Category Archives: ஆன்மீகம்

ஆசியாவின் பிரமாண்ட விநாயகர்! கணபதியே சரணம்!

கோவை, புலியகுளம் பகுதியில் அமைந்து உள்ளது ஸ்ரீமுந்தி விநாயகர் ஆலயம். இங்கே, அருள்பாலிக்கும் விநாயகப் பெருமான், ஆசியாவிலேயே மிகப்பெரிய விக்கிரகத் திருமேனியர் எனப் போற்றுகின்றனர், பக்தர்கள்.

இந்த ஆலயம், அந்தப் பகுதி மக்களால், கடந்த 98-ம் வருடம், ஜகத்குரு ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி சங்கராச்சார்ய ஸ்வாமிகளின் தலைமையில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டு, கும்பாபிஷேகம் செய்யப்பட்டது. 

எதுவாக இருப்பினும், என்ன இன்னல் வந்திடினும் முன்னின்று வந்து அனுக்கிரகம் செய்து வைப்பாராம் இவர். எனவே, இவருக்கு ஸ்ரீமுந்தி விநாயகர் எனும் திருநாமம் அமைந்ததாகச் சொல்வர். அனைத்துக் கடவுளருக்கும் முதன்மையானவர் என்பதாலும் இந்தத் திருநாமம் இவருக்கு!

‘முந்தி விநாயகர் சுமார் 19 அடி 10 அங்குல உயரமும் 11 அடி 10 அங்குல அகலமும், 8 அடி கனமும் கொண்டவராக, சுமார் 190 டன் எடை கொண்டவராகத் திகழ்கிறார். இன்னொரு சிறப்பு… இந்தச் சிலை ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்டு உள்ளது. விநாயகரின் நெற்றி மட்டுமே இரண்டடி அகலம். துதிக்கை வலம் சுழிந்து காட்சி தருகிறார் பிள்ளையார். நான்கு திருக்கரங்கள். வலது முன் கரத்தில் தந்தமும் பின் கரத்தில் அங்குசமும்; இடது முன்கரத்தில் பலாப்பழமும் பின் கரத்தில் பாசக் கயிறும் கொண்டு காட்சி தருகிறார். தவிர, துதிக்கையில் மகாலட்சுமியின் அம்சமான அமிர்த கலசத்தைத் தாங்கியபடி, தாமரை பீடத்தில் அமர்ந்து அருள்பாலிக்கிறார் ஸ்ரீவிநாயகக் கடவுள். அவரின் கிரீடத்திலும் தாமரை மேல்நோக்கி விரிந்திருப்பது போன்ற வேலைப்பாடு மிக அழகு!

வாசுகிப் பாம்பை, தன் வயிற்றில் கட்டிக் கொண்டிருப்பதால், நாக தோஷத்தை நீக்கி அருள்கிறார் ஸ்ரீகணபதி பெருமான். நாக தோஷம் உள்ளவர்கள், இங்கு வந்து ஸ்ரீவிநாயகரை வணங்கினால், தோஷம் நீங்கி, வளமுடன் வாழ்வார்கள் என்பது நம்பிக்கை” என்கிறார் கோயிலின் கார்த்திகேய குருக்கள். 

‘பிடியதன் உருவுமை கொளமிகு கரியது’ என்ற வாக்குக்கு இணங்க, அம்பாள் பார்வதியும் பரமேஸ்வரனும் யானை உருக்கொண்டு ஸ்ரீவிநாயகப் பெருமானாகத் தோன்றியது போல் காட்சி அளிக்கிறார் கணபதி. அதாவது, அவரின் வலது பகுதி, ஆண்களைப் போலவும் இடது பக்கம் பெண்களின் வடிவிலும் அமைந்து உள்ளது.

‘சித்திரை முதல் நாள், சுமார் 3 டன் எடை கொண்ட பலவகை பழங்களால், விநாயகருக்கு அலங்கார பூஜை நடைபெறுகிறது. அந்த மாதம் முழுவதும் சிறப்பு அலங்காரம் செய்வதும் பக்தர்களுக்கு பழங்கள் விநியோகிப்பதும் சிறப்புற நடைபெறும். அதேபோல் விநாயக சதுர்த்தி நாளில், அதிகாலையிலேயே விநாயகருக்கு சிறப்பு அபிஷேகங்கள் செய்யப்படுவதுடன், மூன்று டன் எடை கொண்ட பல மலர்களால் ஆன மாலையை அணிவிக்கப் பட்டு, ராஜ அலங்காரத்தில் காட்சி தருவார்.” எனத் தெரிவிக்கிறார் குருக்கள்.

விழா நாட்களில் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள், பிள்ளையாரைத் தரிசித்துச் செல்வார்கள். நவராத்திரி விழாவும் இங்கு சிறப்புறக் கொண்டாடப்படுகிறது.

ஸ்ரீமுந்தி விநாயகரை வணங்கினால், அஷ்ட ஐஸ்வர்யங்களும் பெருகும். பதினாறு வகை பேறுகளும் பெற்று, பெருவாழ்வு வாழலாம் என்கின்றனர் பக்தர்கள்!

கணபதி நம் குணநிதி!

ஆக., 29 – விநாயகர் சதுர்த்தி

குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை அனைவருக்கும் விருப்பமான கடவுள் விநாயகர். நம் மனதில் மட்டுமல்ல, நாம் செல்கிற வழியெல்லாம் ஆற்றங்கரை, அரசமரம், முச்சந்தி, தெருக்கோடி, முட்டுச்சந்து, சாலையோரம் என, எல்லா இடங்களிலும் அமர்ந்திருக்கும் இவரே, நமக்குத் துணையாக வருபவர். இவருக்கு பிரமாண்ட கோவில் வேண்டாம்; நினைக்கும் நேரத்தில் நினைத்த இடத்தில், மஞ்சள் பொடி, களிமண் என எதில் பிடித்து வைத்தாலும், அதில் ஆவாஹனம் ஆகி, நமக்கு அருள்பாலிப்பார்.
ஒரு செயலை செய்ய ஆரம்பிக்கும் முன், அது தடையின்றி நடக்க, விநாயகரை வணங்கி அவருடைய அனுக்ரகத்தைக் வேண்டுகிறோம். அம்பாள் பண்டாசுரனை வதம் செய்யும் போது, அசுரனும், அவனுடைய சகாக்களும் எய்த பாணங்களை, தன் யந்திரத்தினால் வீழ்த்தி, தேவியை வெற்றி பெறச் செய்தார் விநாயகர் என்பதை, லலிதா சகஸ்ரநாமத்தில், ‘மஹா கணேச நிர்பின்ன விக்னயந்த்ர ப்ரஹர்ஷிதா’ என்ற நாமா மூலம் அறியலாம். இதன் மூலம், இக்கட்டான சூழ்நிலையில் ஒரு செயலை முடிக்க நினைப்பவர்கள், விநாயகரை வணங்கி அந்த காரியத்தை துவங்கினால், அவர் நல்லபடியாக முடித்து தருவார்.
விநாயகருக்கு மிக எளிய உணவுகளே நைவேத்தியமாக படைக்கப்படுகிறது. ஆனால், அந்த எளிய உணவுக்குள் மிகப்பெரிய தத்துவங்கள் புதைந்துள்ளன. அவருக்கு மிகவும் பிடித்தது மோதகம்; இதன் வெளிப்பகுதி வெள்ளையாகவும், உள்ளே மஞ்சள் நிற இனிப்பு பூரணமும் இருக்கிறது. மனதை வெள்ளையாக வைத்துக் கொண்டால், கண்ணுக்குத் தெரியாத இறைவனை அடையலாம் என்ற தத்துவத்தின் அடிப்படையில், இது விநாயகருக்கு படைக்கப்படுகிறது.
அதேபோல் கரும்பும் இவருக்கு பிடிக்கும்; இனித்தாலும் கடிப்பதற்கு கடினமானது கரும்பு. வாழ்க்கையும் இப்படித்தான், கஷ்டப்பட்டு உழைத்தால், இனிமையாக வாழலாம் என்ற தத்துவத்தின் அடிப்படையில் இது படைக்கப்படுகிறது. அவல், பொரியை இவருக்கு படைப்பர்; ஊதினாலே பறக்கக்கூடியவை இப்பொருட்கள், வாழ்க்கையில் நாம் சந்திக்கிற துன்பங்களை ஊதித்தள்ளி விட வேண்டும் என்பதை குறிக்கிறது.
அம்பாளுக்கு நவராத்திரி போல, விநாயகருக்கும் நவராத்திரி உண்டு. விநாயகர் சதுர்த்தியைத் தொடர்ந்து வரும் ஒன்பது நாட்களை, ‘விநாயகர் நவராத்திரி’ என்பர். ஒரு காலத்தில், இந்ந ஒன்பது நாட்களும் விரதம் இருந்து விநாயகரை பூஜித்து, ஒரு விழாவாகவே கொண்டாடி உள்ளனர். இவ்விரதத்தை அனுஷ்டிப்போருக்கு நிகழ்கால வாழ்வில் செல்வமும், வாழ்வுக்குப் பின் மோட்சமும் கிடைக்கும் என்பர். குணநிதியான கணபதியின் அருள் அனைவருக்கும் கிடைக்கட்டும்!

விப்ரதனும், விநாயகரும்!

‘செய்த பாவமெல்லாம் பரிபூரணம் உணர்ந்த ஞானி விழிபட ஓடுமே…’ – என்பது பெரியோர் வாக்கு. இதன் அர்த்தம், அறிந்தும், அறியாமலும் நாம் செய்த பாவங்கள், ஆத்ம ஞானம் பெற்ற ஞானியின் பார்வைபட்டால் நீங்கி விடும் என்பதாகும். நந்துரம் எனும் நகரத்தை ஒட்டி இருந்த காட்டில், கொடும் கொலை பாதகச் செயல்களைச் செய்து வந்த விப்ரதன் என்ற வேடன் வாழ்ந்து வந்தான்; காட்டு விலங்குகள் கூட அவனைக் கண்டால் பயந்து ஓடி ஒளிந்து கொள்ளும். அந்தப் பக்கமாக யார் வந்தாலும், அவர்களைக் கொன்று, உடைமைகளைக் கவர்வதே அவனது தொழில்.
ஒருநாள், அந்த காட்டு வழியாக முற்கல முனிவர் என்பவர், தன்னை மறந்த நிலையில், விநாயகப் பெருமானைத் துதித்து பாடியபடி வந்தார். அவர் குரலைக் கேட்டதும், விப்ரதன் அவரைக் கொல்வதற்காக, கத்தியுடன் அவர் எதிரில் போய் நின்றான். முற்கல முனிவர் பயந்து நடுங்காமல், அன்போடு அவனைப் பார்த்தார்.
‘யாராக இருந்தாலும் என்னைப் பார்த்தவுடன் தலை தெறிக்க ஓடுவர்; ஆனால், இவர் அமைதி யாக நிற்கிறாரே…’என்று நினைத்து, ஆச்சரியத்துடன் அவரைப் பார்த்தான் விப்ரதன். அப்போது அவன் கையில் இருந்த கத்தி, அவனையறியாமலேயே கீழே விழுந்ததுடன் அவன் மனதில் இருந்த குரூரம் குறைந்து, கனிவு வந்தது.
தன் மனமாற்றத்தை எண்ணி ஆச்சரியம் அடைந்த விப்ரதன், அவரின் திருவடிகளில் விழுந்து, ‘என் குரூரத்தை அழித்த கருணா மூர்த்தியே… உங்களைப் பார்த்ததும் என் பாவமெல்லாம் நீங்கியது; மனம் அமைதி அடைந்தது. எனக்கு வழி காட்டுங்கள் குருவே…’ என, கண்ணீர் மல்க வேண்டினான்.
விப்ரதனை நீராடி வரச்சொல்லிய முற்கல முனிவர், அவன் தலையில் தன் கரத்தை வைத்து, ‘ஓம் கணேசாய நமஹ…’ எனும் மந்திரத்தை அவன் செவியில் ஓதினார்.
அதன் பின், பட்டுப்போன ஒரு கொம்பை தரையில் நட்டு, ‘நான் சொன்ன மந்திரத்தை சொல்லி, தினமும் இந்தக் கொம்பிற்கு தண்ணீர் ஊற்றி வா; இது தழைக்கும் காலத்தில், உனக்கு மந்திர சித்திகள் கைகூடும்…’ என்று சொல்லிச் சென்றார். அவர் சொன்னபடியே செய்து வந்தான் விப்ரதன். கட்டையும் துளிர்க்க துவங்கியது; அதன் அருகிலேயே அமர்ந்து தவம் செய்யத் துவங்கினான் விப்ரதன்.
ஆண்டுகள் பல உருண்டோடியது. ஒரு நாள் அந்தக் காட்டிற்கு வந்த முற்கல முனிவர், ஆழ்ந்த தவத்தில் அமர்ந்திருந்த விப்ரதனைப் பார்த்தார். ‘முற்றும் துறந்த முனிவர்கள் கூட இந்நிலையை அடைய முடியாதே…’ என வியந்தவர், தன் கமண்டல நீரை, விப்ரதன் மீது தெளித்தார்.
முனிவரின் கமண்டல நீர் பட்டதும், விப்ரதனிடம் இருந்த கொஞ்ச நஞ்ச தீவினைகளும் விலகி, அவனுக்கு புருவ மத்தியில், சிறு தும்பிக்கை முளைத்தது. இதன் காரணமாகவே விப்ரதனுக்கு, புருசுண்டி என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. ‘சுண்ட’ என்றால், தும்பிக்கை.
விநாயக பக்தர்களில் இந்தப் புருசுன்டி தான் முதலாவதாக வைத்து போற்றப்படுகிறார். தீயவன் திருந்துவது மட்டுமல்ல மிகவும் உயர்ந்த நிலையை அடையலாம்; அவ்வாறு செய்யும் ஆற்றல், ஞானிகளின் பார்வைக்கு உண்டு. ஞானிகளின் அருள் கடாட்சம் நம் அனைவர் மீதும் வீசட்டும்.

கண்ணன் கருணை!

கடவுள் நம் வாழ்வில் எத்தனையோ சந்தோஷங்களைக் கொடுத்திருப்பார்; அப்போதெல்லாம், மகிழ்ச்சியின் உன்மத்தில், ‘நான்’ எனும் அகங்காரத்துடன், கடவுளை மறந்து விடுவர். ஆனால், சிறு துன்பம் வந்து விட்டால், ‘கடவுளுக்கு கண்ணில்லை…’ என்று நிந்திப்பதுடன், அவர் இருப்பையே சந்தேகிப்பர்.
இத்தகையோருக்கு மத்தியில், தனக்கு ஏற்பட்ட கடுமையான உடல் நோவுக்கு மத்தியிலும், கண நேரம் கூட கடவுளின் திருவருளை மறக்காத பக்தர் ஒருவருக்கு, கண்ணன் அருளிய கதை இது:
‘நாராயணீயம்’ பாடிய மேப்பத்தூர் நாராயண பட்டதிரி, ‘ஞானப்பானை’ என்ற நூலை எழுதிய பூந்தானம், ‘கிருஷ்ண கர்ணாம்ருதம்’ பாடிய வில்வமங்கள் ஆகியோர் வாழ்ந்த காலத்தில், அத்யாச்ரமி என்ற மகான் வாழ்ந்து வந்தார்.
இவர் பலகாலமாக குருவாயூரப்பன் சன்னிதியில், ஸ்ரீமத் பாகவத பாராயணம் மற்றும் நாராயண நாம சங்கீர்த்தனம் செய்து, தொண்டுகள் செய்து வந்தார். ஆனாலும், காலகிரமத்தில், அவரைக் குஷ்டநோய் பாதித்தது.
ஊரார் அதையும் குத்தலாக, ‘நாம ஜபம் செய்யறேன்னு இந்தப் பாவி என்னவெல்லாம் செய்தானோ… அது தான் இப்படி நோய் வந்து அவதிப்படுறான்…’ என்று ஏசினர்.
ஆனால், அத்யாச்ரமியோ, ‘குருவாயூரப்பன் ஏதோ அனுக்கிரகத்திற்காகவே நமக்கு இந்த நோயைத் தந்திருக்கிறார்…’ என்று நினைத்தார். ஆனாலும், ‘இந்நோயுடன் இங்கு இருப்பது சரியல்ல…’ எனத் தீர்மானித்து, குருவாயூரில் இருந்து புறப்பட்டு, நாம சங்கீர்த்தனம் பாடியபடி, திருச்சம்பரம் எனும் திருத்தலத்தை அடைந்தார்.
அப்போது, அவருக்கு நோய் முற்றி, உடம்பெங்கும் புண்ணாகி, புழு உருவாகி, துர்நாற்றம் அடித்தது. இதனால், அசையக் கூட முடியாத அவர், அங்கிருந்த இலஞ்சி மரத்தடியில் படுத்து விட்டார்.
மறுநாள், அந்த வழியாக, வில்வமங்கள் சுவாமிகள், தன் பரிவாரங்களுடன் வந்தார். அப்போது சில வழிப்போக்கர்கள் அவரிடம், ‘சுவாமிகளே… அந்தப் பக்கமாகப் போய் விடாதீர்; அங்கே ஒரு மகாபாவி குஷ்ட நோயால் புழுத்து கிடக்கிறான்…’ என்று சொல்லிச் சென்றனர்.
அந்த திசைப் பக்கமாக திரும்பிப் பார்த்தார் வில்வமங்களம். அப்போது, ‘வில்வமங்கள்… வில்வமங்கள்…’ என, இனிமையான குரல் ஒன்று அழைப்பது கேட்டு, குரல் வந்த திசையை நோக்கி நடந்தார். அங்கே…
அத்யாச்ரமியை, தன் மடியில் படுக்க வைத்து, மருத்துவம் செய்து கொண்டிருந்தார் பகவான். உலகையே காக்கும் தன் திருக்கரங்களால், அத்யாச்ரமியின் புண்களில் இருந்த புழுக்களை எடுத்தவர், உடலெங்கும் மென்மையாகத் தடவிக் கொடுத்தார்; விசிறியால் வீசினார். அநாதரட்சகனாகிய குருவாயூரப்பனின் செயலைக் கண்டு, வில்வமங்கள் சுவாமிகள் கண்ணீர் விட்டு வணங்கி, ‘கண்ணா… தீனபந்து; எல்லையில்லாத உன் கருணையை என்னவென்று சொல்வேன்…’ என்று பலவாறாக துதித்தார்.
அப்போது, குருவாயூரப்பன், ‘வில்வமங்கள்… என் பக்தன் ஒருவன், அவனுடைய கர்ம வினையின் பொருட்டு எத்தகைய துன்பத்தை அனுபவிக்க நேர்ந்தாலும், என் கிருபை அவனுக்கு அனுபவமாகும்; நாம சங்கீர்த்தனம் செய்யும் பக்தன் ஒருக்காலும் நாசமடைவதில்லை; சத்தியம்…’ என்றார்.
எந்த விதமான கஷ்டத்தையும் கடவுள் கிருபையாகக் கருதி, இன்பமடைய முடியும் என்பதை, வில்வமங்கள சுவாமிகள் உணர்ந்து கொண்டார்.

அழிவை தரும் அகங்காரம்!

தேனில் மூழ்கி, இறக்கும் வண்டைப் போல், ஆணவம் கொண்ட மனம், ‘தான்’ என்கிற அகங்கார மாயைக்குள் அகப்பட்டு, தன்னுடைய அழிவைத் தேடிக் கொள்கிறது. மேலும், ஆசை வயப்பட்ட மனமானது, பற்றுதலில் சிக்குண்டு, ஏமாற்றத்தை எதிர்கொள்ளும் போது, வன்மத்தையும், வெறுப்பையும் பிரதிபலிக்கிறது.
கிருபானந்த வாரியார் ஒரு சொற்பொழிவில் சொன்னது: ஒரு நண்பருடன் அவர் தோட்டத்துப் பாதையில் சென்று கொண்டிருந்தேன். அப்போது, வழியில் தென்பட்ட நிலத்தில் பயிர்கள் நன்றாக விளைந்திருந்தது. அது, அவருடைய நிலம் என்பதால், ‘பயிர்கள் நன்றாக செழித்து வளர்ந்திருக்கிறதே…’ என்றேன். உடனே அவர், ‘நாசமாப் போக; மூணுமாசத்துக்கு முன்னால தான் இந்த நிலத்த வித்தேன்; இப்ப இது விளைஞ்சா என்ன, விளையாட்டி என்ன…’ என்றார் கடுப்புடன்.
அந்த நிலத்தை அவர் நல்ல விலைக்குத் தான் விற்றிருக்கிறார்; இருந்தாலும், நிலத்து மேல் இருந்த பற்று, கோபமாக வெளிப்பட்டு விட்டது, என்று கூறினார் கிருபானந்த வாரியார்.
அதே போன்று தான் அகங்காரம்! அறியாமையின் இருப்பிடமான இந்த அகங்காரமே மனிதனின் அழிவிற்கும் அவனுடைய கர்ம வினைக்கும் காரணமாக இருக்கிறது. அகங்காரத்தால் அழிந்து போன தேவலோக பசுக்களின் கதை இது:
ஒரு சமயம்… சிவபெருமான் ஆழ்ந்த தவத்தில் இருந்தார்.
அப்போது, தேவலோக காராம் பசுக்கள், வெறிபிடித்து, ஆகாய மார்க்கமாக, ஹூங்காரம் இட்டப்படி போய் கொண்டிருந்தன. அவ்வாறு சென்று கொண்டிருந்த போது, கீழே தவத்தில் இருந்த சிவபெருமானைப் பார்த்து, ‘அடடே… சிவபெருமான் சடைமுடியோடு தவம் செய்து கொண்டிருக்கிறாரே… இவருக்கு யார் காராம் பசு பாலால் அபிஷேகம் செய்யப் போகின்றனர். நாம் செய்தால் தான் உண்டு…’ என்று, அகங்காரத்துடன் ஆகாய வீதியில் இருந்தபடியே சிவபெருமானின் திருமுடியில் பாலைப் பொழிந்தன.
சிவபெருமான் நிமிர்ந்து பார்த்தார்; காராம் பசுக்கள் அப்படியே இறந்து விழுந்தன.
காராம் பசுவின் பாலைக் கொண்டு, இறைவனுக்கு அபிஷேகம் செய்வது மிகவும் விசேஷம்.
அப்படி இருக்கையில், காராம் பசுக்களுக்கு ஏன் அந்த நிலை ஏற்பட்டது?
அகங்காரம் தான்! எவ்வளவு தான் உயர்ந்த நிலையில் இருந்தாலும், அகங்காரம் கொண்டவர்கள் துயரத்தைச் சந்தித்து தான் ஆக வேண்டும்.

இரண்டு கங்கை! (ஆக.,15 – ஆடி கடைசி வெள்ளி)

ஒரு கங்கையைப் பார்த்தாலே புண்ணியம்; இதில், இரண்டு கங்கைகளைப் பார்க்கும் பாக்கியம் கிடைத்தால், அந்த அரிய சந்தர்ப்பத்தை நழுவ விடலாமா! அர்ஜுனா மற்றும் வைப்பாறு என, இரு கங்கைகள் பாயும் இருக்கன்குடி பற்றி தெரிந்து கொள்வோம்…
விருதுநகர் மாவட்டம் சாத்தூர் அருகே உள்ள கிராமம் இருக்கன்குடி. ஆயிரம் கண்ணுடையாளான மாரியம்மன், அனைத்துக் கண்களின் அருளையும் ஒன்று திரட்டி, இரண்டு கண்கள் வழியாகப் பக்தர்கள் மீது செலுத்துகிறாள்; இதனால் இவ்வூருக்கு, ‘இருக்கண்குடி’ என்ற பெயர் வந்தது. அதுவே பின் நாளில், இருக்கன்குடியாகத் திரிந்தது. இந்தக் கோவில், அர்ஜுனா மற்றும் வைப்பாறு என்ற இரண்டு ஆறுகளுக்கு நடுவே அமைந்துள்ளது.
முன்னொரு காலத்தில் பஞ்சபாண்டவர்கள், தங்களுடைய வனவாச காலத்தின் போது, வத்திராயிருப்பு அருகிலுள்ள மகாலிங்க மலைக்கு வந்தனர். அங்கே குளிப்பதற்கு நீர் ஊற்று தென்படாததால், அர்ஜுனன் கங்காதேவியை வணங்கி, தன் அம்பால் பூமியைப் பிளந்தான். அந்த பிளவிலிருந்து தோன்றிய ஆறே, அர்ஜுனா நதி!
அதே போல், ராமாயணக் காலத்தில், ராமபிரான் சம்புகன் என்பவனிடம் போரிட தென்பகுதிக்கு வந்தார். அப்போது இப்பகுதியை அவர்கள் கடந்த போது, ராமபிரானின் படைவீரன் சாம்பவன் என்பவன், ‘ராமா… அகத்தியர் இவ்விடத்தில், உலகிலுள்ள புண்ணிய தீர்த்தங்கள் எல்லாவற்றையும் ஒரே குடத்தில் நிரப்பி புதைத்து வைத்துள்ளார். தங்கள் கைபட்டால், அது பலருக்கும் பயன்படும் புண்ணிய நதியாகும்…’ என்றான். இதுகேட்ட ராமர், தன் அம்பால், புதைத்து வைத்திருந்த குடத்தை உடைத்தார். இப்படி வைப்பில் (புதையலில்)இருந்து தோன்றியது வைப்பாறு எனப்பட்டது.
ராமனும், அர்ஜுனனும் உருவாக்கிய நதிகள் என்பதால், இவைகள் கங்கைக்கு சமமாகப் போற்றப்படுகின்றன.
கடந்த, 300 ஆண்டுகளுக்கு முன், ஒரு பூஜாரி பெண், ஆற்று மணலில் கிடந்த மாட்டுச்சாணத்தை அள்ளி கூடையில் நிரப்பி, அதைத் தூக்க முயன்ற போது, முடியாமல் போகவே, அங்கிருந்த சிலரை உதவிக்கு அழைத்தாள். அவர்கள் தூக்க முயற்சித்த போது, அந்தப் பெண்ணுக்கு அருள்வந்து, ‘இந்த சாணிக்கூடையின் கீழ், மாரியம்மனான நான், சிலையாக மணலில் புதையுண்டு கிடக்கிறேன்; என்னை பிரதிஷ்டை செய்து கோவில் கட்டுங்கள்…’ என்றாள்; அவள் கூறியபடியே கோவில் எழுந்தது.
இருக்கன்குடி மாரியம்மன் சக்தி மிக்கவள்; இவளுக்கு ஆடி கடைசி வெள்ளி விசேஷ நாள். குழந்தை பாக்கியம், திருமணத்தடை, பிரிந்த தம்பதியர் ஒன்று சேருதல் என, எந்த வேண்டுதலாக இருந்தாலும், இவளை வழிபடலாம்; மாவிளக்கு எடுத்தல், பொங்கல் வைத்தல் ஆகியவை இங்கு மேற் கொள்ளப்படும் முக்கிய வழிபாடுகள்.
இன்று இங்குள்ள இரு கங்கைகளிலும், மழைக்காலத்தில் மட்டுமே தண்ணீர் வருகிறது; மழை தரும் மாரியம்மனின் மனம் குளிரும் வகையில், நம் செயல்பாடுகளை மாற்றிக் கொண்டால், ஆண்டு முழுவதும் வற்றாத நீர் வளம், தருவாள் அந்த அம்பிகை.

இன்று வரலட்சுமி நோன்பு!

Temple images

லட்சுமிதேவியை குறித்து வரலட்சுமி விரதம் கடைபிடிக்கப்படும். தமிழகத்தில் தற்போது பல நகரங்களிலும் வரலட்சுமி விரதம் விசேஷமாக உள்ளது. ஆடி மாதம் வளர்பிறை கடைசி வெள்ளிக்கிழமையன்று இந்த விரதத்தை பெண்கள் மேற்கொள்வர். தாலி பாக்கியம் நிலைக்க இந்த விரதம் இருப்பதுண்டு. தீர்க்க சுமங்கலியாக வாழ பெண்கள் லட்சுமி விரதம் அனுஷ்டிக்கின்றனர். லோகமாதாவாகிய லட்சுமிதேவி பாற்கடலில் தோன்றினாள். இவள் விஷ்ணுவை மணந்து, அவர் பூமியில் அவதாரம் எடுத்த நாட்களில் அவரோடு சேர்ந்து பிறந்தாள். ராமாவதாரத்தில் சீதையாகப் பிறந்து அவருடன் கானகத்தில் கஷ்டப்பட்டாள். தன் கற்பின் தன்மையை நிரூபிக்க தீக்குளித்து கணவரின் மனம் கோணாமல், அவரது நல்வாழ்வே பெரிதெனக் கருதி நடந்தாள். இதுபோலவே பெண்கள் அனைவரும் தங்கள் கணவருக்கு மரியாதை செலுத்தும் வகையிலும், தீர்க்க சுமங்கலிங்களாக வாழும் விதத்திலும் வரலட்சுமி விரதத்தை அனுஷ்டிக்கின்றனர்.
மகாலட்சுமியை தனலட்சுமி, தான்யலட்சுமி, தைரியலட்சுமி, ஜெயலட்சுமி, வீரலட்சுமி, சந்தானலட்சுமி, கஜலட்சுமி, வித்யாலட்சுமி என அஷ்டலட்சுமிகளாகப் பிரித்துள்ளனர். எட்டு வகை செல்வங்களை வாரி வழங்குபவள் அவள்.லட்சுமிதேவி பொறுமை மிக்கவள். அவள் அனைவருக்கும் நன்மையே செய்வாள் என அதர்வண வேதத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக பெண்களுக்கு ஒரு கஷ்டம் என்றால் அவளால் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாது. அவள் நித்திய சுமங்கலி. மஞ்சள் பட்டு உடுத்தி காட்சி தருபவள். கணவரான திருமாலின் மார்பில் குடியிருப்பவள். பெண்களுக்கே உரித்தான கருணை உள்ளம், அழகு, வெட்கம், அன்பு, புத்தி ஆகியவற்றிற்கு அதிபதியும் அவளே.வரலட்சுமி விரதம் இருப்பதால் பல பலன்கள் ஏற்படும். சித்திரநேமி என்ற தேவகுலப் பெண் நீதிபதியாக இருந்தாள். அவள் தேவர்களுக்கு ஏற்படும் பிரச்னைகளுக்கு நடுவராக இருந்து தீர்ப்பு வழங்குவாள். ஒருமுறை அவள் பாரபட்சமாக நடந்துகொண்டதால் அன்னை பார்வதி அவளை குஷ்டரோகியாகும்படி சாபம் கொடுத்தாள். சித்திரநேமி சாபவிமோசனம் கேட்டு பார்வதியில் காலில் விழுந்தாள். வரலட்சுமி விரதத்தை கடைபிடித்தால் நோய் நீங்கும் என பார்வதி அருள் செய்தாள். அவள் பூலோகம் வந்து, ஒரு குளக்கரையில் அமர்ந்து வரலட்சுமி பூஜை செய்து சாபம் நீங்கப்பெற்றாள்.புண்ணிய நதிகளில் தீர்த்தமாடுவது, வரலட்சுமி விரதம் இருந்ததற்கு ஒப்பானதாகும். குறிப்பாக கங்கை, சரஸ்வதி, நர்மதை, கோதாவரி, காவிரி, தாமிரபரணி ஆகிய புண்ணிய தீர்த்தங்களில் நீராடினால் காலம் முழுவதும் வரலட்சுமி விரதம் இருந்த பலன் கிடைக்கும். மாமனார் மற்றும் மாமியாருக்கு பணிவிடை செய்யும் மருமகள்களுக்கும், வரலட்சுமி விரதம் அனுஷ்டித்த பலன் கிடைக்கும். மகத நாட்டில் வசித்த சாருமதி என்ற பெண் தனது கணவன், மாமனார், மாமியார் மற்றும் உறவினர்களை கடவுளின் வடிவமாக கருதி அவர்களுக்கு பணிவிடை செய்ததால் வரலட்சுமி விரதம் இருந்ததின் பலன் முழுவதும் கிடைத்து கணவனுடன் நீண்டநாள் வாழ்ந்தாள்.
விரத முறை: இந்த விரதம் இருக்க வீடு அல்லது கோயில்களில் தென்கிழக்கு மூலையில் ஒரு சிறு மண்டபம் எழுப்ப வேண்டும். அதில் சந்தனத்தால் செய்யப்பட்ட வரலட்சுமியின் முகத்தை வைக்க வேண்டும். வசதி மிக்கவர்கள் வெள்ளி சிலை வைக்கலாம். சிலையை தாழம்பூவால் அலங்கரித்து அதை ஒரு பலகையில் வைக்க வேண்டும். சிலை முன் வாழை இலை போட்டு அதில் ஒரு படி பச்சரிசியை பரப்ப வேண்டும். அரிசியின் மீது தேங்காய், மாவிலை, எலுமிச்சை, பொன், பழங்கள் ஆகியவற்றை வைத்து சிலைக்கு மஞ்சள் ஆடை அணிவிக்க வேண்டும். ஒரு கும்பத்தை எடுத்து அதில் புனித நீர் நிறைத்து, சந்தனம் குங்குமம் வைத்து, மாவிலையுடன் தேங்காய் வைத்து அரிசியின் நடுவில் வைக்க வேண்டும்.பின் ஐந்து வகையான ஆரத்தி தட்டுகளால் பூஜை செய்ய வேண்டும். கும்ப பூஜை முடிந்தபிறகு கணேச பூஜை செய்ய வேண்டும்.
அஷ்டலட்சுமிகளுக்கும் விருப்பமான அருகம்புல்லை சிலையின் மீது தூவி பூஜை செய்வது நல்லது. பூஜையின் போதுஅஷ்டலட்சுமி ஸ்தோத்திரம், கனகதாரா ஸ்தோத்திரம், மகாலட்சுமி ஸ்தோத்திரம் ஆகியவற்றை படிக்கலாம். வீட்டிற்கு வந்திருக்கும் பெண்களுக்கு தேங்காய், மஞ்சள்கயிறு, குங்குமம் கொடுக்க வேண்டும்.நைவேத்யமாக கொழுக்கட்டை படைக்கலாம். பின் கலசத்தை அரிசி பானையில் வைத்துவிட வேண்டும். இதனால் அன்னபூரணியின் அருள் கிடைக்கும் என்பது நம்பிக்கை. சந்தனத்தில் செய்யப்பட்ட லட்சுமி வடிவங்களை மறுநாள் நீர்நிலையில் கரைத்துவிட வேண்டும்.இந்த விரதம் இருப்பதால் மாங்கல்ய பாக்கியம் நிலைக்கும். செல்வ வளம் சேரும். மங்கள வாழ்க்கை அமையும். கன்னிப் பெண்களுக்கு திருமணம் நிச்சயமாகும்.
விரத பலன்கள்:
1. உயர்ந்த ஞானம் கிடைக்கும்.
2. மாங்கல்ய பாக்கியம் நிலைக்கும்.
3. மங்கல வாழ்வு அமையும்.
4. மனதில் உள்ள விருப்பங்கள் ஈடேறும்.
5. கல்யாணம் ஆகாத பெண்களுக்கு விரைவில் திருமணம் கைகூடும்.
அம்மனை பூஜை செய்ய பூஜாவிதானம் புத்தகங்களில் கூறப்பட்டுள்ள வழியையே பின்பற்றவும். அப்படிப் பின்பற்ற இயலாதவர்களுக்குச் சில எளிய பூஜா மந்திரங்கள் இதோ :
திருமகளே திருப்பாற்கடல் ஊடன்று தேவர் தொழ
வருமகளே உலகெல்லாமும் என்றென்றும் வாழவைக்கும்
ஒருமகளே நெடுமால் உரத்தே உற்று உரம்பெரிது
தருமகளே தமியேன் தலைமீது நின்தாளை வையே
(வண்ணச்சரபம் தண்டபாணி சுவாமிகள்)
மகாலட்சுமி காயத்ரீ :
ஓம் மஹாதேவ்யை ச வித்மஹே
விஷ்ணு பத்னீ ச தீமஹி
தன்னோ லக்ஷ்மீ : ப்ரசோதயாத்
அர்ச்சனை நாமாக்கள் :
ஓம் லக்ஷ்மிதேவியே நமோ நம :
ஓம் தாமரைப் பூவில் அமர்ந்தவளே நமோ நம:
ஓம் பாற்கடல் உதித்தோய் நமோ நம :
ஓம் செந்தூரத் திலகம் அணிந்தாய் நமோ நம :
ஓம் நாரணன் நெஞ்சில் நிறைந்தவளே நமோ நம :
ஓம் கருணையில் சிறந்தவளே நமோ நம :
ஓம் அலை கடலில் உதித்த ஆதிலக்ஷ்மி தாயே நமோ நம :
ஓம் அமரர்கள் துதிபாடும் அமுதமும் நீயே நமோ நம :
ஓம் அன்பர்களைக் காத்திடும் அலைமகளே நமோ நம :
ஓம் ஐஸ்வர்ய லக்ஷ்மியே நமோ நம :
ஓம் விஜயலக்ஷ்மியே நமோ நம :
ஓம் ராஜ்ய லக்ஷ்மியே நமோ நம :
ஓம் ஜயலக்ஷ்மியே நமோ நம :
ஓம் தான்ய லக்ஷ்மியே நமோ நம :
ஓம் தனலக்ஷ்மியே நமோ நம :
ஓம் தைர்ய லக்ஷ்மியே நமோ நம :
ஓம் மஹாலக்ஷ்மியே நமோ நம :
ஓம் உன்பதம் எந்நாளும் தஞ்சம் திருமகளே நமோ நம :

ஸ்ரீகிருஷ்ண தரிசனம்!

தேவகி மைந்தனாம் கிருஷ்ணன், ஏழைகளான பக்தர்களையே சர்வசொத்தாக நினைப்பவன் எனப் போற்றுகிறது ஸ்ரீமத் பாகவதம். அவன் அடியவர்களுக்கோ அவன்தான் சொத்து!

அதனால்தான் ஒட்டுமொத்த ஆயர்பாடியும் அவனை அத்தனை சிறப்புகளுடன் சீராட்டி வளர்த்தது. அதற்குப் பரிசாக, பகவான் தனது பால லீலைகள் அத்தனையையும் அவர்களுக்கே சொந்தமாக்கினான்.

மண்ணை உண்ட வாயில் மண்டலத்தைக் காட்டியது, வெண் ணெய் திருடி உண்டது, மருத மரங்களாகி நின்ற தேவர்களுக்கு விமோசனம் தந்தது, பூதகி போன்ற அசுர சக்திகளை வதைத்தது, காளிங்கமர்த்தனம், கோவர்த்தனகிரி அற்புதம்… என கண்ணன் செய்த லீலைகள் ஒவ்வொன்றையும் நேரில் தரிசித்து அனுபவித்த கோகுலவாசிகள் கொடுத்துவைத்தவர்கள்தான்!

அப்படியான பாக்கியம் நமக்கும் வாய்க்குமா?

நிச்சயம் வாய்க்கும்!

அதற்காகத்தானே இந்தப் பூவுலகில் அர்ச்சாவதரமாய் பல்வேறு திருத்தலங்களிலும் திருக்கோயில் கொண்டிருக்கிறான் அவன்!

அப்படி, தான் குடிகொண்ட கோயில்களில் அவன் காட்டும் அழகு திருக்கோலங்களும் அந்தத் தலங்கள் குறித்த தகவல்களும் இங்கே உங்களுக்காக!

படத்தை பெரிதாக காண க்ளிக் செய்யவும்

* அன்னையின் மடியில்…

சென்னை-காஞ்சிபுரம், காவேரிபாக்கத்தில் இருந்து சுமார் 20 கி.மீ தொலைவில் (வேலூர் மார்க்கத்தில்) அமைந்துள்ளது பூண்டி. இங்கு ஸ்ரீவேணுகோபாலஸ்வாமி திருக்கோயிலில் எழில்மிகு கிருஷ் ணனைத் தரிசிக்கலாம். ஸ்ரீகிருஷ்ணன் அன்னை யசோதையிடம் பால் குடிக்கும் அமைப்பில் – வெள்ளியினால் ஆன அந்த விக்கிரகமும் தரிசனமும் வேறெங்கும் காண்பதற்கு அரிதானது! இப்படி, பால் குடிக்கும் பாலனை தொழுவோர்க்கு புத்ர பாக்கியம் நிச்சயம். மேலும், பெண்களுக்கு வரக்கூடிய மார்பக நோய்களையும் தீர்த்துவைக்கும் மாயக்கண்ணன், இவன் என்கிறார்கள்.

* நான்கு கரங்களுடன் ஸ்ரீவேணுகோபாலன்!

செங்கல்பட்டில் இருந்து மெய்யூர் செல்லும் வழியில் சுமார் 5 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது களியபேட்டை. இங்கே ஸ்ரீலஷ்மி நாராயண பெருமாள் திருக்கோயிலில் அருளும் ஸ்ரீவேணுகோபால ஸ்வாமியின் திருவடிவம் ஒப்பற்றது. ருக்மினி, சத்யபாமா சமேதராக நான்கு திருக்கரங்களுடன் சதுர்புஜனாக இவர் அருள்வது விசேஷம்!

மேலிரு கரங்களில் சங்கு- சக்கரம்; கீழிரு கரங்களில் புல்லாங் குழல் கொண்டு சேவை சாதிக்கிறார் இந்த பெருமாள். இந்தத் திருவடிவம் விஜயநகர ஆட்சிக்காலத்திய வேணுகோபால வடிவங் களில் குறிப்பிடத்தக்கது எனலாம். நின்ற கோலத்தில் அருளும் தெய்வ வடிவங்களில் பெரும்பாலும் இரண்டு அல்லது மூன்று வளைவுகளை (த்விபங்கம் அல்லது த்ரிபங்கம்) தரிசிக்கலாம். ஆனால், இந்த மனங்கவரும் கோபாலன் ஐந்து வளைவுகளுடன் (பஞ்சபங்கம்) திகழ்கிறார். புனிதமும் புராதனமும் மிக்க இந்த வேணுகோபாலன் இத்திருக்கோயிலில் பிரார்த்தனா மூர்த்தியாய்- புத்திர பாக்கியம் அளிக்கும் புனிதனாய் அருள்கிறார்.

* பெரியகோயில் ஞானக்குழந்தை!

காஞ்சியம்பதி பெருமாள் கோயில், பெரிய கோயில் என்றெல்லாம் போற்றப்படுவதை அனைவரும் அறிவர். வந்தவாசிக்கு அருகில் ‘பெரியகோயில்’ என்றே ஒரு திருக்கோயில் அமைந்துள்ளது. இங்கு ஸ்ரீபெருந்தேவி நாயகனாய் ஸ்ரீகல்யாண வரதராஜர் அருள் பாலிக்கும் சந்நிதானத்தில், ஓர் சந்தான கோபாலனும் அருட் காட்சி தருகிறார். வலது கால் விரலை வாயில் வைக்க முயற்சி செய்யும் இந்த பாலகிருஷ்ணனைத் தரிசித்து வழிபட்டால் மக்கட் செல்வமும் மகிழ்ச்சியான வாழ்வும் அமையும் என்பதில் ஐயமேது?!

* தேரெழுந்தூர் அற்புதம்!

மாயவரத்தில் இருந்து சுமார் 15 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது தேரழுந்தூர். கம்பநாட்டாழ்வாரின் அவதாரத் தலம். இங்கு கோயில் கொண்டிருக்கும் ஆமருவியப்பன் வரப்ரசாதியானவர். திருமங்கை ஆழ்வாரால் பாடல் பெற்ற பரந்தாமன். ஆநிரை மேய்க்கும் இந்த ஆயவனை ‘கோசகன்’ என்றும் கூறுவர். இங்கு வந்து வழிபட்டால், வாழ்வில் வளங்கள் யாவும் பெருகும்.

* மன்னார்குடி செண்டு அலங்காரர்!

ராஜ மன்னார்குடி ராஜகோபாலனை அறியாத அன்பர்கள் இருக்க மாட்டார்கள். நாரதரின் அருள்வாக்குப்படி கோப்பிரளயர், கோபிலர் என்ற முனிவர்களுக்கு, தமது பால லீலைகளை 30 திருக் கோலங்களாக பகவான் காட்டியருளினார். அதில் 30-வது திருக்கோலத்தில் மயங்கிய முனிபுங்கவர்கள், இதே நிலையில் இந்த தலத்தில் காட்சி தந்து கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டனர். அதன்படியே இந்தத் தலத்தில் ஆநிரை மேய்ப்பவனாக அருள்கிறார் பகவான்.

ருக்மினி, சத்யபாமாவுடன் – இரண்டு மலர்களுக்கு இடையே ஒரு வண்டு போல் எழுந்தருளியுள்ளார். வலது திருக்கையில் மூன்று வளைவுகளை கொண்ட சாட்டைக் கயிற்றுடன் கூடிய பொற்கோல் ஏந்தியபடி, இடது திருக்கரத்தை சத்யபாமாவின் தோளில் வைத்து நின்றகோலத்தில் அருள்கிறார். சாட்டையை ‘செண்டு’ என்றும் கூறுவர். அதனால் இவருக்கு செண்டலங்காரர் என்ற திருநாமமும் உண்டு. ஸ்ரீமணவாள மாமுனிகள் இவரை துவராபதி மன்னன் என்றே போற்றுகிறார். ஸ்ரீராஜகோபாலனுடன் சந்நிதியில் காட்சியளிக்கும் ஸ்ரீசந்தான கிருஷ்ணனை, அடியார்கள் தம் மடியில் எடுத்து வைத்துக்கொண்டு வணங்கி வழிபட்டால், பிள்ளைப்பேறு வாய்க்கும் என்பது நம்பிக்கை.

* பாசுரங்களை காட்டி அருளிய பரந்தாமன்!

நாதமுனிகளின் அவதாரத் தலமான காட்டுமன்னார்குடி, சிதம்பரத்துக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. இந்தத் தலத்தின் நாயகன் ஸ்ரீகாட்டுமன்னார். பிரபந்தங்களை நாதமுனிகள் மூலம் காட்டிக் கொடுத்ததால் இப்பெயர். அதனால் தலமும் காட்டுமன்னார்குடி ஆயிற்று. இந்த தலத்தில் மூலவர் ஸ்ரீவீரநாராயணபெருமாளாக சதுர்புஜங்களுடன் காட்சியளிக்கிறார். உத்ஸ்வமூர்த்தி ருக்மினி, சத்யபாமாவுடன் ஆநிரை மேய்ப்பவனாக அருள்கிறார். இவர், தோற்றத்தில் ராஜமன்னார்குடி ஸ்ரீராஜகோபாலனைப் போன்றே திகழ்கிறார். பாசுரங்களைக் காட்டி அருளிய இந்த பரந்தாமனைப் பணிய நம் பாவங்கள் யாவும் பொசுங்கும்.

பசுவை பாதுகாப்போம்!-ஆக., 9 – ஆடித்தபசு

பசுக்கள் பாதுகாக்கப்படும் நாட்டில், செல்வச்செழிப்பு மிகுந்திருக்கும். அதனால் தான், தானங்களில் உயர்ந்த தானமாக, பசு தானத்தைக் குறிப்பிடுகின்றனர்.
ஒரு குழந்தை பிறந்ததும் தாயிடம் பால் குடிக்கிறது. தாய்ப்பால் வற்றிப்போனால், அதன் உயிரைக் காப்பது பசுவின் பால். மனித வாழ்வின் துவக்கத்தில் மட்டுமல்ல, அது முடிந்த பின்னும் பால் ஊற்றுகின்றனர். இப்படி வாழ்க்கை முழுவதும் நம்மோடு வருவது பசு.
இதனால் தான், சிவனை, பசுபதி என்றும், அம்பாளை கோமதி என்றும் சொல்கின்றனர். ‘கோ’ என்றால், பசு.
அம்பாள் கோமதி, பூலோகம் வந்து, உலக நன்மை கருதி தபஸ் (தவம்) இருந்தாள். ‘தபஸ்’ என்பதே பின்னாளில், தபசு ஆனது. இந்த தபசுக் காட்சி, ஆடிமாதம் பவுர்ணமியை ஒட்டி, திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலுள்ள சங்கரன்கோவிலிலும், அம்பாசமுத்திரம் அருகிலுள்ள கோடரங்குளம் கிராமத்திலுள்ள தெற்கு சங்கரன்கோவிலிலும் விமர்சையாக நடைபெறுகிறது.
இப்பகுதியில் வசித்த, ஒரு சிவபக்தர் உஞ்சவிருத்தி (தானம்) பெற்று வாழ்ந்து வந்தார். தினமும் காகங்களுக்கு சாதம் வைத்தபின், சாப்பிடுவது அவர் வழக்கம். அவ்வாறு சாதம் வைக்கும் போது, ஒரு காகம் மட்டும், சாதத்தை எடுத்து, குறிப்பிட்ட இடத்தில் வைத்து விட்டு, பறந்து செல்வதை பார்த்தார். தினமும் அந்தக் காகம் அவ்வாறு செய்வதை கவனித்த சிவபக்தர், அங்கு சென்று பார்த்தார். அந்த இடத்தில் ஒரு சிவலிங்கம் இருப்பது தெரிய வந்தது. அதற்கு பூஜை செய்து வழிபட்ட சிவபக்தர் அங்கேயே தங்கி விட்டார். இந்த தகவல் ஊர் மக்களுக்கு தெரிய வரவே, அவரைச் சென்று பார்த்தனர். அப்போது, சிவலிங்கத்தில் ஐக்கியமாகி விட்டார் பக்தர். அதனால், அதற்கு, ‘சங்கரலிங்கம்’ என, பெயர் சூட்டினர். பின், அவ்விடத்தில் கோவில் எழுப்பினர்.
இந்த இடத்தில் தான், அன்னை உமையவள், தவமிருந்தாள். அவள் பிரகாசமான முகமுடையவள். எனவே, அன்னையை, கோமதி என்றனர். அவளை தரிசிக்க தேவர்கள், பசுக்களாக மாறி வந்தனர். அந்த பசுக்களை காத்தமையால், ஆவுடையம்மாள் என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்.
இந்த லிங்கத்தின் முன்புறம் ராகு, இடது புறம் கேது என, இரு நாகங்கள் உள்ளன; நாகதோஷம் உள்ளவர்களுக்கு இது பரிகாரத்தலம்.
தாமிரபரணி நதிக்கரையில் இயற்கை எழில் சூழ இத்தலம் அமைந்துள்ளது. இந்த புண்ணிய நதியில் நீராடினால், பாவங்கள் தொலையும். அன்னையின் தபசுக் காட்சி நதிக்கரையில் நடைபெறுகிறது. இந்த நல்ல நாளில், பசுக்களை பாதுகாக்கும் வகையில் உதவிகளை வழங்கினால், குடும்பம் வாழையடி வாழையாக செல்வச் செழிப்புடன் திகழும்; தீர்க்காயுள், தீர்க்கசுமங்கலி பாக்கியமும் கிடைக்கும்.

அடியாரை தேடிவந்த கண்ணன்!

கடவுளிடம் அதைக் கொடு, இதைக் கொடு என, கேட்பதை விட, அவனிடம் அன்புடன் கூடிய பக்தி இருந்தால், அவனே நம் இல்லம் தேடி வருவார்.
துவாரகையிலிருந்து, 220 கி.மீ., தொலைவில் டாங்கேர் என்ற ஊரில், ராமதாசர் என்பவர் வாழ்ந்து வந்தார். இவர் கண் இமைக்கும் நேரம் கூட, கண்ணனை மறக்காமல் பக்தி செய்பவர். தினந்தோறும் உஞ்சவிருத்தி எடுத்து, அதில் தான் கணவன் மனைவி இருவரும் சாப்பிட்டு வந்தனர். ஒவ்வொரு ஏகாதசியும், வீட்டில் கண்ணனுக்குப் பூஜை செய்து, ஒரு சிலருக்காவது அன்னம் அளித்து, அதன்பின், துவாதசியன்று விரதம் முடிப்பது ராமதாசரின் வழக்கம்.
அதேபோல, ஒவ்வொரு ஆண்டும் நடந்தே போய், ஆடி ஏகாதசியன்று துவாரகையில், கண்ணனை தரிசித்து திரும்புவார். ஒரு சமயம், உடல்நிலை நோய்வாய்ப்பட்டிருந்ததையும் பொருட்படுத்தாமல், துவாரகைக்கு புறப்பட்டார் ராமதாசர். கால்வாசி தூரம் தான் போயிருப்பார் அவரால் பயணத்தை தொடர முடியவில்லை. வழியிலேயே இருந்த சிறுகோவில் மண்டபத் தில் உட்கார்ந்து விட்டார். துவாரகை பயணம் தடை பட்டு போனதை அவரால் தாங்க முடியவில்லை. இதனால், மனம் கலங்கிய ராமதாசர், ‘கண்ணா… எனக்கு அருள் புரியக்கூடாதா…’ என, வேண்டியபடி அப்படியே தூங்கி விட்டார். அவருடைய கனவில் காட்சியளித்த கண்ணன், ‘ராமதாசா… கவலைப்படாதே! என்னுடைய தேர் இங்கு வரும்; அதில் நான் இருப்பேன்…’ என்றார்.
கனவு கலைந்து ராமதாசர் கண்களை திறந்து பார்த்தார். அங்கே அழகான தேர் ஒன்றில், துவாரகநாதரின் விக்கிரகம் இருந்தது. ராமதாசர் மெய்சிலிர்த்து, கண்ணனை வணங்கியவர், தேரில் ஏறி, விக்கிரகத்துடன் வீடு திரும்பினார். வீட்டு முற்றத்தில், விக்கிரகத்தை எழுந்தருளச் செய்து, பஜனை செய்ய துவங்கினார். இந்நிலையில், துவாரகையில், கண்ணன் விக்கிரகத்தை காணாமல் திகைத்த அர்ச்சகர்களும், கோவில் நிர்வாகிகளும் தகவலறிந்து, ராமதாசரின் வீட்டிற்கு வந்து, விக்கிரகத்தை கைப்பற்றினர்.
அப்போது ராமதாசர், ‘கண்ணா… உன்னை நானாக தூக்கி வரவில்லை; நீயாகத் தான் என்னிடம் வந்தாய். இப்போது, உன்னை பிரிந்து நான் எப்படி உயிர் வாழ்வேன்…’ என்று கதறி, விக்கிரகத்தின் பீடத்தில் தலையை முட்டி அழுதார். அவரது உள்ளத்தில் தோன்றிய கண்ணன், ‘ராம தாசா… என் எடைக்கு எடை, தங்கம் தருவதாக சொல்; அர்ச்சகர்கள் தந்து விடுவர்….’ என்றார்.
அவ்வாறே ராமதாசரும் சொல்ல, அர்ச்சகர்களும் ஒப்புக் கொண்டனர். தராசு ஒன்றில், ஒரு தட்டில் கண்ணன் விக்கிரகத்தை வைத்தனர்.
மற்றொரு தட்டில், தன் மனைவியின் தாலி, மூக்குப் பொட்டு இரண்டையும் வைத்தார் ராமதாசர். இதைக் கண்ட அனைவரும் ஏளனமாக சிரித்தனர். ராமதாசரோ கண்களை மூடி கண்ணனை தியானித்தார். அப்போது, ராமதாசரின் உள்ளத்தில் இருந்த கண்ணன், ‘ராமதாசா… இன்னுமா என்னை நீ, புரிந்து கொள்ளவில்லை?’ என்றார்.
அதைக்கேட்டதும், ஒரு வினாடியில் ராமதாசருக்கு, நாரதர், ருக்மணி மற்றும் சத்யபாமா ஆகியோர் கண்ணனை வைத்து நடத்திய துலாபார நிகழ்வு நினைவுக்கு வந்தது. அவர், ‘விறுவிறு’ வென்று ஓடி, தான் வழிபட்டு வந்த துளசிச் செடியில் இருந்து இரண்டு துளசி இலைகளை எடுத்து வந்து, தராசு தட்டில் வைத்தார்.
அதன்பின் மனைவி யுடன் சேர்ந்து தராசை வலம் வந்து வணங்கினார். தராசு தட்டுகள் இரண்டும் சமமாக ஆயின. அர்ச்சகர்கள் உட்பட அனைவரும் ஆச்சரியத் தில் ஆழ்ந்து, ராமதாசரை வணங்கினர். துவாரகா ராமதாசர் எனும் அந்த பக்தர் பாடிய பாடல்கள், இன்றும் துவாரகையில் பாடப்படுகின்றன. அடியாரை தேடி, ஆண்டவனே வந்த வரலாறு இது.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 2,905 other followers