Advertisements

Category Archives: ஆன்மீகம்

சிவ புண்ணியங்கள்!

 

பாம்பன் ஸ்ரீமத் குமரகுருதாச சுவாமிகள், திருநெல்வேலி சிவாலயத்தில் அருளும் முருகப் பெருமானைத் துதித்து மிக அற்புதமான பதிகத்தை அருளியுள்ளார். அதில் எட்டாவதாக ஒரு பாடல்:
பூவளங் கொண்டொழுகச் சிவ புண்ணியந் தான்றழைக்கத்
தாவற வேதினமு நல்ல தாம்பிர வன்னியெனும்
ஆவகை தான்பெருகு நெல்லை யப்பர் விமான முறை
வீவி லயிற்கரனே யென்றன் வேண்டலைப் பூர்த்திசெய்யே!

இந்தப் பாடலில் பாம்பன் சுவாமிகள் ‘சிவபுண்ணியம்தான் தழைக்க’ என்று குறிப்பிட்டு வேண்டுகிறார். நாம், இந்த சிவ புண்ணியங்கள் என்னென்ன எனத் தெரிந்துகொள்வோமா…
* ஆலயத்தைக் கட்டுவது, நிர்மாணிப்பது.
* கோயிலில் மகாதேவரின் விக்கிரகங்கள், லிங்கங்கள், விநாயகர், பார்வதி தேவி, சண்முகர், விநாயகர், பைரவர், சிவபக்தர்களான கணங்கள் ஆகியோருக்கு உரிய சந்நிதிகள், கொடுங்கைகள், அட்டாலங்கள் முதலானவற்றுடன் சிவாலயத்தை நிர்மாணிக்க வேண்டும். இதற்கான பணச் செலவை பொருட்படுத்தக்கூடாது.
* இவற்றில் தாமிரத் தங்கம், கல்லால் ஆன பிரதிமைகளை பக்தியோடு செய்து நியமத்தோடு பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்.
* இந்தச் சிலைகளுக்கு அபிஷேகமும் அலங்காரமும் செய்து வஸ்திரம், சந்தனம், நைவேத்தியம் அளித்து, ஒளிவீசும் தீபங்களை சந்நிதியில் ஏற்றி, பிறகு மற்ற உபசாரங்களைச் செய்ய வேண்டும்.
* இந்தக் கோயிலுக்குச் சொந்தமாகப் பசுக்களையும், நிலத்தையும் மலர் வனத்தையும் வழங்க வேண்டும்.
இந்தக் கோயிலில் பசுக்களை பாதுகாக்கும் செலவையும் மற்ற செலவுகளையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
* பின்னர் இந்தக் கோயிலுக்காக ஓடைகள், குன்றுகள், கிணறுகள், மரங்கள் ஆகியவற்றை உண்டாக்க வேண்டும்.
* வாகனங்கள், ரதம் ஆகியவற்றை உண்டாக்கி தேர், தெப்பம் போன்ற திருவிழாக்களையும் உற்சவங்களையும் நடத்த வேண்டும்.
* மேலும் சிதிலம் அடைந்த கோயில் களைப் பழுதுபார்த்துச் செப்பனிட்டு, அதை வலம் வந்து நமஸ்கரிக்க வேண்டும்.
* கோயில் அர்ச்சகர் வசிக்க வீடு அளிப்பதுடன், அவருக்குத் தேவையான தானியங்களும், பொருட்களும் கொடுக்க வேண்டும்.
* குருவைப் பார்த்ததும் நமஸ்கரிக்க வேண்டும். பின்னர் அவருக்கு உரிய பணிவிடைகளைக் குறைவின்றிச் செய்ய வேண்டும்.
* சிவ பக்தருக்கு வீடும், வேண்டிய பொருளும் கொடுக்க வேண்டும். அவர்களுக்குச் சிவபுராணம், ருத்ராட்சங் கள், சிவலிங்கங்கள், அன்ன ஆபரணங் கள் ஆகியவற்றை பக்தியோடு கொடுக்க வேண்டும்.
* அவர்களைப் பார்த்ததும் பக்தியோடு வணங்கி, அவர்களிடம் பிரியத்துடனும் அன்புடனும் பேசி அவர்கள் மனம் குளிரும்படி நடக்க வேண்டும். அவர்களுக்கு இயன்றளவு உதவிகளை வாக்கு, மனம், உடல், பணம் ஆகியவற்றால் செய்ய வேண்டும். அவர்களுக்கு ஒருபோதும் தீங்கு செய்யக் கூடாது.
இவைதான் சிவ புண்ணியங்கள். சிவதர்மோத்திரம், திருமந்திரம் முதலான ஞானநூல்கள் கூறும் இத்தகைய புண்ணிய காரியங்களைச் செய்பவர்கள், சகல போகங்களையும் அனுபவித்து, சிவலோகம் சென்று முக்தி பெறுகிறார்கள்.

Advertisements

பித்ரு தோஷம் நீக்கும் தை அமாவாசை திருத்தலங்கள்!

திதிகளில் சிறப்பானதாக அமாவாசை திதி போற்றப்படுகிறது. அமாவாசை – சூரியனும், சந்திரனும் ஒன்றாக இணையும் நாள். மற்ற திதிகளில் ஏதாவது ஒரு கிரகம் திதி தோஷம் அடையும். ஆனால், அமாவாசையன்று எந்தக் கிரகமும் தோஷம் அடையாது. இதனால் அமாவாசையன்று சில செயல்களை தொடங்கினால் அது வெற்றி பெறும். ராகு, கேது மற்றும் பிற கிரகங்களால் ஏற்படும் பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வு காண அமாவாசையன்று பரிகாரம் செய்தால், சிறப்பான பலனைத் தரும். மேலும் மூதாதையர்களின் ஆசியும் கிடைக்கும்.

முன்னோர் வழிபாட்டுக்கு உகந்த திதி

Continue reading →

ஆதவா போற்றி… ஆதித்யா போற்றி!

சூரியனை ஆன்மாவாகவும் சந்திரனை தலையிலும் வைத்து இருப்பார் ஈசன் (ஆதித்யாத்மா, சந்திரசேகர:). ஸ்ரீமன் நாராயணன், அவற்றை தன்னுடைய இரு கண்களாக வைத்து, செயல்பாடுகளுக்கு சாட்சியாக இருப்பார் (சந்த்ரசூர்யௌச நேத்ரே).

சூரியனும் சந்திரனும் அடுத்தடுத்த ராசியில் தென்படுவர். கடகத்தில் சந்திரனும், சிம்மத்தில் சூரியனும் இருப்பார்கள். உச்சத்திலும் நீசத்திலும் அவ்விருவரும் அடுத்தடுத்த ராசியில் தென்படுவார்கள் (மேஷம், விருஷபம்- உச்சம், துலாம், விருச்சிகம்- நீசம்). கிழமைகளிலும் ஞாயிறு, திங்கள் அடுத்தடுத்து இருக்கும். தை மாதத்தில் சூரிய பூஜை. மாசிப் பௌர்ணமியில் சந்திர பூஜை. அங்கும் அவர்களது வரிசை தவறாது.  ஆக, சூரியனுக்கு உகந்தது இந்த தை மாதம்!
சூரியன், கிரக நாயகன், ஆத்ம காரகன், ஒளிப்பிழம்பு, உலகத்தின் ஒளிவிளக்கு. உலகின் இயக்கம் அவன் வசம். ‘முத்தொழிலிலும் சூரியன் தென்படுவதால், பரம்பொருளின் மறுவடிவமாகத் திகழ்கிறான்’ என்று புராணம் கூறும் (விரிஞ்சி நாராயண சங்கராத்மனே). கிரகங்களின் நாயகன் சூரியன். ஒளி வடிவானவன்; பார்வைக்கு இலக்காகும் பரம்பொருள், அவன் (சூர்ய:ப்ரத்யஷதேவதா). ‘உலகின் அணையா விளக்கு’ என்பார் வராகமிஹிரர் (த்ரைலோக்ய தீபோரலி:). சூரியனது கிரணங்களே, மற்ற கிரகங்களை இயக்க வைக்கிறது. காலை, மதியம் மற்றும் அந்தி சாயும் வேளைகளில் அவனை ஆராதிப்பது சிறப்பு என்கிறது வேதம்.
சூரிய வழிபாடு சுகாதாரத்தை நிலை நிறுத்தும் (ஆரோக்யம் பாஸ்கராதிச்சேத்). சூரியனின் கிரணம் படாத இடமே இல்லை. கிரணம் பட்டு, அதன் தாக்கத்தால் பொருளில் தென்படும் மாற்றங்களைக் கொண்டு உருவானதே காலம்; அதாவது வேளை என்கிறது வேதம் (தஸ்யா:பாகவிசேஷேண ஸ்மிருதம்காலவிசேஷணம்). இறந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் ஆகிய முக்கால நிகழ்வுகளுக்கு அவனே சாட்சி! ‘முக்காலத்திலும் நிகழ்கிற பலன்களை வெளியிடும் தகுதியை எனக்கு அளித்து அருளுங்கள்’ என வராகமிஹிரர் சூரிய பகவானை வேண்டுகிறார் (வாசம்ந: ஸததாதுறைககிரண: த்ரைலோக்யதீபோரலி:).
அவனுடைய வெப்பம், குளிர்ச்சியை சந்தித்த சந்திர கிரணத்துடன் இணைந்து ஆறு பருவக் காலங்களை உருவாக்குகிறது. தட்பவெட்பங்கள்தான் உலகச் சூழல் என்கிறது சாஸ்திரம் (அக்னீஷோமாத்மகம்ஜகத்). இடைவெளியை (ஆகாசத்தை) நிரப்பும் இந்த இரு பொருள்களின் மூலாதாரம் அவன் என்கிறது வேதம் (விச்வான்யயோ…). மோட்சத்தின் நுழைவாயில் சூரியன் என்கிறார் வராகமிஹிரர் (வர்த்மாபுனர்ஜன்மனாம்). அறம், பொருள், இன்பம், வீடு ஆகிய நான்கு புருஷார்த்தங்களைப் படிப்படியே அடையச் செய்பவன் சூரியன்!
ஒளிப்பிழம்புகள் ஜோதிடத்துக்கு ஆதாரம். சூரியன், ஒளிப்பிழம்பு.அவனிடம் இருந்து ஒளியைப் பெற்ற சந்திரனும் ஒளிப்பிழம்பு. நட்சத்திரங்களும் ஒளி வடிவானவை என்கிறது வேதம் (ஜ்யோதிரிதி நஷத்ரேஷீ). கண்ணுக்குப் புலப்படும் சாஸ்திரம் ஜோதிடம். அதற்கு, சூரியனும் சந்திரனும் சாட்சி என்கிறது ஜோதிடம் (பிரத்யஷம் ஜ்யௌதிஷம் சாஸ்திரம் சந்திரார்க் கௌயத்ர ஸாக்ஷிணௌ). கிரகங்களின் கூட்டத்துக்கு சூரிய- சந்திரர்கள் அரசர்கள் என்கிறது ஜோதிடம். தேவர்களின் கூட்டத்துக்கு மன்னர்கள் என்கிறது வேதம். சூரியனும் சந்திரனும் இன்றி, வேள்வி இல்லை என்றும் தெரிவிக்கிறது அது (யதக்னீ ஷோமாவந்தரா தேவதா இஜ்யேதே)
இப்படி வேதத்தின் மறுவடிவம்; வேள்விக்கு ஆதாரம்; ஜோதிடத்தின் அடிப்படை; விஞ்ஞானத்தின் எல்லை; மெய்ஞ்ஞானத்தின் நிறைவு; அன்றாடப் பணிகளின் வழிகாட்டி… என நம்முடன் இணைந்த கிரகம் சூரியன்.
சிம்மத்துக்கு அதிபதியாக சூரியனைச் சொன்னாலும், அத்தனை ராசிகளிலும் சூரியன் (ஆன்மா) நிறைந்திருக்கிறான். எண்ணக் குவியல்களின் தொகுப்பை மனம் என்கிறோம். மன சஞ்சல இயல்பு, சந்திரனுக்கும் உண்டு (சஞ்சலம்ஹிமன:பார்த்த). சந்திரனுக்குக் கடகம் என்று சொன்னாலும், எல்லா ராசிகளிலும் நிறைந்திருக்கிறான், அவன்! ‘ஹோரா’ என்கிற பெயரில், எல்லா ராசிகளிலும் இரண்டு பேரும் சம பங்கில் நிறைந்திருப்பதாகச் சொல்கிறது ஜோதிடம். இந்த இரண்டுபேரின் தொடர்புடன் ராசி நாதனான மற்ற கிரகங்கள் செயல்படுகின்றன.
சூரியன் ஆன்மகாரகன்; சந்திரன் மனோகாரகன். ஆன்மாவும் மனமும் இணைந்தால் மட்டுமே புலன்கள் செயல்படும். ஜீவாத்மா வெளியேறிய பிறகு, மனம் இருந்தும் உடல் இயங்குவதில்லை. ஒவ்வொரு ராசியும் ஆன்மாவுடன் இணைந்த மனம் படைத்த உடலாகவே செயல்படுகிறது.  ராசிச்சக்கரத்தில் சூரியனின் ஊடுருவல், அத்தனை கிரகங்களையும் செயல்பட வைத்து, நன்மை தீமைகளை, கர்மவினைக்குத் தக்கபடி, நடைமுறைப்படுத்த வைக்கிறது.

பிரளயம் முடிந்து, புதிய படைப்பு துவங்கும் போது, பிரளயத்துக்கு முன்பு இருந்த சூரியனையும் சந்திரனையும் அப்படியே தோற்றிவைக்கிறார் கடவுள் என்கிறது வேதம் (சூர்யா சந்திரம ஸெள தாதா யதாபூர்வம கல்பயத்). இனப்பெருக்கத்துக்குக் காரணமான ராசிபுருஷனின் 5-ஆம் வீடான சிம்மத்தை அவனது ஆட்சிக்கு உட்பட்டதாகச் சொல்கிறது ஜோதிடம்.
தன்னம்பிக்கை, துணிச்சல், வீரம், பெருந் தன்மை, அலட்சியம், பொறுமை, அபிமானம் ஆகியவை சிம்மத்துக்கு உண்டு; சூரியனுக்கும் உண்டு. பொருட்களின் தோற்றத்துக்கு அவனது வெப்பம் வேண்டும். எனவே, அவனை பித்ருகாரகன் என்றும் சொல்வர். அவனுடன் இணைந்த கிரகங்கள் அனைத்தும் வலுப்பெறும். ஆன்ம சம்பந்தம் இருப்பதால், திறமை வெளிப்படும். அவனது கிரணத்தில் மூழ்கி, உருத்தெரியாமல் மங்கி விடுவதும் உண்டு.
சூரியனுடன் இணைந்த புதன், சிந்தனை வளத்தைப் பெருக்குவான். அதனை நிபுண யோகம் எனப் பெருமைபடத் தெரிவிக்கிறது ஜோதிடம். ஆனால், அவனுடன் முற்றிலும் ஒன்றினால் (அஸ்தமனம்) விபரீத பலனைத் தந்து, துயரத்தைச் சந்திக்க நேரிடும்.
குருவுடன் சேரும்போது, ஆன்மிக நெறியைத் தந்தருள்வான். செவ்வாயுடன் இணையும்போது, உலகவியலில் திளைத்து, சிறப்பான செயலால் பேரும் புகழும் பெற்றுத் திகழலாம். சந்திரனுடன் இணைந்தால், மனத்தெளிவை ஏற்படுத்துவான். சுக்கிரனுடன் இணைந்தால், தாம்பத்தியத்தை இழக்க நேரிடும். சனியுடன் இணைந்தால், தரம் தாழ்ந்த செயலில் ஈடுபட்டு, செல்வ வளம் பெற்றாலும், செல்லாக்காசாக மாற நேரிடும். ராகுவுடன் சேர்ந்தால், வீண்பழி, அவப்பெயர்தான் மிஞ்சும்.
பலவீனமான மேகம், சில தருணங்களில் சூரியனின் ஒளி பரவாமல் தடுப்பது உண்டு. அதேபோல், ஒளிப்பிழம்பான சூரியனை, இருள் கிரகம் மறைப்பதும் உண்டு. கேதுவுடன் சேர்ந்தால், வசதி இருந்தும் அனுபவ அறிவு இல்லாது போகும்! வசதி உலகவியலில் அடங்கும்; சுகம், மனம் சார்ந்த விஷயம். ஒன்றை அழித்து மற்றொன்றை அளிக்க வைப்பான்.  உச்சம், ஸ்வஷேத்திரம் போன்ற நிலைகளில் சூரியன் இருந்தால்,  செல்வாக்கு மிகுந்தவனாக மாற்றிவிடுவான். அவனது தனித்தன்மையை அழியாமல் காப்பாற்றுவான்.
நீசம், சத்ருஷேத்திரம் ஆகிய நிலைகளில் இருந்தால், விழுந்து விழுந்து வேலை செய்தாலும், தகுதி இருந்தும் சிறக்க முடியாது போகும்! சமூகத்தில் அங்கீகாரம் இருக்காது. பலம் பொருந்திய குரு, புதன் ஆகியோருடன் இணைந்தால், சிந்தனை வளம் பெருகும்; தன்னம்பிக்கை பிறக்கும்; மக்கள் சேவையுடன் திகழலாம்; புகழுடன் வாழலாம்! ஆன்மகாரகனின் தொடர்பு, பலன்களைச் சுவைக்கத் துணை புரியும். சூரியனும் சந்திரனும் பலம் பெற்றிருந்தால், மற்ற கிரகங்களின் தாக்கத்தை, அதனால் விளையும் சங்கடங்களை எளிதாகக் கடந்துவிடலாம். ஆன்ம பலத்தில் மனம் வலுப்பெற்றால், எல்லா இன்னல்களில் இருந்தும் விடுபடுவது எளிது.
மகான்கள் மனோபலம் மற்றும் ஆன்ம பலத்தால் காரியத்தை சாதித்துக் கொள்வார்கள். அந்த மனோபலத்தை சூரியனிடமிருந்து பெற வேண்டும். சந்திரன், சூரியனிடமிருந்து பலம் பெறுகிறான். தேசத்தோடு இணைந்து பிறந்தவனின் வேளை (லக்னம்) சூரியனை வைத்து நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. வாரம், திதி நட்சத்திரம், கரணம், யோகம் ஆகிய ஐந்து கால அளவுகளுக்கு சூரியனின் பங்கும் உண்டு.
ஆன்ம சம்பந்தம் இல்லாத உடலுறுப்புகள், இயங்காது. நேரடியாகவோ பரம்பரையாகவோ ஆன்மகாரகனின் சம்பந்தமின்றி, கிரகங்கள் இயங்காது. சூரியன் தன்னிச்சையாக எதுவும் செய்வதில்லை. கர்மவினைக்குத் தக்கபடி மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவான். பலவாறான கர்மவினைகள்; எனவே, மாறுபட்ட கிரகங் களின் துணை அவனுக்குத் தேவை. பூமியில் விளையும் பயிர்கள் பலவிதம்; அதற்கு விதையின் தரம் காரணம். கண்ணுக்கு இலக்காகாத கர்மவினையின் தரத்தை வெளிக்கொண்டு வருபவன், சூரியன்!
ஞாயிற்றுக்கிழமை, சூரிய வழிபாட்டுக்கு உகந்த நாள். விண்வெளியில் சூரியனின் ஓடு பாதை, நடுநாயகமாக விளங்குகிறது. சந்திரன், புதன், சுக்கிரன், சூரியன், செவ்வாய், குரு, சனி… இப்படி முன்னும் பின்னுமாக இருக்கிற எல்லா கிரகங்களையும், தனது கிரணத்தால் செயல்பட வைத்து உலக இயக்கத்தைச் செம்மைப்படுத்துகிறான், சூரியன்.
‘ஸூம் ஸூர்யாயநம:’ என்று சொல்லி 16 உபசாரங்களை நடை முறைப்படுத்த வேண்டும். சூரியன் உதிப்பதற்கு முன்பே அவனை வணங்குவது சிறப்பு. சூரிய நமஸ்காரம் 12 முறை செய்ய வேண்டும்.
மித்ர – ரவி – ஸூர்ய – பானு – கக – பூஷ – ஹிரண்யகர்ப – மரீசி – ஆதித்ய – ஸவித்ரு – அர்க்க – பாஸ்கரேப்யோ நம: என்று சொல்லி வணங்கலாம். மித்ராயநம: ரவயநம: ஸூர்யாயநம: பானவேநம: ககாயநம: பூஷ்ணெநம: ஹிரண்யகர்பாயநம: மரீசயேநம: ஆதித்யாயநம: ஸவித்ரேநம: அர்க்காயநம: பாஸ்கராயநம: என்று சொல்லிப் புஷ்பத்தைக் கைகளால் அள்ளி, அவனது திருவுருவத் துக்கு அளிக்க வேண்டும். மேலும், ‘பானோ பாஸ்கர மார்த்தாண்ட சண்ரச்மேதிவாகர…’ என்ற செய்யுளைச் சொல்லி வழிபட்டால், நினைத்தது நிறைவேறும்.

வருவாய் அருள்வாய் அபிராமி!

ஞ்சையை தலைநகராகக் கொண்டு முதலாம் சரபோஜி மன்னர் ஆண்டு வந்த காலம். அவருடைய ஆட்சிக் காலத்தில் திருக்கடையூரில் வாழ்ந்து வந்தவர் அபிராமி பட்டர். அவருடைய இயற்பெயர் சுப்ரமண்ய பட்டர் என்பதாகும். அவர் நேரம்காலம் பார்க்காமல் எப்போதும் அம்பிகையின் தியானத்திலேயே திளைத்திருப்பவர். பெண்கள் அனைவரையும் அன்னை அபிராமியாகவே பாவித்து, மதிப்பவர். அவரைப் பிடிக்காத சிலர், எப்படியாவது அவரை கோயிலில் இருந்து வெளியேற்றிவிட வேண்டும் என்று நினைத்தனர்.

ஒரு தை அமாவாசை அன்று கோயிலுக்கு வந்தார் மன்னர் சரபோஜி. அவரிடம், சுப்ரமண்ய பட்டர் பித்துப்பிடித்தவர் என்றும், அவரை கோயிலுக்குள் வரவிடாமல் தடுக்கவேண்டும் என்றும் அவர்கள் கோரிக்கை வைத்தனர். அவர்கள் சொல்வது சரியா என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள, நினைத்த மன்னர், சுப்ரமண்ய பட்டரிடம், ‘இன்று என்ன திதி?’ என்று கேட்டார்.

அப்போது அபிராமியின் சந்நிதியில், திதிநித்யா தேவி உபாசனையில் ஆழ்ந்து ஈடுபட்டிருந்த சுப்ரமண்ய பட்டருக்கு அம்பிகையின் திருமுகம் முழுநிலவாகக் காட்சி தந்துகொண்டிருக்கவே, அதிலேயே லயித்துப்போனவராக, ‘இன்று பெளர்ணமி திதி’ என்று சொல்லிவிட்டார். ஆக, அவர் பித்துப் பிடித்தவர்தான் என்ற முடிவுக்கு வந்த மன்னர், தியானம் முடிந்து சுயநினைவுக்கு மீண்ட பட்டரிடம், அவர் சொன்னது போல் அன்றைக்கு முழுநிலவு வராவிட்டால், அவருக்கு மரணத் தண்டனை வழங்கப்படும் என்று சொல்லிவிட்டுச் சென்றுவிட்டார்.

அதைக் கேட்டு வருந்திய பட்டர், தம்மை அப்படி சொல்லச் செய்தது அபிராமிதானே, அவளே அதற்கு ஒரு முடிவைத் தரட்டும் என்று நினைத்தவராக, ஓர் இடத்தில் அக்னி வளர்த்து, அபிராமி அந்தாதி பாடல்களைப் பாடத் தொடங்கினார். 79-வது பாடலான, ‘விழிக்கே அருளுண்டு..’ என்ற பாடலைப் பாடி முடிக்கவும், அபிராமி அன்னை தன் தாடங்கத்தை எடுத்து வானில் வீச, அது முழு நிலவாய்ப் பிரகாசித்தது. அமாவாசை அன்று முழு நிலவு வெளிப்பட்ட அதிசயத்தைக் கண்ட மன்னர் சரபோஜி, சுப்ரமண்ய பட்டரிடம் வந்து மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொண்டதுடன், அவருக்கு ’அபிராமிபட்டர்’ என்ற பெயரையும் சூட்டி, நிறைய வெகுமதிகளும் வழங்கினார்.

அன்றைக்கு அபிராமி பட்டருக்காக அமாவாசையையே பௌர்ணமியாக மாற்றிக்காட்டிய அம்பிகை, இன்றைக்கும் தன்னை வழிபடும் அன்பர்களது வாழ்வில் இருள்நீக்கி ஒளியேற்றி, அவர்கள் வேண்டியதை எல்லாம்
அருள்புரியவே செய்கிறாள். இதோ… அம்மையின் அருளுக்கு அத்தாட்சியாய், அபிராமி அந்தாதியைப் பாராயணம் செய்ததால் தமது வாழ்வில் ஏற்பட்ட உன்னத அற்புதத்தை விவரிக்கிறார் தருமபுர ஆதீனம் முனைவர் ஸ்ரீமத் மௌன குமாரசுவாமி தம்பிரான் சுவாமிகள்.

வையம் துரகம் மதகரி மாமகுடம்…

‘‘சுமார் 35 வருஷத்துக்கு முன்பிருந்தே நாம் அபிராமி அந்தாதி பாராயணம் செய்து வருகிறோம். எப்போது வேண்டுமானாலும் பாராயணம் செய்துகொண்டிருந்தோம். நாம் எப்போது வேண்டுமானாலும் பாராயணம் செய்வதைக் கேட்ட தமிழறிஞரான பெரியவர் அ.ச.ஞானசம்பந்தம் ஐயா அவர்கள், ‘‘நீ நினைத்தபோதெல்லாம் அபிராமி அந்தாதி பாராயணம் செய்யக் கூடாது. ஒன்று பிரம்ம முகூர்த்த நேரமான அதிகாலையிலோ அல்லது அர்த்தஜாமத்திலோதான் பாராயணம் செய்யவேண்டும்’’ என்று கூறினார்.

அவர் கூறியதில் இருந்து நாமும் அதிகாலை மற்றும் அர்த்த ஜாமத்தில் அபிராமி அந்தாதி பாராயணம் செய்து வந்தோம்.

ஸ்ரீமத் மௌன குமாரசுவாமி தம்பிரான் சுவாமிகள்

தன் அடியவரின் வாக்கை மெய்ப்பிப்பதற்காக, அமாவாசை திதியையே பௌர்ணமி திதியாக மாற்றிக்காட்டிய அம்பிகை அல்லவா அபிராமியம்மை! அப்படியிருக்க, அவளைப் போற்றும் அபிராமி அந்தாதியின் மகத்துவத்தைச் சொல்லவும் வேண்டுமா?! அதன் ஒவ்வொரு பாடலுமே ஒரு சிறப்பான பலனைத் தரக்கூடியது. அதில் ஒரு பாடல்…

வையம் துரகம் மதகரி மாமகுடம் சிவிகை
பெய்யும் கனகம் பெருவிலை ஆரம் – பிறைமுடித்த
ஐயன் திருமனையாள் அடித்தாமரைக்கே அன்பு முன்பு
செய்யும் தவமுடையார்க்கு உளவாகிய சின்னங்களே

தினமும் அபிராமி அன்னையை பிரார்த்தித்து, இந்தப் பாடலை பாராயணம் செய்து வந்தால், ஓர் அரசருக்கு நிகரான அத்தனை செல்வங்களையும் அம்பிகை அருள்வாள் என்கிறார் அபிராமிபட்டர்.பல வருடங்களுக்கு முன்பு நாம் திருநெல்வேலிப் பகுதியில் அமைந்திருக்கும் திருக்கோயில்களுக்கான கட்டளை விசாரனை பொறுப்பில் இருந்தபோது, ஒருநாள் நள்ளிரவில்,

தாமம் கடம்பு, படை பஞ்ச பாணம், தனுக் கரும்பு,
யாமம் வயிரவர் ஏத்தும் பொழுது,
    எமக்கு என்று வைத்த
சேமம் திருவடி, செங்கைகள் நான்கு,
    ஒளி செம்மை, அம்மை
நாமம் திரிபுரை, ஒன்றோடு இரண்டு நயனங்களே.

என்ற பாடலை பாராயணம் செய்து கொண்டு இருந்தேன். அம்பிகையின் திருவடி ஸ்பரிசம் நம் தலையில் பதியக்கூடிய பேற்றினைத் தரும் சக்தி கொண்டது இந்தப் பாடல்.

அதாவது கடம்ப மாலை அணிந்தவளும், பஞ்சபாணங்களையே படைக்கலன்களாகக் கொண்டவளும், கரும்பு வில்லை ஏந்தியவளும், அருள் பொழியும் கண்களை உடையவளும், செந்நிறமான நான்கு திருக்கரங்களை உடையவளும், வயிரவர்களால் நள்ளிரவில் வணங்கப்படுபவளுமாகிய அம்பிகையே! திரிபுரை என்ற பெயரைக் கொண்டவளே! நீ எனக்கு வைத்திருக்கும் மேலான செல்வம் நின்னுடைய திருவடித் தாமரைகளே ஆகும் என்பதுதான் இந்தப் பாடலின் பொருள்.

நான் இந்தப் பாடலை பாராயணம் செய்துகொண்டு இருக்கும் போது, திருநெல்வேலியில் இருந்த அம்பாள் உபாசகர் பந்துலு எனக்கு போன் செய்தார். ‘என்ன இந்த நேரத்தில் போன் செய்கிறீர்களே?’ என்று கேட்டதற்கு, ‘என்னவோ தெரியலை, உங்களுக்குப் போன் செய்யவேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றியது. அதனால்தான் போன் செய்தேன்’ என்றார். அம்பாளின் திருவடி ஸ்பரிசத்தை வேண்டிய எனக்கு, அம்பாள் உபாசகர் ஒருவரிடம் இருந்து போன் வந்தது அம்பாளின் அற்புதம்தான்’’ என்றவர் தொடர்ந்து,

‘‘அபிராமி அந்தாதி பாராயணம் செய்த புண்ணியப் பலனாக பாராயணம் செய்த ஒரே வருடத்தில் நான் சிவதீட்சை வாங்கிக் கொண்டு துறவறத்துக்கு வந்துவிட்டேன். சந்நியாச தீட்சை வாங்கும் ஒருவரின் முன் ஏழு தலைமுறையினரும் பின் ஏழு தலைமுறையினரும் புண்ணியம் பெற்றவர்களாக, பிறவாப் பேரின்ப நிலையை அடைவார்கள் என்பது சாஸ்திரம். அபிராமி அந்தாதி பாராயணம் செய்த எமக்கு இதைவிட வேறு பெரிய பேறு என்ன இருக்கிறது? எல்லாம் அபிராமி அம்பிகையின் அற்புதம்தான்’’ என்று பக்திபூர்வமாகக் கூறினார்.

நாமும் தை அமாவாசைத் திருநாளில் அபிராமி அந்தாதியால் அம்மையைத் துதித்து அருள்மழை பெறுவோம்.

முந்தி விநாயகனே…

முந்தி முந்தி விநாயகனே
முக்கண்ணனார்தன் மகனே
வந்தனம் செய்தோமய்யா
வந்து நல்லருள் தாருமய்யா   

 
(பழம்பாடல்)

சுபகாரியங்கள், விழாக்கள் எதுவாக இருந்தாலும், முழுமுதற் தெய்வமாம் விநாயகப் பெருமான் முந்தி வந்து அருள் செய்ய வேண்டும் என்ற பிரார்த்தனையுடன், அவரைத் துதித்து வழிபடுவது நம் முன்னோர் மரபு. அவ்வகையில் தைப்பொங்கல் திருநாளிலும் ஆனைமுகனுக்கே முதல் வழிபாடு.

உத்தராயண புண்ணிய காலத்தின் துவக்கமான தை முதல் நாளை… நம்மை வாழவைக்கும் இயற்கைக்கும், ஆதவனுக்கும் நன்றி சொல்லி வழிபடும் நாளாக்கிவைத்திருக்கி றார்கள் முன்னோர்கள். அவ்வகையில் பொங்கலும், கரும்பும், காய்கனிகளும் படைத்து வழிபடத் துவங்குமுன்… மஞ்சள் பிள்ளையார், சாணப் பிள்ளையார் பிடித்து வைத்து, அவரை முதலில் வணங்கியபிறகே மற்ற வழிபாடுகளைத்  தொடர வேண்டும்.
இந்த முதல் வணக்கம் மட்டுமல்ல, தைத் திங்களில் பிள்ளையாரைப் போற்றும் இன்னும் பல வழிபாடுகள் உண்டு. அவை என்னென்ன என்று தெரிந்துகொள்வோமா?


மார்கழியில் துவங்கி…

மார்கழி மாதம் முழுவதும் ஆண், பெண் அனைவரும் சூரியன் உதிப்பதற்கு இரண்டு மணி நேரம் முன்னதாக எழுந்து, தினசரி கர்ம அனுஷ்டானங்களை முடித்துக்கொள்வார்கள். வீட்டைச் சுத்தம் செய்து, முற்றத்தின் நடுப் பகுதியை சாணத்தால் மெழுகி, மாக்கோலம் போட்டு, சாணத்தால் பிள்ளையார் பிடித்து வைத்து, பூக்களைத் தூவி, ‘விக்கினங்களை நீக்கும் விக்னேஸ்வரா! எங்கள் வீடுகளில் அசுர மற்றும் பூத – பிசாசுகளின் தொல்லையால் எந்தவிதமான துயரமும் நேராதபடி காப்பாற்றுவாய்!’ என்று அவரிடம் வேண்டுவர். இப்படி வேண்டிக் கொள்வதால் பிள்ளையார் நம் வீட்டுக்குக் காவலாக இருப்பார்; துர்சக்திகள் நம் வீட்டை அணுகாது. அவை, நாம் வாசலில் போட்டுவைத்திருக்கும் மாக்கோலத்தின் பச்சரிசி மாவைச் சாப்பிட்டுவிட்டு அகன்றுவிடும் என்பது நம்பிக்கை.

இப்படி, மார்கழி மாதம் முழுவதும் வாசலில் வைக்கப்படும் விநாயக (சாணப் பிள்ளையார்) வடிவங்களைச் சேகரித்துவைத்து, தைப் பொங்கலுக்குப்பிறகு ஒரு நல்ல நாளில், மொத்த விநாயக வடிவங்களையும் ஓரிடத்தில் வைத்துப் பூஜை செய்து கொழுக்கட்டை முதலானவற்றை நைவேத்தியம் செய்வார்கள். பின்னர், பிரத்யேகமாக செய்யப்பட்ட சிறிய தேர் ஒன்றில் அவற்றை வைத்து அலங்கரித்து, வாத்திய கோஷத்துடன் எடுத்துச் சென்று நீர்நிலைகளில் கரைப்பார்கள். இந்த வழிபட்டால், வீட்டில் வறுமை நீங்கும்; வியாதி போகும்; செல்வம் சேரும்; விரும்பும் பேறுகள் கிடைக்கும் என்பது முன்னோர் அனுபவத்தில் கண்டறிந்த உண்மை.

 

பிள்ளையார் விரதங்கள்…

பொதுவாக ஆடி மற்றும் தை மாதங்களில் செய்யப்படும் வழிபாடுகளுக்கு தனிச்சிறப்பு உண்டு.  இரண்டு மாதங்களுமே அயன காலங்களின் துவக்கம். ஆகவே, இந்த மாதங்களில் வரும் கிருத்திகை, அமாவாசை, பூசம், பூரம் முதலான திருநாட்கள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. இந்த வரிசையில் பிள்ளையாருக்கான விரத நாட்களும் சேரும்.

வெள்ளி பிள்ளையார் விரதம்: இந்த விரதத்தை ஆடி மற்றும் தை மாத வெள்ளிக்கிழமை களில் பெண்கள் அனுஷ்டிப்பர். அன்று அதிகாலை மூன்று மணிக்கே எழுந்து எண்ணெய் தேய்த்து நீராடி, சுத்தமான உடை உடுத்திக்கொண்டு விரதத்தைத் தொடங்க வேண்டும். கன்றின் சாணத்தால் பிள்ளையார் பிடித்துவைத்து தாழை மடல், நெற்கதிர் ஆகியவற்றைப் பரப்பி கொழுக்கட்டை நைவேத்தியம் செய்து பூஜையை முடிப்பர். அதன் பயனாக துன்பம் நீங்கி, நிறைந்த செல்வம் பெற்று சிறப்பான வாழ்க்கையைப் பெறலாம்.

செவ்வாய் பிள்ளையார் விரதம்: இந்த விரதத்தையும் பெண்களே அனுஷ்டிப்பார்கள். ஆடி அல்லது தை மாதம் வரும் ஏதேனும் செவ்வாய்க்கிழமையில் துவங்கி, இத்தனை செவ்வாய்க்கிழமைகள்  என்று கணக்கு வைத்துக்கொண்டு வழிபடுவார்கள்.

இரவில் அக்கம்பக்கத்துப் பெண்கள் யாவரும் ஒன்றுகூடி, நெற்குத்தி அரிசியாக்கி, இடித்து மாவாக்கி, உப்பு சேர்க்காமல், தேங்காய்த் துண்டங்கள் சேர்த்து கொழுக்கட்டை அவித்துப் படையல் செய்வார்கள். பூஜை முடிந்ததும் அவர்களே கொழுக்கட்டைகளை பகிர்ந்து உண்பார்கள். அத்துடன் விடிவதற்குள்ளாக, வழி பாட்டில் வைக்கப்படும் சாணப் பிள்ளையாரை அருகிலுள்ள நீர்நிலையில் கொண்டு சேர்ப்பார்கள். இதனால், சர்வ மங்கலங்களும் உண்டாகும்.

இந்திர விநாயகர்…

பொங்கலன்று வரக் கூடிய சூரிய பூஜையையும், அதன் மங்கலங்களையும் வரவேற்கும் முகமாக, முதல் நாளன்று போகி பண்டிகையைக் கொண்டாடுகிறோம். அன்று பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும் நிகழும்.
வடமாநிலங்களில் இந்த நாளில் இந்திரனுக்கு உரிய விழாவாகக் கொண்டாடுகிறார்கள். `போகி’ என்ற சொல், இந்திரனையும் குறிக்கும். மேலும், பயிர் விளைய மழை தேவை. மழைக்கு ஆதாரம் மேகங்கள். இந்திரனே மேகாதிபதி. ஆக, இந்திரனை வழிபடுவதால், மழைவளம் செழிக்கும் என்பது நம்பிக்கை. அவ்வண்ணம் இந்திரனை ஆராதிப்ப துடன், அவர் வழிபட்ட தெய்வங்களையும் பூசிப்பதால், பலன்கள் இரட்டிப்பாகக் கிடைக்கும்.

இந்திர தேவன், பிள்ளையாரை வழிபட்ட ஊர் அச்சிறுபாக்கம். சிவபெருமான் ஆட்சீஸ்வரராகக் கோயில் கொண்டிருக்கும் தலம் இது. தேவர்கள் பலரும் வழிபட்ட இந்தத் தலத்துக்கு இந்திரன் வந்து தீர்த்தம் அமைத்து, அதன் கரையில் விநாயகரைப் பிரதிஷ்டை செய்து வழிபட்டதாகப் புராணங்கள் கூறும். இந்த விநாயகருக்கு அச்சுமுறி விநாயகர் என்றும் திருப்பெயர் உண்டு (இந்தப் பெயர் முப்புரம் எரித்த கதையுடன் தொடர்புடையது என்பர்). இவரை வழிபடுவதால், வாழ்வில் இன்னல்கள் நீங்கி இந்திரபோகத்துக்குச் சமமான வாழ்வும் வரமும் கிடைக்கும்.

‘எங்கள் ஊரின் அருகிலோ சுற்றுப்புறத்திலோ இந்திரன் வழிபட்ட தலங்கள் எதுவும் இல்லையே’ என்பவர்கள், ஊரின் கிழக்கு திசையில் அருள் பாலிக்கும் விநாயகரை வழிபடலாம். கிழக்கு, இந்திரனுக்கு உரிய திசை. அங்கு கோயில் கொண்டிருக்கும் விநாயகரை வழிபட்டு,  அருளும் பொருளும் பெறலாம்.

ஆஞ்சநேய ரக்ஷமாம்…

ஞ்சிலே ஒன்று பெற்றான் அஞ்சிலே ஒன்றைத்தாவி
அஞ்சிலே ஒன்றாறாக ஆாியா்க்காக ஏகி-அஞ்சிலே
ஒன்று பெற்ற அணங்கைக்கண்டு அயலாா் ஊாில்-அஞ்சிலே
ஒன்று வைத்தான் அவன் நம்மை அளித்துக்காப்பான்.

ஞ்சநேயாின் அவதாரம் முதல், அவா் அருள்புரிவது வரை சொல்லக் கூடிய பாடல் இது. அஞ்சு (ஐந்து) என்ற சொல் ஐந்து முறைகள் இடம் பெற்ற பாடல் இது. அனைத்துக்கும் மேலாகத் தமிழின் ஆற்றலை விவாிக்கக்கூடிய இப்பாடலை, நமக்காக எழுதியவா் கம்பா். அவர், அஞ்சிலே ஒன்று என்று எதையெல்லாம்  குறிப்பிடுகிறார் தெரியுமா?

அஞ்சிலே ஒன்று பெற்றான்– பஞ்ச பூதங்களில் ஒன்றான வாயு பகவானின் மைந்தனான ஆஞ்சநேயன்.

அஞ்சிலே ஒன்றைத் தாவி-பஞ்ச பூதங்களில் ஒன்றான நீரைத் (கடலை) தாவி.

அஞ்சிலே ஒன்றாறாக ஆாியா்க்காக ஏகி – பஞ்ச பூதங்களில் ஒன்றான ஆகாய வீதி வழியாக.. உத்தமரான ராமருக்காகச் சென்று.

அஞ்சிலே ஒன்று பெற்ற அணங்கைக்கண்டு அயலாா் ஊாில்– பஞ்ச பூதங்களில் ஒன்றான பூமாதேவியின், மகளான சீதாதேவியைக் கண்டு.

அஞ்சிலே ஒன்று வைத்தான்– பஞ்சபூதங்களில் ஒன்றான அக்னியை (நெருப்பை) வைத்தான்.

அவன் நம்மை அளித்துக்காப்பான் – அந்த ஆஞ்சநேயா் நமக்கு அருள்புாிவாா்.

பஞ்ச பூதங்களையும் சொன்ன இப்பாடல், ராமா யணத்தில் சுந்தர காண்டத்தில், ஆஞ்சநேயா் செய்த அரும் செயலையும் கூறி, சுந்தரகாண்டச் சுருக்கமாகத் திகழ்கிறது. அனுமனின் வல்லமையை விளக்கும் இப் பாடலையும், அவரது மகிமையைச் சொல்லும் சில அற்புதக் கதைகளையும்  அனுதினமும் படித்தும் பாராயணம் செய்தும் வாயுமைந்தனை வழிபட,  வாழ்வில் வெற்றி நிரந்தரமாகும்! பாடலைப் பார்த்தோம் இனி, சில அற்புதங்களைப் படித்தறிவோமா?

சிரஞ்ஜீவி வரம் கேட்டது ஏன்?

சீதா ராமபட்டாபிஷேகம் முடிந்து சில தினங்கள் ஆகியிருந்த நிவையில், ஆஞ்சநேயருக்கு உடம்பும் மனமும் மிகவும் சோா்வடைந்து விட்டன. காரணம்?

ஆஞ்சநேயாின் கனவில், அவா் மூதாதையா் மிகுந்த வருத்தத்துடன் காட்சியளித்தாா்கள். ஆஞ்சநேயருக்கு அதன்பொருள் புாியவில்லை. அவா் வசிஷ்டாின் மகனிடம்போய், கனவைச் சொல்லி அதற்கான விளக்கம் கேட்டாா். அதற்கு வசிஷ்டாின் மகன், “ஆஞ்சநேயா! உன் முன்னோா்களுக்குப் பசி எடுத்திருக்கும். ஆகையால், உன் முன்னோா்களுக்கு நினைவுக்கடன் செலுத்தி, அவா்களுக்கு ஏதாவது கொடு!” என்றாா். ஆஞ்சநேயரும் அதன்படியே செய்தாா். ஆனால், முன்னோா்கள் மறுபடியும் கனவில் வந்து வருத்தம் காட்டினா்.

ஆஞ்சநேயா் ஒருவாறு உண்மையை உணா்ந்து கொண்டாா். “ஆஞ்சநேயா! நீ பொறுப்பாக எங்களுக்குப் பிண்டம் அளிக்கிறாய். ஆனால், உனக்குப்பின் இவ்வாறு, எங்களுக்கு யாா் செய்வாா்கள்?”என அவா் கள் வருந்துவதாக ஆஞ்சநேயருக்குப் புலப்பட்டது.

அவருடைய கவலையையும் அதற்கான காரணத் தையும் அறிந்த சீதாதேவி, “ஆஞ்சநேயா வருந்தாதே. கிஷ்கிந்தைக்குச் செல். பெண் பார்த்து அழைத்து வா. நான் திருமணம் செய்துவைக்கிறேன்.அப்புறம் என்ன? உன் சந்ததியா், முன்னோா்களுக்கு உண்டான சிராத்த கா்மாதிகளைச் செய்வாா்கள்” என்றாா். அதன்படியே கிஷ்கிந்தைக்குச் சென்ற அனுமன், சுக்ரீவனிடம் விவரத்தைச் சொன்னார்.

சுக்ரீவன், கிஷ்கிந்தைக்கு தெற்கே உள்ள கீச்சட் என்ற நாட்டின் அரசகுமாரியான சிலிம்பா என்பவளைப் பற்றிக் கூறி, அவளை மணம் முடிக்க முயற்சி செய்யும்படி அறிவுறுத்தினார்.

அனுமனும் உடனே அந்த நாட்டுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றார். அவரை சிலிம்பாவிடம் அழைத்துச் சென்றார்கள் அரண்மனைக் காவலர்கள். அனுமன் அவளிடம் தான் வந்த விஷயத்தைச் சொன்னார். அவரை ஒருமுறை ஏற இறங்கப் பார்த்த சிலிம்பா, அவரைப்பற்றிய தகவல்களையெல்லாம் அவா் வாயிலாகவே கேட்டுத் தொிந்து கொண்டாள். பின்னர், “காதல் தத்துவத்தைப் பற்றி எவ்வளவு தொியும்? ஒரு முத்து மாலைக்கு நான் ஆசைப்பட்டால், அதை எப்படிக் கொண்டு வந்து கொடுப்பீா்கள்? கோபம் கொண்டு நான் சாப்பிட மறுத்தால், என்ன செய் வீா்கள்?”என்றெல்லாம், கேள்விகளைத் தொடுத்தாள்.

ஆஞ்சநேயா் பதில் சொல்லத் தொடங்கினாா்: ‘‘காதல் தத்துவம் பற்றி எதுவும் தெரியாது. ஆனால், அதை சுக்ரீவனிடத்தில் கேட்டால், அவன் காதல் தத்துவத்தைச் சொல்லிக் கொடுத்து விடுவான். அடுத்து முத்துமாலை வேண்டுமென்றால், சீதா தேவியிடம் வாங்கிக்கொடுத்து விடுவேன். மூன்றாவ தாக, நீ கோபவசப்பட்டு உண்ணாமல் இருந்தால், நானே இரும்பு போன்ற என் விரல்களால் உனக்கு ஊட்டிவிடுவேன். ஆகையால் காலதாமதம் செய்யாதே! அயோத்தியில் சீதாதேவி உன்னை வரவேற்கத் தயாராக இருக்கிறாா்” என்றாா்.

சிலிம்பாவோ ஒரு சிாிப்பை உதிா்த்துவிட்டு, “உனக்குக் காதலைப்பற்றி ஒன்றுமே தொியவில்லை. போய் சுக்கிரீவனை அனுப்பு!”என அவமானப் படுத்தினாள். அதனால் கோபம் கொண்ட அனுமன், ஆவேசத்துடன் சிலிம்பாவை நோக்கி முன்னேறினார். அதற்குள்ளாக, சிலிம்பாவின் வீரர்கள் அனுமனைப் பிடித்து கட்டிப்போட்டார்கள்.

“இந்தக் குரங்கைச் சும்மா விடக்கூடாது. இதன் வாலில் பன்னிரண்டு அங்குலம் மட்டும் வெட்டிவிட்டு, தூக்கியெறிந்துவிடுங்கள்!”என உத்தரவிட்டாள் சிலிம்பா. அதே விநாடியில் அனுமன் ராமனைத் தியானிக்க, அவரைக் கட்டியிருந்த கட்டுக்கள் தளா்ந் தன; உடம்பு இமயம் போல் பிரம்மாண்டமாக வளா்ந்தது. அப்படியே தாவிய அனுமன் சிலிம்பாவின் தலைமுடியைப் பற்றியபடி, ஆகாயத்தில் எழுந்து பறக்கத் தொடங்கிவிட்டார்.

அந்த நேரம், “அட! ஆஞ்சநேயாின் பிரம்மசாிய விரதம் முடியப் போகிறது” என்று பேசியபடியே அஷ்ட திக் பாலா்களும் வித்யாதரா்களும் ஆஞ்சநேயரை நெருங்கி, “மாருதி! நீங்கள் கொண்டுசெல்லும் பெண்ணைப் பாா்க்க விரும்புகிறோம் நாங்கள்” என்று கூறினாா்கள். ஆஞ்சநேயா் பெருத்தகுரலில் ஒரு முழக்கமிட, அனைவருமாகப் பயந்து மேகக் கூட்டங்களில் போய் மறைந்தாா்கள்.

சிலிம்பா கெஞ்சினாள். தன்னை மன்னித்துவிடுமாறு வேண்டினாள். ஆஞ்சநேயாின் பிடி தளரவே இல்லை.  வெகுவேகமாக ஆஞ்சநேயா் போய்க் கொண்டிருந்த போது, கீழே துங்கபத்ரா நதியில் சுக்ரீவன் தன் மனைவிகளுடன் நீராடிக் கொண்டிருந்தது, ஆஞ்ச நேயாின் பாா்வையில்பட்டது. அவ்வளவுதான்!

சிலிம்பாவை ஆகாயத்திலிருந்து சுக்ரீவனின் தோள்களில் விழும்படியாக உதறிவிட்டு, முன்பைவிட வேகமாகப் பறந்துபோகத் தொடங்கினாா்.

அயோத்திக்கு வெறுங்கையுடன் திரும்பிய அனுமனைப் பார்த்து சீதாதேவி வியந்தார்.  “குழந்தாய்! ஆஞ்சநேயா! என்ன ஆயிற்று? பெண் எங்கே?” எனக் கேட்டாா்.

ஆஞ்சநேயா் தலையைக் குனிந்தபடியே, “தாயே! அவள் என்னை ஏற்கவில்லை. அதனால் அவளைத் தூக்கி வந்து, சுக்ரீவனுக்குக் கொடுத்துவிட்டேன். பரந்து விாிந்த உலகில் தெய்வம் எனக்கு மட்டும் மிகவும் குறுகிய இதயத்தைக் கொடுத்திருக்கிறது. அதில் நீங்களும் ராமசந்திரமூா்த்தியும் முழுவதுமாக நிறைந்து இருக்கிறீா்கள். அங்கே வேறு யாரும் இருக்க இடமில்லை”எனக் கூறியவர், அன்னையை வணங்கி ஒரு வரம் கேட்டார்:

“அன்னையே! பித்ருக்களின் கடனை அடைப்பதற்காக, நான் எப்போதும் சிரஞ்ஜீவியாக வாழ்ந்து, முன்னோா்களுக்கு உண்டான சிராத்தாதி கா்மாக்களைச் செய்யும்படி, தாங்கள் எனக்கு ஆசி வழங்க வேண்டும்”
சீதாதேவி புன்முறுவல் பூத்துவிட்டு, “ஆஞ்சநேயா! உன் விருப்பப்படியே நடக்கும்”என ஆசி வழங்கினாா். அதைக் கேட்டு மகிழ்ந்த ஆஞ்சநேயா் கைகளை உயரே  தூக்கியபடி “ஜெய் சீதாராம்” என முழங்கினாா்.

  சிவ பக்த அனுமன்!

ஆஞ்சநேயர் ராம பக்தர் என்பது நாமெல்லோரும் அறிந்ததே. அவர் சிவபக்தியிலும் சிறந்தவர் என்பது தெரியுமா?

கெளதம மகரிஷியின் சீடர்களில் மிகவும் முக்கிய மானவர் சங்கராத்மா. எந்த நேரமும், பைத்தியம் பிடித்தவரைப் போல ஆடி-பாடிக் கொண்டு இருப்பாா். பெயருக்கு ஏற்றாற்போல, சிவபக்தியில் தலை சிறந்தவராகவும், அதன் மூலம் ஆத்மானந்தத்தில் திளைப்பவராகவும் இருந்த சங்கராத்மாவைப் பற்றி  கௌதமா் மட்டுமே அறிவாா். அதனால் அவா் சங்கராத்மாவை, தன் உயிராகவே மதித்து வந்தாா்.

ஒரு முறை, விருஷபா்வா என்ற மன்னா் கௌதமா் ஆசிரமத்துக்கு வந்தாா்; வந்தவாின் பாா்வையில் சங்க ராத்மாவின் செயல்கள் பட்டன. என்னவோ தொிய வில்லை… விருஷபா்வாவுக்கு சங்கராத்மாவின் ஆடல்பாடல்களும் செயல்களும் மிகுந்த வெறுப்பை உண்டாக்கின. ஆத்திரத்தில் தன்னை மறந்த விருஷ பா்வா,சங்கராத்மாவின் தலையை வெட்டிவிட்டாா்.

உத்தம சீடனின் உயிா் பறிக்கப்பட்டதைக் கண்டு, கௌதமரும் துடிதுடித்துப் போய் உயிா் துறந்தாா்.அதைக்கண்ட ஆசிரமவாசிகள் செய்வதறியாமல் திகைத்துப் போனாா்கள். அப்போது, சிவபெருமான் அங்கே தோன்றி, முனிவரையும் அவரது சீடரையும் உயிரோடு எழுப்பினார்.

அதன்பின் அங்கு இருந்தவா்களிடம், “இந்த சங்கராத்மா என்னுடைய ஆத்மாவாகவே இருப்பவன்.இவனுக்கு உலகம் என்பதே கிடையாது. உலகச் செயல்களும் உலக நினைவுகளும் இவன் மனதில் கிடையவே கிடையாது. எப்போதும் என்னையே எண்ணித் தியானத்தில் இருந்து வருபவன்” என்றருளிய சிவனார் மேலும் தொடர்ந்தார்.

“இதே போல, எந்த நேரமும் என்னைப் பூஜிக்கும்  மற்றோா் ஆத்மாா்த்தமான பக்தனைக் காட்டுகிறேன் பாருங்கள்!”என்றாா்.

அதே விநாடியில், அங்கே அற்புதமான வீணா கானம் கேட்டது. அனைவரும் மெய்ம்மறந்தாா்கள்.  சிவபெருமான் அருகில் அமா்ந்திருந்தபடி, அனுமன் வீணை இசைப்பதை அனைவரும் தாிசித் தாா்கள். அவருடைய பக்தியும் பரவசமும் வீணா கானமும் அனைவரையும் மெய்சிலிர்க்கச் செய்தது.

சாம கானப் பிாியரான சிவபெருமானையே தன் இசையால் வசப்படுத்திய உத்தம பக்தா் ஆஞ்சநேயா் என்பது அங்கே நிரூபணமானது.

  ஆஞ்சநேயருக்கு பத்து திருக்கரங்கள்!

ராமாயணத்தில் ராமோபதேசம் – அதாவது ராம கீதை என்பது கிடையாது. மகா பாரதத்தில் கிருஷ்ண உபதேசம்- அதாவது பகவத் கீதை என்பது உண்டு. ஏன் இப்படி?

ராமாவதாரத்தில் முழுக்க முழுக்க செயல்பாடுகள் தான். ‘நாமே செயல்படுத்திக் காட்ட வேண்டும்’ என்று ராமா், அனைத்தையும் தானே செய்து காட்டினாா். கிருஷ்ணாவதாரத்தில் உபதேசமாகக் கூறினார். கிருஷ்ணரின் உபதேசங்களை நல்லுபதேசம் என்பர் பெரியோர்.ராமருடைய செயல்பாடுகளில் அபூா்வமான செயல் ஒன்றை இப்போது தாிசிக்கலாம்.

விபீஷணனுக்கு முறைப்படி லங்கா ராஜ்ய பட்டாபிஷேகம் நடைபெற்றது. பக்தனுக்கு அருள் புாிந்த பரம திருப்தியோடு சீதா ராம தம்பதியா் அயோத்தியில் வாழ்ந்து வந்தனா். அப்போது ஒரு நாள்… ராமரும் சீீதையும் தனித்திருந்த நேரம், “அபயம்… அபயம்… காப்பாற்றுங்கள்!” என அலறல் கேட்டது. பாா்த்தால்…  விபீஷணா் கண்களில் நீர் வழிய ஓடிவந்தாா்.

ராமரின் திருவடிகளில் விழுந்த விபீஷணா், எழுந்திருந்து கைகூப்பியபடி, “என் தெய்வமே! ராவணனுக்குப் பிறகு, நான் லங்கா ராஜஜ்ஜியத்தின் அதிபதியாக, தாங்கள்தான் எனக்கு அருள்புாிந்தீா்கள். எந்தவிதமான குறையும் இல்லாமல் நானும் நல்ல விதமாகத்தான் ராஜ்ய பாரம் செலுத்திவந்தேன்.

“இப்போது, ஆயிரம் தலைகள் கொண்ட ‘சகஸ்ர கண்ட ராவணன்’ என்பவன், பாதாளத்தில் இருந்து திடீரென இலங்கையை அழிக்க வருகிறான். அவனை என்னால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது. தாங்கள்தான் காப்பாற்ற வேண்டும்!” எனப் புலம்பினாா்.

 

விபீஷணருக்கு ஆறுதல் சொன்ன ராமா், “விபீஷணா! நான் க்ஷத்திாியன். பகைவனை அழித்த பின், க்ஷத்திாியா்களுக்கு விரோதம் இருக்கக்கூடாது.ஆகையால்…” என்றபடியே, ஆஞ்சநேயரை அழைத்தாா்.
ஆஞ்சநேயா் வந்ததும், “ஆஞ்சநேயா! விபீஷண னுக்கு சகஸ்ர கண்ட ராவணன் என்பவனால் துயரம் விளைந்து இருக்கிறது. நீ போய், சகஸ்ர கண்ட ராவணனை சம்ஹாரம் செய்து வா. இந்தா! என்னுடைய கோதண்டத்தை எடுத்துச் செல்!” என்று கூறி, தன்னுடைய வில்லையும் கொடுத்து அனுப்பினாா். ராமரை வணங்கிக் கோதண்டத்தைப் பெற்றுக் கொண்ட ஆஞ்சநேயா் திரும்பினால்…

தேவா்கள் பலரும் வாிசைக் கட்டி வந்து நின்றாா்கள். அவா்களும் தங்களின் ஆயுதங்களை ஆஞ்சநேயாி டம் அளித்தாா்கள். ஆஞ்சநேயருக்குப் பத்து திருக் கரங்கள் உண்டாயின. பத்து திருக்கரங்களிலும், தேவா்கள் தந்த ஆயுதங்களை ஏந்திக்கொண்டாா் அவா். அப்போது… சிவபெருமான் தோன்றி, தன் நெற்றிக் கண்ணையே ஆஞ்சநேயருக்கு அளித்தாா். அப்புறம் என்ன? விபீஷணருடன் இலங்கை சென்ற ஆஞ்சநேயா், சகஸ்ர கண்ட ராவணனை சம்ஹாரம் செய்து, வெற்றியுடன் திரும்பினாா்.

(சுந்தர காண்டத்தில்) சீதாதேவியைத் தேடிப்போன ஆஞ்சநேயா், இலங்கையில் விபீஷணரைப் பாா்த்த வுடன், “இவன் உத்தமன். மிகவும் நல்லவன். தூய்மை யான மனம் கொண்டவன்” என்று நினைத்தாா். அப்படிப்பட்ட அந்த நல்லவனுக்காக, அவனுக்கு வந்த துயரையும் தீா்த்து அருள் புாிந்தவா் ஆஞ்சநேயா்.

பத்து திருக்கரங்களுடன் ஆயுதம் தாங்கிய ஆஞ்ச நேயாின் அந்த அருள்கோலத்தை, மாயூரத்துக்கு அருகில் உள்ள, அனந்தமங்கலத்தில் ‘தசபுஜ அனுமான்’ என்ற திருநாமத்தில் தாிசிக்கலாம்.

  ஏழுமலையானும் ஆஞ்சநேயரும் !

அஞ்சனையின் புதல்வா் என்பதால், ஆஞ்சநேயா். ஆஞ்சநேயரைப் பெறுவதற்காக அஞ்சனாதேவி தவம் செய்த மலை என்பதால், அந்த மலை அஞ்சன கிாி எனப் பெயா் பெற்றது.

அந்த அஞ்சன கிாியைத்தான் இப்போது, ஏழுமலை களில் ஒன்று என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றோம். அங்கே எழுந்தருளி இருக்கும் ஸ்வாமியை ஏழுமலையான் என்று சொல்கிறோம். ஏழுமலையான் ஏன் அங்கு வந்து எழுந்தருள வேண்டும்?

இலங்கையை அடைவதற்காக வானர வீரர்களைக் கொண்டு ராமன் பாலம் கட்டிய திருக்கதை தெரியும் அல்லவா?

அப்போது, வானர வீரா்கள் நாலா பக்கங்களிலும் சுற்றித் திாிந்து கற்பாறைகள் முதலானவற்றைக் கொண்டு வந்து போட்டுக் கொண்டிருந்தாா்கள்.ஆஞ்சநேயரும் கடுமையாக உழைத்துக் கொண்டிருந் தாா். அப்போது… ஆஞ்சநேயாின் கண்களில் ஒரு பெரும் மலை தென்பட்டது. ஆஞ்சநேயருக்குக் குஷி தாங்கவில்லை; இருந்தாலும் மலை மிகப்பெரும் கனம் உள்ளதாக உணா்ந்தாா். என்ன செய்வது?

பெரும் திறமைசாலியான ஆஞ்சநேயா், பணிவிலும் பொியவராக இருந்ததால், மிகுந்த பணிவோடு அம்மலையினை வணங்கி, “ஹே மலை தெய்வமே! அடியேன் ராம கைங்கார்யமாக உன்னைச் சுமந்து செல்ல விரும்புகிறேன். அதற்காகத் தயவுசெய்து, நீ உன் பாரத்தைக் குறைத்துக் கொள்! ” என வேண்டினாா்.

மலை தேவதையும் ஒரு நிபந்தனை விதித்தது;

“ஆஞ்சநேயா! உன் வேண்டுகோளை நான் நிறைவேற்றுகிறேன். ஆனால், நீயும் ஓா் வாக்குறுதி தர வேண்டும். அதாவது ராமசந்திர மூா்த்தியின் திருவடிகள் என் மீது படவேண்டும். அப்படிப் படும் என்று நீ வாக்குத் தந்தால், நான் என் பாரத்தைக் குறைத்துக் கொள்கிறேன்” என்றது.

ஆஞ்சநேயர் சம்மதித்தார். மலைதேவதையும் தன் பாரத்தைக் குறைத்துக்கொண்டது. பின்னர்,  பூாிப்போடு மலையைத் தூக்கிக் கொண்டு புறப்பட்டாா் அனுமன்; கனம் குறைவாகத்தான் இருந்தது. பாதி தூரம் தாண்டி வந்துவிட்டாா். அந்தநேரம் பாா்த்து, அங்கே அணை கட்டி முடிக்கப்பட்டுவிட்டது.

“வீரா்கள் அனைவரும் அவரவா்கள் கைகளில் உள்ளவற்றை, அப்படியே அங்கங்கே போட்டுவிட்டு வாருங்கள்!”  என ராமா் உத்தரவிட்டாா்.

காரணம்?

வானர வீரா்கள் அனைவரும் இங்கே கொண்டு வந்து போட்டால், வானர வீரா்கள் அணிவகுத்து நிற்க இடம் இல்லாமல் போய்விடும் அல்லவா? அதனால் தான்.

அந்த தகவலை அறிந்ததும் ஆஞ்சநேயரின் கரங்களில் இருந்த மலை தேவதை, “நம் விருப்பம் நிறைவேறாமல்  போய்விட்டதே” என்று வருந்தியது.

அதற்கும் மேலாக  ஆஞ்சநேயா் வருந்தினாா்;  “இம்மலை தேவதையின் விருப்பத்தை நிறைவேற்று வதாக வாக்குக் கொடுத்தோம். அது நிறைவேறாமல் போய்விட்டதே” என வருந்தினாா்.

தனது கரங்களில் இருந்த மலையை மெள்ள கீழே வைத்துவிட்டு, “மலை தெய்வமே, வருத்தப்படாதே! இதோ, நான் போய் ராமாிடம் விஷயத்தைச் சொல்லி, அவாிடம் இருந்து பதில் பெற்று வருகிறேன்” என்ற ஆஞ்சநேயா், ராமரிடம் சென்று நடந்த தகவல்களைச் சொல்லி, “பிரபோ, அந்த மலை தேவதையின் விருப்பம் நிறைவேற வேண்டும். தாங்கள்தான் அதற்கான வழியைச் சொல்லி அருள வேண்டும்” என்று வேண்டினார்.

“ஆஞ்சநேயா! அடுத்த அவதாரத்தின்போது, அந்த மலையை நான் ஏழு நாட்கள், என் கையில் தாங்கிக் கொண்டிருப்பேன் என்று சொல்!” எனக்கூறினாா் ராமபிரான்.

ஆஞ்சநேயரும் மலையிடம் போய், “மலை தேவதையே, வருந்தவேண்டாம். அடுத்த அவதாரத்தில் ஸ்வாமி உன்னை ஏழு நாட்கள் தன் கரத்திலேயே தாங்கிக் கொண்டிருப்பதாகக் கூறி இருக்கிறாா்” என்றாா்.
மலை தேவதையும் ஆறுதல் அடைந்தது.

ராமாவதாரம் முடிந்து அடுத்த அவதாரமான கிருஷ் ணாவதாரம் நிகழ்ந்தது. அப்போது கண்ணன் தன் திருக்கரங்களிலேயே, ஏழு நாட்கள் அந்த மலையைத் தாங்கிப்பிடித்தாா்.

மாதவன் மலை தாங்கிய அந்த வைபவத்தைத் தான் ‘கோவா்தன கிாிதாாி! கோபால கிருஷ்ண முராாி’ எனப் பஜனையில் பாடுகிறோம்.

தேவேந்திரன் கடும் மழை பெய்து, கோபாலா் களையும் அவா்களது செல்வங்களான பசுக் குலங் களையும் அழிக்க முயன்றபோது, கண்ணன் கோவா்த் தன மலையையே குடையாகப் பிடித்து, அனைவரையும் காத்தார் அல்லவா? அந்த மலைதான் அது.

கண்ணன் ஏழு நாட்கள் தன் திருக்கரத்திலேயே தாங்கிப் பிடித்திருந்தும் அம்மலை தேவதையின் ஆா்வம் அடங்கவில்லை. அது , “ ஸ்வாமியின் திருவடி என் மீது பட வேண்டும் என விரும்பினேன். ஆனால், அது நடக்கவில்லையே” என வருந்தியதாம்.

மலை தேவதையின் அந்த வருத்தமும் பகவான் அருளால் நீங்கியது. எப்படித் தெரியுமா?

கிருஷ்ணாவதாரத்துக்கு அடுத்து வேங்கடேசப் பெருமாள் அவதாரத்தின்போது, அம்மலையின் மீதே நின்று தாிசனம் தரத் தொடங்கினாா்.

கொடுத்துவைத்த மலை. அந்த மலையால், நாமும் கொடுத்துவைத்தவர்கள் ஆனோம்!

கஷ்டங்கள் தீர்க்கும்… பைரவ தரிசனம்!

கஷ்டங்களைப் போக்கும் பைரவ வழிபாடு!

சிவ வடிவங்களில் ஒன்று பைரவ வடிவம். பைரவர் என்றால் அச்சம் தருபவர் என்று பொருள். அதாவது, பகைவர்களுக்கு பயத்தையும் அடியவர்களுக்கு அருளையும் அளிக்கும் தெய்வம் இவர். ஸ்ரீபைரவ அவதாரம் குறித்து புராணங்களில் மிக அற்புதமான கதைகள் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன.

Continue reading →

திருக்கார்த்திகை தெய்வங்கள்!

திருக்கார்த்திகை என்றால் எல்லோருக்கும் திருவண்ணாமலை தீபத் திருவிழாதான் நினைவுக்கு வரும். இறைவன் ஜோதிப் பிழம்பாகத் தோன்றியதும், அம்பிகை ஐயனை வழிபட்டு இடப்பாகம் பெற்றதுமான திருவண்ணாமலை திருத்தலத்தில் அக்னி சொரூபமாகத் தோன்றிய ஸ்ரீஅருணாசலேஸ்வரரை வழிபடுவதுபோல, திருக்கார்த்திகையில் விசேஷமாக விழாக் காணும் தெய்வங்களை இங்கே தரிசிக்கலாமே…

அர்த்தநாரீசுவரர்

ம்பிகைக்கு இறைவன் தனது உடலில் இடப்பாகத்தை அளித்து மாதொரு பாகனாக நின்ற நாள் கார்த்திகைத் திருநாளாகும். அந்த நாளின் இனிய மாலைவேளையில் சிவசக்தியர் இருவரும் ஓருடலாக நின்று களி நடனம் புரிய, அன்பர்கள் அதைக் கண்ணாரக் கண்டு மகிழ்ந்தனர்.

திருவண்ணாமலையில் கார்த்திகைத் திருநாளில் மாலையில் மலையின் உச்சியில் தீபம் ஏற்றப்படும் அவ்வேளையில், ஆலயத்துள் மலையை நோக்கியவாறு பஞ்சமூர்த்திகள் எழுந்தருளுவிக்கப்பட்டு, அவர்களுக்குத் தீபாராதனை செய்யப்படுகின்றது. அதேநேரத்தில், ஆலயத்துள்ளிருந்து அர்த்தநாரீசுவரர் வெளிவந்து கொடிமரத்தின் முன்பாகத் திருநடனம் புரிகின்றார். தீப்பந்தங்களின் நடுவில் நின்று ஆடும் அவரது நடனம் சில மணித்துளிகளே நிகழ்கிறது என்றாலும், கண்ணுக்கும் மனதுக்கும் பெருத்த மகிழ்ச்சியையும் சொல்லொணா நிம்மதியையும் அளிக்கின்றது.

அர்த்தநாரீசுவர திருக்கோலத்தை மாணிக்கவாசகர் தொன்மைக் கோலம் என்று போற்றுகின்றார்.

தோலும் துகிலும் குழையும்சுருள்தோடும்
பால்வெண்ணீறும் பசுஞ்சாந்தும் பைங்கிளியும்
சூலமும் தொக்க வலியும் உடைத்தொன்மைக்
கோலமே நோக்கிக் குளிர்ந்தூதாய் கோத்தும்பீ

– என்பது அவர் அருளிய திருவாசகப் பாடலாகும்.

வலப்பக்கத்தில் தோலாடையும் இடப்பாகத்தில் பட்டாடையும் உடுத்தி, வலக்காதில் குழையும், இடது காதில் தோடும் அணிந்து, வலப் பகுதியில் வெண்ணீறு பூசி, இடது பாகத்தில் பசும் சாந்தாகிய மஞ்சள் பூசி பைங்கிளி ஏந்தியும், வலதுகையில் சூலமும் ஏந்தி மிகுந்த வலிமை கொண்ட சிவபெருமானின் கோலம் காலம் கடந்த தொன்மையானது என்பது இதன் பொருள். அர்த்தநாரீசுவர வடிவம் இறைவியின் விருப்பால் எழுந்தது. அர்த்தநாரீசுவர வடிவத்தைத் தொழுவதால் இல்லற வாழ்வும் செல்வச் செழிப்பும் உண்டாகும்.

விநாயகருக்கு சஷ்டி விரதம்!

கார்த்திகை தேய்பிறை பிரதமை தொடங்கி மார்கழித் திங்கள் வளர்பிறை சஷ்டி நாள் வரையிலான 21 நாட்கள் நோற்கப்படும் விரதம் விநாயக சஷ்டி எனப்படும் பிள்ளையார் நோன்பாகும்.

ஒரு சமயம் பாண்டவர்கள் பெருந்துன்பத்தை அடைந்து வருந்தியபோது கண்ணபிரான் இந்த விரதத்தைக் கடைப் பிடிக்கும்படி கூறினார். அதன்படி அவர்கள் இந்தப் பிள்ளையார் நோன்பை நோற்று, மேலான பலன்களைப் பெற்றனர். இந்த விரதம் கடைப்பிடிக்கும்போது ஸித்திகளைத் தருவதால் `ஸித்தி விநாயக விரதம்’ என்றும் அழைக்கப்படும்.

கார்த்திகைப் பெண்கள்

ட்சத்திரங்களை விண்மீன் என்பர். கடலில் மின்னிச் சதா சுழன்றுகொண்டிருக்கும் மீன்களைப் போல வானத்தில் பிரகாசித்துக்கொண்டு, இடம் பெயர்ந்துகொண்டே இருப்பதால், நட்சத்திரங்களை விண்மீன் என்று அழைக்கிறோம். கார்த்திகை நட்சத்திரக் கூட்டத்தை இலக்கியங்கள் அறுமீன் என்று அழைக்கின்றன. இந்த மீன்கள் வளர்த்த செல்வனாக இருப்பதால் முருகனுக்கும் ‘மீனவன்’ என்பது பெயராயிற்று.

கார்த்திகை போரைக் குறிக்கும் நட்சத்திரமாகும். வெற்றியை விரும்புபவர்கள், கார்த்திகை நட்சத்திரத்தில் முருகப்பெருமானை  வணங்கி விரதமிருந்து வழிபடவேண்டும் என்று பெரியோர்கள் கூறுகின்றனர்.

கார்த்திகேயன்

முருகப்பெருமானின் வளர்ப்புத் தாய்மார்களான கார்த்திகைப் பெண்கள், நம் இல்லங்களுக்கு வருவதைப் பெண்கள் விளக்கேற்றி வரவேற்பதே தீபத் திருவிழாவாகும் என்பர் சிலர். அவர்களுடன் முருகனும் வருகிறான். அவர்கள் நமக்கு வாழ்வில் வளமையையும் செல்வத்தையும் தருகின்றனர்.

கார்த்திகைப் பெண்களால் வளர்க்கப்பட்டதாலும், கார்த்திகா வான துர்கையின் புதல்வன் ஆதலாலும், முருகனுக்குக் கார்த்தி கேயன் என்பது பெயராயிற்று. வடநாட்டில் முருகனைக் கார்த்திகேயன் என்ற பெயரில் வழிபடுகின்றனர். கிருத்திகா புத்திரன், கார்த்திகை மைந்தன் என்ற பெயர்களும் அவருக்கு வழங்கப்படுகின்றன.

கொற்றவை… தாரா பாத்திரம்…

கா
ர்த்திகை நட்சத்திரத்தை ஜோதிட நூல்கள் அக்னி நட்சத்திரம் என்று கூறுகின்றன. இந்த நட்சத்திர மண்டலத்தைச் சூரியன் கடக்கும் வேளையில் வெயில் அதிகமாக இருக்கும். நெருப்புக்கோளக் கிரகமான சூரியனும் அக்னி வடிவான இந்த நட்சத்திரக் கூட்டமும் சேர்ந்திருக்கும் காலத்தில், வெயில் அதிகமாக இருக்கும். அதையே அக்னி நட்சத்திரம் என்று கூறுகின்றனர். அப்போது வெம்மையைக் குறைக்க வேண்டி, சிவலிங்கத்துக்கு மேல் ‘தாரா பாத்திரம்’ அமைப்பதும், தயிர் சாதம் நிவேதிப்பதும் நிகழும்.

கொற்றவையாகிய துர்கைக்கும் கார்த்திகா என்பது பெயர். துர்கை அக்னி மண்டலத்தில் வீற்றிருப்பவள். அக்னி மயமானவள். அதனால், அவள் கார்த்திகைப் பெண்களுக்கு நடுவே அக்னி துர்கையாக வீற்றிருக்கிறாள்.

யோக நரசிம்மர்

யோக நரசிம்ம சுவாமி வீற்றிருக்கும் திருப்பதிகளில் சோளிங்கர் உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. சோளிங்கர் என அழைக்கப்படும் சோழசிங்கபுரம் நரசிம்மர் பெயரால் அமைந் ததாகும். இங்கு இரண்டு மலைகள் உள்ளன. பெரிய மலைமீது நரசிம்மசுவாமி யோக நரசிம்மராக விளங்குகிறார். பின் கரங்களில் சங்கு, சக்கரம் விளங்க, முன் கரங்களில் சிம்மகர்ண முத்திரைகளைக் கொண்டுள்ளார்.

இவருக்கு நேர் எதிரிலுள்ள சிறிய மலையில் யோக ஆஞ்சநேயர் உள்ளார். இவர் நான்கு கரங்களுடன் சதுர்புஜ ஆஞ்சநேயராகக் காட்சியளிக்கின்றார். இது சிறந்த பிரார்த்தனைப் பதியாகும். இது முன்னாளில் `கடிகை’ என்று அழைக்கப் பட்டது. திருமங்கையாழ்வாரால் மங்களாசாசனம் செய்யப் பட்டது. கார்த்திகை மாதத்து ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் நடைபெறும் விழாவில் ஏராளமான மக்கள் கலந்துகொண்டு பிரார்த்தனைகளைச் செலுத்துகின்றனர்.

சூரிய தேவன்

கார்த்திகை மாதத்தை ராசியின் பெயரால், `விருச்சிக மாதம்’ என்பர். இந்த வீடு அனல் கிரகமான செவ்வாயின் வீடாகும். சூரியனுக்கு இம்மாதத்தில் வழிபாடு செய்வதால் பரம்பரைச் சொத்துக்களால் பயன் உண்டாகும். அவை நம்மை விட்டுப் போகாது. கண் சம்பந்தமான நோய்கள் அணுகாது. பார்வையின் சக்தி மேம்படும்.

கார்த்திகை மாதத்து ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் சூரியனை வழிபடுவது, ஜோதிர் லிங்கங்களை வழிபடுவது முதலானவை மிகுந்த புண்ணியத்தை அளிக்கின்றன.

காஞ்சிபுரத்திலுள்ள ஜோதி லிங்கமான கச்சபேசப் பெருமானை வழிபடுவது, மிகுந்த பலன் தரும். கார்த்திகை ஞாயிற்றுக்கிழமை களில் இங்குள்ள சூரிய தீர்த்தத்தில் மூழ்கி, அதன் கரையிலுள்ள இஷ்டலிங்கப் பெருமானையும், கச்சபேசப் பெருமானையும் வழிபட்டால், நினைத்த காரியம் நல்லபடியே நடக்கும் என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன. ஏராளமான மக்கள் கார்த்திகை ஞாயிறு வழிபாட்டை மேற்கொள்கின்றனர். குறிப்பாக, மூன்றாம் ஞாயிற்றுக்கிழமை பெருமளவு மக்கள் கூடி வழிபடுகின்றனர். இம்மாதத்து அனைத்து ஞாயிற்றுக்கிழமைகளிலும் கச்சபேசப் பெருமான் வீதிகளில் பவனி வந்து அருள்பாலிக்கின்றார்.

நாமும் புண்ணியம் மிகுந்த கார்த்திகை மாதத்தில், இந்தக் கார்த்திகை தெய்வங்களை வழிபடுவோம்; திருவருள் பெற்று சிறப்புற வாழ்வோம்.

வேண்டியதை அருளும் வெள்ளிக்கிழமை தரிசனம்!

விருதுநகர் மாவட்டம் சாத்தூரில் இருந்து சுமார் 18 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்திருக்கும் கிராமம் நள்ளி. இந்த கிராமத்தின் அழகுக்கு அழகு சேர்ப்பது சிங்கமடை பெரிய கண்மாய். இந்தக் கண்மாயின் கரையில் அமைந்திருக்கிறது ஸ்ரீசிங்கமடை ஐயனார் கோயில்.

சுமார் 500 வருடங்களுக்கு முன்பாக ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரைச் சேர்ந்த ஒருவர், பஞ்சத்தின் காரணமாகப் பிழைப்பு தேடி வேறு ஊருக்குப் புறப்பட்டார். அப்படிச் செல்லும்போது, தான் அதுவரை வழிபட்ட ஐயனார், பேச்சி, கருப்பசாமி ஆகிய தெய்வங்களின் பிடிமண்ணை ஓர் ஓலைப் பெட்டியில் எடுத்துக்கொண்டு சென்றார்.

அவர் நள்ளி கிராமத்தை நெருங்கியபோது, பலத்த காற்றுடன் மழையும் கொட்டியது. எதிரில் வருபவர் யார் என்று அடையாளம் தெரியாதபடி எங்கும் காரிருள் சூழ்ந்திருந்தது. அதேநேரத்தில், ‘சல சல’வென்று ஏதோ சத்தம் கேட்டது. உற்றுப் பார்த்தும் அவர் கண்களுக்கு ஒன்றும் தெரியவில்லை. திடீரென்று தோன்றிய மின்னல் வெளிச்சத்தில், அருகில் இருந்த கண்மாயின் கரை உடைந்து, தண்ணீர் வேகமாக வெளியேறிக்கொண்டிருந்தது. இன்னும் சற்று நேரம் ஆனாலும் அருகில் இருந்த வயல்களில் விளைச்சலுக்குத் தயாராக இருந்த பயிர்கள் எல்லாம் மூழ்கிவிடும் நிலை.

கரையை அடைத்து வெள்ளத்தைத் தடுக்கப்பார்த்தார். ஆனால், அவர் ஒருவரால் மட்டும் அது முடியாத நிலையில், ஊருக்குள் சென்று ஆட்களை அழைத்துவரச் நினைத்தார். தான் கொண்டு வந்திருந்த பிடிமண் ஓலைப்பெட்டியை சிறிது தொலைவில் வைத்துவிட்டுச் சென்றார். ஊரில் உள்ளவர்களை அழைத்துக்கொண்டு கண்மாய் இருந்த இடத்துக்கு வந்தபோது, அங்கே கண்மாயின் கரை அடைக்கப்பட்டு இருந்தது. ஊர் மக்கள் அனைவரும் தங்களை அழைக்க வந்தவரை சந்தேகத்துடன் பார்த்தனர். தன்னுடைய பக்தனின் பெருமையை அவர்களுக்கு உணர்த்தும் வகையில், பிடிமண் இருந்த ஓலைப் பெட்டியில் இருந்து ஒரு பேரொளியாய் தோன் றிய ஐயனார், ‘‘நான்தான் உங்கள் பயிர்கள் வெள்ளத்தில் மூழ்காமல் காப்பாற்றினேன். எனக்கும் என் பரிவார தெய்வங்களுக்கும் இந்த இடத்தில் கோயில் கட்டி வழிபட்டால், சுற்றுப்புற மக்களுக்கு அவர்கள் வேண்டியதை எல்லாம் தருவேன்’’ என்று கூறி அருளினார்.

இந்தச் செய்தியை வழிப்போக்கரும், கிராம மக்களும் செவல்பட்டி ஜமீன்தாரிடம் தெரிவித் தனர். பின்னர் ஜமீன்தார் ஐயனார் குறிப்பிட்ட இடத்தில் ஆலயம் எழுப்பி எல்லோரும் வழிபடச் செய்தார். நள்ளி சிங்கமடை கண்மாயின் அருகில் ஐயனார் கோயில் கொண்டதால், ‘நள்ளி ஸ்ரீசிங்கமடை ஐயனார்’ என்று திருப்பெயர் கொண்டார்.
 
கருவறையில் பூர்ணா – புஷ்கலாம்பிகை சமேதராக அருட்காட்சி தருகிறார், ஐயனார். பரிவார தெய்வமாக தன்னை நாடி வரும் பக்தர்களுக்கு மங்கலம் தரும் மஞ்சள் பிரசாதம் தந்து, அவர்களின் வேண்டுதலை நிறைவேற்று கிறாள் பேச்சியம்மன். மஞ்சள் பூசிய திருமுகத்துடன் காட்சி தருவதால், ஸ்ரீமஞ்சனை பேச்சியம்மன் என்றே அழைக்கிறார்கள் பக்தர்கள். மேலும் மாடன், மாடத்தி, பாதாள கன்னி, ராக்காச்சி அம்மன், பதினெட்டுப் படிகளுடன் கூடிய ஸ்ரீபதினெட்டாம்படி கருப்பசாமி ஆகியோரும் பரிவார தெய்வங்களாக அருள்கின்றனர்.

மகா சிவராத்திரியின் மூன்றாம் நாள் ஐயனாரின் உத்தரவு பெற்று கருப்பசாமி பரிவேட்டைக்குச் செல்லும் விழா பிரசித்தி பெற்ற விழாவாகும். கார்த்திகை தீபம், மகா சிவராத்திரி, பங்குனி உத்திரம், சித்ரா பௌர்ணமி, ஆடி அமாவாசை போன்ற விசேஷ தினங்களும் இக்கோயிலில் வெகு சிறப்பாக இங்கே கொண்டாடப் படுகின்றன. இந்த நாட்களில், சுற்றுப்புற 30 கிராமங்களைச் சேர்ந்த மக்களும் பெருந்திரளாக வந்திருந்து ஐயனாரை வழிபட்டுச் செல்கிறார்கள்.

தினமும் பிற்பகல் 12 மணிக்கு ஐயனாருக்கு உச்சிக்கால பூஜை சிறப்பாக நடைபெறுகிறது. இது தவிர, ஒவ்வொரு மாதமும் ஏதேனும் ஒரு வெள்ளிக்கிழமையில், இக்கோயிலுக்கு வந்து நீராடி மூன்று முறை பிரதட்சிணம் செய்து வழிபட்டால், மனக் கஷ்டங்கள் தீரும் என்கிறார் கள் பக்தர்கள்.

கோயிலுக்கு வந்திருந்த மகேந்திரன் – மகேஷ் தம்பதியிடம் கோயிலின் சிறப்பு குறித்து கேட்டோம். ‘‘எங்களுக்குத் திருமணம் முடிந்து ஐந்து வருடங் களாகியும் குழந்தை இல்லாமல் தவித்தோம்.ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு வெள்ளிக்கிழமையன்று இங்கே வந்து உருக்கமாகப் பிரார்த்தனை செய்துகொண் டோம். ஆறாவது மாதமே எங்களுக்குக் குழந்தை பாக்கியம் கிடைத்துவிட்டது’’ என்று பக்திப் பரவசம் மேலிட நம்மிடம் தெரிவித்தனர் அந்தத் தம்பதியர்.  இந்தக் கோயிலில் வேண்டிக் கொண்டு குழந்தை பாக்கியம் பெற்றவர்கள், தங்கள் குழந்தைகளுக்கு ஐயனாரின் பெயரைச் சூட்டுவதையே வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

சந்ததி செழிக்க வரம் தந்து, நம் சிந்தை மகிழ அருள்பாலிக்கும் சிங்கமடை ஐயனாரை நீங் களும் ஒருமுறைத் தரிசித்து வழிபட்டு வாருங்கள்;   அவரருளால் வாழ்க்கை வளமாகும்.




உங்கள் கவனத்துக்கு…

சுவாமி: ஸ்ரீசிங்கமடை ஐயனார்

தலவிருட்சம்:
– வில்வ மரம்

பிரார்த்தனைச் சிறப்பு:
வெள்ளிக் கிழமை களில் இங்கு வந்து, ஐயனாரை வழிபட்டால், வேண்டிய வரங்கள் கிடைக்கும். மஞ்சனை பேச்சி அம்மனின் மஞ்சள் பிரசாதம், வீட்டில் எப்போதும் மங்கலம் நிறைந்திருக்க அருள்செய்யும்.

எப்படிச் செல்வது?:
கோவில்பட்டியில் இருந்து சாத்தூருக்கு செல்லும் தேசிய நெடுஞ் சாலையில், சுமார் 11 கி.மீ தொலைவில் உள்ள நள்ளி விலக்கிலிருந்து, 2 கி.மீ கிழக்குப் புறமாக பயணித்தால் கோயிலை அடையலாம்.

நடைதிறந்திருக்கும் நேரம்: காலை 7 முதல் மாலை 5 மணி வரை திறந்திருக்கும். விசேஷ தினங்களில் கூடுதலான நேரம் திறந்திருக்கும்.

கஷ்டங்கள் தீர… கந்தனுக்குக் கடிதம்!

கஷ்டங்கள் நீங்க கந்தனுக்குக் கடிதம்

இந்தக் கோயிலில் தனிச் சிறப்பான வழிபாடு ஒன்று நடக்கிறது. திருமணத் தடை, குழந்தைபாக்கியம் இல்லாத குறை, வழக்குகளில் சிக்கல், வீடு கட்ட, தொழில் தொடங்க, வேலை கிடைக்க என்று பிரச்னைகளால் துன்பப்படும் பக்தர்கள், அதை விண்ணப்பக் கடிதமாக எழுதி, ஸ்ரீகொளஞ்சியப்பர் பாதத்தில் வைத்து அர்ச்சனை செய்து வேண்டிக்கொள்கிறார்கள். பிறகு அந்தக் கடிதத்தை முனியப்பர் சந்நிதிக்கு எதிரில் உள்ள வேலில் கட்டிவிடுகிறார்கள். இப்படிச் செய்த 3 நாட்கள் அல்லது 3 வாரங்கள் அல்லது 3 மாதங்களுக்குள் தங்கள் வேண்டுதலை ஸ்ரீகொளஞ்சியப்பர் நிறைவேற்றி அருள்கிறார் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை.


சுயம்புவாகத் தோன்றிய கொளஞ்சியப்பர்

தந்தைக்குப் பிரணவப் பொருள் உரைத்து தகப்பன் சாமி என்று போற்றப்பெறும் அழகு முருகன், தந்தை சிவலிங்க வடிவில் அருவுருவமாகக் காட்சி தருவது போலவே தானும் அருவுருவமாகக் கோயில் கொண்ட திருத்தலம் மணவாள நல்லூர். ஒரு காலத்தில் இந்தப் பகுதியில் கொளஞ்சி மரங்கள் அடர்ந்து காணப்பட்டது. அருகில் இருந்த விருத்தாசலத்தில் இருந்து சில சிறுவர்கள் இந்தப் பகுதிக்கு பசுக்களை மேய்ச்சலுக்காக ஓட்டி வருவது வழக்கம். மேய்ச்சலுக்கு வரும் மாடுகளில் ஒரு பசு மட்டும் வந்த வேலையை மறந்து, மந்தையை விட்டு விலகி ஒரு புதருக்குள் சென்று சிறிது நேரம் ஆடாமல் அசையாமல் நின்றுவிட்டு வருவதை பலநாட்களாக கவனித்த சிறுவர்கள் புதருக்குள் சென்று பார்த்தார்கள். அங்கே அந்தப் பசு புதருக்குள் இருந்த ஒரு கருங்கல் பீடத்துக்குத் தானாகவே பால் சொரிந்து அபிஷேகம் செய்ததாம். அதைப் பார்த்து ஆச்சர்யப்பட்ட சிறுவர்கள், ஊர்ப் பெரியவர்களிடம் விவரம் சொன்னார்கள். பின்னர் அந்த இடத்தில் சுயம்புவாகத் தோன்றிய இறைவனுக்குக் கோயில் எழுப்பி வழிபடத் தொடங்கினார்கள். கொளஞ்சி வனத்தில் சுயம்புவாகத் தோன்றிய இறைவன் ஸ்ரீகொளஞ்சியப்பர் என்னும் திருப்பெயர் கொண்டார். காலப்போக்கில் ஆலயத்தின் அருகிலேயே வீடுகள் கட்டிக்கொண்டு வாழத்தொடங்கினர். இப்படித்தான் மணவாளநல்லூர் கிராமம் தோன்றியது.


பரிவார தெய்வங்கள்

கொளஞ்சிவனத்தில் சுயம்புவாகத் தோன்றிய கொளஞ்சியப்பர் ஆலயத்தில் பரிவார மூர்த்திகளாக முனியப்பர், வீரனார், இடும்பன் ஆகியோர் சந்நிதி கொண்டு இருக்கின்றனர். முனியப்பர் சந்நிதிக்கு எதிரில் வேல் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டு இருக்கிறது.


வேடுவனாக வந்த வேலவன்

ஒவ்வொரு தலமாக இறைவனை வழிபட்டு வந்த சுந்தரமூர்த்தி நாயனார், விருத்தாசலம் வந்தபோது, ‘இதுவோ முதுகுன்றம்! பழமலை! அம்மையோ முதுமையான விருத்தாம்பிகை; இறைவனோ பழமலைநாதர்! ஊரும் கிழம்; இறைவன் இறைவியும் கிழம்! இவர்களைப் பாடாவிட்டால்தான் என்ன’ என்று பாடாமல் சென்றுவிட்டார்.

தன் தந்தையை அலட்சியப்படுத்திய சுந்தரருக்குப் பாடம் கற்பிக்க வேண்டும் என்று எண்ணினார் முருகப் பெருமான். அதற்காக ‘பழமலைநாதர்’ திருக்கோயிலின் எல்லையை சுந்தரர்  தாண்டக்கூடாது என்று தெற்கே ‘வேடப்பர்’, மேற்கே ‘கொளஞ்சியப்பர்’, வடக்கே ‘வெண்மலையப்பர்’, கிழக்கே ‘கரும்பாயிரப்பர்’ என்று நான்கு திசைகளிலும் காவலாக நின்றார் முருகன். அப்போது, மேற்கு திசையை நோக்கி வந்த சுந்தரருக்கு எதிரே வேடுவ குமரனாகத் தோன்றினார். சுந்தரரை வழிமறித்து பொன்னையும் பொருளையும் பறித்துக்கொண்டு, “பழமலைநாதரைப் பாடிவிட்டு உன் பொருட்களைப் பெற்றுக்கொள்” என்று கூறிவிட்டார். தன் பிழைக்கு வருந்திய சுந்தரர் அதன் பின் பழமலைநாதரைப் போற்றிப் பாடினார்.


பிணி தீர்க்கும் வேப்ப எண்ணெய் பிரசாதம்

கை கால்களில் வலி, காயம் மற்றும் பலதரப்பட்ட தோல் சம்பந்தமான நோய்களால் கஷ்டப்படும் பக்தர்கள், ஸ்ரீகொளஞ்சியப்பர் சந்நிதியில் வேப்ப எண்ணெயை வைத்து அர்ச்சனை செய்து பிரசாதமாகப் பெற்றுக் கொள்கிறார்கள். பின்னர் அந்த எண்ணெயை அறுகம்புல்லால் தொட்டு பிரச்னை உள்ள இடத்தில் தடவி வந்தால் நிவாரணம் கிடைத்துவிடுகிறது என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை.


எங்கிருக்கிறது… எப்படிச் செல்வது..?

விருத்தாசலத்தில் இருந்து மேற்கே 3 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள மணவாள நல்லூரில் இத்திருக்கோயில் அமைந்திருக்கிறது. வேப்பூர் நோக்கிச் செல்லும் அனைத்து பேருந்துகளும் கொளஞ்சியப்பர் திருக்கோயில் வழியாகச் செல்லும்.