்காய்வாழைப்பழம், நவதானியம், ராகுகேதுவின் வெள்ளித் தகடுகள் ஆகியவற்றை எடுத்துச்சென்று அருகில் உள்ள முல்லையாற்றில் இடவேண்டும். இதனால் சர்ப்ப தோஷங்கள் நீங்கும் என்பது ஐதீகம்.

கண் நோய் நிவர்த்தியாகும்

கண்ணப்ப நாயனாருக்கு காளஹஸ்தி தலத்தில் சிவனார் முக்தி கொடுத்தருளியதை நினைவுகூரும் வகையில், இந்தத் தலத்திலும்   காளத்தீஸ்வரருக்கும் கண்ணப்பருக்கும் சிவராத்திரியின்போது சிறப்பு ஆராதனைகள் நடைபெறுகின்றன. கண் தொடர்பான நோய் உள்ளவர்கள் இந்த வைபவத்தில் பங்குகொண்டு ஸ்வாமிக்கும் நாயனாருக்கும் வஸ்திரம் சமர்ப்பித்து வழிபட்டால் கண் நோய் நீங்கும் என்பது நம்பிக்கை.

சகஸ்ரலிங்கம், சுரதேவர்

ஒரே லிங்கத் திருமேனியில் சிறிய அளவில் 1008 லிங்கங்களுடன் காட்சிதரும் சகஸ்ரலிங்க தரிசனம் இக்கோயிலின் விசேஷம்.

இங்குள்ள சுரதேவருக்கு ரசம் சாதம் படைத்து வழிபட்டால், நாள்பட்ட காய்ச்சல் மற்றும் உடல் உஷ்ண நோய்கள் நீங்கும்.

பாம்பு மற்றும் விஷப் பூச்சிக்கடியால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் உரிய மருத்துவ சிகிச்சை மேற்கொள்வதுடன், பெளர்ணமி தினங்களில் இந்தக் கோயிலுக்கும் வந்திருந்து, இங்கு அருள்பலிக்கும் விஷராஜா என்ற தெய்வத்துக்கு வஸ்திரம் அணிவித்து பாலபிஷேகம் செய்து வழிபடுகிறார்கள். இதனால் விஷத்தின் பாதிப்பு நீங்கி விரைவில் குணம் கிடைக்கும் என்பது நம்பிக்கை.

மேலும் இங்கு பிராமி, மகேஸ்வரி, கௌமாரி, வைஷ்ணவி, வராஹி, இந்திராணி, மகாலட்சுமி, ஆகியோருடன் காளி தேவியும் சேர்ந்து அஷ்ட மாதர்களாகத் தரிசனம் தருவது விசேஷ அம்சம்.

மேற்கூரையில் காலச்சக்கரம்

இங்குள்ள அர்த்தமண்டப விதானத்தில் வாஸ்து பிரம்மாவையும், அவரருகே இடது கையில் வீணையை மீட்டும் நிலையில் சரஸ்வதியையும், வியாக்ரபாதர், பதஞ்சலி முனிவர்களையும் தரிசிக்கலாம். அதைச் சுற்றி சதுரமான வடிவில் 12 ராசிகளுக்கும், 27 நட்சத்திரங்களுக்கும் உரிய மிருகங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. பிறந்த தேதி, ராசி மற்றும் நட்சத்திரம் தெரிந்திருந்தவர்கள், இந்த காலச் சக்கரத்தின் மூலம் தற்போதைய கிரக நிலை, தோஷ விபரங்கள், திருமணப் பொருத்தம் ஆகியவற்றை அறிந்து கொள்ளலாம்!

எப்படி செல்வது?

தேனியில் இருந்து 30 கி.மீ. தொலைவில் இருக்கிறது உத்தமபாளையம். அங்குள்ள பேருந்து நிலையத்துக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது கோயில்.

பெண்களின் தெய்வம்!

ஜன., 9 அனுமன் ஜெயந்தி

நம் புராணங்கள், ஏழு பேரை, சிரஞ்சீவிகள் (என்றும் நிலைத் திருப்போர்) எனக் கூறுகின்றன. அவர்களில் ஒருவர் அனுமன்!
சுயநலமற்ற சேவையால் அனுமனும், அண்ணனாக இருப்பினும், நியாயத்தின் பக்கம் நின்றதற்காக விபீஷணனும், இறைவனுக்கு தன் உயிரையே அர்ப்பணம் செய்ததில் மகாபலி…
இறைவன் மீது கொண்ட பக்தியினால், எமனையே வென்ற மார்க்கண்டேயரும், மகாபாரதம் எனும் அழியாக் காவியத்தை எழுதி, அதைப் படிப்போரின் பாவங்கள் நீங்க அருள்வதால், வியாசர்…
தந்தை சொல் மிக்க மந்திரமில்லை என்பதை ஏற்று, தாயையே கொன்றதால் பரசுராமரும், கடைசி வரை கட்சி மாறாமல், கவுரவர்களுக்காக, தன் வீரத்தைக் காட்டி, உயிர் விட்டதால், துரோணரின் மகனான அஸ்வத்தாமனும், சிரஞ்சீவி என்னும் நிலையை அடைந்து, காலம் கடந்தும் வாழ்கின்றனர்.
இந்த ஏழு பேர்களில் அனுமனே உயர்ந்தவர். காரணம், சுயநலமின்மை! மனிதர்கள் யாராக இருப்பினும், சுயநலம் என்பது, ஒரு சதவீதமாவது இருக்கத்தான் செய்யும். ஆனால், யாரென்றே தெரியாத ராமனுக்காக, எந்த கைம்மாறும் எதிர்பாராமல், உதவி செய்தவர் அனுமன்.
இதனாலேயே, இலங்கையிலிருந்து தான் மீண்டு வந்ததற்கு அனுமனே காரணம் என, ராமபிரானிடம் நன்றியுடன் குறிப்பிட்டாள் சீதை.
பட்டா பிஷேகத்தன்று தனக்கு உதவிய எல்லாருக்கும் பரிசுப் பொருட்களை வழங்கினார் ராமர்.
அப்போது சீதை, ‘பிரபு… அனுமனுக்கு ஏதாவது செய்து, நம் நன்றியுணர்வை வெளிப்படுத்த வேண்டும்…’ என்றாள்.
தான் அணிந்திருந்த முத்துமாலையை கழற்றி, சீதையின் கையில் கொடுத்து விட்டு, மவுனமாக இருந்தார் ராமர். சீதையும், ராமனின் எண்ண ஓட்டத்தைப் புரிந்தவளாய், ‘பிரபு… முத்தாரத்தை உங்கள் பரிவாரத்தில் யாருக்கு கொடுக்க வேண்டும் என்பதை தங்கள் திருவாயாலேயே சொல்லி விடுங்கள்…’ என்றாள்.
‘பராக்கிரமம், புத்தி, பணிவு யாருக்கு பூரணமாக இருக்கிறதோ, அவருக்கு கொடு…’ என்றார் ராமர். உடனே, அனுமனிடம் முத்தாரத்தைக் கொடுத்தாள் சீதாதேவி.
மனைவி பக்கத்தில் இல்லாத துயரம் மட்டும் தான் ராமனுக்கு! ஆனால், சீதையோ, கணவரைப் பிரிந்ததுடன், காமுகனான ராவணனிடமும் சிக்கி அவதிப்பட்டு, தன் உயிரை விடவும் துணிந்தாள். அத்தருணத்தில் வந்து சேர்ந்தார் ஆஞ்சநேயர். திடீரென பொழிந்த மழையால், பட்டுப்போக இருந்த பயிர் எப்படி தளிர்க்குமோ, அதுபோல் இருந்தது சீதைக்கு, அனுமனின் இலங்கை வரவு. அவர், லோகமாதாவான திருமகளின் துன்பத்தை போக்கி, நம்பிக்கை தந்தார்.
சில வீடுகளில், கணவர் பாசமாக இருந்தாலும், மற்ற குடும்ப உறுப்பினர்களால் பல்வேறு கொடுமைகளை அனுபவித்து, கணவனை பிரிந்து வாழ்வர் சில பெண்கள். அத்தகையோரின் கண்கண்ட கடவுள் அனுமன். அவரை வணங்கினால், பிரிந்த தம்பதி ஒன்று சேருவர். மாங்கல்ய பாக்கியம் நிலைக்கும். கன்னியருக்கு ராமனைப் போன்ற கணவர் அமைவர்.
அனுமன் ஜெயந்தியன்று அவரை வணங்கி நல்லருள் பெறுவோம்!

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 3,888 other followers