Advertisements

காய்ச்சலா? அலட்சியம் வேண்டாம்! – A டு Z தகவல்கள்

காய்ச்சல் வந்தால் உடல் முழுவதும் அனலாகக் கொதிக்கும்; சோர்ந்து போவோம்; சாப்பிடப் பிடிக்காது; அடித்துப் போட்டதுபோல உடம்பெல்லாம் வலியெடுக்கும். சாதாரணக் காய்ச்சலுக்கே இந்த நிலை. இப்போது, டைபாய்டு, டெங்கு, நிபா, ஜிகா, ஜப்பானிய மூளைக் காய்ச்சல் என தினமும் ஒன்று வரிசைகட்டி நிற்கிறது. அது மட்டுமல்ல, `மர்மக் காய்ச்சல்’ என்ற பெயரில், பெயர் வைக்காத புதுப்புது ஜுரங்களும் வந்து நம்மை பயமுறுத்துகின்றன.

சில காய்ச்சல்கள் வந்த சுவடே தெரியாமல் தானாகச் சரியாகிவிடும். பல நேரங்களில் உயிரைப் பறித்துவிடும் அளவுக்கு அதன் கோர முகத்தைக் காட்டிவிட்டுத்தான் செல்லும். அதுவும் மழைக்காலத்தில் சொல்ல வேண்டியதில்லை. அண்மைக் காலமாக ‘காய்ச்சல்’ என்ற வார்த்தை நம்மைப் பதைபதைக்க வைத்திருக்கிறது. ‘இந்தக் காய்ச்சலால் இத்தனை பேர் இறந்துபோனார்கள்’ என்று அன்றாடம் வெளியாகும் செய்திகள் பீதிக்குள்ளாக்குகின்றன. உண்மையில் காய்ச்சல் ஏற்படக் காரணம் என்ன, எந்த வகைக் காய்ச்சல் ஆபத்தானது, அதற்கான அறிகுறிகள், பரிசோதனை, சிகிச்சை முறைகள் மற்றும் தடுப்பு நடவடிக்கைகள் பற்றி குடும்பநல மற்றும் குழந்தைகள் மருத்துவர் சோமசேகரிடம் கேட்டோம்.


“காய்ச்சல் என்பது ஒரு நோயல்ல, நமக்கு எதிரானதும் அல்ல. மாறாக நோய்க்கிருமிகளை அழிப்பதற்காக, நம் உடலிலுள்ள நோய் எதிர்ப்பு சக்தி போராடுவதன் அடையாளம்தான் காய்ச்சல். உண்மையில், `காய்ச்சல் என்பது நண்பனா, எதிரியா?’ என்று ஒரு பட்டிமன்றமே நடத்தலாம். காய்ச்சலின்போது, உடலின் நோய் எதிர்ப்பு சக்திக்கும் நோய்க்கிருமிகளுக்கான போராட்டம்தான் வெப்பமாக வெளிப்படுகிறது. நோயை உண்டாக்கும் பெரும்பாலான பாக்டீரியா மற்றும் வைரஸ்கள் சாதாரண உடல் வெப்பநிலைக்குத் தாக்குப் பிடித்துவிடும். வெப்பநிலை அதிகரிக்கும்போது இந்தக் கிருமிகள் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன.

 

`நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி அதுதணிக்கும் வாய்நாடி வாய்ப்பச் செயல்’ என்கிற வள்ளுவரின் வாக்கின்படி, நோயை வெல்வதற்கான முதல் படி, அது பற்றிய விழிப்புஉணர்வை வளர்த்துக்கொள்வதுதான். அந்த வகையில் நோயின் தன்மையை அறிந்து சிகிச்சை அளித்தால்தான் அது முழுமையான பலனளிக்கும். காய்ச்சல் உருவாகும், பரவும்விதம் குறித்த அறியாமையால்தான் நோய்த்தொற்றுக்கு உள்ளாகி, பலர் ஆபத்தான நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள்.  முக்கியமான சில காய்ச்சல் வகைகளையும், அவற்றின் அறிகுறிகளையும், அவற்றை  இனம் காண்பது பற்றியும் பார்ப்போம்.


 

சளிக்காய்ச்சல்

‘சளிக்காய்ச்சல்’ அல்லது ‘ஃப்ளு காய்ச்சல்’ எனப்படும் இந்த வைரஸ் காய்ச்சல், மழைக்காலத்தில் பரவலாக பாதிப்பை ஏற்படுத்தும். இது `இன்ஃப்ளுயென்ஸா’  (Influenza) என்ற வைரஸ் மூலம் ஏற்படுகிறது. இதன் பாதிப்பு அதிகரிக்கும்போது குழந்தைகளுக்கு வலிப்புகூட வரலாம். சிலரை கோமாநிலைக்கு இட்டுச்செல்லும் ஆபத்தும் உள்ளது.

அறிகுறிகள்: தலைவலி, காய்ச்சல், சளி, இருமல், மூக்கில் நீர் வடிதல், தும்மல், தொண்டைவலி, உடல்வலி.

பரவும் முறை: பாதிக்கப்பட்டவரின் தும்மல், இருமல் வழியாக இது மற்றவர்களுக்குப் பரவும். அதாவது கிருமிகள், காற்றில் பரவும் தன்மைகொண்டதால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இருமும்போது, தும்மும்போது, சளியைக் காறித் துப்பும்போது இந்தக் கிருமிகள் காற்றில் கலந்து, அதை சுவாசிக்கும் அடுத்தவருக்கும் தொற்றிக்கொள்ளும்.

 

பரிசோதனை: ஆர்.ஐ.டி.டி (Rapid Influenza Diagnostic Test (RIDT) எனும் சளிப் பரிசோதனை.

சிகிச்சை: இரண்டு நாள்கள் முதல் ஒரு வாரம்வரை காய்ச்சல் இருக்கலாம். இது, உடலின் நோய் எதிர்ப்பு சக்தியால் தானாகவே சரியாகிவிடும். காய்ச்சலைக் குறைக்கவும், சளி, மூக்கில் நீர் வடிதல், இருமல், தும்மல் ஆகிய தொல்லைகளைக் கட்டுப்படுத்தவும் மருத்துவரின் ஆலோசனைப்படி மருந்து, மாத்திரைகளை உட்கொள்ளலாம்.

தடுக்கும் வழிமுறைகள்:
‘இன்ஃப்ளுயென்ஸா’ தடுப்பூசி போட்டுக்கொள்ள வேண்டும். ஆண்டுதோறும் செப்டம்பர் மாதம் இந்தத் தடுப்பூசியைப் போட்டுக்கொள்ளலாம். பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தும்மும்போதும், இருமும்போதும் கைக்குட்டையைப் பயன்படுத்த வேண்டும். பொது இடங்களில் எச்சில் துப்பக் கூடாது. சுற்றுப்புறத்தைச் சுத்தமாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.


 

நிமோனியா காய்ச்சல்

நுரையீரலில் பாக்டீரியா அல்லது வைரஸ் மூலம் ஏற்பட்ட அழற்சி நிலையையே, `நிமோனியா காய்ச்சல்’ என்கிறோம். இது, நோய்க் கிருமிகள் காற்றில் கலந்து வந்து நுரையீரலைத் தாக்குவதால் ஏற்படுகிறது. முக்கியமாக ஸ்ட்ரெப்டோகாக்கஸ் (Streptococcus), மைக்கோபிளாஸ்மா (Mycoplasma), இன்ஃப்ளுயென்ஸா (Influenzae) போன்ற பாக்டீரியாவாலும், ரினோ வைரஸ் (Rhinovirus), கொரோனா வைரஸ் (Coronavirus), இன்ஃப்ளுயென்ஸா வைரஸ் (Influenza virus), அடினோ வைரஸ் (Adenovirus) போன்றவற்றாலும், ஹிஸ்டோபிளாஸ்மா காப்சுலாட்டம் (Histoplasma capsulatum), பிளாஸ்டோமைசெஸ் (Blastomyces), கிரிப்டோகாக்கஸ் நியோஃபார்மன்ஸ்
(Cryptococcus neoformans) போன்ற பூஞ்சைகளாலும் நிமோனியா உண்டாகிறது. இரண்டு வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளுக்கும் 50 வயதைக் கடந்தவர்களுக்கும் நுரையீரல் கிருமித்தொற்று ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம். தவிர, சிகரெட், மதுப் பழக்கம் உள்ளவர்களுக்கும் நுரையீரல் கிருமித்தொற்று ஏற்படலாம்.

அறிகுறிகள்: தீவிரமான காய்ச்சல், மூச்சுவிடுவதில் சிரமம், தீவிர நெஞ்சுவலி, இருமும்போது ரத்தத்துடன் சளி வெளியேறுதல், மலச்சிக்கல், குமட்டல், வாந்தி.

பரவும் முறை: நிமோனியா கிருமிகள், காற்றில் பரவும் தன்மைகொண்டதால், மிகச் சுலபமாக ஒரே நேரத்தில் பலருக்கும் தொற்று ஏற்படும். பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இருமும்போதும், தும்மும்போதும், சளியைக் காறித் துப்பும்போதும் இந்தக் கிருமிகள் காற்றில் கலந்து, அதை சுவாசிக்கும் அடுத்தவருக்கும் தொற்றிக்கொள்ளும்.

பரிசோதனை: ரத்த அணுக்கள் பரிசோதனை       (Complete Blood Count) ரத்த நுண்ணுயிர் வளர்ப்புப் பரிசோதனை (Blood Culture Test), மார்பு எக்ஸ்-ரே பரிசோதனை (Chest X-ray), சளிப் பரிசோதனை (Sputum Test), சி.டி ஸ்கேன்.

சிகிச்சை: இபுபுரூஃபன் (Ibuprofen) போன்ற வலிநிவாரணிகள் கொடுக்கப்படலாம். நோயின் வீரியம் கடுமையாக இருக்கும்போது ஆன்டிபயாட்டிக் ஊசிகளை மருத்துவர்கள் ஆலோசனைப்படி போட்டுக்கொள்ளலாம்.

தடுப்புமுறைகள்: நிமோனியாவைத் தடுக்க ‘பி.சி.வி’ (PCV) என்னும் தடுப்பூசி உள்ளது. பச்சிளம் குழந்தைகளுக்கு தாய்ப்பால் புகட்டுவதன் மூலம் குழந்தைகளுக்கு நோய் எதிர்ப்பு சக்தியை அதிகரிக்கச் செய்யலாம். இதனால், நோய்கள் எளிதில் தாக்காது. கையை நன்றாகக் கழுவுவது, தும்மும்போது கைக்குட்டையை மூக்கில் வைத்துக்கொள்வது எனச் சில அடிப்படை சுகாதாரப் பழக்கங்களை, குழந்தைகளுக்குக் கற்றுக்கொடுத்து, கடைப்பிடிக்கச் செய்ய வேண்டும்.


 

டைபாய்டு காய்ச்சல்

‘சால்மோனெல்லா டைபி’ (Salmonella typhi) என்ற பாக்டீரியாவால் டைபாய்டு காய்ச்சல் வருகிறது. இதற்கு ‘குடல் காய்ச்சல்’ என்ற பெயரும் உண்டு. ஒவ்வொரு நாளும் படிப்படியாக காய்ச்சல் அதிகரிக்கும்.

அறிகுறிகள்: தீவிரக் காய்ச்சல், வாந்தி, பசியின்மை, வயிற்றுப்போக்கு, நீர்வறட்சி, முற்றியநிலையில் குடலில் ரத்தக்கசிவு.

பரவும் முறை: பாதிக்கப்பட்டவரின் வியர்வை, சிறுநீர், மலம் ஆகியவற்றின் மூலம் மற்றவர்களுக்குப் பரவும்.

 

பரிசோதனை: வைடால் (Widal Test) எனும் ரத்தப் பரிசோதனை, ரத்த நுண்ணுயிர் வளர்ப்புப் பரிசோதனை (Blood Culture Test), பி.சி.ஆர் (Polymerase Chain Reaction (PCR) பரிசோதனை.

சிகிச்சை: மருத்துவரின் ஆலோசனைப்படி ஆன்டிபயாட்டிக் மாத்திரைகள் உட்கொள்ளலாம். திட உணவுகளைக் குறைத்து, திரவ உணவுகளை அதிகரிக்க வேண்டும்.

தடுக்கும் வழிமுறைகள்: பாதிக்கப்பட்டவரின் உடைகள், அவர்கள் பயன்படுத்திய படுக்கைகள், பாத்திரங்களை மற்றவர்கள் பயன்படுத்தக் கூடாது. சுத்தமான குடிநீர் அருந்துவது, காய்கறிகளைக் கழுவிப் பயன்படுத்துவது போன்ற சுகாதார நடவடிக்கைகள் மூலம் டைபாய்டு வராமல் தடுக்கலாம். நோய் வராமல் தடுக்க, டைபாய்டு தடுப்பூசி போட்டுக்கொள்ளலாம். இது மாத்திரையாகவும் கிடைக்கிறது. ஒரு முறை இந்தத் தடுப்பூசியைப் போட்டுக்கொண்டால், இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு டைபாய்டு காய்ச்சல் வராது. சாப்பிடுவதற்கு முன்னரும், மலம் கழித்த பிறகும் கைகளை சோப்பு போட்டுக் கழுவ வேண்டும். சுகாதாரமற்றச் சூழலில் விற்கப்படும் உணவுப் பொருள்களை வாங்கிச் சாப்பிடக் கூடாது.


 

மலேரியா காய்ச்சல்

`பிளாஸ்மோடியம் வைவாக்ஸ்’ (Plasmodium vivax) என்ற ஒட்டுண்ணியால் பாதிக்கப்பட்ட அனோபிலஸ் (Anopheles) என்ற ஒரு வகைக் கொசு, மனிதர்களைக் கடிப்பதன் மூலம் மலேரியா பரவுகிறது. இது ரத்தச் சிவப்பணுக்களைப் பாதித்து, ரத்தச்சோகையை உண்டாக்கும். மலேரியாவில், ‘பிளாஸ்மோடியம் வைவாக்ஸ்’ (Plasmodium vivax), ‘பிளாஸ்மோடியம் ஓவேல்’ (Plasmodium ovale), ‘பிளாஸ்மோடியம் மலேரியா’ (Plasmodium malariae), ‘பிளாஸ்மோடியம் ஃபால்சிபாரம்’ (Plasmodium falciparum), ‘பிளாஸ்மோடியம் நாலெசி’ (Plasmodium knowlesi) ஆகிய முக்கியமான ஐந்து வகைகள் உள்ளன. இதில், ‘பிளாஸ்மோடியம் வைவாக்ஸ்’ பாதிப்பால் ஏற்படும் காய்ச்சலே பரவலாகக் காணப்படுகிறது. ‘பிளாஸ்மோடியம் ஃபால்சிபாரம்’ வகை மலேரியா காய்ச்சல், மற்ற வகைக் காய்ச்சல்களைவிட மிகவும் ஆபத்தானது. மூளையை பாதித்து அதனால் உயிரிழக்கும் அபாயமும் இதில் உண்டு.

அறிகுறிகள்: குளிர்க் காய்ச்சல், உடல் நடுக்கம், தலைவலி, கறுப்பு நிறத்தில் சிறுநீர் வெளியேறுவது, முற்றியநிலையில் மஞ்சள் காமாலை.

பரவும் முறை: அனோபிலஸ் (Anopheles) என்ற கொசு, மனிதர்களைக் கடிப்பதன் மூலம் மலேரியா பரவுகிறது.

 

பரிசோதனை: `பிளட் ஸ்மியர்’ (Blood Smear) எனும் ரத்தப் பரிசோதனை, பி.சி.ஆர் (PCR) பரிசோதனை.

சிகிச்சை: ஆர்ட்டிமைசினின் (Artemisinin), பிரைமாகுயின் (Primaquine) போன்ற மருந்துகளை மருத்துவர் பரிந்துரைப்படி உட்கொள்ள வேண்டும்.

தடுக்கும் வழிமுறைகள்: மலேரியாவைத் தடுக்கும் தடுப்பூசிகள் இதுவரை கண்டறியப்படவில்லை. வீடுகளிலும் சுற்றுப்புறங்களிலும் தண்ணீர் தேங்காமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். கொசுக்கள் கடிக்காமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.


 

டெங்கு காய்ச்சல்

டெங்கு (Dengue) காய்ச்சல், வைரஸ் கிருமிகளால் ஏற்படும் ஒரு வகைக் காய்ச்சல். `ஏடிஸ் ஏஜிப்தி’ (Aedes aegypti) எனும் ஒருவகைக் கொசு கடிப்பதால், ஒருவரிடம் இருந்து மற்றவருக்கு இந்த வைரஸ் கிருமி பரவுகிறது. இந்தக் காய்ச்சலின் தீவிரநிலையில், உடலின் உட்பகுதியில் ரத்தக்கசிவு ஏற்படும். மேலும், ரத்தத் தட்டணுக்கள் குறைந்து உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படுத்தும் அபாயம் உண்டு.

அறிகுறிகள்: கடுமையான உடல்வலி, சோர்வு, காய்ச்சல், வாந்தி, தசைப்பிடிப்பு, மூட்டுவலி, சருமத்தில் அரிப்பு அல்லது சிவந்த புள்ளிகள்.

 

பரவும் முறை: நோய் பாதிப்புள்ள ஒருவரைக் கடித்த ‘ஏடிஸ் ஏஜிப்தி’ கொசு மற்றவரைக் கடிப்பதன் மூலம் ஒருவரிடம் இருந்து மற்றவருக்கு இந்த வைரஸ் கிருமி பரவுகிறது.

பரிசோதனை: என்.எஸ்.1 ஆன்டிஜன் (NS1 antigen), டெங்கு ஐ.ஜி.எம் (Dengue IgM ) அல்லது  டெங்கு ஐ.ஜி.ஜி (Dengue IgG) உள்ளிட்ட ரத்தப் பரிசோதனைகள்.

சிகிச்சை: நோய் எதிர்ப்பு சக்தியின் மூலம் இது சரியாகிவிடும். ரத்தத் தட்டணுக்கள் குறைந்துவிட்டால், உடனடியாக தட்டணுக்களை அதிகரிக்கச் செய்ய வேண்டும். இந்த வகைக் காய்ச்சலின் தீவிரநிலையில், நுரையீரல், குடலில் நீர் தேங்கி உறுப்புகள் செயலிழந்து உயிரிழப்பை ஏற்படுத்தலாம். டெங்கு பாதித்தவரை தனிமைப்படுத்தி சிகிச்சையளிக்க வேண்டும்.

 

தடுக்கும் வழிமுறைகள்: டெங்குவைத் தடுக்க, இதுவரை தடுப்பூசிகள் கண்டறியப்படவில்லை. கொசுக்களைக் கட்டுப்படுத்த, அவற்றின் வாழ்விடங்களை அழிப்பது முதன்மையானது. வீடுகளில் மழைநீர் சேகரிப்பு அமைப்புகளை அமைத்து, சுற்றுப்புறங்களில் தண்ணீர் தேங்காதவாறு பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். ஒரு வாரத்துக்கும் மேலாகப் பாத்திரங்கள், டின்களில் தண்ணீரைச் சேர்த்துவைப்பதை முடிந்தவரை தவிர்க்க வேண்டும். இல்லையென்றால், அவற்றை நன்றாக மூடிவைத்துப் பயன்படுத்த வேண்டும். தண்ணீர்த் தொட்டி, செப்டிக் டேங்குகளின் மூடிகளை காற்றுப் புகாமல் மூடிவைக்க வேண்டும்.


சிக்குன்குன்யா (Chikungunya)

சிக்குன்குன்யா (Chikungunya) என்னும் வைரஸ் தொற்றுள்ள `ஏடிஸ் ஏஜிப்தி’ (Aedes Aegypti)கொசுக்களின் மூலம்தான் இந்த வகைக் காய்ச்சலும் ஏற்படுகிறது. மலேரியா மற்றும் டெங்குவுடன் ஒப்பிடும்போது இதன் பாதிப்பு குறைவுதான்.

அறிகுறி: காய்ச்சல், கைகால் மூட்டுகளில் அதிக வலி, வீக்கம், கைகால்களை மடக்க முடியாத அளவு வேதனை, வயிற்றுப்போக்கு, தலைவலி.

பரவும் முறை: நோய் பாதித்தவரை கடித்த ‘ஏடிஸ் ஏஜிப்தி’ கொசு மற்றவரைக் கடிப்பதன் மூலம் இந்த வைரஸ் கிருமி பரவுகிறது.

 

பரிசோதனை: எலிசா (Enzyme-linked immunosorbent assays (ELISA) பரிசோதனை, என்.எஸ்.1 ஆன்டிஜென் (NS1 antigen), டெங்கு ஐ.ஜி.எம் (Dengue IgM) அல்லது டெங்கு ஐ.ஜி.ஜி (Dengue IgG) உள்ளிட்ட ரத்தப் பரிசோதனைகள்.

சிகிச்சை: இதற்கு பிரத்யேக சிகிச்சை என்று எதுவும் கிடையாது. வழக்கமான காய்ச்சல் சிகிச்சையுடன் குளோரோகுயின் (Chloroquine) மாத்திரை கொடுக்கப்படும். சிக்குன்குன்யாவால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நல்ல ஓய்வு தேவை. கை கால்களுக்கு மிதமான பயிற்சி கொடுப்பது நல்லது. நீர்ச்சத்து நிறைந்த உணவுகளைச் சாப்பிட வேண்டும். பெரியவர்களுக்கு ஐஸ் ஒத்தடமும், குழந்தைகளுக்கு மிதமான சூடுள்ள நீரில் ஒத்தடமும் கொடுக்கலாம்.

தடுக்கும் வழிமுறைகள்: இதுவரை தடுப்பூசி கண்டறியப்படவில்லை. இருப்பிடத்தைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளை சுத்தமாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். சாக்கடை நீர் தேங்காமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். கொசு மருந்து தெளிக்க வேண்டும். கிணற்றில் கொசு முட்டைகளை உண்ணும் மீன்களை வளர்க்கலாம். தூங்கும்போது கொசுவலையைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.


ஜப்பானிய மூளைக் காய்ச்சல்

`ஜப்பானீஸ் என்சிபாலிட்டிஸ் வைரஸ்’ (Japanese Encephalitis Virus) என்ற ஒரு வகை வைரஸால் இந்த வகைக் காய்ச்சல் ஏற்படுகிறது. இந்த வைரஸ், `கியூலெக்ஸ்’ (Culex) வகை கொசுக்களால் பரவுகிறது. 1871-ம் ஆண்டு ஜப்பானில் முதன்முறையாக இந்த வைரஸ் பரவியது. அதனாலேயே, இந்த வகைக் காய்ச்சலை ‘ஜப்பானிய மூளைக் காய்ச்சல்’ என்கிறார்கள். பெரும்பாலான வைரஸ் காய்ச்சல்களைப்போல, மனித உடலுக்குள் சென்ற 5-15 நாள்களில் இந்த வைரஸ் அறிகுறிகளைக் காட்டும். இந்தக் காய்ச்சலிலிருந்து தப்பித்தவர்களுக்குப் பின்னாள்களில் பக்கவாதம், வலிப்பு, மனஅழுத்தம் ஏற்பட வாய்ப்பிருக்கிறது. சிலருக்குப் பேச்சு வராமல் போகவும் வாய்ப்பிருக்கிறது.

அறிகுறிகள்: ஆரம்பநிலையில் தலைவலி, காய்ச்சல், கழுத்துத் தசை இறுக்கம், வாந்தி, மனஅழுத்தம், படபடப்பு, உடல் சோர்வு, கைகால் மூட்டுவலி, இறுதிக் கட்டத்தில் பக்கவாதம், கோமா. 

 

பரவும் முறை: கிராமப்புறங்களில் உள்ள ஆறு, கண்மாய், கிணறு, ஏரி போன்ற நீர்நிலைகளில் வளரும் `கியூலெக்ஸ்’ வகைக் கொசுக்களுக்கு பன்றிகள் மற்றும் பறவைகளின் ரத்தம் மிகவும் பிடித்தமானது. அவற்றைக் கடிப்பதன் மூலம் அந்தக் கொசுக்களின் உடலிலுள்ள வைரஸின் வீரியம் அதிகரிக்கிறது. பன்றிகளையோ, பறவைகளையோ கடிக்காமல் இந்தக் கொசுக்கள் நேரடியாக மனிதர்களைக் கடித்தால் நமது உடலில் உள்ள நோய் எதிர்ப்பு சக்தியே இந்த வைரஸ் கிருமியை அழித்துவிடும். பறவைகள் மற்றும் பன்றிகளைக் கடித்துவிட்டு, மனிதர்களைக் கடித்தால் பாதிப்பு அதிகரிக்கும்.

பரிசோதனை: எலிசா (ELISA) பரிசோதனை

 

சிகிச்சைகள்: இந்த வகைக் காய்ச்சலை முற்றிலும் குணப்படுத்த பிரத்யேக மருந்துகள் எதுவுமில்லை. நோயாளிகள் முதற்கட்டமாக மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டு, தொடர் கண்காணிப்பில் வைக்கப்படுவார்கள். ரத்தத்திலுள்ள சீரம் (Serum) அளவு மற்றும் மூளை திரவம் (Cerebrospinal fluid) ஆகியவை பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டு நோயின் தீவிரம் தீர்மானிக்கப்படும். அதற்கேற்றவாறு காய்ச்சலைக் கட்டுப்படுத்தும் மருந்துகள், வலிநிவாரண மாத்திரைகள் வழங்கப்படும்.

 

தடுக்கும் வழிமுறைகள்: ஜப்பானிய மூளைக் காய்ச்சலுக்கு உலக அளவில் நான்கு வகைத் தடுப்பு மருந்துகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. குழந்தைகள், முதியவர்கள் மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு சக்தி குறைந்தவர்கள் கொசுப் பெருக்கம் அதிகம் உள்ள நீர்நிலைகளுக்கு அருகே செல்லாமல் இருப்பது நல்லது. உடலை முழுமையாக மூடும்விதத்தில் உள்ள ஆடைகளை அணிவது நல்லது. கொசுக்கள் உருவாகாதவாறு சுற்றுப்புறங்களைத் தூய்மையாக வைத்துக்கொள்வதுடன், கொசுவிரட்டிகளையும் பயன்படுத்தித் தற்காத்துக்கொள்ளலாம்.


 

பன்றிக்காய்ச்சல்

`ஹெச்1என்1’ என்னும் இன்ஃப்ளுயென்ஸா வைரஸ்தான் இந்தக் காய்ச்சலுக்கான முக்கியக் காரணி. ஆரம்பகாலத்தில் பறவை மற்றும் பன்றிகளிடமிருந்து மனிதர்களுக்குப் பரவ ஆரம்பித்த இந்தக் காய்ச்சல், தற்போது மனிதர்களிடமிருந்து மட்டுமே பரவுகிறது. 20 சதவிகிதம் மட்டுமே இந்த வைரஸ் காற்றின் மூலம் பரவுகிறது. மீதமுள்ள 80 சதவிகிதம், கிருமிகள் படிந்துள்ள கைகளின் மூலம் பரவுகிறது.

அறிகுறிகள்:
சளி, காய்ச்சல், இருமல், தும்மல், தலைவலி, தொண்டைவலி.

பரிசோதனை: ஆர்.ஐ.டி.டி (RIDT) என்னும் பரிசோதனை.

 

பரவும் முறை: நோய் பாதித்தவர்கள் இருமும்போதும், தும்மும்போதும் வெளியே வரும் எச்சில் மற்றும் சளித் துளிகள் மூலம் வைரஸ் கிருமிகள் காற்றில் பரவுகின்றன. இந்தக் கிருமிகள் படிந்துள்ள கதவு, கைப்பிடி, நாற்காலி, மேசை போன்ற பொருள்களைத் தொடும்போது, நம் கைகளிலும் இந்தக் கிருமிகள் ஒட்டிக்கொள்ளும். அதன் பிறகு நாம் கைகளைக் கழுவாமல் கண்கள், மூக்கு மற்றும் வாயைத் தொடும்போது கிருமி தொற்றிக்கொள்கிறது.

சிகிச்சை:
அறிகுறிகளின் தீவிரத்தைப் பொறுத்து பன்றிக்காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு சிகிச்சை அளிக்க வேண்டும். பொதுவாக, ஓசெல்டாமிவிர் (Oseltamivir) மாத்திரைகள் வழங்கப்படும்.

தடுப்பு முறைகள்: ஹெச்1என்1, ஹெச்3என்2, ஹெச்2 என்2… என இன்ஃப்ளுயென்ஸா வைரஸ்களில் பல வகைகள் உள்ளன. எனவே, குறிப்பிட்ட பகுதியில் எந்த வகையான வைரஸ் பரவுகிறதோ, அதற்கேற்ற தடுப்பூசிகளைப் போட்டுக்கொள்ள வேண்டும். நோய் பாதிப்புள்ளவர்களிடமிருந்து குறைந்தது ஒரு மீட்டர் தூரம் தள்ளியே இருக்க வேண்டும். சாப்பிடுவதற்கு முன்னரும், மலம், சிறுநீர் கழித்த பிறகும் கைகளை சோப்புபோட்டுக் கழுவ வேண்டும். கைகளைக் கழுவாமல் மூக்கு, வாய் மற்றும் கண்களைத் தொடுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.


எலிக்காய்ச்சல்

‘லெப்டோஸ்பைரா’ (Leptospira) என்னும் பாக்டீரியா கிருமி மூலம் ‘லெப்டோபைரோசிஸ்’ (Leptospirosis) எனப்படும் எலிக்காய்ச்சல் பரவுகிறது. நோய்த்தொற்றுள்ள எலி, பெருச்சாளி, அணில் போன்றவற்றின் சிறுநீர், கழிவுகள் மூலம் இந்த நோய் மனிதர்களுக்குப் பரவும். இதில் `லெப்டோஸ்பைரா இன்டெரோகன்ஸ்’ (Leptospira interrogans), `லெப்டோஸ்பைரா பைஃளெக்ஸா’ (Leptospira biflexa) என இரண்டு வகைகள் உள்ளன. இவற்றில் முதல் வகை மிகவும் ஆபத்தானது. எலிக்காய்ச்சலுக்கு முறையான சிகிச்சை எடுக்காமல் விடும்போது மஞ்சள்காமாலை, சிறுநீரக பாதிப்பு, கணைய பாதிப்பு, பித்தப்பை பாதிப்பு போன்ற பிரச்னைகள் ஏற்படக்கூடும்.

அறிகுறிகள்: காய்ச்சல், தாங்க முடியாத தலைவலி, கலங்கலான நிறத்தில் சிறுநீர், சிறுநீர் கழிப்பதில் சிரமம்.

பரவும் முறை: நோய்த்தொற்றுள்ள எலி, பெருச்சாளி, அணில் போன்றவற்றின் கழிவுகள் கலந்திருக்கும் நீரில் நடந்து செல்வதாலோ, கழிவுகள் கலந்த உணவு, தண்ணீரைப் பயன்படுத்துவதாலோ இது மனிதர்களுக்குப் பரவுகிறது.

 

பரிசோதனை: ‘லெப்டோஸ்பைரோசிஸ் செராலஜி’ (Leptospirosis Serology Test) என்னும் ரத்தப் பரிசோதனை, `ஐ.ஜி.எம் எலிசா ரேபிட் டெஸ்ட்’ (IgM ELISA Rapid Test).

சிகிச்சை: ‘டாக்ஸிசைக்ளின்’ (Doxycycline) என்ற ஆன்டிபயாட்டிக் மருந்தை மருத்துவரின் ஆலோசனைப்படி உட்கொள்ள வேண்டும். இதை தொடக்கநிலையில் கண்டறிந்தால் எளிதில் குணப்படுத்திவிடலாம். நோய் தீவிரமாகும்வரை கவனிக்கத் தவறினால், சிறுநீரகம் மற்றும் நுரையீரலை பாதித்து உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்பட வாய்ப்பிருக்கிறது.

தடுக்கும் வழிமுறைகள்: நீரைக் காய்ச்சி ஆறவைத்துக் குடிக்க வேண்டும். சுகாதாரமற்ற நீச்சல் குளங்கள், நீர்நிலைகளில் குளிப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும். பாதங்களில் புண், சேற்றுப்புண், பித்த வெடிப்பு உள்ளவர்களுக்கு இந்த நோய் வர வாய்ப்புகள் அதிகம். வெளியே செல்லும்போது தவறாமல் காலணிகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும். வெளியே சென்றுவிட்டு திரும்பியதும் கைகால்களைக் கழுவுவது போன்ற சுகாதார நடவடிக்கைகள் மூலம் நோய் வராமல் தடுக்கலாம்.


ஜிகா வைரஸ் காய்ச்சல்

`ஏடிஸ்’ (Aedes) என்ற கொசு கடிப்பதால் ஜிகா வைரஸ் காய்ச்சல் ஏற்படுகிறது. இது டெங்கு வைரஸ் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தது. 1947-ம் ஆண்டு முதன்முதலாக உகாண்டா நாட்டிலுள்ள ஜிகா காடுகளில் வாழும் ரீஸஸ் குரங்குகளில்தான் ஜிகா வைரஸ் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அதனால், `ஜிகா வைரஸ்’ என்று பெயர் சூட்டப்பட்டது. தொடக்கத்தில் இது ஒரு விலங்கின நோய் என்றுதான் கருதப்பட்டது. ஆனால், இது குரங்குகளிடமிருந்து மனிதர்களுக்குப் பரவக்கூடியது என்பதைக் கண்டுபிடித்தனர். இதன் பாதிப்பு டெங்கு வைரஸ் தாக்கத்துக்கு இணையாக இருக்கும்.
 
அறிகுறிகள்: காய்ச்சல், தலைவலி, உடல்வலி, சிவந்த தடிப்புகள், சிவந்த கண்கள்.

பரவும் முறை:
ஜிகா வைரஸ் காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டவரைக் கடித்த கொசு, மற்றவரைக் கடிப்பதால் பரவும். இது தவிர, கர்ப்பிணியிடமிருந்து குழந்தைக்கும் பரவும். இந்தக் கிருமி உள்ளவர்கள் ரத்ததானம் செய்தால் அதன் மூலம் மற்றவர்களுக்குப் பரவ வாய்ப்பிருக்கிறது. தாம்பத்ய உறவு மூலமும் இது பரவும்.

பரிசோதனை: ஐ.ஜி.எம். (IgM), ஐ.ஜி.ஜி (IgG), எலிசா (Elisa), பிசிஆர் (PCR) ஆகிய நவீன ரத்தப் பரிசோதனைகள் பூனாவிலுள்ள நேஷனல் இன்ஸ்டிட்யூட் ஆஃப் வைராலஜியில் செய்யப்படுகிறது.

 

சிகிச்சை: இதற்கென தனியாக சிகிச்சை, மருந்துகள் இதுவரை கண்டறியப்படவில்லை. காய்ச்சலைக் கட்டுப்படுத்தும் மருந்துகள், வலிநிவாரணி மாத்திரைகள் வழங்கப்படும். பாதிக்கப்பட்டவரை மருத்துவமனையில் தனிமைப்படுத்தி சிகிச்சையளிப்பதுடன் தொடர்ச்சியான மருத்துவக் கண்காணிப்பும் அவசியம்.

தடுக்கும் வழிமுறைகள்:
கொசுவலை பயன்படுத்தலாம். உடல் முழுவதையும் மூடும்விதமாக ஆடைகள் அணிந்துகொள்ளலாம். கொசுக்கடியிலிருந்து தப்பிக்க க்ரீம் மற்றும் லோஷன் பயன்படுத்தலாம். கொசு கடிக்காதவாறு முன்னெச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்.


நிபா வைரஸ் காய்ச்சல்

‘ஹெபினா வைரஸ்’ என்ற இனத்தைச் சேர்ந்த நிபா வைரஸால் (Nipah Virus) இந்தக் காய்ச்சல் ஏற்படுகிறது. காடுகளில் பழங்களை உண்ணும் பழந்தின்னி வௌவால்களில் (Pteropus) இந்த வகை வைரஸ்கள் இயல்பாகக் காணப்படுகின்றன. 1998-ம் ஆண்டு மலேசியத் தீவுகளில் ஒன்றான `கம்பங் சுங்கை நிபா’ (Kampung Sungai Nipah) என்ற கிராமத்தில்தான் முதன்முதலாகக் கண்டறியப்பட்டது. அதனால், இதற்கு `நிபா’ எனப் பெயரிடப்பட்டது. முதன்முதலில் பன்றிகளைத் தாக்கிய இந்த வைரஸ், பிறகு பன்றிகளிடமிருந்து மனிதர்களுக்குப் பரவியது. இந்த வைரஸ் கிருமி பெரும்பாலும் மூளைக்காய்ச்சலை ஏற்படுத்திய பிறகே உயிரைப் பறிக்கும்.

அறிகுறிகள்: காய்ச்சல், தலைவலி, வாந்தி, மயக்கம், தசைவலி, மூச்சுத்திணறல், குறைந்த ரத்த அழுத்தம், மயக்கம், குழப்பமான மனநிலை ஏற்படும். அதைத் தொடர்ந்து பாதிக்கப்பட்டவர்கள் சுயநினைவை இழப்பார்கள்.

பரவும் முறை:

* பழந்தின்னி வௌவால்கள் கடித்த பழங்களை உண்ணும் மனிதர்களுக்கும் விலங்குகளுக்கும் பரவலாம்.

* விலங்குகளின் திரவங்கள் (சிறுநீர், கழிவு, உமிழ்நீர், வியர்வை) மற்ற விலங்குகளுக்குப் பரவலாம்.

* மனிதர்களின் திரவங்கள் (சிறுநீர், மலம், உமிழ்நீர், வியர்வை, விந்தணு, கண்ணீர், இருமலில் தெறிக்கும் நீரிலிருந்தும்) மூலம் மற்றவர்களுக்குப் பரவலாம்.

பரிசோதனை: சுவாசம் தொடர்பான த்ரோட் ஸ்வாப் (Throat Swab) பரிசோதனை, எலிசா ஆர்.டி-பி.சி.ஆர் (Elisa RT-PCR) ரத்தப் பரிசோதனை, ரத்தம், தொண்டைச் சளி, சிறுநீர் மற்றும் சி.எஸ்.எஃப் (Cerebrospinal fluid) என்ற தண்டுவட நீர்ப் பரிசோதனை இவற்றை பூனாவிலுள்ள தேசிய வைராலஜி சோதனைக்கூட (National Institute of Virology) மையத்துக்கு அனுப்பி உறுதிசெய்யப்படும்.

 

சிகிச்சை: இதுவரை இந்த பாதிப்புக்கான பிரத்யேக மருந்துகள் எதுவும் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. நீரிழப்பு, மூச்சுத்திணறல் ஆகியவற்றைக் கட்டுப்படுத்தும் சிகிச்சைகள் மட்டுமே இருக்கின்றன. மருந்துகளும் அளிக்கப்படுகின்றன. அத்துடன் பாதிக்கப்பட்ட நபரை மருத்துவமனையில் தனிமைப்படுத்தி சிகிச்சையளிப்பதுடன் தொடர்ச்சியான மருத்துவக் கண்காணிப்பும் அவசியம்.

தடுக்கும் வழிமுறைகள்: வைரஸ் பாதித்த விலங்குகள் மற்றும் பறவைகள் கடித்த பழங்களை உண்ணக் கூடாது; பழந்தின்னி வௌவால்கள் அதிகமுள்ள பகுதிகளில் கள், பதநீர் அருந்தக் கூடாது; வைரஸால் நோயுற்ற பன்றிகள் மற்றும் வௌவால்கள் உள்ள பகுதிகளை நெருங்கக் கூடாது; பறவைகள் சாப்பிட்ட மரத்திலிருந்து விழும் பழங்களைச் சாப்பிடுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும்; பழங்கள், காய்கறிகளைச் சுத்தமாகக் கழுவியோ, தோலை உரித்தோ பயன்படுத்துங்கள்; பாதிக்கப்பட்டவர்களைச் சந்திக்க நேரிட்டால் கைகளைச் சுத்தமாகக் கழுவ வேண்டும். அவர்களைச் சந்திக்கும்போது முகக்கவசம் அணிய வேண்டும்.


 

பிறவகை காய்ச்சல்கள்

இது தவிர பறவைக்காய்ச்சல்,  ஹெச்.எஃப்.எம்.டி. (Hand, Foot, and Mouth Disease-HFMD) என்னும் கைகால், வாய்களில் புண், கொப்புளங்கள் ஏற்படுத்தும் நோய், சரும நோய்கள், காதில் சீழ் கட்டுதல், தொண்டைவலி, சிறுநீரகத் தொற்று போன்ற காரணங்களாலும் காய்ச்சல் ஏற்படலாம். காய்ச்சல் பாதித்ததும் மருத்துவரை அணுகி, முறையான பரிசோதனை செய்து சிகிச்சை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். பெரும்பாலான காய்ச்சல்கள், கிருமிகள் மூலம் பரவக்கூடியவை. கொசுக்கள், ஈக்கள் மற்றும் காய்ச்சல் பாதித்தவரிடமிருந்து மற்றவருக்குக் காய்ச்சல் பரவக்கூடும். நோய் எதிர்ப்பு சக்தி இல்லாத நிலையில் அக்கிருமிகளின் தாக்குதலுக்கு ஆளாவோம். இப்படிப் பரவும் பல்வேறுவிதமான காய்ச்சல்களுக்கு அசுத்தமான காற்று, சுகாதாரமற்ற நிலையில் உள்ள குடிநீர் மற்றும் உண்ணும் உணவு எனச் சுகாதாரமற்ற சுற்றுச்சூழல் ஆகியவைதான் பெரிதும் காரணமாக உள்ளன.

 

முறையான பரிசோதனை மற்றும் மருத்துவரின் ஆலோசனை இல்லாமல் தாமாக மருந்து, மாத்திரை உட்கொண்டால் அது நோய்க்கான அறிகுறிகளைக் குறைத்துவிடும். அத்துடன் நோயின் தீவிரம் வெளியே தெரியாமல் உடல்நிலையை மோசமடையச் செய்துவிடும். எனவே, மூன்று நாள்களுக்கு மேல் காய்ச்சல் நீடித்தால், சுய மருத்துவம் செய்துகொள்ளக் கூடாது. அருகே உள்ள பொது மருத்துவரை அணுக வேண்டும்.”

Advertisements
%d bloggers like this: