Advertisements

Category Archives: ஆன்மீகம்

மகா சிவராத்திரி மகிமை!

ம்பாள் வழிபாட்டுக்கு உகந்தவை நவராத்திரிகள் என்றால், அரனாருக்கு உகந்தது ஒரு ராத்திரி; அதுவே மகிமைகள் பல கொண்ட புண்ணிய சிவராத்திரி. `சிவம் என்றால் மங்கலம் என்று பொருள். ஆக, சர்வ மங்கலங்களையும் அருளும் அற்புதமான திருநாள், சிவராத்திரி’ என்பார்கள் பெரியோர்கள்.  இப்படி, சீரும் சிறப்பும் மிகுந்த சிவராத்திரி குறித்து நாமும் விரிவாக அறிந்துகொள்வோமா?

பொதுவாக 15 திதிகளில் 14-வது திதிக்கு அதிபதி ஸ்ரீருத்ரன் ஆவார். அந்த ருத்ரனின் ராத்திரியே சிவராத்திரி ஆகும். அதாவது,  சதுர்த்தசி திதி நாளே சிவராத்திரி ஆகும். இந்த தினத்தில் சிவபெருமானை வழிபடுவதால், விசேஷ பலன்கள் கைகூடும்.

சதுர்த்தசி திதி, மாதம் இருமுறை வரும். இந்த இரண்டில் தேய்பிறை சதுர்த்தசி மிகவும் முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது. குறிப்பாக, மாசி மாதம் வரும் தேய்பிறை சதுர்த்தசி திதிநாளுக்குக் கூடுதல் மகத்துவம் உண்டு. அந்தத் திருநாளையே நாம் மகா சிவராத்திரி புண்ணிய தினமாகக் கொண்டாடுகிறோம்.

இந்தத் திருநாளுக்கு அப்படியென்ன மகத்துவம்? இதுபற்றி புராணங்கள் விரிவாகக் கூறுகின்றன!

உமையவள் செய்த சிவ வழிபாடு

ருமுறை பிரளயம் ஏற்பட்டு, படைப்புகள் அனைத்தும் சிவபெருமானுக்குள் ஒடுங்கின. அண்டபகிரண்டத்தையும் இருள் சூழ்ந்த அந்த வேளையில், பார்வதிதேவி நான்கு காலம் சிவபெருமானை வழிபட்டாள்.

மேலும், தன்னைப் போன்று சிவராத்திரி அன்று சிவனாரைப் பூஜிப்பவர்களுக்கு சகல செளபாக்கியங்களும் அருள வேண்டும் என்றும் சிவனாரிடம் வேண்டிக்கொண்டாள் உமையவள். சிவபெருமானும் `அப்படியே ஆகட்டும்’ என்று அருள்பாலித்தார். இப்படி, பார்வதிதேவி துவங்கிய சிவராத்திரி புண்ணிய வழிபாடு இன்றைக்கும் தொடர்கிறது.

கண்களை மூடினாள்… உலகம் இருண்டது!

ருமுறை பார்வதிதேவியார் விளையாட்டாகக் கருதி சிவபெருமானின் கண்களைப் பொத்தினாள். ஆகவே, உலகம் இருளால் சூழப்பட்டது. இதனால் உயிர்கள் யாவும் கலங்கித் தவித்தன.

அப்போது ருத்திரர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து, உலகின் இன்னல் நீங்க சிவபெருமானை அர்ச்சித்து வழிபட்டனர். அதன் நினைவாகவே சிவராத்திரி அனுஷ்டிக்கப்படுவதாகச் சொல்வார்கள்.

இதுதொடர்பாக இன்னொரு கதையையும் சொல்வார்கள். பார்வதி தேவியார், சிவனாரின் கண்களைப் பொத்தியதும், அவர் தம்முடைய நெற்றிக்கண்ணைத் திறந்தார். அதனால் உண்டான வெம்மையைத் தாங்க முடியாமல் உலகம் தவித்தது. உடனே பார்வதிதேவியார் சிவனாரை தொழுது பணிந்தாள். அதனால் மகிழ்ந்த சிவனாரும் தம் நெற்றிக்கண்ணால் உண்டான சுடர் ஒளியை குளிர்ச்சி பொருந்தியதாகத் திகழும்படி அருள்செய்தார்.

இப்படி, பார்வதியாள் பூஜித்ததும் சிவனார் அருளியதுமான அந்தத் திருநாளே புண்ணியமிகு சிவராத்திரி என்பர்.

பாற்கடலும் சிவராத்திரியும்

தேவர்களும் அசுரர்களும் பாற்கடல் கடைந்த திருக்கதை தெரியும் அல்லவா? அப்போது பாற்கடலில் தோன்றிய ஆலகால விஷத்தை அருந்திய சிவனார், மயங்கிக் கிடப்பது போல் அருளாடல் புரிந்து, பிறகு சந்தியாகாலத்தில் ஆனந்த தாண்டவமும் புரிந்தார். இது நிகழ்ந்தது ஒரு திரயோதசி தினத்தில். தொடர்ந்து சதுர்த்தசி அன்று இரவு நான்கு ஜாமங்களிலும் தேவர்கள் அவரை வழிபட்டு, துதித்தார்கள். இதுவே சிவராத்திரி என்றும் சில பெரியோர்கள் கூறுவார்கள்.

அடி-முடி தேடிய திருக்கதை!

பெரும்பாலும் இந்தத் திருக்கதையையே சிவாராத்திரிக்கான காரணக்கதையாகச் சொல்வார்கள்.

ஒருமுறை, மகாவிஷ்ணுவுக்கும் பிரம்மனுக்கும் இடையே, ‘யார் பெரியவர்’ என்று வாக்குவாதம் துவங்கி, அது சண்டையாகவே உருமாறியது. அந்தப் போர் முடிவில்லாமல் தொடர்ந்தது. ‘அடுத்து என்னவாகுமோ’ என்று தேவர்கள் கலங்கினார்கள். இந்நிலையில், இருவருக்கும் இடையே ஒளி பொருந்திய பெரியதொரு நெருப்புத் தூணாக நின்றார் சிவபெருமான். அந்தத் தூணின் பிரகாசத்தைக் கண்ட இருவரும் பிரமித்தனர்.

அப்போது திருமால், பிரம்மனை நோக்கி, “நமக்கு இடையில் அதிமகிமை பொருந்திய மூன்றாவது ஒருவரும் இருக்கிறார். அவராலேயே இது உண்டாக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆகையால், இதன் அடியையும் முடியையும் முதலில் அறிவோம்’’ என்றார். பிரம்மனும் ஒப்புக்கொண்டார்.

உடனே, திருமால் வலிய கொம்புகளுடைய வராஹ அவதாரம் எடுத்து, பூமியை அகழ்ந்து சென்று அதன் மூலத்தைக் காண முயன்றார். பிரம்மன் அன்னத்தின் வடிவம் எடுத்து உச்சியைக் காணச் சென்றார். ஆண்டுகள் பலவாயின; அவர்களால் எதையும் காணமுடியவில்லை. அவர்களின் உடலும் உள்ளமும் சோர்ந்துபோயின.

ஆகவே, இருவரும் தங்களின் தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டு பழையபடி பூமியை அடைந்தனர்.  இருவரும் நெருப்புத் தூணின் இருபுறமும் நின்று, சிவபெருமானைப் போற்றித் துதித்தனர். அவர்களோடு சேர்ந்து தேவர்களும், முனிவர்களும் சிவபெருமானின் எல்லையில்லாச் சிறப்புகளைப் போற்றிப்பாடியும், ஆடியும், நெஞ்சு நெகிழ்ந்து பலவாறு துதி செய்தனர்.

அதைத் தொடர்ந்து, அந்த நெருப்புத் தூணின் மையத்தில் மான், மழு, அபய, வரத முத்திரைகளைத் தாங்கியவராகத் தோன்றினார் சிவபெருமான்.அவர் மகாவிஷ்ணுவையும், பிரம்மனையும் நோக்கி, ‘‘வேண்டிய வரங்களைக் கேளுங்கள்” என்றார்.

அவர்கள் இருவரும் அவரை வணங்கித் தொழுததுடன், தங்களின் படைத்துக் காக்கும் தொழில் ஞானம் பழையபடியே பொலிவுடன் திகழ அருளும்படியும், போரில் வெந்து அழிந்து போன தங்களுடைய ஆயுதங்களை மீண்டும் தர வேண்டுமென்றும் வேண்டினர்.

அப்படியே அருள்பாலித்த சிவனார், ‘‘அன்பர்களே! இன்று நான் உங்கள் முன்னே தோன்றி அருள்பாலித்த நாள் சிவராத்திரியாகும். இதுபோல் முன்னம் ஒரு சிவராத்திரி நாளில் தேவியும் என்னை அர்ச்சித்துப் பேறுபெற்றாள். இந்நாளில் ஆகமங்களில் கூறியுள்ளபடி பூசை செய்தால் நினைத்த நல்லவை யாவும் நடக்கும்.” என்று அருள் புரிந்து மறைந்தார்.

இந்த திருக்கதையை சிவமகா புராணம் பூர்வபாகம், உபமன்யு பக்தவிலாசம், மகா ஸ்காந்தம், நாரதம், லிங்க புராணம் ஆகிய ஞானநூல்கள், சிற்சில மாறுதலுடன் விரிவாக விளக்குகின்றன.

தமிழில் கந்தபுராணம், அருணகிரிபுராணம், சிவராத்திரி புராணம், அருணாசல புராணம் ஆகியவற்றிலும் இந்தத் திருக்கதையைக் காணலாம்.

இக்கதையையொட்டியே, பிரம்மனுக்காக தாழம்பூ பொய்யுரைத்து சாபம் பெற்ற கதையும் கூறப்படுவது உண்டு. பின்னர், தாழம்பூ தனது தவறை உணர்ந்து சிவனாரிடம் விமோசனம் கேட்க, `சிவராத்திரி அன்று மட்டும் தமக்கான பூஜையில் தாழம்பூ இடம்பெறும்’ சென்று சிவனார் அருள்புரிந்ததாகவும் ஒரு திருக்கதை உண்டு.

சிவராத்திரி வழிபாடு தோன்றியதற்கான காரணக் கதைகளைப் படித்தறிந்தோம். இனி, சிவராத்திரியின் வகைகள் மற்றும் சிவராத்திரி வழிபாடு குறித்து விரிவாகத் தெரிந்துகொள்வோம்.

சிவராத்திரியின் வகைகள்

சிவராத்திரி ஐந்து வகைப்படும். அவை: நித்ய சிவராத்திரி, மாத சிவராத்திரி, பட்ச சிவராத்திரி, யோக சிவராத்திரி, மாக சிவராத்திரி.

நித்ய சிவராத்திரி: வருடத்தின் 12 மாதங்களிலும் வரும் தேய்பிறை மற்றும் வளர்பிறைகளில், சதுர்த்தசி திதி இடம்பெறும் நாட்களில் வரும் இரவுகள் நித்ய சிவராத்திரி ஆகும். அதேபோல், தினமும் இரவு அர்த்தஜாம பூஜை நடைபெறும் காலத்தையும் நித்ய சிவராத்திரி என்று சொல்வது உண்டு.

மாத சிவராத்திரி: ஒவ்வொரு மாதமும் வெவ்வேறு திதிகளை ஒட்டி அனுஷ்டிக்கப்படுவது, மாத சிவராத்திரி ஆகும். இந்த மாத சிவராத்திரி, மாதத்தின் மற்ற திதிகளிலும் வரும். அந்த விவரமும், குறிப்பிட்ட அந்த தினங்களில் வழிபட்டு சிவனருள் பெற்றவர்களின் பட்டியலும் வருமாறு:

சித்திரை – தேய்பிறை அஷ்டமி. இந்த தினத்தில் உமாதேவி வழிபட்டு அருள்பெற்றாள்.

வைகாசி –
வளர்பிறை அஷ்டமி; சூரியன்.

ஆனி – வளர்பிறை சதுர்த்தசி; ஈசானன்.

ஆடி – தேய்பிறை பஞ்சமி; முருகன்.

ஆவணி – வளர்பிறை அஷ்டமி; சந்திரன்.

புரட்டாசி –
வளர்பிறை திரயோதசி; ஆதிசேஷன்.

ஐப்பசி – வளர்பிறை துவாதசி; இந்திரன்.

கார்த்திகை – வளர்பிறை சப்தமி மற்றும் தேய்பிறை அஷ்டமி; சரஸ்வதி.

மார்கழி – வளர்பிறை சதுர்த்தசி மற்றும் தேய்பிறை சதுர்த்தசி; லட்சுமி.

தை – வளர்பிறை திரிதியை; நந்தி.

மாசி – தேய்பிறை சதுர்த்தசி; தேவர்கள்.

பங்குனி – வளர்பிறை திரிதியை; குபேரன்.

பட்ச சிவராத்திரி: தை மாதத் தேய்பிறை பிரதமை அன்று தொடங்கி, தொடர்ந்து 13 நாட்கள் தினந்தோறும் முறைப்படி ஒரு வேளை உணவு உண்டு, 14-ம் நாளான சதுர்த்தசி அன்று முறைப்படி விரதம் இருப்பது, `பட்ச சிவராத்திரி’ எனப்படும்.

யோக சிவராத்திரி:
யோக சிவராத்திரியில் நான்கு வகை உண்டு. அதன் விவரம்:

1. திங்கட்கிழமையன்று சூரிய உதயம் முதல் இரவு முழுவதும். அதாவது பகல்- இரவு சேர்ந்த அறுபது நாழிகையும் (24 மணி)அமாவாசை இருந்தால் அது யோக சிவராத்திரி.

2. திங்களன்று சூரிய அஸ்தமனம் முதல் செவ்வாய்க்கிழமை காலை வரை தேய்பிறை சதுர்த்தசி இருப்பதும் யோக சிவராத்திரி ஆகும்.

3. திங்கட்கிழமையன்று இரவின் நான்காம் ஜாமத்தில் (இரவு 3 மணி முதல் 6 மணி வரை) அரை நாழிகைப் பொழுது அமாவாசை இருந்தாலும் அது யோக சிவராத்திரி ஆகும்.

4.
திங்கட்கிழமையன்று இரவின் நான்காம் ஜாமத்தில் தேய்பிறை சதுர்த்தசி திதி அரை நாழிகை (12 நிமிடங்கள்) இருப்பதும் யோக சிவராத்திரி.

இந்த நான்கு ‘யோக’ சிவராத்திரிகளில், ஏதாவது ஒரு யோக சிவராத்திரியன்று விரதம் இருந்தாலும் அதற்கு ‘மூன்று கோடி சிவராத்திரி’ விரதம் இருந்த பலன் கிடைக்கும் என்பது சாஸ்திரம்.

மாக சிவராத்திரி:
மாசி மாதம் வரும் தேய்பிறை சதுர்த்தசி நாளே `மாக’ சிவராத்திரி. இதையே மகா சிவராத்திரியாகப் போற்றிக் கொண்டாடுகிறோம்.

‘ராத்திர’ என்ற சொல்லுக்கு யாவும் செயலற்று ஒடுங்குதல் என்று பொருள். அதாவது, உயிர்கள் செயலற்று சிவபெருமானுக்குள் ஒடுங்கும் காலமே சிவராத்திரி. ஆகவே, இந்த புண்ணிய காலத்தில் சிவநாமம் சொல்லி, நான்கு கால பூஜைகள் செய்து வழிபடுவது விசேஷம். இதனால், இம்மையில் சுகானந்த வாழ்வையும், மறுமையில் சுகப் பேரானந்த வாழ்வையும் பெற்றுச் சிறக்கலாம்.

இனி, மகிமைகள்மிகு மகாசிவராத்திரி புண்ணிய தினத்தில், சிவனாரை வழிபடுவதற்கு உரிய நியதிகள் மற்றும் விரத தாத்பர்யங்கள்  குறித்து விளக்கமாக அறிவோமா?

மகா சிவராத்திரி வழிபாடு!

சிவராத்திரிக்கு முதல் நாளன்று ஒரு வேளை உணவு உண்டு, சுகபோகங்கள் அனைத்தையும் தவிர்க்கவேண்டும்.

மறு நாள் சிவராத்திரியன்று அதிகாலையில் எழுந்து நீராடி, சூரியன் உதிக்கும்போது காலையில் செய்ய வேண்டிய அனுஷ்டானங்களை (பூஜைகள் போன்றவற்றை) செய்த பிறகு, சிவாலயங்களுக்குச் சென்று தரிசனம் செய்து திரும்ப வேண்டும்.

சிவாலய தரிசனம் முடிந்து வீட்டுக்கு வந்தவுடன், அங்கு சிவராத்திரி பூஜைக்கு உரிய இடத்தைச் சுத்தம் செய்து, மாலை, தோரணங்கள் ஆகியவற்றால் அலங்காரம் செய்ய வேண்டும்.

அதன் பின் நடுப்பகலில் நீராடி, உச்சி கால அனுஷ்டானங்களை முடித்துவிட்டு சிவபூஜைக்கு உரிய பொருட்களைச் சேகரித்து, சூரியன் மறையும் வேளையில் சிவன் கோயிலில் கொண்டுபோய்க் கொடுத்து, சிவராத்திரி பூஜைக்கு ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.

வீடு திரும்பியதும் மறுபடியும் நீராடி, மாலை நேர அனுஷ்டானங்களை முடித்துவிட்டு, ஏற்கெனவே தூய்மை செய்து அலங்கரிக்கப்பட்ட இடத்தில் ஓர் உயர்ந்த பீடத்தில் பரமேஸ்வரனை (சிவலிங்கத்தை) வைத்து நான்கு ஜாமங்களிலும் பூஜை செய்ய வேண்டும் அல்லது சிவாலயங்களில் நடைபெறும் நான்கு கால பூஜைகளில் கலந்துகொண்டும் சிவனருள் பெறலாம்.

சிவராத்திரி புண்ணிய தினத்தில் அனைத்து சிவாலயங்களிலும் நான்கு கால பூஜைகளும் வழிபாடுகளும் நடைபெறும். ஓவ்வொரு கால பூஜைக்கும் சில குறிப்பிட்ட நியதிகள் இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு காலத்துக்கும் உண்டான நியதிகளைப் பற்றிப் பார்ப்போம்.

முதல் காலம்

மு
தல் காலத்தில் சிவபெருமானுக்கு அனைத்து விதமான திரவியங்களாலும் அபிஷேகம் செய்யவேண்டும். பொதுவாக, சிவராத்திரி புண்ணிய தினத்தன்று நான்குகால பூஜை வேளையிலும், அனைத்துவிதமான திரவியங்களால் அபிஷேகம் செய்யவேண்டும் என்பது சாஸ்திரம். ஆனாலும், ஒவ்வொரு காலத்துக்கும் ஓர் அபிஷேகம் விசேஷமாக சாஸ்திரங்களில் சொல்லப்பட்டு இருக்கிறது. அந்த வகையில் முதல் காலத்தில் விசேஷமான திரவியமாக சொல்லப்பட்டு இருப்பது பஞ்சகவ்யம். இந்த பஞ்சகவ்யத்தை தயாரிப்பது பற்றியும் சாஸ்திரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டு இருக்கிறது.

‘பஞ்சகவ்யம்’ என்பது பசுவிலிருந்து பெறப்பட்ட ஐந்து பொருட்களைக் குறிப்பது ஆகும். பால், தயிர், நெய், கோமியம், பசுஞ்சாணம் ஆகிய ஐந்தையும் முறைப்படி ஒவ்வொரு படி எடுத்துக்கொள்ளவும். பிறகு நடுவில் பசுவின் பாலையும், அதன் கிழக்கே தயிரையும், தெற்கே நெய்யையும், வடக்கே கோமியத்தையும், மேற்கே பசுவின் சாணத்தையும் வைத்து, முறைப்படி நடுவே ஈசானன், கிழக்கே தத்புருஷன், தெற்கே அகோரன், வடக்கே வாமதேவன், மேற்கே ஸத்யோஜாதன் என்பதாக இறைவனின் ஐந்து நாமாக்களையும் கூறி பூஜிக்கவேண்டும். பின்னர் பசுவின் சாணத்தை எடுத்து, கோமியத்தில் இட வேண்டும். அடுத்து இந்தக் கலவையை பசுநெய்யில் சேர்க்கவேண்டும். பிறகு, இந்த மூன்றும் சேர்ந்த கலவையை பசுந் தயிருடனும் கலந்தபிறகு, நிறைவாக அனைத்தையும் பசும்பாலில் கலந்துகொள்ளவேண்டும். இப்படி பஞ்சகவ்யம் தயாரிக்கும்போது, ஒவ்வொன்றுக்கும் உரிய மந்திரம் சொல்லி கலக்கவேண்டும். தெரியாதவர்கள், ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தை உச்சரித்தபடி பஞ்சகவ்யம் தயார் செய்யலாம்.

பஞ்சகவ்யம் தயாரானதும், அதில் சிவபெருமானை ஆவாகனம் செய்து, அந்த பொருளை பூஜிக்கப்பட்ட ஒரு விசேஷத் திரவியமாகக் கொள்ள வேண்டும். இந்த பஞ்சகவ்யம் அபிஷேக திரவியங்களுள் ஒன்றாகச் சொல்லப்படுகிறது.

இந்த பஞ்சகவ்யத்தை நாம் வெவ்வேறு வண்ண பசுக்களிடமிருந்து பெற வேண்டும். பால் சிவப்புநிற பசுவிலிருந்தும், தயிரானது வெண்மை நிற பசுவிலிருந்தும், நெய்யானது சாம்பல் நிற பசுவிலிருந்தும், கோமியம் கறுப்பு நிற பசுவிலிருந்தும், பசுஞ்சாணம் பலவர்ணமுடைய பசுவிலிருந்தும் பெறப்பட வேண்டும். ஒருவேளை அப்படி கிடைக்காவிடில், அனைத்தையும் கறுப்பு வண்ண பசுமாட்டிலிருந்து இவற்றைப் பெறலாம்.

முதல் கால அபிஷேகம் முடிந்ததும் ஸ்வாமியின் திருமேனியில் சந்தனம், தேன் கலந்து தடவவேண்டும்.

முதல் காலத்துக்கு உரிய விசேஷ அபிஷேகப் பொருளாக பஞ்சகவ்யம் திகழ்வதுபோன்று, விசேஷ பூக்கள், வஸ்திரம், நைவேத்தியம் முதலானவை குறித்தும் ஆகமத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அவை:

வஸ்திரம்: சிவப்பு வண்ண பட்டு

மாலை:
வில்வம்

தூபம்: சந்தனக் கட்டைளைத் தூள் செய்து தூபம் போடவேண்டும்.

தீபம்: விளக்கெண்ணெய் ஊற்றி தீபம் ஏற்றலாம்.

நைவேத்தியம்: பருப்பும் நெய்யும் சேர்த்த அன்னம்.

பாராயணம்:
ரிக்வேதம் மற்றும் சிவபுராணம்
.
இரண்டாவது காலம்

ரண்டாவது யாமத்தில் அனைத்துவித திரவியங்களால் அபிஷேகம் செய்வதுடன், விசேஷ திரவியமாக பஞ்சாமிர்தத்தால் அபிஷேகம் செய்யவேண்டும்.

இதில் இரண்டு வகை உண்டு. ஒன்று ரச பஞ்சாமிர்தம், மற்றொன்று பழ பஞ்சாமிர்தம். நாம் பார்க்கின்ற இந்த சிவராத்திரியிலே இரண்டாவது காலத்திலே சொல்லப்படுகிற பஞ்சாமிர்தம் ரச பஞ்சாமிர்தம். ரசம் என்றால் திரவநிலை.

சிவப்பு பசுவிலிருந்து பெறப்பட்ட பாலை நடுவில் வைக்கவேண்டும். பின்னர், வெள்ளை பசுவின் பாலில் உருவான தயிரை கிழக்கிலும், சாம்பல் பசுவின் பாலில் பெறப்பட்ட நெய்யை தெற்கிலும், அச்சுவெல்லம் அல்லது தூள்சர்க்கரையை வடக்கிலும், தேனை மேற்கிலும் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். பிறகு முன்னர் சொன்னதுபோன்று சிவமந்திரம் அல்லது சிவநாமம் சொல்லி பூஜித்து அவற்றை கலந்துகொள்ளவேண்டும். இந்தக் கலவைக்கே ரச பஞ்சாமிர்தம் என்று பெயர். இயலாவிடின், ஐவகை பழங்களைக் கொண்டு பழ பஞ்சாமிர்தத்தால் அபிஷேகித்தும் வழிபடலாம்.

இரண்டாம் கால அபிஷேகம் முடிந்ததும், பச்சைக் கற்பூரம் அரைத்து சுவாமியின் திருமேனியில் பூசவேண்டும்.

வஸ்திரம்: மஞ்சள் வண்ண வஸ்திரம்.

மாலை: குருந்த மர இலைகளால் ஆன மாலை. துளசியால் அர்ச்சனை செய்யலாம்.

தூபம்: சாம்பிராணியும் குங்கிலியமும் கலந்து தூபம் இடவேண்டும்.

தீபம்: இலுப்பை எண்ணெய் ஊற்றி தீபம் ஏற்றலாம்.

நைவேத்தியம்: பாயசம்.

பாராயணம்: யஜுர் வேத பாராயணமும் எட்டாம் திருமுறையில் கீர்த்தித் திருவகவலும் பாராயணம் செய்யவேண்டும்.

மூன்றாம் காலம்

மூன்றாம் யாமத்தில் அதாவது காலத்தில், சிவபெருமானுக்கு அனைத்துவிதமான திரவியங்களுடன், விசேஷமாக தேனபிஷேகம் செய்ய வேண்டும். அபிஷேகம் முடிந்ததும், கஸ்தூரி சேர்த்த சந்தனத்தை ஸ்வாமிக்குப் பூசவேண்டும்.

வஸ்திரம்: வெள்ளை வஸ்திரம்.

மாலை: கிலுவை இலை மற்றும் விளா இலைகளால் தொடுக்கப்பட்ட மாலையும் ஜாதிமுல்லை மாலையும் மூன்றுதள வில்வத்தால் அர்ச்சிக்க வேண்டும்.

தூபம்: குங்கிலிக பூவினால் தூபம் போடவேண்டும்

தீபம்: நெய் தீபம் ஏற்றி வழிபடலாம்.

நைவேத்தியம்: மாதுளை, எள் அன்னம்.

பாராயணம்:
சாம வேதம் பாராயணம் செய்வதுடன், எட்டாவது திருமுறையில் திருவண்டகப் பகுதி பாராயணம் செய்யவேண்டும்.

நான்காம் காலம்

நான்காம் கால பூஜையின்போது, கரும்புச்சாறு அபிஷேகம் செய்யவேண்டும். புனுகு, சந்தனம் சேர்த்துப் பூசவேண்டும்.

வஸ்திரம்: பச்சை அல்லது நீலவண்ண வஸ்திரம்.

மாலை: கருநொச்சியினால் அலங்காரம் செய்து, வெள்ளை நந்தியாவட்டையால் ஆன மாலையை அணிவிக்கவேண்டும். மேலும் நிறைய புஷ்பங்களால் அலங்கரிக்கவேண்டும்.

தூபம்: கற்பூரம் மற்றும் லவங்கப்பட்டையைப் பொடி செய்து தூபம் போடவேண்டும்.

தீபம்: நல்லெண்ணெய் தீபம் ஏற்றி வழிபடலாம்.

நைவேத்தியம்: வாழை முதலான அனைத்துவகைப் பழங்களும், சர்க்கரைப்பொங்கலும் படைக்கலாம்.

பாராயணம்: அதர்வண வேதம் பாராயணம் செய்வதுடன், எட்டாம் திருமுறையில் போற்றித் திருவகவல் பாராயணம் செய்யவேண்டும்.

ஐந்தெழுத்து மகிமை!

சிவபெருமானை நாள்தோறும் திருவைந்தெழுத்து ஜபித்து வழிபட வேண்டும் என்பது சாஸ்திரம். முறைப்படி தீட்சை பெற்றவர்கள் மட்டுமே திருவைந்தெழுத்து ஜபிக்க முடியும். ஆனால், சிவராத்திரி அன்று மட்டும் முறைப்படி தீட்சை பெறாதவர்களும் பஞ்சாட்சரத்தையோ அல்லது காரண பஞ்சாட்சரத்தையோ ஜபித்து சிவபெருமானை வழிபடலாம்.

நமசிவாய எனும் திருவைந்தெழுத்தில், `சிவ’ என்ற இரண்டு எழுத்து காரண பஞ்சாட்சரமாகும். இந்த இரண்டு எழுத்தைச் சொன்னாலும் நமக்கு சிவபெருமானின் அருள் கிடைக்கும்.

ஐந்தெழுத்தைச் சொல்லும்போது, `ஓம்’ என்ற பிரணவத்தை முதலிலும், `நம’ என்ற போற்றும் பதத்தை நிறைவிலும் சேர்ப்போம். ஆனால், `சிவ’ என்று உச்சரிக்கும்போது அவை தேவையில்லையாம். `சிவ’ என்ற அந்த இரண்டு எழுத்தை பேச்சுவாக்கில் சொன்னாலும் அதற்கான பலன் பரிபூரணமாகக் கிடைக்கும் என்பார்கள் பெரியோர்கள்.

உதாரணத்துக்கு குழந்தை பசியால் அழுகிறது. அதற்கு நாம், ‘பசி வந்துவிட்டது குழந்தை அழுகிறது’ என்கிறோம். அப்படி சொல்லும்போது ‘பசி’ என்ற சொல்லின் இறுதி எழுத்தும் ‘வந்துவிட்டது’ என்ற சொல்லின் முதல் எழுத்தும் சேர்ந்து ‘சிவ’ என்று மாறி, நம் பாவங்கள் விலகிப்போகின்றனவாம்.

திருமூலரும், ‘சிவ சிவ என்கிலர் தீவினையாளர்’ என்று சொல்லி இருக்கிறார். நாமும், எப்போதும் சிவநாமம் கூறி, சிவனருள் பெறுவோம்.

மகிமையைச் சொல்லும் திருக்கதை!

ங்குலன் என்றொரு வேடன் இருந்தான். தரையில் மட்டுமின்றி விருட்சங்களிலும் வலைவிரித்து விலங்குகளைப் பிடிப்பதில் வல்லவன் அவன்.

அழகான மனைவி, அறிவுமிகுந்த குழந்தைகள் என அமைதியாக சென்றது, அங்குலனின் வாழ்க்கை.

ஒரு நாள்… அங்குலன் தனது வழக்கப்படி வலைகளை விரித்து விட்டுக் காத்திருந்தான். பறவைகளோ விலங்குகளோ எதுவும் அவற்றில் சிக்கவில்லை. சின்னஞ்சிறிய அணில்கூடச் சிக்கவில்லை. அங்குலன் வருந்தினான். அவன் வருத்தத்தை மேலும் அதிகமாக்குவது போல, சூரியனும் மறையத் தொடங்கினான். ஆனாலும் வெறுங்கையுடன் வீட்டுக்குத் திரும்ப மனம் இல்லாத அங்குலன், ‘இன்று இரவு இங்கேயே தங்கி, நாளைக்கு ஏதாவது கொண்டுபோக வேண்டும்’ என்று தீர்மானித்தான்.

எனவே, காட்டிலேயே ஒரு குளத்தங்கரையில் இருந்த வில்வ மரத்தின் மீது ஏறி வாகாக உட்கார்ந்தான். இரவில், குளத்தில் நீர்ப் பருக வரும் விலங்குகளை வேட்டையாடலாம் என்று காத்திருந்தான். ஆனால், வெகுநேரம் ஆகியும் விலங்குகள் எதுவும் அந்தப் பக்கம் வருவதாகத் தெரியவில்லை. தூக்கம் வேறு கண்ணைச் சுழற்றியது அங்குலனுக்கு.

`தூக்க கலக்கத்தில் மரத்தில் இருந்து கீழே விழுந்துவிட்டால் என்னாவது’ என்ற பயத்தில், ஓர் உபாயம் செய்தான். தூக்கத்தைக் கலைக்கும் விதமாக, மரத்தில் இருந்து வில்வ இலைகளை ஒவ்வொன்றாகப் பறித்துக் கீழேபோட்டான்.

அவ்வளவு இலைகளும் கீழே இருந்த சிவலிங்கத்தின் மீது விழுந்தன.

காற்று அதிகமாக வீசாத காட்டுப் பகுதியானதால் ஸ்வாமியின் மீது விழுந்த வில்வ இலைகள் அப்படியே, யாரோ ஒருவர் பொறுப்பாகப் பூஜை செய்து அலங்கரித்ததைப் போல் இருந்தது.

பொழுது விடிந்தது. ஒரு விலங்குகூட அவனுக்குக் கிடைக்கவில்லை. மனம் வெறுத்துப்போன அவன், வேறு வழியின்றி வீடு திரும்பினான்.

இரவு முழுவதும் கணவன் வராததால் பரிதவித்துக்கொண்டிருந்த அங்குலனின் மனைவி, காலையில் அவனைக் கண்டதும் நிம்மதி அடைந்தாள்.

அதுசரி! கதையின் முடிவென்ன என்று நீங்கள் கேட்பது புரிகிறது!

மிக அற்புதமான பலன் கிடைத்தது அங்குலனுக்கு. ஆமாம்! வாழ்நாள் முடிவில் அங்குலன், சிவ கணங்களில் ஒருவராகும் பேறு பெற்றான்.

`எப்படி…’ என்கிறீர்களா?

காட்டில் அங்குலன் பகல் பொழுது முழுவதும் சாப்பிடாமல் இருந்து, இரவு முழுவதும் கண் விழித்து, மரத்தின் மேல் இருந்தபடி வில்வ இலைகளை உதிர்த்தது எல்லாமும் நடந்தது ஒரு சிவராத்திரி நாளில். அதன் விளைவாகத்தான் அங்குலனுக்கு சிவ கணங்களில் ஒருவராகும் பேறு கிடைத்தது. அறியாமல் செய்த வழிபாட்டுக்கே இப்படியொரு பலன் என்றால், பலன் அறிந்து பக்தியுடன் செய்யும் வழிபாட்டுக்கான மகிமையைச் சொல்லவும் வேண்டுமா?

இப்படிச் சிவனருள் பெற்ற வேடன் குறித்த கதைகள் வேறுசிலவும் உண்டு.

ஒரு சிவராத்திரி தினத்தில், வேட்டைக்காக வில்வ மரத்தின் கிளையில் காத்திருந்தான் வேடன் ஒருவன். அன்றைய இரவின் மூன்று காலங்களிலும் முறையே இரண்டு பெண் மான்களும், ஒரு ஆண் மானும் அந்த இடத்துக்கு வர, வேடன் ஒவ்வொரு முறையும் வில்லில் அம்பு பூட்டி குறிபார்க்கும் தருணத்தில், மான் ஒவ்வொன்றும் தமது கடமையை நிறைவேற்றிவிட்டு வருவதாகக் கூறிச் சென்றன.

சொன்னபடியே அவை வந்து சேர்ந்ததைக் கண்ட வேடன், மனம் நெகிழ்ந்து அவற்றை கொல்லாமல் விட்டுவிட்டதாகவும், அவர்கள் அனைவருக்கும் சிவதரிசனமும் அருளும் கிடைத்ததாகவும் கதை நீளும்.
 
அவன் ஒவ்வொரு முறையும் வில்லில் அம்பு பூட்டி குறிபார்த்த வேளையில், அவனுடைய அசைவால் வில்வ இலைகள் உதிர்ந்து மரத்தடியில் இருந்த சிவலிங்கத் திருமேனியில் விழுந்தன என்றும், வேடன் இடையில் கட்டிவைத்திருந்த குடிநீர்க் குடுவையில் இருந்த தண்ணீர் விழுந்து லிங்கத் திருமேனியை அபிஷேகித்தது என்றும் இந்தக் கதை விவரிக்கும்.

இப்படி தன்னையுமறியாமல் வில்வார்ச்சனையும், அபிஷேகமும் செய்த அந்த வேடன், பெரும் புண்ணியம் பெற்றான். ஆம்! அவன் மறுபிறவியில் குகனாகப் பிறந்து, ஸ்ரீராமனே தன் சகோதரனாக ஏற்கும்வண்ணம் பேறு பெற்றான் என்றும் ஒரு திருக்கதை சொல்லப்படுகிறது.

சிவராத்திரியில் `லிங்கோற்பவ’ வழிபாடு!

திருவாதிரை தினத்தில் நடராஜப் பெருமானையும், உமா மகேசுவர விரத காலத்தில் உமாமகேசுவரரையும், திரிசூலவிரதத்தின்போது அஸ்திர தேவரையும் வழிபடுவது போன்று, சிவராத்திரி தினத்தில் லிங்கோற்பவ மூர்த்தியை வழிபடவேண்டும்.

சிவராத்திரி புண்ணிய தினத்தில் நான்குகால பூஜைகள் நிகழும். இதில் 3-வது காலம் லிங்கோற்பவ காலம்.

சிவனாரின் திருவடிவங்களில் ஒன்றான லிங்கோற்பவ மூர்த்தி வடிவத்துக்குக் காரணமாக, அயனும் அரியும் அடிமுடி தேடிய திருக்கதையைச் சொல்வார்கள்.

சிவராத்திரியில் லிங்கோற்பவ காலத்தில்தான், சிவபெருமான் நெருப்புத்தூண் நடுவில் இருந்து மான், மழு, அபய வரத முத்திரைகளுடன் தோன்றி அருள்பாலித்தார்.

லிங்கம் என்ற சொல்லுக்கு உருவம் என்பது பொருள். அங்ஙனம் உருவம் தாங்கி சிவனார் வெளிப்பட்டு அருள்பாலித்ததால், இது லிங்கோற்பவ காலம் எனப்படுகிறது.

லிங்கோற்பவ திருவடிவில்… லிங்க மூர்த்தியின் மையத்தில் அழல் போன்ற பிளவில் தனித்த சந்திரசேகரமூர்த்தி எழுந்தருளியிருக்க, பிளவினைச் சுற்றி அக்னிச் சுடர்கள் காட்டப்படுகின்றன. பெருமானின் பாதமும், உச்சியும் காட்டப் படுவதில்லை. இதன் மூலம் முதலும் முடிவுமற்ற நிலையில் அவர் இருப்பது உணர்த்தப்படுகிறது.லிங்கத்தின் கீழ்ப்பகுதியில் பன்றி வடிவில் திருமாலும், உச்சியில் அன்ன வடிவில் (அல்லது அன்னத்தின் மீது அமர்ந்தவாறு) பிரம்ம தேவனும் பெருமானின் அடிமுடிதேடும் நிலையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளனர். மேலும் வலப்பகுதியில் பிரம்மதேவனையும் இடப்புறம் திருமாலையும்… இருவரும் சிவனாரை வழிபடும் பாவனையில் அமைப்பதும் உண்டு. இம்மூர்த்தியை புராணங்களும் கல்வெட்டுகளும் ‘லிங்க புராணமூர்த்தி என்றே குறிப்பிடுகின்றன. சிவாலயத்தில் இவருக்கான இடம் கருவறையின் பின்புறம் அமையும் மாடமாகும். ஆலயத்தின் மற்ற இடங்களில் லிங்கோற்பவ மூர்த்தியை வைக்கும் வழக்கம் இல்லை.

‘லிங்கபுராணத் தேவரான’ லிங்கோற்பவரை கல் திருமேனியாக எழுந்தருளி வைப்பதே வழக்கமாகும். என்றாலும் தஞ்சாவூர் பெரிய கோயிலில் ராஜராஜ சோழனின் மனைவியால் செய்து அளிக்கப் பட்ட உலோகத் திருமேனியிருந்ததை கல்வெட்டு குறிக்கின்றது.

லிங்கோற்பவ வழிபாடும் தலங்களும்…

சிவராத்திரியின் மூன்றாம் காலத்தில் இந்த மூர்த்திக்கு நெய்பூசி, வெந்நீரால் அபிஷேகம் செய்து, கம்பளித் துணிகள் அணிவித்து தாழைமடல்களால் அலங்கரித்து, எள்ளன்னம் நிவேதிக்க வேண்டும் என்பர்.

ஆகமங்களில் சொல்லப்பட்ட வகையில் லிங்கோற்பவரை, பல்லவர்கள் கண்ட காஞ்சிக் கலைக்கோயில்கள் அனைத்திலும், வட ஆற்காடு மாவட்டம் குடிமல்லூரிலும் காணலாம்.

லிங்கோற்பவ மூர்த்தம் திருவண்ணாமலைத் தலத்தோடு தொடர்பு உடையதால் திருவண்ணாமலையில் உள்ள அருணாசலேசுவரர், ஏகாம்பரேசுவரர் ஆலயங்களில் இந்த மூர்த்தத்தைச் சற்று கலைநயத்துடனும் காவியநயத்துடனும் அமைத்துள்ளனர்.இக்காட்சியில் பின்னணியில் அண்ணாமலையும், அதன் மீது தீபமும் காட்டப்பட்டுள்ளன. அதிலிருந்து வெளிப்பட்டு தேவியுடன் கூடியவாறு இடபம் பின் நிற்க பெருமான் காட்சியளிக்கின்றார். இத்தகைய அமைப்பான லிங்கோற்பமூர்த்தியை எங்கும் காண முடியவில்லை.

பிள்ளையார்பட்டியில் உள்ள லிங்கோற்பவர், இரண்டு கரங்க ளுடன் காட்டப்பட்டிருக்கிறார்.

பொதுவாக லிங்கோற்பவ மூர்த்தியில் உள்ள சிவபெருமானை நான்கு கரங்களுடன் அவற்றில் மான், மழு, அபய, ஊரு முத்திரைகள் கொண்டவராகவே அமைப்பது வழக்கம். ஆனால் காஞ்சிபுரம் கயிலாசநாத கோயிலில் எட்டு கரங்களுடன் கூடிய லிங்கோத்பவரைக் காண்கிறோம். இவ்வடிவமும் வேறெங்கும் இல்லாததாகும்.

Advertisements

சிவம் தவம் தரிசனம்!

லியுகத்தில் இறைவனின் திருநாமத்தைச் சொல்லி வழிபடுவதும், ஆலயங்களுக்குச் சென்று இறை தரிசனம் செய்வதுடன், உரிய அறங்களைக் கடைப்பிடித்தலும் பெரும் தவமாகும் என்கின்றன புராணங்கள். அவ்வகையில், உயிர்களுக்கு ஞானம் அருளும் திருநாளும், பெளர்ணமியை அடுத்து வரும் 14-ம் நாளாகிய தேய்பிறை சதுர்த்தசியுமான மகா சிவராத்திரியன்று 14 சிவலிங்கங்களைத் தரிசிப்பது, கோடி மடங்கு புண்ணியம் தரும் என்கின்றன ஞானநூல்கள். நாமும் மகிமைமிகு சிவராத்திரியில் 14 சிவ மூர்த்தங்களைத் தரிசித்து மகிழ்வோம் வாருங்கள்…


நாகப்பட்டினம் ஸ்ரீகாயாரோகணேஸ்வரர்

நாகப்பட்டினத்தில் கோயில் கொண்டிருக்கிறார், ஸ்ரீகாயாரோகணேஸ்வரர். ஸ்வாமியின் திருப்பெயரைவிடவும், அம்பிகையின் திருப்பெயரால், ‘நீலாயதாக்ஷி திருக்கோயில்’ என்றே பிரசித்திப் பெற்றிருக்கிறது இந்த ஆலயம். சக்தி பீடங்களில் ஒன்றாகவும், சப்தவிடங்க தலங்களில் ஒன்றாகவும் திகழும் தலம் இது!


திருக்கோவிலூர் ஸ்ரீஅதுல்யநாதேஸ்வரர்

விழுப்புரம் மாவட்டம், திருக்கோவிலூரில் இருந்து ஐந்து கி.மீ தொலைவில் உள்ளது அறையணி நல்லூர். இறைவன் -அதுல்யநாதேஸ்வரர்; அன்னை-அழகிய பொன்னம்மை. ரமணர், அண்ணாமலையின் மகத்துவத்தை உணர அருள் கிடைத்தது இங்குதான் என்பர். இங்கு ஸ்ரீரமணரின் விக்கிரகத்தையும் தரிசிக்கலாம்.


பெரியமணலி ஸ்ரீநாகேஸ்வரர்

ராசிபுரம்- திருச்செங்கோடு சாலையில் உள்ளது வையப்பமலை. இங்கிருந்து ஐந்து கி.மீ. தூரத்தில் உள்ள பெரிய மணலியில் அருளும் ஸ்ரீநாகேஸ்வரரை, மகா சிவராத்திரியில் வழிபட, தாம்பத்ய வாழ்க்கைச் சிறக்கும்.


கருங்குளம் ஸ்ரீமார்த்தாண்டேஸ்வரர்

தூ
த்துக்குடி மாவட்டம் ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் இருந்து சுமார் எட்டு கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது கருங்குளம். இங்கு அருளும் இறைவன் –  மார்த்தாண்டேஸ்வரர். அம்பாள் – குலசேகரநாயகி. இக்கோயிலில், தம்பதி சமேதராகக் காட்சி தரும் நவகிரகங்களுக்குத் தீபமேற்றி வழிபட்டால், கிரக தோஷங்கள் யாவும் விலகும் என்கின்றனர் பக்தர்கள்.


பாக்கம்  ஸ்ரீஆனந்தீஸ்வரர்

செ
ன்னை, சென்ட்ரல் – திருவள்ளூர் ரயில் மார்க்கத்தில் உள்ளது திருநின்றவூர் ரயில் நிலையம். அங்கிருந்து பெரியபாளையம் செல்லும் சாலையில் 4 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது பாக்கம் கிராமம். இங்கே, ஸ்ரீஆனந்தவல்லி சமேதராக அருளும் ஸ்ரீஆனந்தீஸ்வரரை, குபேர சம்பத்து அருளும் மூர்த்தி என்கிறார்கள் சிவனடியார்கள்!


காஞ்சி ஸ்ரீஓணகாந்தன்தளி சிவனார்

கா
ஞ்சிபுரத்தில் உள்ள 5 தேவாரத் தலங்களில் ஒன்று இது. வாணாசுரனின் சேனைத் தலைவர்களான ஓணன், காந்தன் ஆகிய இருவரும் வழிபட்ட திருத்தலம். இவ்விருவரும் வழிபட்ட சிவலிங்கத் திருமேனிகள், அடுத்தடுத்த சந்நிதிகளில் உள்ளன. சுந்தரர் பதிகம் பாடி, சிவனருளால் பொன் புளியங்காய்களைப் பெற்ற திருத்தலம் இது!


திருச்சி ஸ்ரீஉய்யக்கொண்டார்

திருச்சி – வயலூர் சாலையில், திருச்சிக்கு அருகிலேயே அமைந் துள்ளது உய்யக்கொண்டான் திருமலை. இத்தலத்தை, தேவாரம் பாடிய மூவரும் ‘கற்குடி’ என்றே போற்றுகின்றனர். இங்குள்ள இறைவன், இத்தலத்துக்கு மேற்கே வயலூரில் குடியிருக்கும் தன் மைந்தன் முருகனுக்கு அருள் பாலிக்கவே மேற்நோக்கி சந்நிதி கொண்டிருக்கிறாராம்!


ஓமாம்புலியூர் ஸ்ரீதுயர்தீர்த்தநாதர்

டலூர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது ஓமாம் புலியூர். பூங்கொடி நாயகியுடன் துயர்தீர்த்த நாதர் அருளும் இத்தலம், இறைவன் தட்சிணாமூர்த்தியாக உமையம்மைக்குப் பிரணவ மந்திரத்தை விளக்கியதால் மகிமை பெற்றது.


திருச்சேறை ஸ்ரீசாரபரமேஸ்வரர்

சிவபெருமான் ஸ்ரீசாரபரமேஸ்வரர் எனும் திருப்பெயருடனும், திருமால் ஸ்ரீசாரநாதப் பெருமாள் எனும் திருப்பெயருடனும் அருளும் தலம், திருச்சேறை. இங்கே, சிவாலயத்தில் மூலவருக்கு நேர் பின்புறம், மேற்குத் திருச்சுற்றில் அமைந்துள்ள ருணவிமோசன லிங்கேஸ்வரரை வழிபட்டால், கடன் தொல்லைகள் தீரும்!


காஞ்சி ஸ்ரீமேற்றாளீஸ்வரர்

காஞ்சிபுரத்தில், பிள்ளையார்பாளையம் எனும் இடத்தில் உள்ளது திருக்கச்சி மேற்றளி. சிவசாரூப நிலை வேண்டி திருமால் தவமிருந்தத் தலம் இது என்பர். ஸ்வாமியின் திருநாமம் ஸ்ரீமேற்றளீஸ்வரர். சம்பந்தர் பாடிய பதிகத்தைக்கேட்டு உருகியதால், `ஓத உருகீசர்’ என்றும் இவருக்குச் சிறப்புப் பெயர் உண்டு.


மணக்கால் ஐயம்பேட்டை ஸ்ரீபிரியநாதர்

திருவாரூர் – குடவாசல் மார்க்கத்தில், மணக்கால் எனும் ஊரை அடைந்து, அங்கிருந்து வடமேற்கில் சென்றால், இத்தலத்தை அடையலாம். கருவறையில் ஸ்ரீபிரியநாதர், சுயம்புவான சிவலிங்கத் திருமேனியராக அருள்வது விசேஷம். அம்பாள் – பாகம்பிரியாள். முருகனும், திருமாலும் வழிபட்ட அற்புதமான தலம் இது.


திருமால்பூர் ஸ்ரீமணிகண்டேஸ்வரர்

ம்பிகை அஞ்சனாட்சியுடன் அருள்மிகு மணிகண்டேஸ்வரர் அருளும் தலம் திருமால்பூர். காஞ்சியில் இருந்து அரக்கோணம் செல்லும் வழியில், சுமார் 20 கி.மீ. தூரத்தில் உள்ளது. ‘இத்தலத்துக்கு வருபவர்களுக்கு முக்தி நிச்சயம். அவர்கள் புகழுடனும் ஐஸ்வரிய கடாட்சத்துடனும் ஆரோக்கியமாக வாழ்வார்கள்’ என்பது சிவவாக்கு!


குட்டையூர் ஸ்ரீமாதேஸ்வரர்

கோ
வையில் இருந்து மேட்டுப் பாளையம் செல்லும் பேருந்தில் சென்றால், வழியில் குட்டையூர் எனும் பஸ் நிறுத்தம் உள்ளது. இங்கு இறங்கி சிறிது தூரம் நடந்தால், இந்தக் கோயிலை அடையலாம். பசு வழிபட்ட தலம். பிள்ளை வரம் வேண்டுவோர் இங்கு வந்து மாதேஸ்வரரைத் தரிசித்து, நந்திப் பிரதிஷ்டை செய்வதாக வேண்டிக்கொள்கின்றனர்.


திருவெண்ணெய்நல்லூர் ஸ்ரீஅருள்துறைநாதர்

விழுப்புரத்தில் இருந்து சுமார் 21 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது திருவெண்ணெய்நல்லூர். சுந்தரருடன் வழக்காடி சிவனார், அவரைத் தடுத்தாட்கொண்ட தலம். அம்பிகை இங்கு வெண்ணெய்யால் கோட்டை கட்டி பஞ்சாக்னி வளர்த்து தவம் செய்தாளாம்! மெய்கண்ட தேவர் வாழ்ந்து உபதேசம் பெற்ற தலமும் இதுதான்.

சிவ புண்ணியங்கள்!

 

பாம்பன் ஸ்ரீமத் குமரகுருதாச சுவாமிகள், திருநெல்வேலி சிவாலயத்தில் அருளும் முருகப் பெருமானைத் துதித்து மிக அற்புதமான பதிகத்தை அருளியுள்ளார். அதில் எட்டாவதாக ஒரு பாடல்:
பூவளங் கொண்டொழுகச் சிவ புண்ணியந் தான்றழைக்கத்
தாவற வேதினமு நல்ல தாம்பிர வன்னியெனும்
ஆவகை தான்பெருகு நெல்லை யப்பர் விமான முறை
வீவி லயிற்கரனே யென்றன் வேண்டலைப் பூர்த்திசெய்யே!

இந்தப் பாடலில் பாம்பன் சுவாமிகள் ‘சிவபுண்ணியம்தான் தழைக்க’ என்று குறிப்பிட்டு வேண்டுகிறார். நாம், இந்த சிவ புண்ணியங்கள் என்னென்ன எனத் தெரிந்துகொள்வோமா…
* ஆலயத்தைக் கட்டுவது, நிர்மாணிப்பது.
* கோயிலில் மகாதேவரின் விக்கிரகங்கள், லிங்கங்கள், விநாயகர், பார்வதி தேவி, சண்முகர், விநாயகர், பைரவர், சிவபக்தர்களான கணங்கள் ஆகியோருக்கு உரிய சந்நிதிகள், கொடுங்கைகள், அட்டாலங்கள் முதலானவற்றுடன் சிவாலயத்தை நிர்மாணிக்க வேண்டும். இதற்கான பணச் செலவை பொருட்படுத்தக்கூடாது.
* இவற்றில் தாமிரத் தங்கம், கல்லால் ஆன பிரதிமைகளை பக்தியோடு செய்து நியமத்தோடு பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்.
* இந்தச் சிலைகளுக்கு அபிஷேகமும் அலங்காரமும் செய்து வஸ்திரம், சந்தனம், நைவேத்தியம் அளித்து, ஒளிவீசும் தீபங்களை சந்நிதியில் ஏற்றி, பிறகு மற்ற உபசாரங்களைச் செய்ய வேண்டும்.
* இந்தக் கோயிலுக்குச் சொந்தமாகப் பசுக்களையும், நிலத்தையும் மலர் வனத்தையும் வழங்க வேண்டும்.
இந்தக் கோயிலில் பசுக்களை பாதுகாக்கும் செலவையும் மற்ற செலவுகளையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
* பின்னர் இந்தக் கோயிலுக்காக ஓடைகள், குன்றுகள், கிணறுகள், மரங்கள் ஆகியவற்றை உண்டாக்க வேண்டும்.
* வாகனங்கள், ரதம் ஆகியவற்றை உண்டாக்கி தேர், தெப்பம் போன்ற திருவிழாக்களையும் உற்சவங்களையும் நடத்த வேண்டும்.
* மேலும் சிதிலம் அடைந்த கோயில் களைப் பழுதுபார்த்துச் செப்பனிட்டு, அதை வலம் வந்து நமஸ்கரிக்க வேண்டும்.
* கோயில் அர்ச்சகர் வசிக்க வீடு அளிப்பதுடன், அவருக்குத் தேவையான தானியங்களும், பொருட்களும் கொடுக்க வேண்டும்.
* குருவைப் பார்த்ததும் நமஸ்கரிக்க வேண்டும். பின்னர் அவருக்கு உரிய பணிவிடைகளைக் குறைவின்றிச் செய்ய வேண்டும்.
* சிவ பக்தருக்கு வீடும், வேண்டிய பொருளும் கொடுக்க வேண்டும். அவர்களுக்குச் சிவபுராணம், ருத்ராட்சங் கள், சிவலிங்கங்கள், அன்ன ஆபரணங் கள் ஆகியவற்றை பக்தியோடு கொடுக்க வேண்டும்.
* அவர்களைப் பார்த்ததும் பக்தியோடு வணங்கி, அவர்களிடம் பிரியத்துடனும் அன்புடனும் பேசி அவர்கள் மனம் குளிரும்படி நடக்க வேண்டும். அவர்களுக்கு இயன்றளவு உதவிகளை வாக்கு, மனம், உடல், பணம் ஆகியவற்றால் செய்ய வேண்டும். அவர்களுக்கு ஒருபோதும் தீங்கு செய்யக் கூடாது.
இவைதான் சிவ புண்ணியங்கள். சிவதர்மோத்திரம், திருமந்திரம் முதலான ஞானநூல்கள் கூறும் இத்தகைய புண்ணிய காரியங்களைச் செய்பவர்கள், சகல போகங்களையும் அனுபவித்து, சிவலோகம் சென்று முக்தி பெறுகிறார்கள்.

பித்ரு தோஷம் நீக்கும் தை அமாவாசை திருத்தலங்கள்!

திதிகளில் சிறப்பானதாக அமாவாசை திதி போற்றப்படுகிறது. அமாவாசை – சூரியனும், சந்திரனும் ஒன்றாக இணையும் நாள். மற்ற திதிகளில் ஏதாவது ஒரு கிரகம் திதி தோஷம் அடையும். ஆனால், அமாவாசையன்று எந்தக் கிரகமும் தோஷம் அடையாது. இதனால் அமாவாசையன்று சில செயல்களை தொடங்கினால் அது வெற்றி பெறும். ராகு, கேது மற்றும் பிற கிரகங்களால் ஏற்படும் பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வு காண அமாவாசையன்று பரிகாரம் செய்தால், சிறப்பான பலனைத் தரும். மேலும் மூதாதையர்களின் ஆசியும் கிடைக்கும்.

முன்னோர் வழிபாட்டுக்கு உகந்த திதி

Continue reading →

ஆதவா போற்றி… ஆதித்யா போற்றி!

சூரியனை ஆன்மாவாகவும் சந்திரனை தலையிலும் வைத்து இருப்பார் ஈசன் (ஆதித்யாத்மா, சந்திரசேகர:). ஸ்ரீமன் நாராயணன், அவற்றை தன்னுடைய இரு கண்களாக வைத்து, செயல்பாடுகளுக்கு சாட்சியாக இருப்பார் (சந்த்ரசூர்யௌச நேத்ரே).

சூரியனும் சந்திரனும் அடுத்தடுத்த ராசியில் தென்படுவர். கடகத்தில் சந்திரனும், சிம்மத்தில் சூரியனும் இருப்பார்கள். உச்சத்திலும் நீசத்திலும் அவ்விருவரும் அடுத்தடுத்த ராசியில் தென்படுவார்கள் (மேஷம், விருஷபம்- உச்சம், துலாம், விருச்சிகம்- நீசம்). கிழமைகளிலும் ஞாயிறு, திங்கள் அடுத்தடுத்து இருக்கும். தை மாதத்தில் சூரிய பூஜை. மாசிப் பௌர்ணமியில் சந்திர பூஜை. அங்கும் அவர்களது வரிசை தவறாது.  ஆக, சூரியனுக்கு உகந்தது இந்த தை மாதம்!
சூரியன், கிரக நாயகன், ஆத்ம காரகன், ஒளிப்பிழம்பு, உலகத்தின் ஒளிவிளக்கு. உலகின் இயக்கம் அவன் வசம். ‘முத்தொழிலிலும் சூரியன் தென்படுவதால், பரம்பொருளின் மறுவடிவமாகத் திகழ்கிறான்’ என்று புராணம் கூறும் (விரிஞ்சி நாராயண சங்கராத்மனே). கிரகங்களின் நாயகன் சூரியன். ஒளி வடிவானவன்; பார்வைக்கு இலக்காகும் பரம்பொருள், அவன் (சூர்ய:ப்ரத்யஷதேவதா). ‘உலகின் அணையா விளக்கு’ என்பார் வராகமிஹிரர் (த்ரைலோக்ய தீபோரலி:). சூரியனது கிரணங்களே, மற்ற கிரகங்களை இயக்க வைக்கிறது. காலை, மதியம் மற்றும் அந்தி சாயும் வேளைகளில் அவனை ஆராதிப்பது சிறப்பு என்கிறது வேதம்.
சூரிய வழிபாடு சுகாதாரத்தை நிலை நிறுத்தும் (ஆரோக்யம் பாஸ்கராதிச்சேத்). சூரியனின் கிரணம் படாத இடமே இல்லை. கிரணம் பட்டு, அதன் தாக்கத்தால் பொருளில் தென்படும் மாற்றங்களைக் கொண்டு உருவானதே காலம்; அதாவது வேளை என்கிறது வேதம் (தஸ்யா:பாகவிசேஷேண ஸ்மிருதம்காலவிசேஷணம்). இறந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் ஆகிய முக்கால நிகழ்வுகளுக்கு அவனே சாட்சி! ‘முக்காலத்திலும் நிகழ்கிற பலன்களை வெளியிடும் தகுதியை எனக்கு அளித்து அருளுங்கள்’ என வராகமிஹிரர் சூரிய பகவானை வேண்டுகிறார் (வாசம்ந: ஸததாதுறைககிரண: த்ரைலோக்யதீபோரலி:).
அவனுடைய வெப்பம், குளிர்ச்சியை சந்தித்த சந்திர கிரணத்துடன் இணைந்து ஆறு பருவக் காலங்களை உருவாக்குகிறது. தட்பவெட்பங்கள்தான் உலகச் சூழல் என்கிறது சாஸ்திரம் (அக்னீஷோமாத்மகம்ஜகத்). இடைவெளியை (ஆகாசத்தை) நிரப்பும் இந்த இரு பொருள்களின் மூலாதாரம் அவன் என்கிறது வேதம் (விச்வான்யயோ…). மோட்சத்தின் நுழைவாயில் சூரியன் என்கிறார் வராகமிஹிரர் (வர்த்மாபுனர்ஜன்மனாம்). அறம், பொருள், இன்பம், வீடு ஆகிய நான்கு புருஷார்த்தங்களைப் படிப்படியே அடையச் செய்பவன் சூரியன்!
ஒளிப்பிழம்புகள் ஜோதிடத்துக்கு ஆதாரம். சூரியன், ஒளிப்பிழம்பு.அவனிடம் இருந்து ஒளியைப் பெற்ற சந்திரனும் ஒளிப்பிழம்பு. நட்சத்திரங்களும் ஒளி வடிவானவை என்கிறது வேதம் (ஜ்யோதிரிதி நஷத்ரேஷீ). கண்ணுக்குப் புலப்படும் சாஸ்திரம் ஜோதிடம். அதற்கு, சூரியனும் சந்திரனும் சாட்சி என்கிறது ஜோதிடம் (பிரத்யஷம் ஜ்யௌதிஷம் சாஸ்திரம் சந்திரார்க் கௌயத்ர ஸாக்ஷிணௌ). கிரகங்களின் கூட்டத்துக்கு சூரிய- சந்திரர்கள் அரசர்கள் என்கிறது ஜோதிடம். தேவர்களின் கூட்டத்துக்கு மன்னர்கள் என்கிறது வேதம். சூரியனும் சந்திரனும் இன்றி, வேள்வி இல்லை என்றும் தெரிவிக்கிறது அது (யதக்னீ ஷோமாவந்தரா தேவதா இஜ்யேதே)
இப்படி வேதத்தின் மறுவடிவம்; வேள்விக்கு ஆதாரம்; ஜோதிடத்தின் அடிப்படை; விஞ்ஞானத்தின் எல்லை; மெய்ஞ்ஞானத்தின் நிறைவு; அன்றாடப் பணிகளின் வழிகாட்டி… என நம்முடன் இணைந்த கிரகம் சூரியன்.
சிம்மத்துக்கு அதிபதியாக சூரியனைச் சொன்னாலும், அத்தனை ராசிகளிலும் சூரியன் (ஆன்மா) நிறைந்திருக்கிறான். எண்ணக் குவியல்களின் தொகுப்பை மனம் என்கிறோம். மன சஞ்சல இயல்பு, சந்திரனுக்கும் உண்டு (சஞ்சலம்ஹிமன:பார்த்த). சந்திரனுக்குக் கடகம் என்று சொன்னாலும், எல்லா ராசிகளிலும் நிறைந்திருக்கிறான், அவன்! ‘ஹோரா’ என்கிற பெயரில், எல்லா ராசிகளிலும் இரண்டு பேரும் சம பங்கில் நிறைந்திருப்பதாகச் சொல்கிறது ஜோதிடம். இந்த இரண்டுபேரின் தொடர்புடன் ராசி நாதனான மற்ற கிரகங்கள் செயல்படுகின்றன.
சூரியன் ஆன்மகாரகன்; சந்திரன் மனோகாரகன். ஆன்மாவும் மனமும் இணைந்தால் மட்டுமே புலன்கள் செயல்படும். ஜீவாத்மா வெளியேறிய பிறகு, மனம் இருந்தும் உடல் இயங்குவதில்லை. ஒவ்வொரு ராசியும் ஆன்மாவுடன் இணைந்த மனம் படைத்த உடலாகவே செயல்படுகிறது.  ராசிச்சக்கரத்தில் சூரியனின் ஊடுருவல், அத்தனை கிரகங்களையும் செயல்பட வைத்து, நன்மை தீமைகளை, கர்மவினைக்குத் தக்கபடி, நடைமுறைப்படுத்த வைக்கிறது.

பிரளயம் முடிந்து, புதிய படைப்பு துவங்கும் போது, பிரளயத்துக்கு முன்பு இருந்த சூரியனையும் சந்திரனையும் அப்படியே தோற்றிவைக்கிறார் கடவுள் என்கிறது வேதம் (சூர்யா சந்திரம ஸெள தாதா யதாபூர்வம கல்பயத்). இனப்பெருக்கத்துக்குக் காரணமான ராசிபுருஷனின் 5-ஆம் வீடான சிம்மத்தை அவனது ஆட்சிக்கு உட்பட்டதாகச் சொல்கிறது ஜோதிடம்.
தன்னம்பிக்கை, துணிச்சல், வீரம், பெருந் தன்மை, அலட்சியம், பொறுமை, அபிமானம் ஆகியவை சிம்மத்துக்கு உண்டு; சூரியனுக்கும் உண்டு. பொருட்களின் தோற்றத்துக்கு அவனது வெப்பம் வேண்டும். எனவே, அவனை பித்ருகாரகன் என்றும் சொல்வர். அவனுடன் இணைந்த கிரகங்கள் அனைத்தும் வலுப்பெறும். ஆன்ம சம்பந்தம் இருப்பதால், திறமை வெளிப்படும். அவனது கிரணத்தில் மூழ்கி, உருத்தெரியாமல் மங்கி விடுவதும் உண்டு.
சூரியனுடன் இணைந்த புதன், சிந்தனை வளத்தைப் பெருக்குவான். அதனை நிபுண யோகம் எனப் பெருமைபடத் தெரிவிக்கிறது ஜோதிடம். ஆனால், அவனுடன் முற்றிலும் ஒன்றினால் (அஸ்தமனம்) விபரீத பலனைத் தந்து, துயரத்தைச் சந்திக்க நேரிடும்.
குருவுடன் சேரும்போது, ஆன்மிக நெறியைத் தந்தருள்வான். செவ்வாயுடன் இணையும்போது, உலகவியலில் திளைத்து, சிறப்பான செயலால் பேரும் புகழும் பெற்றுத் திகழலாம். சந்திரனுடன் இணைந்தால், மனத்தெளிவை ஏற்படுத்துவான். சுக்கிரனுடன் இணைந்தால், தாம்பத்தியத்தை இழக்க நேரிடும். சனியுடன் இணைந்தால், தரம் தாழ்ந்த செயலில் ஈடுபட்டு, செல்வ வளம் பெற்றாலும், செல்லாக்காசாக மாற நேரிடும். ராகுவுடன் சேர்ந்தால், வீண்பழி, அவப்பெயர்தான் மிஞ்சும்.
பலவீனமான மேகம், சில தருணங்களில் சூரியனின் ஒளி பரவாமல் தடுப்பது உண்டு. அதேபோல், ஒளிப்பிழம்பான சூரியனை, இருள் கிரகம் மறைப்பதும் உண்டு. கேதுவுடன் சேர்ந்தால், வசதி இருந்தும் அனுபவ அறிவு இல்லாது போகும்! வசதி உலகவியலில் அடங்கும்; சுகம், மனம் சார்ந்த விஷயம். ஒன்றை அழித்து மற்றொன்றை அளிக்க வைப்பான்.  உச்சம், ஸ்வஷேத்திரம் போன்ற நிலைகளில் சூரியன் இருந்தால்,  செல்வாக்கு மிகுந்தவனாக மாற்றிவிடுவான். அவனது தனித்தன்மையை அழியாமல் காப்பாற்றுவான்.
நீசம், சத்ருஷேத்திரம் ஆகிய நிலைகளில் இருந்தால், விழுந்து விழுந்து வேலை செய்தாலும், தகுதி இருந்தும் சிறக்க முடியாது போகும்! சமூகத்தில் அங்கீகாரம் இருக்காது. பலம் பொருந்திய குரு, புதன் ஆகியோருடன் இணைந்தால், சிந்தனை வளம் பெருகும்; தன்னம்பிக்கை பிறக்கும்; மக்கள் சேவையுடன் திகழலாம்; புகழுடன் வாழலாம்! ஆன்மகாரகனின் தொடர்பு, பலன்களைச் சுவைக்கத் துணை புரியும். சூரியனும் சந்திரனும் பலம் பெற்றிருந்தால், மற்ற கிரகங்களின் தாக்கத்தை, அதனால் விளையும் சங்கடங்களை எளிதாகக் கடந்துவிடலாம். ஆன்ம பலத்தில் மனம் வலுப்பெற்றால், எல்லா இன்னல்களில் இருந்தும் விடுபடுவது எளிது.
மகான்கள் மனோபலம் மற்றும் ஆன்ம பலத்தால் காரியத்தை சாதித்துக் கொள்வார்கள். அந்த மனோபலத்தை சூரியனிடமிருந்து பெற வேண்டும். சந்திரன், சூரியனிடமிருந்து பலம் பெறுகிறான். தேசத்தோடு இணைந்து பிறந்தவனின் வேளை (லக்னம்) சூரியனை வைத்து நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. வாரம், திதி நட்சத்திரம், கரணம், யோகம் ஆகிய ஐந்து கால அளவுகளுக்கு சூரியனின் பங்கும் உண்டு.
ஆன்ம சம்பந்தம் இல்லாத உடலுறுப்புகள், இயங்காது. நேரடியாகவோ பரம்பரையாகவோ ஆன்மகாரகனின் சம்பந்தமின்றி, கிரகங்கள் இயங்காது. சூரியன் தன்னிச்சையாக எதுவும் செய்வதில்லை. கர்மவினைக்குத் தக்கபடி மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவான். பலவாறான கர்மவினைகள்; எனவே, மாறுபட்ட கிரகங் களின் துணை அவனுக்குத் தேவை. பூமியில் விளையும் பயிர்கள் பலவிதம்; அதற்கு விதையின் தரம் காரணம். கண்ணுக்கு இலக்காகாத கர்மவினையின் தரத்தை வெளிக்கொண்டு வருபவன், சூரியன்!
ஞாயிற்றுக்கிழமை, சூரிய வழிபாட்டுக்கு உகந்த நாள். விண்வெளியில் சூரியனின் ஓடு பாதை, நடுநாயகமாக விளங்குகிறது. சந்திரன், புதன், சுக்கிரன், சூரியன், செவ்வாய், குரு, சனி… இப்படி முன்னும் பின்னுமாக இருக்கிற எல்லா கிரகங்களையும், தனது கிரணத்தால் செயல்பட வைத்து உலக இயக்கத்தைச் செம்மைப்படுத்துகிறான், சூரியன்.
‘ஸூம் ஸூர்யாயநம:’ என்று சொல்லி 16 உபசாரங்களை நடை முறைப்படுத்த வேண்டும். சூரியன் உதிப்பதற்கு முன்பே அவனை வணங்குவது சிறப்பு. சூரிய நமஸ்காரம் 12 முறை செய்ய வேண்டும்.
மித்ர – ரவி – ஸூர்ய – பானு – கக – பூஷ – ஹிரண்யகர்ப – மரீசி – ஆதித்ய – ஸவித்ரு – அர்க்க – பாஸ்கரேப்யோ நம: என்று சொல்லி வணங்கலாம். மித்ராயநம: ரவயநம: ஸூர்யாயநம: பானவேநம: ககாயநம: பூஷ்ணெநம: ஹிரண்யகர்பாயநம: மரீசயேநம: ஆதித்யாயநம: ஸவித்ரேநம: அர்க்காயநம: பாஸ்கராயநம: என்று சொல்லிப் புஷ்பத்தைக் கைகளால் அள்ளி, அவனது திருவுருவத் துக்கு அளிக்க வேண்டும். மேலும், ‘பானோ பாஸ்கர மார்த்தாண்ட சண்ரச்மேதிவாகர…’ என்ற செய்யுளைச் சொல்லி வழிபட்டால், நினைத்தது நிறைவேறும்.

வருவாய் அருள்வாய் அபிராமி!

ஞ்சையை தலைநகராகக் கொண்டு முதலாம் சரபோஜி மன்னர் ஆண்டு வந்த காலம். அவருடைய ஆட்சிக் காலத்தில் திருக்கடையூரில் வாழ்ந்து வந்தவர் அபிராமி பட்டர். அவருடைய இயற்பெயர் சுப்ரமண்ய பட்டர் என்பதாகும். அவர் நேரம்காலம் பார்க்காமல் எப்போதும் அம்பிகையின் தியானத்திலேயே திளைத்திருப்பவர். பெண்கள் அனைவரையும் அன்னை அபிராமியாகவே பாவித்து, மதிப்பவர். அவரைப் பிடிக்காத சிலர், எப்படியாவது அவரை கோயிலில் இருந்து வெளியேற்றிவிட வேண்டும் என்று நினைத்தனர்.

ஒரு தை அமாவாசை அன்று கோயிலுக்கு வந்தார் மன்னர் சரபோஜி. அவரிடம், சுப்ரமண்ய பட்டர் பித்துப்பிடித்தவர் என்றும், அவரை கோயிலுக்குள் வரவிடாமல் தடுக்கவேண்டும் என்றும் அவர்கள் கோரிக்கை வைத்தனர். அவர்கள் சொல்வது சரியா என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள, நினைத்த மன்னர், சுப்ரமண்ய பட்டரிடம், ‘இன்று என்ன திதி?’ என்று கேட்டார்.

அப்போது அபிராமியின் சந்நிதியில், திதிநித்யா தேவி உபாசனையில் ஆழ்ந்து ஈடுபட்டிருந்த சுப்ரமண்ய பட்டருக்கு அம்பிகையின் திருமுகம் முழுநிலவாகக் காட்சி தந்துகொண்டிருக்கவே, அதிலேயே லயித்துப்போனவராக, ‘இன்று பெளர்ணமி திதி’ என்று சொல்லிவிட்டார். ஆக, அவர் பித்துப் பிடித்தவர்தான் என்ற முடிவுக்கு வந்த மன்னர், தியானம் முடிந்து சுயநினைவுக்கு மீண்ட பட்டரிடம், அவர் சொன்னது போல் அன்றைக்கு முழுநிலவு வராவிட்டால், அவருக்கு மரணத் தண்டனை வழங்கப்படும் என்று சொல்லிவிட்டுச் சென்றுவிட்டார்.

அதைக் கேட்டு வருந்திய பட்டர், தம்மை அப்படி சொல்லச் செய்தது அபிராமிதானே, அவளே அதற்கு ஒரு முடிவைத் தரட்டும் என்று நினைத்தவராக, ஓர் இடத்தில் அக்னி வளர்த்து, அபிராமி அந்தாதி பாடல்களைப் பாடத் தொடங்கினார். 79-வது பாடலான, ‘விழிக்கே அருளுண்டு..’ என்ற பாடலைப் பாடி முடிக்கவும், அபிராமி அன்னை தன் தாடங்கத்தை எடுத்து வானில் வீச, அது முழு நிலவாய்ப் பிரகாசித்தது. அமாவாசை அன்று முழு நிலவு வெளிப்பட்ட அதிசயத்தைக் கண்ட மன்னர் சரபோஜி, சுப்ரமண்ய பட்டரிடம் வந்து மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொண்டதுடன், அவருக்கு ’அபிராமிபட்டர்’ என்ற பெயரையும் சூட்டி, நிறைய வெகுமதிகளும் வழங்கினார்.

அன்றைக்கு அபிராமி பட்டருக்காக அமாவாசையையே பௌர்ணமியாக மாற்றிக்காட்டிய அம்பிகை, இன்றைக்கும் தன்னை வழிபடும் அன்பர்களது வாழ்வில் இருள்நீக்கி ஒளியேற்றி, அவர்கள் வேண்டியதை எல்லாம்
அருள்புரியவே செய்கிறாள். இதோ… அம்மையின் அருளுக்கு அத்தாட்சியாய், அபிராமி அந்தாதியைப் பாராயணம் செய்ததால் தமது வாழ்வில் ஏற்பட்ட உன்னத அற்புதத்தை விவரிக்கிறார் தருமபுர ஆதீனம் முனைவர் ஸ்ரீமத் மௌன குமாரசுவாமி தம்பிரான் சுவாமிகள்.

வையம் துரகம் மதகரி மாமகுடம்…

‘‘சுமார் 35 வருஷத்துக்கு முன்பிருந்தே நாம் அபிராமி அந்தாதி பாராயணம் செய்து வருகிறோம். எப்போது வேண்டுமானாலும் பாராயணம் செய்துகொண்டிருந்தோம். நாம் எப்போது வேண்டுமானாலும் பாராயணம் செய்வதைக் கேட்ட தமிழறிஞரான பெரியவர் அ.ச.ஞானசம்பந்தம் ஐயா அவர்கள், ‘‘நீ நினைத்தபோதெல்லாம் அபிராமி அந்தாதி பாராயணம் செய்யக் கூடாது. ஒன்று பிரம்ம முகூர்த்த நேரமான அதிகாலையிலோ அல்லது அர்த்தஜாமத்திலோதான் பாராயணம் செய்யவேண்டும்’’ என்று கூறினார்.

அவர் கூறியதில் இருந்து நாமும் அதிகாலை மற்றும் அர்த்த ஜாமத்தில் அபிராமி அந்தாதி பாராயணம் செய்து வந்தோம்.

ஸ்ரீமத் மௌன குமாரசுவாமி தம்பிரான் சுவாமிகள்

தன் அடியவரின் வாக்கை மெய்ப்பிப்பதற்காக, அமாவாசை திதியையே பௌர்ணமி திதியாக மாற்றிக்காட்டிய அம்பிகை அல்லவா அபிராமியம்மை! அப்படியிருக்க, அவளைப் போற்றும் அபிராமி அந்தாதியின் மகத்துவத்தைச் சொல்லவும் வேண்டுமா?! அதன் ஒவ்வொரு பாடலுமே ஒரு சிறப்பான பலனைத் தரக்கூடியது. அதில் ஒரு பாடல்…

வையம் துரகம் மதகரி மாமகுடம் சிவிகை
பெய்யும் கனகம் பெருவிலை ஆரம் – பிறைமுடித்த
ஐயன் திருமனையாள் அடித்தாமரைக்கே அன்பு முன்பு
செய்யும் தவமுடையார்க்கு உளவாகிய சின்னங்களே

தினமும் அபிராமி அன்னையை பிரார்த்தித்து, இந்தப் பாடலை பாராயணம் செய்து வந்தால், ஓர் அரசருக்கு நிகரான அத்தனை செல்வங்களையும் அம்பிகை அருள்வாள் என்கிறார் அபிராமிபட்டர்.பல வருடங்களுக்கு முன்பு நாம் திருநெல்வேலிப் பகுதியில் அமைந்திருக்கும் திருக்கோயில்களுக்கான கட்டளை விசாரனை பொறுப்பில் இருந்தபோது, ஒருநாள் நள்ளிரவில்,

தாமம் கடம்பு, படை பஞ்ச பாணம், தனுக் கரும்பு,
யாமம் வயிரவர் ஏத்தும் பொழுது,
    எமக்கு என்று வைத்த
சேமம் திருவடி, செங்கைகள் நான்கு,
    ஒளி செம்மை, அம்மை
நாமம் திரிபுரை, ஒன்றோடு இரண்டு நயனங்களே.

என்ற பாடலை பாராயணம் செய்து கொண்டு இருந்தேன். அம்பிகையின் திருவடி ஸ்பரிசம் நம் தலையில் பதியக்கூடிய பேற்றினைத் தரும் சக்தி கொண்டது இந்தப் பாடல்.

அதாவது கடம்ப மாலை அணிந்தவளும், பஞ்சபாணங்களையே படைக்கலன்களாகக் கொண்டவளும், கரும்பு வில்லை ஏந்தியவளும், அருள் பொழியும் கண்களை உடையவளும், செந்நிறமான நான்கு திருக்கரங்களை உடையவளும், வயிரவர்களால் நள்ளிரவில் வணங்கப்படுபவளுமாகிய அம்பிகையே! திரிபுரை என்ற பெயரைக் கொண்டவளே! நீ எனக்கு வைத்திருக்கும் மேலான செல்வம் நின்னுடைய திருவடித் தாமரைகளே ஆகும் என்பதுதான் இந்தப் பாடலின் பொருள்.

நான் இந்தப் பாடலை பாராயணம் செய்துகொண்டு இருக்கும் போது, திருநெல்வேலியில் இருந்த அம்பாள் உபாசகர் பந்துலு எனக்கு போன் செய்தார். ‘என்ன இந்த நேரத்தில் போன் செய்கிறீர்களே?’ என்று கேட்டதற்கு, ‘என்னவோ தெரியலை, உங்களுக்குப் போன் செய்யவேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றியது. அதனால்தான் போன் செய்தேன்’ என்றார். அம்பாளின் திருவடி ஸ்பரிசத்தை வேண்டிய எனக்கு, அம்பாள் உபாசகர் ஒருவரிடம் இருந்து போன் வந்தது அம்பாளின் அற்புதம்தான்’’ என்றவர் தொடர்ந்து,

‘‘அபிராமி அந்தாதி பாராயணம் செய்த புண்ணியப் பலனாக பாராயணம் செய்த ஒரே வருடத்தில் நான் சிவதீட்சை வாங்கிக் கொண்டு துறவறத்துக்கு வந்துவிட்டேன். சந்நியாச தீட்சை வாங்கும் ஒருவரின் முன் ஏழு தலைமுறையினரும் பின் ஏழு தலைமுறையினரும் புண்ணியம் பெற்றவர்களாக, பிறவாப் பேரின்ப நிலையை அடைவார்கள் என்பது சாஸ்திரம். அபிராமி அந்தாதி பாராயணம் செய்த எமக்கு இதைவிட வேறு பெரிய பேறு என்ன இருக்கிறது? எல்லாம் அபிராமி அம்பிகையின் அற்புதம்தான்’’ என்று பக்திபூர்வமாகக் கூறினார்.

நாமும் தை அமாவாசைத் திருநாளில் அபிராமி அந்தாதியால் அம்மையைத் துதித்து அருள்மழை பெறுவோம்.

முந்தி விநாயகனே…

முந்தி முந்தி விநாயகனே
முக்கண்ணனார்தன் மகனே
வந்தனம் செய்தோமய்யா
வந்து நல்லருள் தாருமய்யா   

 
(பழம்பாடல்)

சுபகாரியங்கள், விழாக்கள் எதுவாக இருந்தாலும், முழுமுதற் தெய்வமாம் விநாயகப் பெருமான் முந்தி வந்து அருள் செய்ய வேண்டும் என்ற பிரார்த்தனையுடன், அவரைத் துதித்து வழிபடுவது நம் முன்னோர் மரபு. அவ்வகையில் தைப்பொங்கல் திருநாளிலும் ஆனைமுகனுக்கே முதல் வழிபாடு.

உத்தராயண புண்ணிய காலத்தின் துவக்கமான தை முதல் நாளை… நம்மை வாழவைக்கும் இயற்கைக்கும், ஆதவனுக்கும் நன்றி சொல்லி வழிபடும் நாளாக்கிவைத்திருக்கி றார்கள் முன்னோர்கள். அவ்வகையில் பொங்கலும், கரும்பும், காய்கனிகளும் படைத்து வழிபடத் துவங்குமுன்… மஞ்சள் பிள்ளையார், சாணப் பிள்ளையார் பிடித்து வைத்து, அவரை முதலில் வணங்கியபிறகே மற்ற வழிபாடுகளைத்  தொடர வேண்டும்.
இந்த முதல் வணக்கம் மட்டுமல்ல, தைத் திங்களில் பிள்ளையாரைப் போற்றும் இன்னும் பல வழிபாடுகள் உண்டு. அவை என்னென்ன என்று தெரிந்துகொள்வோமா?


மார்கழியில் துவங்கி…

மார்கழி மாதம் முழுவதும் ஆண், பெண் அனைவரும் சூரியன் உதிப்பதற்கு இரண்டு மணி நேரம் முன்னதாக எழுந்து, தினசரி கர்ம அனுஷ்டானங்களை முடித்துக்கொள்வார்கள். வீட்டைச் சுத்தம் செய்து, முற்றத்தின் நடுப் பகுதியை சாணத்தால் மெழுகி, மாக்கோலம் போட்டு, சாணத்தால் பிள்ளையார் பிடித்து வைத்து, பூக்களைத் தூவி, ‘விக்கினங்களை நீக்கும் விக்னேஸ்வரா! எங்கள் வீடுகளில் அசுர மற்றும் பூத – பிசாசுகளின் தொல்லையால் எந்தவிதமான துயரமும் நேராதபடி காப்பாற்றுவாய்!’ என்று அவரிடம் வேண்டுவர். இப்படி வேண்டிக் கொள்வதால் பிள்ளையார் நம் வீட்டுக்குக் காவலாக இருப்பார்; துர்சக்திகள் நம் வீட்டை அணுகாது. அவை, நாம் வாசலில் போட்டுவைத்திருக்கும் மாக்கோலத்தின் பச்சரிசி மாவைச் சாப்பிட்டுவிட்டு அகன்றுவிடும் என்பது நம்பிக்கை.

இப்படி, மார்கழி மாதம் முழுவதும் வாசலில் வைக்கப்படும் விநாயக (சாணப் பிள்ளையார்) வடிவங்களைச் சேகரித்துவைத்து, தைப் பொங்கலுக்குப்பிறகு ஒரு நல்ல நாளில், மொத்த விநாயக வடிவங்களையும் ஓரிடத்தில் வைத்துப் பூஜை செய்து கொழுக்கட்டை முதலானவற்றை நைவேத்தியம் செய்வார்கள். பின்னர், பிரத்யேகமாக செய்யப்பட்ட சிறிய தேர் ஒன்றில் அவற்றை வைத்து அலங்கரித்து, வாத்திய கோஷத்துடன் எடுத்துச் சென்று நீர்நிலைகளில் கரைப்பார்கள். இந்த வழிபட்டால், வீட்டில் வறுமை நீங்கும்; வியாதி போகும்; செல்வம் சேரும்; விரும்பும் பேறுகள் கிடைக்கும் என்பது முன்னோர் அனுபவத்தில் கண்டறிந்த உண்மை.

 

பிள்ளையார் விரதங்கள்…

பொதுவாக ஆடி மற்றும் தை மாதங்களில் செய்யப்படும் வழிபாடுகளுக்கு தனிச்சிறப்பு உண்டு.  இரண்டு மாதங்களுமே அயன காலங்களின் துவக்கம். ஆகவே, இந்த மாதங்களில் வரும் கிருத்திகை, அமாவாசை, பூசம், பூரம் முதலான திருநாட்கள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. இந்த வரிசையில் பிள்ளையாருக்கான விரத நாட்களும் சேரும்.

வெள்ளி பிள்ளையார் விரதம்: இந்த விரதத்தை ஆடி மற்றும் தை மாத வெள்ளிக்கிழமை களில் பெண்கள் அனுஷ்டிப்பர். அன்று அதிகாலை மூன்று மணிக்கே எழுந்து எண்ணெய் தேய்த்து நீராடி, சுத்தமான உடை உடுத்திக்கொண்டு விரதத்தைத் தொடங்க வேண்டும். கன்றின் சாணத்தால் பிள்ளையார் பிடித்துவைத்து தாழை மடல், நெற்கதிர் ஆகியவற்றைப் பரப்பி கொழுக்கட்டை நைவேத்தியம் செய்து பூஜையை முடிப்பர். அதன் பயனாக துன்பம் நீங்கி, நிறைந்த செல்வம் பெற்று சிறப்பான வாழ்க்கையைப் பெறலாம்.

செவ்வாய் பிள்ளையார் விரதம்: இந்த விரதத்தையும் பெண்களே அனுஷ்டிப்பார்கள். ஆடி அல்லது தை மாதம் வரும் ஏதேனும் செவ்வாய்க்கிழமையில் துவங்கி, இத்தனை செவ்வாய்க்கிழமைகள்  என்று கணக்கு வைத்துக்கொண்டு வழிபடுவார்கள்.

இரவில் அக்கம்பக்கத்துப் பெண்கள் யாவரும் ஒன்றுகூடி, நெற்குத்தி அரிசியாக்கி, இடித்து மாவாக்கி, உப்பு சேர்க்காமல், தேங்காய்த் துண்டங்கள் சேர்த்து கொழுக்கட்டை அவித்துப் படையல் செய்வார்கள். பூஜை முடிந்ததும் அவர்களே கொழுக்கட்டைகளை பகிர்ந்து உண்பார்கள். அத்துடன் விடிவதற்குள்ளாக, வழி பாட்டில் வைக்கப்படும் சாணப் பிள்ளையாரை அருகிலுள்ள நீர்நிலையில் கொண்டு சேர்ப்பார்கள். இதனால், சர்வ மங்கலங்களும் உண்டாகும்.

இந்திர விநாயகர்…

பொங்கலன்று வரக் கூடிய சூரிய பூஜையையும், அதன் மங்கலங்களையும் வரவேற்கும் முகமாக, முதல் நாளன்று போகி பண்டிகையைக் கொண்டாடுகிறோம். அன்று பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும் நிகழும்.
வடமாநிலங்களில் இந்த நாளில் இந்திரனுக்கு உரிய விழாவாகக் கொண்டாடுகிறார்கள். `போகி’ என்ற சொல், இந்திரனையும் குறிக்கும். மேலும், பயிர் விளைய மழை தேவை. மழைக்கு ஆதாரம் மேகங்கள். இந்திரனே மேகாதிபதி. ஆக, இந்திரனை வழிபடுவதால், மழைவளம் செழிக்கும் என்பது நம்பிக்கை. அவ்வண்ணம் இந்திரனை ஆராதிப்ப துடன், அவர் வழிபட்ட தெய்வங்களையும் பூசிப்பதால், பலன்கள் இரட்டிப்பாகக் கிடைக்கும்.

இந்திர தேவன், பிள்ளையாரை வழிபட்ட ஊர் அச்சிறுபாக்கம். சிவபெருமான் ஆட்சீஸ்வரராகக் கோயில் கொண்டிருக்கும் தலம் இது. தேவர்கள் பலரும் வழிபட்ட இந்தத் தலத்துக்கு இந்திரன் வந்து தீர்த்தம் அமைத்து, அதன் கரையில் விநாயகரைப் பிரதிஷ்டை செய்து வழிபட்டதாகப் புராணங்கள் கூறும். இந்த விநாயகருக்கு அச்சுமுறி விநாயகர் என்றும் திருப்பெயர் உண்டு (இந்தப் பெயர் முப்புரம் எரித்த கதையுடன் தொடர்புடையது என்பர்). இவரை வழிபடுவதால், வாழ்வில் இன்னல்கள் நீங்கி இந்திரபோகத்துக்குச் சமமான வாழ்வும் வரமும் கிடைக்கும்.

‘எங்கள் ஊரின் அருகிலோ சுற்றுப்புறத்திலோ இந்திரன் வழிபட்ட தலங்கள் எதுவும் இல்லையே’ என்பவர்கள், ஊரின் கிழக்கு திசையில் அருள் பாலிக்கும் விநாயகரை வழிபடலாம். கிழக்கு, இந்திரனுக்கு உரிய திசை. அங்கு கோயில் கொண்டிருக்கும் விநாயகரை வழிபட்டு,  அருளும் பொருளும் பெறலாம்.

ஆஞ்சநேய ரக்ஷமாம்…

ஞ்சிலே ஒன்று பெற்றான் அஞ்சிலே ஒன்றைத்தாவி
அஞ்சிலே ஒன்றாறாக ஆாியா்க்காக ஏகி-அஞ்சிலே
ஒன்று பெற்ற அணங்கைக்கண்டு அயலாா் ஊாில்-அஞ்சிலே
ஒன்று வைத்தான் அவன் நம்மை அளித்துக்காப்பான்.

ஞ்சநேயாின் அவதாரம் முதல், அவா் அருள்புரிவது வரை சொல்லக் கூடிய பாடல் இது. அஞ்சு (ஐந்து) என்ற சொல் ஐந்து முறைகள் இடம் பெற்ற பாடல் இது. அனைத்துக்கும் மேலாகத் தமிழின் ஆற்றலை விவாிக்கக்கூடிய இப்பாடலை, நமக்காக எழுதியவா் கம்பா். அவர், அஞ்சிலே ஒன்று என்று எதையெல்லாம்  குறிப்பிடுகிறார் தெரியுமா?

அஞ்சிலே ஒன்று பெற்றான்– பஞ்ச பூதங்களில் ஒன்றான வாயு பகவானின் மைந்தனான ஆஞ்சநேயன்.

அஞ்சிலே ஒன்றைத் தாவி-பஞ்ச பூதங்களில் ஒன்றான நீரைத் (கடலை) தாவி.

அஞ்சிலே ஒன்றாறாக ஆாியா்க்காக ஏகி – பஞ்ச பூதங்களில் ஒன்றான ஆகாய வீதி வழியாக.. உத்தமரான ராமருக்காகச் சென்று.

அஞ்சிலே ஒன்று பெற்ற அணங்கைக்கண்டு அயலாா் ஊாில்– பஞ்ச பூதங்களில் ஒன்றான பூமாதேவியின், மகளான சீதாதேவியைக் கண்டு.

அஞ்சிலே ஒன்று வைத்தான்– பஞ்சபூதங்களில் ஒன்றான அக்னியை (நெருப்பை) வைத்தான்.

அவன் நம்மை அளித்துக்காப்பான் – அந்த ஆஞ்சநேயா் நமக்கு அருள்புாிவாா்.

பஞ்ச பூதங்களையும் சொன்ன இப்பாடல், ராமா யணத்தில் சுந்தர காண்டத்தில், ஆஞ்சநேயா் செய்த அரும் செயலையும் கூறி, சுந்தரகாண்டச் சுருக்கமாகத் திகழ்கிறது. அனுமனின் வல்லமையை விளக்கும் இப் பாடலையும், அவரது மகிமையைச் சொல்லும் சில அற்புதக் கதைகளையும்  அனுதினமும் படித்தும் பாராயணம் செய்தும் வாயுமைந்தனை வழிபட,  வாழ்வில் வெற்றி நிரந்தரமாகும்! பாடலைப் பார்த்தோம் இனி, சில அற்புதங்களைப் படித்தறிவோமா?

சிரஞ்ஜீவி வரம் கேட்டது ஏன்?

சீதா ராமபட்டாபிஷேகம் முடிந்து சில தினங்கள் ஆகியிருந்த நிவையில், ஆஞ்சநேயருக்கு உடம்பும் மனமும் மிகவும் சோா்வடைந்து விட்டன. காரணம்?

ஆஞ்சநேயாின் கனவில், அவா் மூதாதையா் மிகுந்த வருத்தத்துடன் காட்சியளித்தாா்கள். ஆஞ்சநேயருக்கு அதன்பொருள் புாியவில்லை. அவா் வசிஷ்டாின் மகனிடம்போய், கனவைச் சொல்லி அதற்கான விளக்கம் கேட்டாா். அதற்கு வசிஷ்டாின் மகன், “ஆஞ்சநேயா! உன் முன்னோா்களுக்குப் பசி எடுத்திருக்கும். ஆகையால், உன் முன்னோா்களுக்கு நினைவுக்கடன் செலுத்தி, அவா்களுக்கு ஏதாவது கொடு!” என்றாா். ஆஞ்சநேயரும் அதன்படியே செய்தாா். ஆனால், முன்னோா்கள் மறுபடியும் கனவில் வந்து வருத்தம் காட்டினா்.

ஆஞ்சநேயா் ஒருவாறு உண்மையை உணா்ந்து கொண்டாா். “ஆஞ்சநேயா! நீ பொறுப்பாக எங்களுக்குப் பிண்டம் அளிக்கிறாய். ஆனால், உனக்குப்பின் இவ்வாறு, எங்களுக்கு யாா் செய்வாா்கள்?”என அவா் கள் வருந்துவதாக ஆஞ்சநேயருக்குப் புலப்பட்டது.

அவருடைய கவலையையும் அதற்கான காரணத் தையும் அறிந்த சீதாதேவி, “ஆஞ்சநேயா வருந்தாதே. கிஷ்கிந்தைக்குச் செல். பெண் பார்த்து அழைத்து வா. நான் திருமணம் செய்துவைக்கிறேன்.அப்புறம் என்ன? உன் சந்ததியா், முன்னோா்களுக்கு உண்டான சிராத்த கா்மாதிகளைச் செய்வாா்கள்” என்றாா். அதன்படியே கிஷ்கிந்தைக்குச் சென்ற அனுமன், சுக்ரீவனிடம் விவரத்தைச் சொன்னார்.

சுக்ரீவன், கிஷ்கிந்தைக்கு தெற்கே உள்ள கீச்சட் என்ற நாட்டின் அரசகுமாரியான சிலிம்பா என்பவளைப் பற்றிக் கூறி, அவளை மணம் முடிக்க முயற்சி செய்யும்படி அறிவுறுத்தினார்.

அனுமனும் உடனே அந்த நாட்டுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றார். அவரை சிலிம்பாவிடம் அழைத்துச் சென்றார்கள் அரண்மனைக் காவலர்கள். அனுமன் அவளிடம் தான் வந்த விஷயத்தைச் சொன்னார். அவரை ஒருமுறை ஏற இறங்கப் பார்த்த சிலிம்பா, அவரைப்பற்றிய தகவல்களையெல்லாம் அவா் வாயிலாகவே கேட்டுத் தொிந்து கொண்டாள். பின்னர், “காதல் தத்துவத்தைப் பற்றி எவ்வளவு தொியும்? ஒரு முத்து மாலைக்கு நான் ஆசைப்பட்டால், அதை எப்படிக் கொண்டு வந்து கொடுப்பீா்கள்? கோபம் கொண்டு நான் சாப்பிட மறுத்தால், என்ன செய் வீா்கள்?”என்றெல்லாம், கேள்விகளைத் தொடுத்தாள்.

ஆஞ்சநேயா் பதில் சொல்லத் தொடங்கினாா்: ‘‘காதல் தத்துவம் பற்றி எதுவும் தெரியாது. ஆனால், அதை சுக்ரீவனிடத்தில் கேட்டால், அவன் காதல் தத்துவத்தைச் சொல்லிக் கொடுத்து விடுவான். அடுத்து முத்துமாலை வேண்டுமென்றால், சீதா தேவியிடம் வாங்கிக்கொடுத்து விடுவேன். மூன்றாவ தாக, நீ கோபவசப்பட்டு உண்ணாமல் இருந்தால், நானே இரும்பு போன்ற என் விரல்களால் உனக்கு ஊட்டிவிடுவேன். ஆகையால் காலதாமதம் செய்யாதே! அயோத்தியில் சீதாதேவி உன்னை வரவேற்கத் தயாராக இருக்கிறாா்” என்றாா்.

சிலிம்பாவோ ஒரு சிாிப்பை உதிா்த்துவிட்டு, “உனக்குக் காதலைப்பற்றி ஒன்றுமே தொியவில்லை. போய் சுக்கிரீவனை அனுப்பு!”என அவமானப் படுத்தினாள். அதனால் கோபம் கொண்ட அனுமன், ஆவேசத்துடன் சிலிம்பாவை நோக்கி முன்னேறினார். அதற்குள்ளாக, சிலிம்பாவின் வீரர்கள் அனுமனைப் பிடித்து கட்டிப்போட்டார்கள்.

“இந்தக் குரங்கைச் சும்மா விடக்கூடாது. இதன் வாலில் பன்னிரண்டு அங்குலம் மட்டும் வெட்டிவிட்டு, தூக்கியெறிந்துவிடுங்கள்!”என உத்தரவிட்டாள் சிலிம்பா. அதே விநாடியில் அனுமன் ராமனைத் தியானிக்க, அவரைக் கட்டியிருந்த கட்டுக்கள் தளா்ந் தன; உடம்பு இமயம் போல் பிரம்மாண்டமாக வளா்ந்தது. அப்படியே தாவிய அனுமன் சிலிம்பாவின் தலைமுடியைப் பற்றியபடி, ஆகாயத்தில் எழுந்து பறக்கத் தொடங்கிவிட்டார்.

அந்த நேரம், “அட! ஆஞ்சநேயாின் பிரம்மசாிய விரதம் முடியப் போகிறது” என்று பேசியபடியே அஷ்ட திக் பாலா்களும் வித்யாதரா்களும் ஆஞ்சநேயரை நெருங்கி, “மாருதி! நீங்கள் கொண்டுசெல்லும் பெண்ணைப் பாா்க்க விரும்புகிறோம் நாங்கள்” என்று கூறினாா்கள். ஆஞ்சநேயா் பெருத்தகுரலில் ஒரு முழக்கமிட, அனைவருமாகப் பயந்து மேகக் கூட்டங்களில் போய் மறைந்தாா்கள்.

சிலிம்பா கெஞ்சினாள். தன்னை மன்னித்துவிடுமாறு வேண்டினாள். ஆஞ்சநேயாின் பிடி தளரவே இல்லை.  வெகுவேகமாக ஆஞ்சநேயா் போய்க் கொண்டிருந்த போது, கீழே துங்கபத்ரா நதியில் சுக்ரீவன் தன் மனைவிகளுடன் நீராடிக் கொண்டிருந்தது, ஆஞ்ச நேயாின் பாா்வையில்பட்டது. அவ்வளவுதான்!

சிலிம்பாவை ஆகாயத்திலிருந்து சுக்ரீவனின் தோள்களில் விழும்படியாக உதறிவிட்டு, முன்பைவிட வேகமாகப் பறந்துபோகத் தொடங்கினாா்.

அயோத்திக்கு வெறுங்கையுடன் திரும்பிய அனுமனைப் பார்த்து சீதாதேவி வியந்தார்.  “குழந்தாய்! ஆஞ்சநேயா! என்ன ஆயிற்று? பெண் எங்கே?” எனக் கேட்டாா்.

ஆஞ்சநேயா் தலையைக் குனிந்தபடியே, “தாயே! அவள் என்னை ஏற்கவில்லை. அதனால் அவளைத் தூக்கி வந்து, சுக்ரீவனுக்குக் கொடுத்துவிட்டேன். பரந்து விாிந்த உலகில் தெய்வம் எனக்கு மட்டும் மிகவும் குறுகிய இதயத்தைக் கொடுத்திருக்கிறது. அதில் நீங்களும் ராமசந்திரமூா்த்தியும் முழுவதுமாக நிறைந்து இருக்கிறீா்கள். அங்கே வேறு யாரும் இருக்க இடமில்லை”எனக் கூறியவர், அன்னையை வணங்கி ஒரு வரம் கேட்டார்:

“அன்னையே! பித்ருக்களின் கடனை அடைப்பதற்காக, நான் எப்போதும் சிரஞ்ஜீவியாக வாழ்ந்து, முன்னோா்களுக்கு உண்டான சிராத்தாதி கா்மாக்களைச் செய்யும்படி, தாங்கள் எனக்கு ஆசி வழங்க வேண்டும்”
சீதாதேவி புன்முறுவல் பூத்துவிட்டு, “ஆஞ்சநேயா! உன் விருப்பப்படியே நடக்கும்”என ஆசி வழங்கினாா். அதைக் கேட்டு மகிழ்ந்த ஆஞ்சநேயா் கைகளை உயரே  தூக்கியபடி “ஜெய் சீதாராம்” என முழங்கினாா்.

  சிவ பக்த அனுமன்!

ஆஞ்சநேயர் ராம பக்தர் என்பது நாமெல்லோரும் அறிந்ததே. அவர் சிவபக்தியிலும் சிறந்தவர் என்பது தெரியுமா?

கெளதம மகரிஷியின் சீடர்களில் மிகவும் முக்கிய மானவர் சங்கராத்மா. எந்த நேரமும், பைத்தியம் பிடித்தவரைப் போல ஆடி-பாடிக் கொண்டு இருப்பாா். பெயருக்கு ஏற்றாற்போல, சிவபக்தியில் தலை சிறந்தவராகவும், அதன் மூலம் ஆத்மானந்தத்தில் திளைப்பவராகவும் இருந்த சங்கராத்மாவைப் பற்றி  கௌதமா் மட்டுமே அறிவாா். அதனால் அவா் சங்கராத்மாவை, தன் உயிராகவே மதித்து வந்தாா்.

ஒரு முறை, விருஷபா்வா என்ற மன்னா் கௌதமா் ஆசிரமத்துக்கு வந்தாா்; வந்தவாின் பாா்வையில் சங்க ராத்மாவின் செயல்கள் பட்டன. என்னவோ தொிய வில்லை… விருஷபா்வாவுக்கு சங்கராத்மாவின் ஆடல்பாடல்களும் செயல்களும் மிகுந்த வெறுப்பை உண்டாக்கின. ஆத்திரத்தில் தன்னை மறந்த விருஷ பா்வா,சங்கராத்மாவின் தலையை வெட்டிவிட்டாா்.

உத்தம சீடனின் உயிா் பறிக்கப்பட்டதைக் கண்டு, கௌதமரும் துடிதுடித்துப் போய் உயிா் துறந்தாா்.அதைக்கண்ட ஆசிரமவாசிகள் செய்வதறியாமல் திகைத்துப் போனாா்கள். அப்போது, சிவபெருமான் அங்கே தோன்றி, முனிவரையும் அவரது சீடரையும் உயிரோடு எழுப்பினார்.

அதன்பின் அங்கு இருந்தவா்களிடம், “இந்த சங்கராத்மா என்னுடைய ஆத்மாவாகவே இருப்பவன்.இவனுக்கு உலகம் என்பதே கிடையாது. உலகச் செயல்களும் உலக நினைவுகளும் இவன் மனதில் கிடையவே கிடையாது. எப்போதும் என்னையே எண்ணித் தியானத்தில் இருந்து வருபவன்” என்றருளிய சிவனார் மேலும் தொடர்ந்தார்.

“இதே போல, எந்த நேரமும் என்னைப் பூஜிக்கும்  மற்றோா் ஆத்மாா்த்தமான பக்தனைக் காட்டுகிறேன் பாருங்கள்!”என்றாா்.

அதே விநாடியில், அங்கே அற்புதமான வீணா கானம் கேட்டது. அனைவரும் மெய்ம்மறந்தாா்கள்.  சிவபெருமான் அருகில் அமா்ந்திருந்தபடி, அனுமன் வீணை இசைப்பதை அனைவரும் தாிசித் தாா்கள். அவருடைய பக்தியும் பரவசமும் வீணா கானமும் அனைவரையும் மெய்சிலிர்க்கச் செய்தது.

சாம கானப் பிாியரான சிவபெருமானையே தன் இசையால் வசப்படுத்திய உத்தம பக்தா் ஆஞ்சநேயா் என்பது அங்கே நிரூபணமானது.

  ஆஞ்சநேயருக்கு பத்து திருக்கரங்கள்!

ராமாயணத்தில் ராமோபதேசம் – அதாவது ராம கீதை என்பது கிடையாது. மகா பாரதத்தில் கிருஷ்ண உபதேசம்- அதாவது பகவத் கீதை என்பது உண்டு. ஏன் இப்படி?

ராமாவதாரத்தில் முழுக்க முழுக்க செயல்பாடுகள் தான். ‘நாமே செயல்படுத்திக் காட்ட வேண்டும்’ என்று ராமா், அனைத்தையும் தானே செய்து காட்டினாா். கிருஷ்ணாவதாரத்தில் உபதேசமாகக் கூறினார். கிருஷ்ணரின் உபதேசங்களை நல்லுபதேசம் என்பர் பெரியோர்.ராமருடைய செயல்பாடுகளில் அபூா்வமான செயல் ஒன்றை இப்போது தாிசிக்கலாம்.

விபீஷணனுக்கு முறைப்படி லங்கா ராஜ்ய பட்டாபிஷேகம் நடைபெற்றது. பக்தனுக்கு அருள் புாிந்த பரம திருப்தியோடு சீதா ராம தம்பதியா் அயோத்தியில் வாழ்ந்து வந்தனா். அப்போது ஒரு நாள்… ராமரும் சீீதையும் தனித்திருந்த நேரம், “அபயம்… அபயம்… காப்பாற்றுங்கள்!” என அலறல் கேட்டது. பாா்த்தால்…  விபீஷணா் கண்களில் நீர் வழிய ஓடிவந்தாா்.

ராமரின் திருவடிகளில் விழுந்த விபீஷணா், எழுந்திருந்து கைகூப்பியபடி, “என் தெய்வமே! ராவணனுக்குப் பிறகு, நான் லங்கா ராஜஜ்ஜியத்தின் அதிபதியாக, தாங்கள்தான் எனக்கு அருள்புாிந்தீா்கள். எந்தவிதமான குறையும் இல்லாமல் நானும் நல்ல விதமாகத்தான் ராஜ்ய பாரம் செலுத்திவந்தேன்.

“இப்போது, ஆயிரம் தலைகள் கொண்ட ‘சகஸ்ர கண்ட ராவணன்’ என்பவன், பாதாளத்தில் இருந்து திடீரென இலங்கையை அழிக்க வருகிறான். அவனை என்னால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது. தாங்கள்தான் காப்பாற்ற வேண்டும்!” எனப் புலம்பினாா்.

 

விபீஷணருக்கு ஆறுதல் சொன்ன ராமா், “விபீஷணா! நான் க்ஷத்திாியன். பகைவனை அழித்த பின், க்ஷத்திாியா்களுக்கு விரோதம் இருக்கக்கூடாது.ஆகையால்…” என்றபடியே, ஆஞ்சநேயரை அழைத்தாா்.
ஆஞ்சநேயா் வந்ததும், “ஆஞ்சநேயா! விபீஷண னுக்கு சகஸ்ர கண்ட ராவணன் என்பவனால் துயரம் விளைந்து இருக்கிறது. நீ போய், சகஸ்ர கண்ட ராவணனை சம்ஹாரம் செய்து வா. இந்தா! என்னுடைய கோதண்டத்தை எடுத்துச் செல்!” என்று கூறி, தன்னுடைய வில்லையும் கொடுத்து அனுப்பினாா். ராமரை வணங்கிக் கோதண்டத்தைப் பெற்றுக் கொண்ட ஆஞ்சநேயா் திரும்பினால்…

தேவா்கள் பலரும் வாிசைக் கட்டி வந்து நின்றாா்கள். அவா்களும் தங்களின் ஆயுதங்களை ஆஞ்சநேயாி டம் அளித்தாா்கள். ஆஞ்சநேயருக்குப் பத்து திருக் கரங்கள் உண்டாயின. பத்து திருக்கரங்களிலும், தேவா்கள் தந்த ஆயுதங்களை ஏந்திக்கொண்டாா் அவா். அப்போது… சிவபெருமான் தோன்றி, தன் நெற்றிக் கண்ணையே ஆஞ்சநேயருக்கு அளித்தாா். அப்புறம் என்ன? விபீஷணருடன் இலங்கை சென்ற ஆஞ்சநேயா், சகஸ்ர கண்ட ராவணனை சம்ஹாரம் செய்து, வெற்றியுடன் திரும்பினாா்.

(சுந்தர காண்டத்தில்) சீதாதேவியைத் தேடிப்போன ஆஞ்சநேயா், இலங்கையில் விபீஷணரைப் பாா்த்த வுடன், “இவன் உத்தமன். மிகவும் நல்லவன். தூய்மை யான மனம் கொண்டவன்” என்று நினைத்தாா். அப்படிப்பட்ட அந்த நல்லவனுக்காக, அவனுக்கு வந்த துயரையும் தீா்த்து அருள் புாிந்தவா் ஆஞ்சநேயா்.

பத்து திருக்கரங்களுடன் ஆயுதம் தாங்கிய ஆஞ்ச நேயாின் அந்த அருள்கோலத்தை, மாயூரத்துக்கு அருகில் உள்ள, அனந்தமங்கலத்தில் ‘தசபுஜ அனுமான்’ என்ற திருநாமத்தில் தாிசிக்கலாம்.

  ஏழுமலையானும் ஆஞ்சநேயரும் !

அஞ்சனையின் புதல்வா் என்பதால், ஆஞ்சநேயா். ஆஞ்சநேயரைப் பெறுவதற்காக அஞ்சனாதேவி தவம் செய்த மலை என்பதால், அந்த மலை அஞ்சன கிாி எனப் பெயா் பெற்றது.

அந்த அஞ்சன கிாியைத்தான் இப்போது, ஏழுமலை களில் ஒன்று என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றோம். அங்கே எழுந்தருளி இருக்கும் ஸ்வாமியை ஏழுமலையான் என்று சொல்கிறோம். ஏழுமலையான் ஏன் அங்கு வந்து எழுந்தருள வேண்டும்?

இலங்கையை அடைவதற்காக வானர வீரர்களைக் கொண்டு ராமன் பாலம் கட்டிய திருக்கதை தெரியும் அல்லவா?

அப்போது, வானர வீரா்கள் நாலா பக்கங்களிலும் சுற்றித் திாிந்து கற்பாறைகள் முதலானவற்றைக் கொண்டு வந்து போட்டுக் கொண்டிருந்தாா்கள்.ஆஞ்சநேயரும் கடுமையாக உழைத்துக் கொண்டிருந் தாா். அப்போது… ஆஞ்சநேயாின் கண்களில் ஒரு பெரும் மலை தென்பட்டது. ஆஞ்சநேயருக்குக் குஷி தாங்கவில்லை; இருந்தாலும் மலை மிகப்பெரும் கனம் உள்ளதாக உணா்ந்தாா். என்ன செய்வது?

பெரும் திறமைசாலியான ஆஞ்சநேயா், பணிவிலும் பொியவராக இருந்ததால், மிகுந்த பணிவோடு அம்மலையினை வணங்கி, “ஹே மலை தெய்வமே! அடியேன் ராம கைங்கார்யமாக உன்னைச் சுமந்து செல்ல விரும்புகிறேன். அதற்காகத் தயவுசெய்து, நீ உன் பாரத்தைக் குறைத்துக் கொள்! ” என வேண்டினாா்.

மலை தேவதையும் ஒரு நிபந்தனை விதித்தது;

“ஆஞ்சநேயா! உன் வேண்டுகோளை நான் நிறைவேற்றுகிறேன். ஆனால், நீயும் ஓா் வாக்குறுதி தர வேண்டும். அதாவது ராமசந்திர மூா்த்தியின் திருவடிகள் என் மீது படவேண்டும். அப்படிப் படும் என்று நீ வாக்குத் தந்தால், நான் என் பாரத்தைக் குறைத்துக் கொள்கிறேன்” என்றது.

ஆஞ்சநேயர் சம்மதித்தார். மலைதேவதையும் தன் பாரத்தைக் குறைத்துக்கொண்டது. பின்னர்,  பூாிப்போடு மலையைத் தூக்கிக் கொண்டு புறப்பட்டாா் அனுமன்; கனம் குறைவாகத்தான் இருந்தது. பாதி தூரம் தாண்டி வந்துவிட்டாா். அந்தநேரம் பாா்த்து, அங்கே அணை கட்டி முடிக்கப்பட்டுவிட்டது.

“வீரா்கள் அனைவரும் அவரவா்கள் கைகளில் உள்ளவற்றை, அப்படியே அங்கங்கே போட்டுவிட்டு வாருங்கள்!”  என ராமா் உத்தரவிட்டாா்.

காரணம்?

வானர வீரா்கள் அனைவரும் இங்கே கொண்டு வந்து போட்டால், வானர வீரா்கள் அணிவகுத்து நிற்க இடம் இல்லாமல் போய்விடும் அல்லவா? அதனால் தான்.

அந்த தகவலை அறிந்ததும் ஆஞ்சநேயரின் கரங்களில் இருந்த மலை தேவதை, “நம் விருப்பம் நிறைவேறாமல்  போய்விட்டதே” என்று வருந்தியது.

அதற்கும் மேலாக  ஆஞ்சநேயா் வருந்தினாா்;  “இம்மலை தேவதையின் விருப்பத்தை நிறைவேற்று வதாக வாக்குக் கொடுத்தோம். அது நிறைவேறாமல் போய்விட்டதே” என வருந்தினாா்.

தனது கரங்களில் இருந்த மலையை மெள்ள கீழே வைத்துவிட்டு, “மலை தெய்வமே, வருத்தப்படாதே! இதோ, நான் போய் ராமாிடம் விஷயத்தைச் சொல்லி, அவாிடம் இருந்து பதில் பெற்று வருகிறேன்” என்ற ஆஞ்சநேயா், ராமரிடம் சென்று நடந்த தகவல்களைச் சொல்லி, “பிரபோ, அந்த மலை தேவதையின் விருப்பம் நிறைவேற வேண்டும். தாங்கள்தான் அதற்கான வழியைச் சொல்லி அருள வேண்டும்” என்று வேண்டினார்.

“ஆஞ்சநேயா! அடுத்த அவதாரத்தின்போது, அந்த மலையை நான் ஏழு நாட்கள், என் கையில் தாங்கிக் கொண்டிருப்பேன் என்று சொல்!” எனக்கூறினாா் ராமபிரான்.

ஆஞ்சநேயரும் மலையிடம் போய், “மலை தேவதையே, வருந்தவேண்டாம். அடுத்த அவதாரத்தில் ஸ்வாமி உன்னை ஏழு நாட்கள் தன் கரத்திலேயே தாங்கிக் கொண்டிருப்பதாகக் கூறி இருக்கிறாா்” என்றாா்.
மலை தேவதையும் ஆறுதல் அடைந்தது.

ராமாவதாரம் முடிந்து அடுத்த அவதாரமான கிருஷ் ணாவதாரம் நிகழ்ந்தது. அப்போது கண்ணன் தன் திருக்கரங்களிலேயே, ஏழு நாட்கள் அந்த மலையைத் தாங்கிப்பிடித்தாா்.

மாதவன் மலை தாங்கிய அந்த வைபவத்தைத் தான் ‘கோவா்தன கிாிதாாி! கோபால கிருஷ்ண முராாி’ எனப் பஜனையில் பாடுகிறோம்.

தேவேந்திரன் கடும் மழை பெய்து, கோபாலா் களையும் அவா்களது செல்வங்களான பசுக் குலங் களையும் அழிக்க முயன்றபோது, கண்ணன் கோவா்த் தன மலையையே குடையாகப் பிடித்து, அனைவரையும் காத்தார் அல்லவா? அந்த மலைதான் அது.

கண்ணன் ஏழு நாட்கள் தன் திருக்கரத்திலேயே தாங்கிப் பிடித்திருந்தும் அம்மலை தேவதையின் ஆா்வம் அடங்கவில்லை. அது , “ ஸ்வாமியின் திருவடி என் மீது பட வேண்டும் என விரும்பினேன். ஆனால், அது நடக்கவில்லையே” என வருந்தியதாம்.

மலை தேவதையின் அந்த வருத்தமும் பகவான் அருளால் நீங்கியது. எப்படித் தெரியுமா?

கிருஷ்ணாவதாரத்துக்கு அடுத்து வேங்கடேசப் பெருமாள் அவதாரத்தின்போது, அம்மலையின் மீதே நின்று தாிசனம் தரத் தொடங்கினாா்.

கொடுத்துவைத்த மலை. அந்த மலையால், நாமும் கொடுத்துவைத்தவர்கள் ஆனோம்!

கஷ்டங்கள் தீர்க்கும்… பைரவ தரிசனம்!

கஷ்டங்களைப் போக்கும் பைரவ வழிபாடு!

சிவ வடிவங்களில் ஒன்று பைரவ வடிவம். பைரவர் என்றால் அச்சம் தருபவர் என்று பொருள். அதாவது, பகைவர்களுக்கு பயத்தையும் அடியவர்களுக்கு அருளையும் அளிக்கும் தெய்வம் இவர். ஸ்ரீபைரவ அவதாரம் குறித்து புராணங்களில் மிக அற்புதமான கதைகள் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன.

Continue reading →

திருக்கார்த்திகை தெய்வங்கள்!

திருக்கார்த்திகை என்றால் எல்லோருக்கும் திருவண்ணாமலை தீபத் திருவிழாதான் நினைவுக்கு வரும். இறைவன் ஜோதிப் பிழம்பாகத் தோன்றியதும், அம்பிகை ஐயனை வழிபட்டு இடப்பாகம் பெற்றதுமான திருவண்ணாமலை திருத்தலத்தில் அக்னி சொரூபமாகத் தோன்றிய ஸ்ரீஅருணாசலேஸ்வரரை வழிபடுவதுபோல, திருக்கார்த்திகையில் விசேஷமாக விழாக் காணும் தெய்வங்களை இங்கே தரிசிக்கலாமே…

அர்த்தநாரீசுவரர்

ம்பிகைக்கு இறைவன் தனது உடலில் இடப்பாகத்தை அளித்து மாதொரு பாகனாக நின்ற நாள் கார்த்திகைத் திருநாளாகும். அந்த நாளின் இனிய மாலைவேளையில் சிவசக்தியர் இருவரும் ஓருடலாக நின்று களி நடனம் புரிய, அன்பர்கள் அதைக் கண்ணாரக் கண்டு மகிழ்ந்தனர்.

திருவண்ணாமலையில் கார்த்திகைத் திருநாளில் மாலையில் மலையின் உச்சியில் தீபம் ஏற்றப்படும் அவ்வேளையில், ஆலயத்துள் மலையை நோக்கியவாறு பஞ்சமூர்த்திகள் எழுந்தருளுவிக்கப்பட்டு, அவர்களுக்குத் தீபாராதனை செய்யப்படுகின்றது. அதேநேரத்தில், ஆலயத்துள்ளிருந்து அர்த்தநாரீசுவரர் வெளிவந்து கொடிமரத்தின் முன்பாகத் திருநடனம் புரிகின்றார். தீப்பந்தங்களின் நடுவில் நின்று ஆடும் அவரது நடனம் சில மணித்துளிகளே நிகழ்கிறது என்றாலும், கண்ணுக்கும் மனதுக்கும் பெருத்த மகிழ்ச்சியையும் சொல்லொணா நிம்மதியையும் அளிக்கின்றது.

அர்த்தநாரீசுவர திருக்கோலத்தை மாணிக்கவாசகர் தொன்மைக் கோலம் என்று போற்றுகின்றார்.

தோலும் துகிலும் குழையும்சுருள்தோடும்
பால்வெண்ணீறும் பசுஞ்சாந்தும் பைங்கிளியும்
சூலமும் தொக்க வலியும் உடைத்தொன்மைக்
கோலமே நோக்கிக் குளிர்ந்தூதாய் கோத்தும்பீ

– என்பது அவர் அருளிய திருவாசகப் பாடலாகும்.

வலப்பக்கத்தில் தோலாடையும் இடப்பாகத்தில் பட்டாடையும் உடுத்தி, வலக்காதில் குழையும், இடது காதில் தோடும் அணிந்து, வலப் பகுதியில் வெண்ணீறு பூசி, இடது பாகத்தில் பசும் சாந்தாகிய மஞ்சள் பூசி பைங்கிளி ஏந்தியும், வலதுகையில் சூலமும் ஏந்தி மிகுந்த வலிமை கொண்ட சிவபெருமானின் கோலம் காலம் கடந்த தொன்மையானது என்பது இதன் பொருள். அர்த்தநாரீசுவர வடிவம் இறைவியின் விருப்பால் எழுந்தது. அர்த்தநாரீசுவர வடிவத்தைத் தொழுவதால் இல்லற வாழ்வும் செல்வச் செழிப்பும் உண்டாகும்.

விநாயகருக்கு சஷ்டி விரதம்!

கார்த்திகை தேய்பிறை பிரதமை தொடங்கி மார்கழித் திங்கள் வளர்பிறை சஷ்டி நாள் வரையிலான 21 நாட்கள் நோற்கப்படும் விரதம் விநாயக சஷ்டி எனப்படும் பிள்ளையார் நோன்பாகும்.

ஒரு சமயம் பாண்டவர்கள் பெருந்துன்பத்தை அடைந்து வருந்தியபோது கண்ணபிரான் இந்த விரதத்தைக் கடைப் பிடிக்கும்படி கூறினார். அதன்படி அவர்கள் இந்தப் பிள்ளையார் நோன்பை நோற்று, மேலான பலன்களைப் பெற்றனர். இந்த விரதம் கடைப்பிடிக்கும்போது ஸித்திகளைத் தருவதால் `ஸித்தி விநாயக விரதம்’ என்றும் அழைக்கப்படும்.

கார்த்திகைப் பெண்கள்

ட்சத்திரங்களை விண்மீன் என்பர். கடலில் மின்னிச் சதா சுழன்றுகொண்டிருக்கும் மீன்களைப் போல வானத்தில் பிரகாசித்துக்கொண்டு, இடம் பெயர்ந்துகொண்டே இருப்பதால், நட்சத்திரங்களை விண்மீன் என்று அழைக்கிறோம். கார்த்திகை நட்சத்திரக் கூட்டத்தை இலக்கியங்கள் அறுமீன் என்று அழைக்கின்றன. இந்த மீன்கள் வளர்த்த செல்வனாக இருப்பதால் முருகனுக்கும் ‘மீனவன்’ என்பது பெயராயிற்று.

கார்த்திகை போரைக் குறிக்கும் நட்சத்திரமாகும். வெற்றியை விரும்புபவர்கள், கார்த்திகை நட்சத்திரத்தில் முருகப்பெருமானை  வணங்கி விரதமிருந்து வழிபடவேண்டும் என்று பெரியோர்கள் கூறுகின்றனர்.

கார்த்திகேயன்

முருகப்பெருமானின் வளர்ப்புத் தாய்மார்களான கார்த்திகைப் பெண்கள், நம் இல்லங்களுக்கு வருவதைப் பெண்கள் விளக்கேற்றி வரவேற்பதே தீபத் திருவிழாவாகும் என்பர் சிலர். அவர்களுடன் முருகனும் வருகிறான். அவர்கள் நமக்கு வாழ்வில் வளமையையும் செல்வத்தையும் தருகின்றனர்.

கார்த்திகைப் பெண்களால் வளர்க்கப்பட்டதாலும், கார்த்திகா வான துர்கையின் புதல்வன் ஆதலாலும், முருகனுக்குக் கார்த்தி கேயன் என்பது பெயராயிற்று. வடநாட்டில் முருகனைக் கார்த்திகேயன் என்ற பெயரில் வழிபடுகின்றனர். கிருத்திகா புத்திரன், கார்த்திகை மைந்தன் என்ற பெயர்களும் அவருக்கு வழங்கப்படுகின்றன.

கொற்றவை… தாரா பாத்திரம்…

கா
ர்த்திகை நட்சத்திரத்தை ஜோதிட நூல்கள் அக்னி நட்சத்திரம் என்று கூறுகின்றன. இந்த நட்சத்திர மண்டலத்தைச் சூரியன் கடக்கும் வேளையில் வெயில் அதிகமாக இருக்கும். நெருப்புக்கோளக் கிரகமான சூரியனும் அக்னி வடிவான இந்த நட்சத்திரக் கூட்டமும் சேர்ந்திருக்கும் காலத்தில், வெயில் அதிகமாக இருக்கும். அதையே அக்னி நட்சத்திரம் என்று கூறுகின்றனர். அப்போது வெம்மையைக் குறைக்க வேண்டி, சிவலிங்கத்துக்கு மேல் ‘தாரா பாத்திரம்’ அமைப்பதும், தயிர் சாதம் நிவேதிப்பதும் நிகழும்.

கொற்றவையாகிய துர்கைக்கும் கார்த்திகா என்பது பெயர். துர்கை அக்னி மண்டலத்தில் வீற்றிருப்பவள். அக்னி மயமானவள். அதனால், அவள் கார்த்திகைப் பெண்களுக்கு நடுவே அக்னி துர்கையாக வீற்றிருக்கிறாள்.

யோக நரசிம்மர்

யோக நரசிம்ம சுவாமி வீற்றிருக்கும் திருப்பதிகளில் சோளிங்கர் உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. சோளிங்கர் என அழைக்கப்படும் சோழசிங்கபுரம் நரசிம்மர் பெயரால் அமைந் ததாகும். இங்கு இரண்டு மலைகள் உள்ளன. பெரிய மலைமீது நரசிம்மசுவாமி யோக நரசிம்மராக விளங்குகிறார். பின் கரங்களில் சங்கு, சக்கரம் விளங்க, முன் கரங்களில் சிம்மகர்ண முத்திரைகளைக் கொண்டுள்ளார்.

இவருக்கு நேர் எதிரிலுள்ள சிறிய மலையில் யோக ஆஞ்சநேயர் உள்ளார். இவர் நான்கு கரங்களுடன் சதுர்புஜ ஆஞ்சநேயராகக் காட்சியளிக்கின்றார். இது சிறந்த பிரார்த்தனைப் பதியாகும். இது முன்னாளில் `கடிகை’ என்று அழைக்கப் பட்டது. திருமங்கையாழ்வாரால் மங்களாசாசனம் செய்யப் பட்டது. கார்த்திகை மாதத்து ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் நடைபெறும் விழாவில் ஏராளமான மக்கள் கலந்துகொண்டு பிரார்த்தனைகளைச் செலுத்துகின்றனர்.

சூரிய தேவன்

கார்த்திகை மாதத்தை ராசியின் பெயரால், `விருச்சிக மாதம்’ என்பர். இந்த வீடு அனல் கிரகமான செவ்வாயின் வீடாகும். சூரியனுக்கு இம்மாதத்தில் வழிபாடு செய்வதால் பரம்பரைச் சொத்துக்களால் பயன் உண்டாகும். அவை நம்மை விட்டுப் போகாது. கண் சம்பந்தமான நோய்கள் அணுகாது. பார்வையின் சக்தி மேம்படும்.

கார்த்திகை மாதத்து ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் சூரியனை வழிபடுவது, ஜோதிர் லிங்கங்களை வழிபடுவது முதலானவை மிகுந்த புண்ணியத்தை அளிக்கின்றன.

காஞ்சிபுரத்திலுள்ள ஜோதி லிங்கமான கச்சபேசப் பெருமானை வழிபடுவது, மிகுந்த பலன் தரும். கார்த்திகை ஞாயிற்றுக்கிழமை களில் இங்குள்ள சூரிய தீர்த்தத்தில் மூழ்கி, அதன் கரையிலுள்ள இஷ்டலிங்கப் பெருமானையும், கச்சபேசப் பெருமானையும் வழிபட்டால், நினைத்த காரியம் நல்லபடியே நடக்கும் என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன. ஏராளமான மக்கள் கார்த்திகை ஞாயிறு வழிபாட்டை மேற்கொள்கின்றனர். குறிப்பாக, மூன்றாம் ஞாயிற்றுக்கிழமை பெருமளவு மக்கள் கூடி வழிபடுகின்றனர். இம்மாதத்து அனைத்து ஞாயிற்றுக்கிழமைகளிலும் கச்சபேசப் பெருமான் வீதிகளில் பவனி வந்து அருள்பாலிக்கின்றார்.

நாமும் புண்ணியம் மிகுந்த கார்த்திகை மாதத்தில், இந்தக் கார்த்திகை தெய்வங்களை வழிபடுவோம்; திருவருள் பெற்று சிறப்புற வாழ்வோம்.