Advertisements

வேலைக்குச் செல்லும் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களும் தீர்வுகளும்

ணிக்குச் செல்லும் பெண்களின் முதன்மைச் சவால்கள் மற்றும் பாலியல் தொந்தரவுகள் பற்றியும், அவற்றைப் பற்றி அந்தப் பெண்களின் குடும்பத்தினர் புரிந்துகொள்ள வேண்டியதன் அவசியம் பற்றியும் சென்ற இதழில் பார்த்தோம். இந்த இதழில், ஒரு நிறுவனத்தில் பெண்களின்

பாதுகாப்புக்குக் கடைப்பிடிக்கவேண்டிய சட்ட வரையறைகளைச் சொல்கிறார், மல்ட்டி நேஷனல் நிறுவனங்கள் பலவற்றில் உள் புகார் கமிட்டியின் உறுப்பினராக இருக்கும் வழக்கறிஞர் மாதுரி.

லைசென்ஸ் கேன்சல்!

‘`2013-ம் வருடம் ‘விசாகா’ சட்டத்தின் கீழ், பணியிடங்களில் பெண்களுக்கு நேரும் பாலியல் தொல்லைகளைத் தடுக்க `தடுப்பு, தடை மற்றும் நிவர்த்தி சட்டம் (Prevention, Prohibition and Redressal Act)’ கொண்டுவரப்பட்டது. இதன்படி தனியார், பொதுத்துறை என எந்த நிறுவனமாக இருந்தாலும் ஒன்பது பெண்களுக்கு மேல் பணிபுரியும் ஒவ்வொரு வேலையிடத்திலும் நான்கு நபர்கள் அடங்கிய உள் புகார் கமிட்டி (Internal Complaint Committee – ICC) இருக்க வேண்டும். அதில், நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் சீனியர் பெண் ஊழியர் ஒருவரின் தலைமையின் கீழ், அந்த நிறுவனத்திலேயே பணிபுரிகிற, சமூக சேவை, சட்டம் ஆகிய துறைகளில் அனுபவமிக்க இரண்டு பெண்களை உடன் நியமிக்க வேண்டும். நான்காவது உறுப்பினராக, பெண்களின் நலனுக்காகச் செயல்படும் ஒரு என்.ஜி.ஓ-வை இணைக்க வேண்டும். இந்த கமிட்டி அமைக்கப்படாத நிறுவனங்களின் மீது முதல் முறை புகார் வந்தால் 50 ஆயிரம் ரூபாய் அபராதமும் இரண்டாவது முறையெனில் ஒரு லட்சம் அபராதமும் விதிக்கப்படுவதுடன், நிறுவனத்தின் லைசென்ஸும் ரத்து செய்யப்படலாம். பெண் ஊழியர் புகார் தெரிவித்த 30 நாள்களுக்குள், அதை விசாரித்து பிரச்னையைத் தீர்க்க வேண்டும் என்பது சட்டம்.

புகார்களைத் தாக்கல் செய்ய வேண்டும்!

ஒவ்வொரு நிறுவனமும் வருமான வரி தாக்கல் செய்வதுபோலவே, ‘எங்கள் நிறுவனத்தில் ‘உள் புகார் கமிட்டி’ இருக்கிறது; அதில் இவ்வருடம் மூன்று புகார்கள் (உதாரணத்துக்கு) பதியப்பட்டிருக்கின்றன. அவற்றுக்கு நாங்கள் இந்தந்த ஆக்‌ஷன்களை எடுத்திருக்கிறோம்’ என்று ஐ.சி.சி-க்கு ரிப்போர்ட் அனுப்ப வேண்டும். வேலைபார்க்கிற அலுவலகத்தில் மட்டுமல்லாமல், வேலை நிமித்தமாக வேறு ஓர் அலுவலகத்துக்குச் செல்லும்போது அங்கு பாலியல் தொல்லை நேர்ந்தாலும், சம்பந்தப்பட்ட நிறுவனத்தின் ஐ.சி.சி-யில் புகார் கொடுக்கலாம். அல்லது, தான் பணிபுரியும் நிறுவனத்தின் ஐ.சி.சி-யிலும் வேறு ஒரு நிறுவனத்தின் அந்த ஆண் ஊழியர் குறித்து புகார் அளிக்கலாம். சட்டம் இந்தளவுக்குப் பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பை உறுதிசெய்து வைத்திருக்கிறது. தைரியமாகப் பயன்படுத்தவேண்டியது பெண்களே.

நான்கு பெண்கள்… நான்கு கதைகள்!

‘கமிட்டியில் புகார் கொடுத்தா, என்னை என்னவெல்லாம் கேள்வி கேட்பாங்க?’, ‘ஆதாரம் எதுவும் இல்லையே’, ‘குற்றவாளிக்கு என்ன தண்டனை கொடுப்பாங்க?’ என ஐ.சி.சி-யில் புகார் அளிப்பது குறித்து இப்படி பல கேள்விகள் பெண்களின் மனதில் அலையடிக்கும். இவற்றுக்குப் பதில் சொல்வதைவிட, சில கேஸ் ஹிஸ்டரிகளைச் சொன்னால் நம்பிக்கை ஏற்படும்.

டேட்டா என்ட்ரி ஆபரேட்டர் வேலைபார்க்கிற பெண், புரொடக்‌ஷனில் வேலைபார்க்கிற ஆண் மீது பாலியல் புகார் அளித்தார். இருவரிடமும் தனித்தனியாகப் பேசினேன் (இப்படிப் பேசும்போது ரெக்கார்ட் செய்வது கட்டாயம்). இருவரும் நண்பர்களாகப் பழகி வந்த நிலையில், ஒருநாள் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, அந்தப் பெண் ஏதோ வேலையிருக்கிறது என்று எழுந்திருக்கிறாள். இவர் உடனே, ‘அட உட்காரு’ என்று அந்தப் பெண்ணின் கையைப் பிடித்து உட்கார வைத்திருக்கிறார். அதையும் மீறி அந்தப் பெண் எழ, இவர் காலால் அவரைத் தடுத்திருக்கிறார். நடந்த சம்பவத்தை இருவருமே ஒன்றுபோலச் சொன்னார்கள். ஆக, இருவருமே பொய் சொல்ல வில்லை என்பது தெரிந்தது. அந்த ஆண், தான் தவறாக நடந்துகொண்டதற்கு மன்னிப்பு கேட்பதாகச் சொல்ல, அந்தப் பெண்ணும் அவரின் மன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்ள, அந்தப் பிரச்னை யாருக்கும் பாதகமில்லாமல் முடிந்து விட்டது.

இரண்டாவது சம்பவத்தில், நிறுவனம் ஒன்று தன்னிடம் வேலைபார்த்த மூன்று ஆண்களையும் இரண்டு பெண்களையும் பயிற்சிக்காக பெங்களூருக்கு அனுப்பி  வைத்திருக்கிறது. அங்கு ஒரு பையன், ஒரு பெண்ணிடம் தவறாக நடக்க முயற்சி செய்திருக்கிறான். புகார் அளித்த பெண்ணிடம் அந்த ஆணுக்கு எதிரான எந்த ஆதாரமும் இல்லை. கமிட்டி இருவரிடமும் தனித்தனியாகப் பேசியதில், பேசுகிற விதம், முகபாவனைகளைக் கூர்ந்து கவனித்தது. ஆண் சொன்னவை ஒன்றுக்கொன்று முரணாகயிருந்ததால் அவனிடம் குறுக்கு விசாரணை செய்தது. ஒரு கட்டத்தில் வேறு வழியில்லாமல் அவன் தான் செய்த தவற்றை ஒப்புக்கொள்ள, அவனை வேலையைவிட்டு நீக்கியது கம்பெனி. ஆக, எந்த ஆதாரமும் இல்லையென்றாலும் விசாரணையின் மூலம் உண்மையை வெளிக்கொண்டுவந்து நியாயம் கிடைக்கப்பெறலாம்.

மூன்றாவது கேஸ் இது. அலுவலகப் பேருந்தில் செல்லும்போது, அதன் டிரைவர் ஒரு பெண் ஊழியருக்கு விசிலடிப்பது, கைகாட்டுவது எனத் தன் செய்கைகள் மூலம் பாலியல் தொல்லை கொடுத்திருக்கிறார். சம்பந்தப்பட்ட பஸ் டிரைவரைச் சத்தமில்லாமல் வேறு ரூட்டுக்கு மாற்றிவிட்டது அந்நிறுவனம். தன்மீது ஒரு பெண் புகார் கொடுத்ததால்தான், தன்னை ரூட் மாற்றினார்கள் என்பதுகூட அந்த டிரைவருக்குத் தெரியாது. அந்தளவுக்கு ரகசியமாகவும் சுமுகமாகவும் அந்தப் பிரச்னையைத் தீர்க்கமுடிந்தது.

நான்காவது சம்பவம், முழுக்க முழுக்க வேறானது. 52 வயதுப் பெண்மணி ஒருவர், தன் பேங்க்கின் பிராஞ்ச் மேனேஜர் மீது, ‘பாலியல் தொல்லை கொடுக்கிறார், போனில் ஆபாசப் படங்களைக் காட்டுகிறார்’ என்று காவல்நிலையத்தில் புகார் கொடுக்க, விஷயம் கமிட்டிக்கு வந்தது. விசாரணையில், டிமானிட்டைசேஷன் காலத்தில், மாலை ஆறு மணிக்கு மேல் வங்கி ஊழியர்கள் வேலைபார்த்த நாள்களில், இந்த 52 வயதுப் பெண்மணி மட்டும் மறுத்திருக்கிறார். மேனேஜர், இவர் கணினியில் வேறு ஒருவரை அமரவைத்து அந்த வேலைகளை முடித்ததில் இருவருக்கும் ஏற்பட்ட ஈகோ பிரச்னைக்குப் பழிவாங்கவே, அந்தப் பெண்மணி இப்படியொரு புகார் கொடுத்திருக்கிறார். அந்தப் பெண்மணியை வேலையைவிட்டு நீக்க மேலிடத்துக்குப் பரிந்துரை செய்தது கமிட்டி’’ என்றார் மாதுரி.


பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் முகம்!

“பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் தொல்லைகள் விவகாரத்தில் பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் அதிக முனைப்புடன் செயல்படுவதில்லை என்பது வருத்தமான விஷயம். அதேபோல, வீட்டு வேலை செய்கிற, கட்டட வேலை செய்கிற பெண்கள் பாலியல் தொல்லைகளுக்கு எதிராகப் புகார் கொடுக்க ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் இயங்குகிற ‘லோக்கல்  கம்ப்ளெயின்ட் கமிட்டி’, தமிழகத்தில் ஆக்டிவ்வாக இல்லை என்பதும் தொய்வான செய்தி’’ என்றார் மாதுரி.

Advertisements
%d bloggers like this: