Category Archives: சிந்தனைகள்

மறப்போம் மன்னிப்போம்

‘மறந்து விட்டேன், மறந்து போனது, அச்சச்சோ! இப்படி மறந்து போகிறேனே’ என்று அங்கலாய்க்கிறோம். ஒரு விஷயத்தை நினைவில் நிறுத்தத்தான் முயல்கிறோம், முயல வேண்டும் என்றும் சொல்கிறோம். ஆனால் உண்மை அதுவல்ல. ஒரு விஷயத்தை மறப்பதற்கு தான் உண்மையில் முயல வேண்டி இருக்கிறது. வாழ்க்கையில் ஏற்படும் அனுபவங்களை மறக்க முடியாமல் தான் துன்பப்படுகிறோம்; துன்பப்படுத்துகிறோம்.

Continue reading →

உறவுகளை சார்ந்திருங்கள்

உயிர் உள்ளது, உயிர் அற்றது என்று, உலகில் உள்ளவற்றை பிரிக்கலாம். உயிர் உள்ள அனைத்தும், உணர்வை வெளிப்படுத்துகின்றன. உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதால் உறவுகள் ஏற்படுகின்றன. அடுத்த கட்டமாக, உணர்வுகளை பகிர்ந்து கொள்வதும் அவசியமாகிறது. இப்படித் தான், அறிவு மற்றும் எண்ணங்கள் பரிமாறப்படுகின்றன.

Continue reading →

தேர்வுமுடிவுகள் மட்டுமே வாழ்க்கையா

அறிவு என்பது, அனுபவம் மூலம் கிடைப்பது. மனிதன், தனது அனுபவம் மட்டுமல்லாது, பிறரது அனுபவங்களில் இருந்தும் கற்றுக் கொள்கிறான்.
புத்தகம் என்பது, பிறரது அனுபவங்களின் தொகுப்பு. ஒரு மனிதனின் அறிவை,
சக மனிதன் தனக்கும் சமூகத்திற்கும், பயன்படுத்தி கொள்கிறான். அதற்கு பெயர்தான் வேலை அல்லது தொழில்.

Continue reading →

பிரேக் இல்லாத வாகனமா நீங்கள்?

நிறையப் பேருக்கு தெரியாத ஒரு உண்மையை சொல்லட்டுமா? கப்பலுக்கு, ‘பிரேக்’ கிடையாது.
ஓர் இடத்தில், கப்பலைச் சரியாக நிறுத்த, ஒரு கப்பலோட்டி எவ்வளவு சிரமப்படுவார் தெரியுமா… கப்பல் ஓட்டுவது அவ்வளவு எளிதல்ல; கப்பல் மோதி, திமிங்கலங்கள் இறப்பதும்; சிறு படகுகள் சிதறுவதும் இதனால்தான்.
ஆனால், பிரேக் இல்லாத மனிதக் கப்பல்களோ, தங்களைத் தான் முதலில் சேதப்படுத்திக் கொள்கின்றன.
‘அவன் யார் பேச்சும் கேட்க மாட்டான்; அவனுக்கு என்ன தோணுதோ, அதைத் தான் செய்வான். நாங்க எவ்வளவோ சொல்லி பாத்துட்டோம் திருந்துறதாத் தெரியல…’ என்று, தங்கள் குடும்ப உறுப்பினர் பற்றி, மற்றவர்கள் புலம்பும் வார்த்தைகள் உங்கள் காதுகளைக் கடந்து போயிருக்கும்.

Continue reading →

வரிசை மீறலாம்… தப்பில்லை

உலகம் முறைப்படி இயங்க வேண்டும் என்பதற்காகவே, சில நடைமுறைகள் வகுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. எதுவும் ஒழுங்காக, முறையாக நடக்கும் பட்சத்தில், ஏற்றத்தாழ்வுகள் களையப்படும். இதனால், முரண்பாடுகள், சலுகைகள் ஆகியவற்றிற்கு வழி இருக்காது. இதற்காக ஏற்படுத்தப்பட்டதே வரிசை முறை! வரிசை முறையில், வலியவன், எளியவன் என்ற பாகுபாடு அறவே இருக்காது.

Continue reading →

உங்கள் உணவில் விஷம்! பூச்சிக்கொல்லி பயங்கரம்

ந்தப் பூமியை ஒரு நஞ்சுப்படலம்போல சூழ்ந்திருக்கின்றன பூச்சிக்கொல்லி மருந்துகள். பெயர்தான் ‘பூச்சிக்கொல்லி…’, அவை உண்மையில் அழிப்பது சுற்றுச்சூழலைத்தான். இதில் சமீபத்திய வரவு ஐந்தாம் தலைமுறை பூச்சிக்கொல்லிகள். பூச்சிகளுக்கும் மனிதனுக்கும் நடக்கும் யுத்தத்தில், பூச்சிகளின் தொடர் வெற்றியைச் சகித்துக்கொள்ள முடியாத மனிதன் கண்டுபிடித்த கொடிய நஞ்சு இது. 

தற்போது தெளிக்கப்படும் பூச்சிக்கொல்லிகளில் வீரியம் குறைந்தது எண்டோசல்பான். இந்தப் பூச்சிக்கொல்லி ஏற்படுத்திய பேரழிவுக்கு உதாரணம், கேரளா மாநிலத்தில் உள்ள காசர்கோடு பகுதி. ஒரு காலத்தில் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் பகுதியாக இருந்த காசர்கோட்டில் மாநில அரசுக்கு சொந்தமான முந்திரித் தோப்புகளில், 1978-ம் ஆண்டு முதல் 2001-ம் ஆண்டு வரை ஹெலிகாப்டர் மூலமாக எண்டோசல்பான் தெளிக்கப்பட்டது. அதன் பலன், இன்றைக்கும் அந்தப் பகுதியில் மனிதர்களும் கால்நடைகளும் நரம்பு மண்டலப் பாதிப்பு, மனநலப் பாதிப்புகளுடன் நடைபிணங்களாகத் திரிகிறார்கள். வீரியம் குறைந்த எண்டோசல்பானுக்கே இப்படி என்றால், தற்போது பயன்படுத்தப்படும் பூச்சிக்கொல்லிகள் அதைவிட பல மடங்கு வீரியமானவை. பசுமைப் புரட்சியின் விளைவாக கடந்த அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக, நாடு முழுவதும் அபரிமிதமாக அதிகரித்துவிட்ட ரசாயனப் பூச்சிக்கொல்லிகள் பயன்பாடு, பல்வேறு நோய்களாக விகார விஸ்வரூபம் எடுக்கின்றன!

கோவில்பட்டியில் உள்ள மண்வளப் பரிசோதனை நிலையத்தின் வேளாண் அலுவலரும் பூச்சியியல் வல்லுநருமான நீ.செல்வம் இது தொடர்பாக விவரிப்பவை அனைத்தும் அதிரவைக்கும் உண்மைகள்…

Continue reading →

சந்தோஷமாக வாழ என்ன வழி

‘அறிவாளிகள் பிரச்னைகளைத் தீர்க்கிறார்கள். மேதைகள் பிரச்னை களைத் தவிர்க்கிறார்கள்’ – இப்படியொரு ஆங்கிலப் பொன்மொழி உண்டு. நீங்கள் அறிவாளியா? மேதையா? பிரச்னை… பிரச்னை… பிரச்னை… எல்லாருக்கும் எப்போதும் ஏதோ ஒரு பிரச்னை. அதை எப்படித் தீர்ப்பது என்கிற தவிப்பு. அது தீர்வதற்குள் இன்னொரு பிரச்னை… பிறகு அதன் பின் ஓட்டம்… இப்படியே வாழ்நாள் முழுக்க பிரச்னை… பிரச்னை… பிரச்னைகளைத் தீர்க்கும் வழிகளைப் பற்றி யோசிப்பதற்குப் பதில், அதை ஒதுக்கித் தள்ளிவிட்டு, சந்தோஷமாக வாழ என்ன வழி என யோசித்துப்பாருங்களேன்… தீர்வுகளைத் தேடாமலேயே உங்கள் பிரச்னைகள் காணாமல் போகும்!பிரச்னை என்று வருகிற பலரும், ‘எங்களால இனியும் ஒண்ணா இருக்க முடியாது. பிரியறதுதான் தீர்வு’ என்கிற முடிவுக்குத் தயாராக இருக்கிறார்கள். ‘பஞ்சாயத்து பண்ணுகிறேன்’ என்கிற பெயரில், அவர்களுக்குச் சமரசம் பேச வருகிறவர்களும், இருவரிடமும் அவரவர் தரப்பில் என்ன பிரச்னை எனக் கேட்டு, அதைத் தீர்ப்பதற்குப் பதில், பெரிதாக்கவே செய்கிறார்கள். அதைத் தவிர்த்து, பிரச்னைகளை ஒரு பக்கம் அப்படியே ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, உங்கள் உறவை நெருக்கமாக்குவதில் கவனம் செலுத்திப் பாருங்கள்.

Continue reading →

பொறாமையின் வெளிப்பாடா பொசசிவ்னஸ்?

‘பொறாமை என்பது கோழைகளின் கோபம்’ என்றார் ஓஷோ. ரத்த உறவுகளாகவே இருந்தாலும் பொறாமை இல்லாமல் இருக்காது. அதன் அளவு வேண்டுமானால் வேறுபடலாமே தவிர, பொறாமை அறவே இல்லை என்பதை ஏற்க முடியாது. அண்ணன் – தம்பிக்கி டையே… அக்கா – தங்கைக்கிடையே… நண்பர்களுக்கிடையே… மேலதிகாரிக்கும் ஊழியருக்கும் இடையே… இப்படி எல்லா இடங்களி லும், எல்லார் மனங்களிலும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கிற உணர்வு பொறாமை. ரத்த பந்தங்களுக்கிடையிலேயே பொறாமை இருக்கும் என் கிற போது, சம்பந்தமே இல்லாத வேறு வேறு சூழலில் பிறந்து, வளர்ந்து, வாழ்க்கையில் இணைகிற இருவருக்கிடையே அது இருக்காதா என்ன? ‘பொறாமை’ என்று சொன்னால் கொஞ்சம் கடுமையாகத் தெரியலாம். ‘பொசசிவ்னஸ்’ என்கிற போது, அதன் கடுமை மாறிப் போ கும். காதலிக்கிற போதும், கல்யாணத்துக்குப் பிறகும் ஆணும் பெண்ணும் பல வழிகளில் பொசசிவ்னஸை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். அது பொறாமையின் வெளிப்பாடே அன்றி வேறில்லை. அதாவது, தன் துணையின் மீது அதீத ஆர்வம் காட்டுகிற துணைக்கு நிச்ச யம் அங்கே பொறாமை இருக்கும். நம்முடைய சமுதாயத்தில் பொறாமை கொள்ளக் காரணங்களுக்கா பஞ்சம்? மனைவி தன்னைவிட நல்லவேலையில் இருந்தாலோ, அதிகம் சம்பாதித்தாலோ, அழகாக இருந்தாலோ கணவருக்குத் தன்னையும் அறியாமல் பொறாமை தலைதூக்கும். அதன் வெளிப்பாடாக, மனைவி வேலைக்குப் போவதைத் தடுப்பார்கள். மனைவியுடன் வெளியே செல்வதை விரும்ப மாட்டார்கள். இப்படி இல்லாமல், சில நேரங்களில் பொறாமை தெளிவாகத் தெரியாமல், வெறும் கோபமாகவும் வெளிப்படலாம். தம்பதிக்கிடையே காரணங்களே இல்லாமல் பிரச்னைகள் வெடிக்கும். பொறாமைப்படுவோருக்கு மட் டுமே அது புரியும். அதை எதிர்கொள்வோருக்குக் காரணம் தெரியாது. இருவருக்கும் இடையில் அன்பு குறைந்து, வெறுப்பு அதிகரித்து, ஒருகட்டத்தில் உறவே ஆட்டம் காணவும் அந்தப் பொறாமை காரணமாகும். அரிதாக சில சந்தர்ப் பங்களில் அந்தப் பொறாமையின் விளைவாக, ஆத்திரம் உச்சத்துக்குப் போய், அடி, உதை என வன்முறையில் இறங்கவும்,அதையும் தாண்டி கொலை, தற்கொலை என அத்துமீறவும் கூடும். பொறாமை என்பது பல நேரங்களில் உண்மையாக இல்லாமல், அப்படி நினைப்பவரின் தனிப்பட்ட உணர்வாக இருக்கலாம். நம்மு டைய துணை, நம்மைத் தவிர வேறு யாராலும் ஈர்க்கப்படக் கூடாது என்கிற ஆழ்மன பயம் பதிந்து போயிருக்கும். யதார்த்தமோ அப்படி இருக்காது. திருமணத்துக்குப் பிறகும் ஆண்-பெண் இருவரின் நட்புகளும் உறவுகளும் தொடரத்தான் செய்யும். அதன் விளை வாக, எதைச் செய்ய வேண்டும், எதைச் செய்யக்கூடாது, எப்படி இருக்க வேண்டும், எப்படி இருக்கக் கூடாது என்கிற விதிமுறைகள் துணையின் மீது திணிக்கப்படும். அதாவது, துணையை அப்படிக் கட்டுப்படுத்தி, கைக்குள் வைத்திருக்கும் போதுதான் நமக்குள் ஒரு பாதுகாப்பான, நிம்மதியான உணர்வு ஏற்படும். ஆணோ, பெண்ணோ – யாருக்கும் நட்பென ஒன்று நிச்சயம் இருக்கும் என்பது இயல்பு. திருமணத்துக்குப் பிறகும் அதை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ள ஒரு பக்குவம் வேண்டும். அதைத் தவிர்த்து, ‘எனக்குப் பிடிக்கலை… நீ உன் நட்பை விட்டு விலகி னாதான் என் மனசு நிம்மதியாகும்’ எனக் கட்டுப்படுத்த நினைப்பது முழுக்க முழுக்க பொறாமையின் வெளிப்பாடு மட்டுமே. பொறாமை யின் காரணமாக துணையைக் கட்டுப்படுத்துவதற்குப் பதில், அதை ஏற்றுக் கொள்ளக் கற்றுக் கொள்வதுதான் இதிலி ருந்து மீள முதல் வழி. பொறாமை என்கிற உணர்வு உண்டாக, நமது எண்ணமும் நம்பிக்கையும்தான் அடிப்படை. அதை மாற்றிக் கொண்டாலே பொறாமை காணாமல் போய் விடும். உதாரணத்துக்கு, ‘என் மனைவி வேலைக்குப் போறா… நிறைய சம்பாதிக்கிறா… அதனால அவளுக்குத் திமிரு’ என்கிற எண்ணம் பல ஆண்களுக்கு இருக்கும். கொஞ்சம் யோசித்துப் பார்த்தால், அவர்களது மனைவிகளுக்கு உண்மையிலேயே அப்படி எந்தத் திமிரும் இருக்காது. கணவர்களின் கற்பனையாக மட்டுமே இருக்கும்! சில பெண்களுக்கு தனது அழகிலும் ஆளுமையிலும் தாழ்வு மனப்பான்மை இருக்கலாம். அது காலம் காலமாக சிந்தனையில் உறைந்து போனதன் விளைவாக, திருமணத்துக்குப் பிறகு, தனது கணவர், இன்னொரு பெண்ணிடம் லேசாக சிரித்துப் பேசினாலே, பொறாமை எட்டிப் பார்க்கும். ‘நான் அவளை மாதிரி அழகில்லை. எனக்கு அவளைப் போல பர்சனாலிட்டி இல்லை…’ என வார்த்தைகளில் விஷம் கக்கி, பைசா பெறாத விஷயத்தைப் பெரிதாக்கி, பிரச்னையை உண்டு பண்ணுவார்கள். அது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வளர்ந்து, சந்தேகமாக உருவெ டுத்து, ஒரு கட்டத்தில் பிரிவுக்குப் பாதை காட்டலாம். அதற்காக எல்லா பொறாமைகளையும் சந்தேகங்களையும் அர்த்தமற்றவை என ஒதுக்கவும் முடியாது. உங்கள் துணை, உங்கள் மீது பொறாமை கொள்கிறாரா? அதன் பின்னணி என்ன என ஆராயுங்கள். துணையின் பொறாமையில் நியாயம் இருப்பது தெரிந்தால், உங்களை சரி செய்து கொள்ளப் பாருங்கள். அர்த்தமற்ற காரணங்களால் உண்டாகும் பொறாமையை எப்படிக் கையாளலாம்? ஒரு உதாரணத்துடன் பார்ப்போமா? உலக அழகி ஐஸ்வர்யா ராயை பிடிக்காதவர்கள் யாரேனும் இருப்பார்களா? திருமணத்துக்கு முன், ஐஸ்வர்யாவை அவரது அழகுக் காகவும் ஆளுமைக்காகவும் ரசித்த மக்கள், திருமணத்துக்குப் பிறகும் அப்படியேதான் ரசிக்கிறார்கள். கொஞ்சம் யோசித்துப் பாருங் கள்… திருமணத்துக்குப் பிறகு என் மனைவி இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என ஐஸ்வர்யாவை, அபிஷேக் வெளியே விடாமல் வீட்டுக்குள் சிறை வைத்திருந்தால், அந்த இருவருக்கும் இடையிலான காதல் காணாமல் போயிருக்காதா? அவர்களது உறவு அர்த்தமற் றதாகி இருக்காதா? அபிஷேக் அப்படிச் செய்யாமல், ஐஸ்வர்யா தனது மனைவியாக அமைந்ததைப் பாராட்டுதலோடும் பெருமையோ டும் ஏற்றுக்கொண்டதுதான் அவர்களது அன்யோன்யத்தின் அடிப்படை. உலகமே கொண்டாடும் ஒரு உன்னத மனுஷி, தனது மனைவி என்பதில் அவருக்கு அளவுகடந்த கர்வம் கூட இருக்கக்கூடும். அதே அணுகுமுறைதான் நமக்கெல்லாமும் அவசியப்படுகிறது. காதலிக்கிற போது எந்த அழகுக்காக ஒரு பெண்ணிடம் நீங்கள் மயங்கினீர் களோ, எதற்காக போராடி அவரைக் கல்யாணம் செய்தீர்களோ, அந்த அழகை, கல்யாணத்துக்குப் பிறகும் கொண்டாடப் பழகுங்கள். கல்யாணத்துக்கு முன் உங்கள் மனைவியை நீங்கள் ரசித்தது போல, கல்யாணத்துக்குப் பிறகு மற்றவர்களின் பார்வையும் அவரை அப் படித்தான் ரசிக்கும். அதற்காக உங்கள் மனைவியை சந்தேகப்படுவதோ, அவர் மீது பொறாமை கொள்வதோ எந்த வகையில் நியாயம்? பெண்களுக்கும் இதே அட்வைஸ்தான். காதலிக்கிற போதோ, திருமணத்துக்கு முன்போ உங்கள் துணையின் நகைச்சுவை உணர்வையும் எல்லோரிட மும் கலகலப்பாகப் பேசிப் பழகும் குணத்தையும் ரசித்திருப்பீர்கள். திருமணத்துக்குப் பிறகு அவர் அப்படி இருப்பதை உங்களால் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாமல் போவது ஏன்? தன் துணை தன்னைவிட்டு விலகி விட்டால்? இந்தப் பயம்தான் இருவரின் பொறாமை உணர்விலும் மறைந்திருக்கிற காரணம். பயத்தை முதலில் தூக்கி எறியுங்கள்.பொறாமையை பாராட்டாக மாற்றப் பழகுங்கள்.பொறாமையைத் தவிர்த்து விருப்பமாக பார்க்கப் பழகுங்கள். உங்களுக்குக் கிடைத்த வாழ்க்கைத்துணையை நன்றியுடன் நோக்க முயற்சி செய்யுங்கள்! நம் ஒவ்வொருவருக்கும் நமது பெற்றோர், சுற்றம், உறவுகள் என நாம் வளர்கிற சூழல் சில பயிற்றுவிப்புகளைத் தருகிறது. உதாரணத் துக்கு அமெரிக்காவில் பிறந்து வளர்கிற குழந்தைக்கு விவாகரத்து என்பது சர்வசாதாரணமான நிகழ்வாகத் தோன்றலாம். நம்முடைய சூழலில் அதைப் பற்றிய பார்வையே வேறு. இந்தப் பயிற்றுவிப்புகள் நமக்கு சில நம்பிக்கைகளை உருவாக்குகின்றன. சிறியதாகவோ, பெரியதாகவே பல நம்பிக்கைகளுடன் வாழ்கிறோம். அவற்றில் பெரும்பாலானவை நிரூபிக்கப்படாதவையாகவும் இருக்கலாம். அந்த நம்பிக்கைகள் நமக்கொரு மனப்போக்கை ஏற்படுத்தும். பெண்கள் என்றால் அடக்க, ஒடுக்கமாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என சில ஆண்கள் நினைப்பதுகூட அத்தகைய மனப்போக்கின் அடிப்படை யில்தான். அந்த மனப்போக்கானது உணர்வுகளை உருவாக்கும். உணர்வுகள் நமது நடவடிக்கைகளைத் தீர்மானிக்கும். நட வடிக்கைகள்தான் நமது வாழ்க்கையில் நடக்கும் சம்பவங்களின் விளைவுகளுக்குக் காரணம். பயிற்றுவிப்பில் தொடங்கி, நடவடிக்கைகள் வரை எல்லாமே பாசிட்டிவாக இருந்துவிட்டால், உறவுகளுக்கிடையில் பிரச்னைகள் முளைக்கவே வாய்ப்பில்லை. பயிற்றுவிப்பை மாற்றுவதென்பது அத்தனை எளிதல்ல. ஆனாலும், அதன் மூலம் உருவாகக்கூடிய நம் பிக்கைகளை நாம் மனது வைத்தால் மாற்றிக் கொள்ளலாம். பாசிட்டிவான நம்பிக்கை, பாசிட்டிவான மனப்போக்கைத் தரும். பாசிட்டிவான மனப்போக்கு, நல்ல உணர்வுகளை உண்டாக்கும். உணர்வுகள் அழகானால், நடவடிக்கைகளில் நாகரீகம் வரும். அது நல்ல விளைவுகளுக்கும் வழி காட்டும். பொறாமைக்குக் காரண மாக கட்டுரையின் தொடக்கத்தில் நாம் பேசிய அத்தனையிலிருந்தும் விடுபடவும் இதுவே தீர்வு! ( வாழ்வோம்!)

நன்றி குங்குமம்தோழி

இனிது இனிது வாழ்தல் இனிது!

கொஞ்சம் பால்ய காலத்துக்குள் போய் திரும்புவோமா? உங்கள் குழந்தைப் பருவத்தில் பச்சைக் குதிரையை தாண்டி விளையாடிய அனுபவம் உண்டா? ஒருவர் குனிந்து கொள்ள, இன்னொருவர் ஓடி வந்து குனிந்திருப்பவரின் முதுகைத் தாண்டி குதிக்கிற அந்த விளையாட்டு எத்தனை சுவாரஸ்யமானது! தூரத்திலிருந்து ஓடி வருகிற நபர், எங்கே உங்களைத் தாண்ட முடியாமல் போய் தோற்றுவிடுவாரோ என்கிற பயத்திலும் பதை பதைப்பிலும், அவர் நெருங்கி வரும் போது, இன்னும் கொஞ்சம் குனிந்து நட்பை ஜெயிக்க வைத்த அனுபவம் பலருக்கும் இருக்கும். விளையாட்டில் ஜெயிக்க வைத்த அந்த மனோபாவம், வாழ்க்கையை ஜெயிக்கவும் உதவும். எப்படி என்கிறீர்களா? கணவனோ, மனைவியோ – இருவரில் யார் அவரவர் துறையில் உயரம் தொட விரும்புகிறாரோ, அவருக்கு இன்னொருவர், குனிந்து மேலே உயர உதவலாம். அதனால் என்ன பலன்? இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் இன்னும் அதிகம் நேசிக்க முடியும். ஒருவரை ஒருவர் ஆகர்ஷிக்க முடியும். மகிழ்ச்சியைப் பன்மடங்காகப் பெருக்கிக் கொள்ள முடியும். இருவருமே இதை காதலுடன் செய்கிற போது, இருவருமே மிகச்சிறந்த நபர்களாக பரிமளிக்க முடியும். மைக்கேல் ஏஞ்சலோ என ஒரு பிரபல சிற்பியைப் ற்றிக் கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள்… அவரிடம் ‘எப்படி இத்தனை அற்புதமாக உங்களால் சிலைகளை வடிக்க முடிகிறது?’ எனப் பல பேர் கேட்டார்களாம். அதற்கு அவர், ‘நீங்கள் எல்லோரும் வெறும் கல்லை மட்டுமே பார்க்கிறீர்கள். நான் ஒவ்வொரு கல்லிலும் ஒரு உருவத்தைப் பார்க்கிறேன். தேவையற்ற பகுதியை மட்டும் வெட்டி எறிகிறேன். அவ்வளவுதான்’ என்றாராம். உறவுகளை அணுகும்போதும் நமக்கு இப்படியொரு பார்வைதான் அவசியப்படுகிறது. பெரும்பாலும் நம் துணையிடம் உள்ள நெகட்டிவ் விஷயங்களைத்தான் நாம் பூதக்கண்ணாடி கொண்டு பார்க்கிறோம். அதைத் தவிர்த்து, நல்ல விஷயங்களை மட்டுமே பார்க்கப் பழகினால் துணையிடம் உள்ள மிகச்சிறந்த குணங்களையும் திறமைகளையும் வெளிக்கொண்டு வர முடியும். உங்கள் துணை உயரம் தொட கால அவகாசம் விதிக்காதீர்கள். ‘நீ எப்பவுமே இப்படித்தான். உன்னால இதையெல்லாம் பண்ணவே முடியாது. நீ எதுக்குமே லாயக்கில்லை’ என எதற்கெடுத்தாலும் மண்டையில் குட்டாமல், விமர்சிக்காமல், அவர்கள் விரும்பிய இடத்தை அடைய உங்களால் முடிந்த அளவு ஊக்கம் கொடுங்கள். பச்சைக்குதிரை விளையாட்டு ஆடுவது சுலபம். ஆனால், அந்த டெக்னிக்கை வாழ்க்கையில் பின்பற்ற, சில அடிப்படை குணங்கள் அவசியம். * அதில் முதன்மையானது பொறுப்பு. நமது வாழ்க்கையில் எப்போது என்ன கஷ்டம், துன்பம் வந்தாலும், அதற்கு அடுத்தவரை மிகச்சுலபமாக காரணம் காட்டி விடுகிறோம். நமது வாழ்க்கையில் நிகழ்கிற எல்லாவற்றுக்கும் நாமே பொறுப்பு என்கிற பக்குவம் வந்தால், துணையை கைதூக்கி விடுவதில் சிக்கல் இருக்காது. * அடுத்தது நம்பிக்கை. இது சற்றே வித்தியாசமான நம்பிக்கை. அடுத்தவரை நம்புவதைவிட, நம்மை நாமே நம்புகிற திடம். நம்மால் நிச்சயம் நம் துணைக்கு உதவ முடியும் என்கிற நம்பிக்கை. கிடைக்கிற ஒவ்வொரு வாய்ப்பையும் பயன்படுத்திக் கொண்டு, நாமும் வளர்ந்து, துணையையும் வளரச் செய்ய முடியும் என்கிற நம்பிக்கை. * மூன்றாவதாக விருப்பம். நம் துணை அடுத்தடுத்த உயரங்களுக்குப் போக உதவினால், ஒருவேளை அவர் நம்மை விட்டு விலகி விடுவாரோ என்கிற பயத்தையும் மீறி, அவருக்கு உதவ நினைக்கிற விருப்பம். * கடைசியாக வெளிப்படையான மனது. உங்கள் துணை, உங்களிடம் தனது பயம், தயக்கம் உள்ளிட்ட எல்லா உணர்வுகளையும் வெளிப்படையாகப் பேசிப் பகிர்ந்து கொள்ளும் அளவுக்கு இருக்க வேண்டும் உங்கள் அணுகுமுறை. ‘நாம பாட்டுக்கு மனசுல உள்ளதையெல்லாம் வெளிப்படையா சொல்லிட்டு, நாளைக்கு காலை வாரி விட்டுட்டா?’ என்ற அவநம்பிக்கை ஒரு சதவிகிதம்கூட இருக்கக் கூடாது. இந்த நான்கையும் பழகிக் கொண்டாலே, உங்கள் துணையை உயர்த்திவிட நீங்கள் தயாராகி விட்டீர்கள் என்றுதான் அர்த்தம். வாழ்க்கையில் எப்போதுமே எந்த விஷயத்திலும் நாமாக ஒரு அடி எடுத்து வைக்கத் தயங்குவோம். அதுவே நம் கைப்பிடித்தோ, தோள் தட்டியோ உற்சாகமும், ஊக்கமும் கொடுத்து யாராவது பக்கத்தில் இருந்தால் பல அடிகள் தைரியமாகக் கடப்போம். கணவன்-மனைவிக்கு இடையிலான இந்த பச்சைக்குதிரை விளையாட்டு டெக்னிக் அப்படித்தான். இது இருவருக்கும் பொருந்தும். நம்பர் 1 இடத்தில் இருக்கும் நடிகர்கள், இயக்குனர்கள் மற்றும் பலதுறைப் பிரபல ஆண்கள் பலரிடமும் வெற்றிக்குக் காரணம் கேட்டுப் பாருங்கள். மனைவியையே காரணம் காட்டுவார்கள். அவரது புரிதலும் ஒத்துழைப்பும் இல்லாவிட்டால் தனக்கு அந்த வெற்றி சாத்தியமாகியிருக்காது என்பார்கள். இந்தப் புரிதலும் ஒத்துழைப்பும் ஒருவழிப்பாதையாக இல்லாமல், இருவருக்கும் பொதுவாக இருப்பின் இன்னும் சிறப்பு. உங்களுக்கு உதவிய மனைவிக்கு, அந்த நன்றியைத் திரும்பச் செலுத்த சரியான சந்தர்ப்பத்தை எதிர்நோக்கிக் காத்திருங்கள். எல்லாவற்றையும்விட முக்கியமான விஷயம் என்ன தெரியுமா? விளையாட்டோ, வாழ்க்கையோ – உங்கள் எதிராளி தயாராக இருந்தால் மட்டுமே பச்சைக் குதிரையை தாண்ட முடியும். கட்டாயப்படுத்தி குனிய வைப்பதோ, தாண்டச் சொல்வதோ தவறு. விருப்பப்பட்டு செய்கிற எந்த காரியத்திலும் அலுப்பு தட்டுவதில்லை. பச்சைக் குதிரை டெக்னிக்கை உங்கள் வாழ்க்கையின் எல்லா சந்தர்ப்பங்களுக்குமான ஒரு கொள்கையாக வைத்துக் கொண்டு வாழப் பழகினீர்களானால், அது தரும் ஆனந்த அனுபவத்தை அணு அணுவாக ரசிப்பீர்கள்! பச்சைக் குதிரையை தாண்ட பழகுவோமா? வெற்றி, தோல்வியை நிர்ணயிக்க விளையாட்டுக்கே விதிமுறைகள் தேவைப்படுகிற போது, வாழ்க்கை மட்டும் விதிவிலக்கா என்ன? ஒரு செடியை நடுகிறோம். தினம் அதற்குத் தண்ணீர் விட்டு, உரமிட்டுப் பராமரித்தால்தான் அது ஆரோக்கியமாக வளரும். செடிக்கும் கொடிக்குமே இந்த அக்கறையும் பராமரிப்பும் அவசியப்படுகிற போது, உறவுகளின் ஆரோக்கியத்துக்கும் அது அவசியமில்லையா? உங்கள் துணையும் நீங்களும் உறவை வளர்க்கும் பச்சைக் குதிரையை தாண்டும் டெக்னிக்கை பழக சில வழிமுறைகள் இங்கே… *உங்களுக்கும், உங்கள் துணைக்கும் ஏதேனும் கருத்து வேறுபாடு உண்டாகும் போது, உடனே நீங்கள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டதாக, உங்களுக்கென யாருமே இல்லாததாக உணர்வீர்கள்தானே? அது தவறு. அதற்குப் பதில், உங்கள் துணை எப்போதும் உங்களுக்காக இருப்பார் என்பதை நம்புங்கள். * இருவருக்கும் வாக்குவாதம்… சின்னதாக ஏதோ தவறு நடந்து விடுகிறது. ‘எல்லாத்துக்கும் நீதான் காரணம்’ என்பதில் தொடங்கி, ‘கல்யாணம் பண்ணினதே தப்பு’, ‘நமக்கு வாய்ச்சது சரியில்லை’, ‘இந்த உறவே வேஸ்ட்’ என்கிற அளவுக்கு கன்னாபின்னாவென கற்பனையாக நச்சு கலந்த சிந்தனைகளை வளர்த்துக் கொள்ளாதீர்கள். அதையும் கொஞ்சம் மாற்றிக் கொண்டு, நடந்த தவறுக்கு உங்கள் துணையைக் காரணம் காட்டிப் பேசுவதை நிறுத்துங்கள். * சண்டை வந்தால் போதும்… நம் ஆட்களுக்கு முதல் வேலையாக, தன் துணையிடம் பேச்சைத் துண்டித்துக் கொள்வதுதான் வழக்கம். துணையே வலிய வந்து பேச முயற்சித்தாலும் முகத்தைத் திருப்பிக் கொள்வார்கள். அதற்குப் பதில், துணையின் நல்ல குணங்களைப் பாராட்டக் கற்றுக் கொள்ளுங்களேன்… மாற்றத்தை உடனடியாக உணர்வீர்கள். * தம்பதிக்குள் சிக்கல் வர முக்கிய காரணங்கள் இரண்டு. ஒன்று துணையைவிட தானே உயர்ந்தவர் என்கிற உயர்வு மனப்பான்மை… அல்லது தான் எதற்குமே லாயக்கில்லாதவர் என்கிற தாழ்வு மனப்பான்மை. இந்த இரண்டுமே உறவின் ஆரோக்கியத்துக்கு நல்லதல்ல. கணவன்-மனைவி உறவில் யார் உயர்ந்தவர், யார் தாழ்ந்தவர் என்கிற வேறுபாடுக்கு இடமே இருக்கக் கூடாது. இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் நல்ல தோழர்கள். * அடுத்தவர் நம்மை சந்தோஷப்படுத்த வேண்டும் என்கிற எதிர்பார்ப்பு அனேகம் பேருக்கு உண்டு. நமது சந்தோஷத்தை ஏன் இன்னொருவர் கைகளில் கொடுத்துவிட்டுக் காத்திருக்க வேண்டும்? அது நம் கைகளில்தான் இருக்கிறது. கணவன் – மனைவிக்கிடையே உண்டாகிற கருத்து வேறுபாடு களுக்கோ, சண்டைகளுக்கோ நமது சந்தோஷத்தை இழக்க வேண்டியதில்லை. இழந்த சந்தோஷத்தை அவர்களே வந்து திருப்பித் தரட்டும் என்று எதிர்பார்க்கவும் தேவையில்லை. சந்தோஷத்தை விட்டுக் கொடுக்காத மனப்பான்மை, பச்சைக் குதிரையை தாண்ட விரும்புவோருக்கு அடிப்படையானது. (வாழ்வோம்!)

பெற்றோரை மதிப்பவரா நீங்கள்?

பெற்றோருக்கு வயதாகிவிட்டால், அதிலும் தள்ளாமை வந்து விட்டால், அவர்களுடைய நிலைமை பரிதாபத்துக்குரியதாகி விடுகிறது. புண்ணிய வசத்தால் சத்புத்திரனைப் பெற்றிருந்தால், அவர்களை அவன், அன்பும், ஆதரவும் காட்டி சந்தோஷமாக வைத்திருப்பான். இப்படிப்பட்ட நல்ல பிள்ளைகளை தான் சத்புத்ரன் என்கின்றனர். இன்னும் சில புத்திர ரத்தினங்களும் இருக் கின்றனர்… பெற்றோர் படாதபாடு பட்டு, படிக்க வைத்து ஆளாக்கி, உத்தியோகம் கிடைக்க செய்து, ஒரு கல்யாணத்தையும் முடித்து வைக்கின்றனர்.
பையன் கல்யாணமாகி, மாலையும் கழுத்துமாய் வந்து நமஸ்காரம் செய்யும்போது, உள்ளம் பூரித்து, அகமகிழ்ந்து ஆசீர்வதிக் கின்றனர். அதன் பிறகு தான் பிரச்னையே ஆரம்பமாகிறது. மனைவியின் பின்னாடியே சுற்ற ஆரம்பித்து விடுகிறான் பையன். மனைவி சொல்லே மந்திரமாகி, பெற்றோர் இரண்டாம் பட்சமாக போய் விடுகின்றனர். மனைவி நல்ல குணம் உள்ளவளாக இருந்தால், மாமியார், மாமனாருக்கு மரியாதை கிடைக்கும். எதைச் செய்வதானாலும் அவர்களிடம் ஒரு வார்த்தை சொல்லிவிட்டுச் செய்வாள். எது நல்லது, எது வேண்டாதது என்று கேட்டு செய்வாள்.
கொஞ்சம் வசதியுள்ள குடும்பத்திலிருந்து வந்த பெண்ணானால் மாமியாரை, மாமனாரை அவ்வளவாக மதிக்க மனமிராது. "அவர்களை என்ன கேட்பது, எனக்குத் தெரி யாதா?’ என்பர். இவள் சொல்கிறபடி ஆடுகிறவனாக கணவன் இருந்து விட்டால், வயதான பெற்றோர் பாடு பரிதாபகரமாகி விடுகிறது. பெற்ற பிள்ளை கூட, மனைவியின் பக்கம் சேர்ந்து, இவர்களை ஒரு பாரமாக நினைக்க ஆரம்பித்து, இரவு, பகலாக ஆலோசித்து, இவர்களை ஏதாவது, "முதியோர் இல்லத்தில்’ சேர்த்து நாம் நிம்மதியாக இருக்கலாம், நினைத்த சினிமாவுக்கு போகலாம், இஷ்டம் போல் வரலாம், சந்தோஷமாக இருக்கலாம்…’ என்று தீர்மானம் போடுவான்.
"முதியோர் இல்லம்’ எங்கே இருக்கிறது என்று சிரத்தையாக விசாரித்து பெற்றோருக்கு ஆயிரம் சமாதானம் சொல்லி, அவர்களை அங்கே கொண்டு போய் சேர்த்து, பணத்தையும் கட்டி விட்டு வந்து விடுவான். பெற்றோரும் மனம் நொந்து போய் அந்த இல்லத்தில் தங்கி, திரும்பிப் போகும் பிள்ளையை ஏக்கத்தோடு பார்த்துக் கொண்டே கண்ணீர் சிந்துவர்.
ஆனால், பெற்றோரின் வயோதிக காலத்தில் அவர்களுக்கு வேண்டிய சவுகரியங்களைச் செய்து கொடுத்து, அன்பையும், ஆதரவையும் அளிக்க வேண்டும் என்று சாஸ்திரம் சொல்கிறது. அதை விட சிறந்த தர்மம் வேறு எதுவுமில்லை. ஆலயங்களுக்குப் போக வேண்டாம், தீர்த்த யாத்திரை செய்ய வேண்டாம், ஷேத்ராடனம் செய்ய வேண்டாம், இவைகளில் கிடைக்கும் புண்ணியத்தை விட, மிக அதிகமான புண்ணியம் பெற்றோரின் வயோதிக காலத்தில் மனம் குளிரும்படி நடந்து கொண்டாலே கிடைத்து விடும்.
பிள்ளையைப் பெற்று, வளர்த்து, ஆளாக்க என்னவெல்லாம் செய் திருப்பர் என்பதை பிள்ளைகள் எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும். இவன் பிறந்தவுடன் அனாதை இல்லத்திலா கொண்டு போய் சேர்த்தனர். கண்ணும், கருத்துமாய் பாதுகாத்து, இரவு, பகல் பாராமல் ஊட்டி வளர்த்தனர். அப்படிப்பட்ட தாய், தந்தையருக்கு கடைசி காலத்தில், "முதியோர் இல்லம்’ தானா கதி! தாய், தந்தையருக்கு வயோதிக காலத்தில் பணிவிடை செய்வது எவ்வளவு பெரிய புண்ணியம்.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 3,887 other followers